Anturium – roślina doniczkowa: opis i wskazówki dotyczące uprawy

Anturium, czyli kwiat flaminga, to efektowna roślina doniczkowa, która harmonijnie wpisuje się w nowoczesne wnętrza. W naturze rośnie w tropikalnych lasach deszczowych, dlatego podczas uprawy ważne jest zapewnienie jej odpowiednich warunków i odpowiedniej pielęgnacji.

Opis botaniczny i budowa anturium

Anthurium (łac. Anthurium) to wiecznie zielona roślina zielna, przeważnie pnąca, rzadko zdrewniała. Występuje w różnych formach. Należy do rodziny obrazkowatych (Araceae) i jest najliczniejszym przedstawicielem tej rodziny. Rodzaj obejmuje aż 900 gatunków.

Anturium reprezentowane jest przez następujące formy życia:

• narost - rosną na drzewach i mają korzenie powietrzne, które sięgają do ziemi;
• hemiepifity - zaczynają rosnąć w górnych warstwach lasu i schodząc ku ziemi dają początek życiu roślin lądowych;
• litofity - Są przystosowane do życia w środowisku skalistym i kamienistym.

Wśród anturium występują również gatunki wchodzące w symbiozę z koloniami mrówek.

Korzenie

Anturium nie ma bardzo długich korzeni, więc nie potrzebuje dużych doniczek. Większość odmian doniczkowych ma korzenie powietrzne, odziedziczone po dzikich epifitach tropikalnych. Korzenie anturium są szczególnie delikatne i łatwo je uszkodzić podczas przesadzania.

Łodygi i liście

Anturium ma grube łodygi, często skrócone, rzadko wydłużone (15-30 cm). Kształt liści różni się w zależności od gatunku i zazwyczaj znajdują się one na końcach łodyg (nie dotyczy to gatunków lądowych). Liście są pionowe lub zebrane w rozetę. U niektórych gatunków liście osiągają 1 metr lub więcej długości.

Kształt liścia anturium:

• szpatułkowaty;
• bułczasty;
• z tępymi końcami.

Gatunki lądowe i epifity często mają liście w kształcie serca, które prezentują się szczególnie efektownie we wnętrzach. Istnieją również gatunki o liściach lancetowatych i wielopierzastych.

Liście tego kwiatu mogą być całe lub złożone. Powierzchnia liści zależy od gatunku anturium i może być matowa, błyszcząca lub półbłyszcząca. Tekstura liści jest bardzo zróżnicowana – od delikatnej po skórzastą.

Gatunki rosnące w stosunkowo suchych środowiskach mają rozetę liści złożoną jak ptasie gniazdo. Gromadzi ona wodę i resztki roślin, które później przekształcają się w nawóz organiczny.

Kwiaty

Kwiatostanem jest kolba, której kolor i kształt zależą od odmiany anturium.

Możliwe kształty kwiatostanów:

• maczugowaty;
• stożkowy;
• spirala;
• kulisty.

Kolby mogą być białe, zielone, czerwone, różowe, fioletowe lub w kombinacji tych kolorów. Kwiaty są gęsto upakowane na kolbach. Kwiaty są wyłącznie obupłciowe, mają czteroczłonowy okwiat i cztery pręciki.

Pochwa kwiatostanu jest zazwyczaj biała lub zielona, ​​ale może być również jaskrawo kolorowa – czerwona, różowa, fioletowa, a nawet wielobarwna. Zapach również zależy od gatunku i jest bardzo zróżnicowany – od przyjemnego po nieprzyjemny.

Owoc

Owoce anturium to mięsiste, soczyste jagody zawierające liczne nasiona. Jagody mają kolor od czerwonego do czarnego, a także mogą być dwukolorowe lub prążkowane. Nasiona mają kształt płasko-wypukły.

Dojrzewające jagody wyłaniają się z okwiatu, wisząc na dwóch paskach. Są zjadane przez zwierzęta i ptaki, rozsiewając nasiona.

Pochodzenie

Anturium rośnie w tropikalnych i subtropikalnych regionach Ameryki Środkowej i Południowej, od Meksyku po północną Argentynę. Kwiaty te są szczególnie powszechne w południowoamerykańskich Andach i Kordylierach Środkowoamerykańskich.

Anturium występuje na szerokim zakresie wysokości – od poziomu morza do 3400 metrów nad poziomem morza. Na wyżynach dominują epifity, natomiast na niższych wysokościach, na wysokości 100-300 metrów nad poziomem morza, rosną wyspecjalizowane gatunki anturium, zwane anturium sawannowymi.

Legendy o roślinie

W swojej południowoamerykańskiej ojczyźnie anturium jest szeroko wykorzystywane w folklorze. Legenda głosi, że kwiat ten był niegdyś piękną dziewczyną, która wolała zginąć w ogniu niż poślubić okrutnego wodza Indian.

Bogowie, doceniając bezinteresowność dziewczyny, przemienili ją w piękny czerwony kwiat. Indianie kolumbijscy przypisują anturium magiczne właściwości – wierzy się, że przynosi ono domowi dobrobyt i pomyślność. W domach nowożeńców zawsze umieszcza się bukiety z anturium.

Typy

Istnieje wiele gatunków anturium: szacuje się, że jest ich około 900. Hodowcy podzielili odmiany doniczkowe tej „męskiej radości” na kilka głównych grup, aby ułatwić ogrodnikom nawigację wśród ogromnej liczby odmian tego kwiatu.

Wszystkie anturium dzielimy na trzy duże grupy, różniące się nie tylko cechami zewnętrznymi, ale także zastosowaniem:

• Pięknie kwitnące. Rośliny te są wykorzystywane nie tylko do dekoracji wnętrz, ale także do tworzenia kompozycji kwiatowych i bukietów. Ich liście są zazwyczaj sercowate i wzorzyste, a kwiatostany niewielkie.
• Liściaste. To rośliny pnące przypominające winorośl. Uprawiane w pomieszczeniach wymagają podpór. Liście tych odmian są owalne lub podłużne, o soczystej zieleni. Kwiaty mają zazwyczaj stonowane, pastelowe kolory.
• Liście ozdobne. Te anturium mają długie, opadające łodygi i intensywnie zielone liście.

Każdy gatunek, a nawet odmiana anturium, wymaga innych, unikalnych wymagań pielęgnacyjnych. Co więcej, mogą się one znacząco różnić pod względem niektórych cech. Na przykład, niektóre anturium mają niezwykle przyjemny aromat. Istnieją jednak odmiany o wręcz odpychającym zapachu – należy to uwzględnić przy wyborze kwiatu.

Cechy kwitnienia

W naturze anturium może kwitnąć przez cały rok. Jednak aby w pełni wykorzystać ten potencjał w pomieszczeniu, konieczne jest stworzenie specjalnego mikroklimatu, utrzymującego odpowiednią temperaturę i wilgotność.

Jak kwitną anturium doniczkowe:

• Czas trwania. W warunkach domowych kwitnienie trwa od kilku godzin do miesiąca.
• Terminy. Okres kwitnienia przypada zwykle na lipiec i sierpień - anturium kwitnie w najgorętszych godzinach.
• Cechy kwitnienia. W fazie żeńskiej widoczne są tylko znamiona, a pręciki są ukryte w zagłębieniach okwiatu. Następnie na znamionach pojawia się słodka, lepka ciecz, która przyciąga owady. Gdy ciecz ta wyschnie, a znamię nie przyjmuje już pyłku, spod okwiatu wyłaniają się pręciki.
• Pielęgnacja w okresie kwitnienia. W tym okresie zabronione jest spulchnianie gleby, przesadzanie i stosowanie środków chemicznych. Należy zwiększyć częstotliwość podlewania, nawet do jednego razu dziennie.

Jeśli anturium nie kwitnie, zwiększ wilgotność powietrza, włączając nawilżacz. Pomocne mogą być również złożone nawozy mineralne i oświetlenie o jasnym, ale rozproszonym natężeniu.

Warunki kwitnienia

Młode anturium zaczynają kwitnąć w wieku dwóch lat. Jednak długość ich kwitnienia zależy bezpośrednio od warunków uprawy i pielęgnacji. Czasami roślina w ogóle nie kwitnie z powodu niesprzyjających warunków środowiskowych. W takim przypadku konieczne jest dostosowanie pielęgnacji i warunków uprawy.

Zasady kwitnienia anturium:

• Podlej roślinę wodą o temperaturze pokojowej. Pozostaw wodę do opadnięcia, uważając, aby się nie zepsuła, powodując zakwity lub gnicie.
• Przykryj glebę mchem, aby zapobiec jej wysychaniu.
• Unikaj wystawiania doniczki na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. W razie potrzeby zacienij okno lub przenieś roślinę w półcień.
• Zimą należy włączyć dodatkowe oświetlenie.
• Nie należy zbyt często przenosić kwiatu z miejsca na miejsce, gdyż może to negatywnie wpłynąć na kwitnienie.
• Przenieś kwitnącą roślinę z jasno oświetlonego miejsca w miejsce ze światłem rozproszonym.
• Kwitnącą roślinę należy nawozić raz na 2 tygodnie - wydłuży to czas kwitnienia.
• Usuń pochewkę kwiatową z przekwitniętych kwiatów, aby roślina nie marnowała na nie energii. Niezwłocznie usuń przekwitłe kwiaty.

Jakiego koloru mogą być kwiaty?

Anturium do wnętrz nie występuje w szerokiej gamie kolorów, ale jest ich wystarczająco dużo, aby zaspokoić gusta. Oprócz anturium w kolorze czerwonym, białym, różowym i żółtym, dostępne są również odmiany pstre i dwukolorowe.

Popularne kolory anturium:

• Czerwony. Jasna pochwa wygląda malowniczo na tle ciemnozielonych liści. Przylistki są czerwone, jaśniejsze lub ciemniejsze niż pochwa. Popularne czerwone odmiany to Sierra Magic, Turenza i Dakota.
• Biały. Jeśli kwiat ma białą pochwę, podsadki są najczęściej czerwone, beżowe lub różowawe. Są to odmiany kwitnące zazwyczaj długo. Najpopularniejsze to Scherzera, White Heart i Princess Amalia Elegance.
• Różowy. Te odmiany są zazwyczaj niskie. Popularne odmiany różowe to Jolie, Pink Champion i Lady Love. Większość różowych anturium to mieszańce. Znane są z łatwości pielęgnacji.
• Żółty. Anturium występuje w różnych odcieniach żółci, od delikatnej cytryny po kanarkową żółć. Najpopularniejsze odmiany to Princess Alexia i Picasso.
• Pomarańczowy. Najpopularniejsze odmiany to Rainbow Champion i Vanilla. Te anturium cieszą się szczególną popularnością ze względu na piękny kontrast pomarańczowych kwiatów z ciemnozielonymi liśćmi.
• Fioletowy. Do popularnych odmian należą Cavalli Purple, Picasso Purple, Utah i Fiorino. Wszystkie powstały w wyniku selektywnej hodowli. Charakteryzują się nie tylko efektownym wyglądem, ale także wysoką odpornością. Kolor pochwy waha się od jasnoróżowego do ciemnofioletowego.
• Zielony. Do popularnych odmian należą Picasso Green, Midori i Baby Green. Są to zazwyczaj rośliny średniej wielkości z zielonymi lub brązowymi podsadkami.

Jaka jest różnica między anturium a skrzydłokwiatem?

Spathiphyllum to wieloletnia, wiecznie zielona roślina, która wyglądem przypomina anturium. Mają nawet podobne nazwy: podczas gdy anturium jest popularnie nazywane „męskim szczęściem”, spathiphyllum „żeńskim szczęściem”. W naturze spathiphyllum występuje zarówno w formie naziemnej, jak i epifitycznej.

Jakie są różnice:

• W przeciwieństwie do anturium, skrzydłokwiat nie ma łodygi – długie ogonki wyrastają pionowo bezpośrednio z ziemi.
• Anturium ma większe kwiaty, występujące w szerokiej gamie kolorów. Skrzydłokwiat ma białe kwiaty, a kolba jest żółta lub zielonkawa.

Warunki wzrostu

Jakość kwitnienia, wzrostu i rozwoju anturium bezpośrednio zależy od warunków uprawy. Im bliższe są one ideałom dla danego gatunku/odmiany, tym dłuższy jest okres kwitnienia i tym zdrowsza jest roślina.

Uprawiając anturium, należy pamiętać, że wszystkie dobrze rosną w cieple i wilgoci, ale absolutnie nie tolerują cienia. Klimat w pomieszczeniu powinien być jak najbardziej zbliżony do tropikalnego.

Ogólne zalecane warunki uprawy anturium:

• Temperatura. Latem temperatura nie powinna spadać poniżej 24°C. Idealna temperatura to 26°C. Zimą utrzymuje się na poziomie 16–18°C. W niższych temperaturach roślina przechodzi w stan spoczynku – nie rośnie ani nie kwitnie.
• Oświetlenie. Anturium wymaga dużej ilości światła. Nie zaleca się sadzenia w jego pobliżu innych roślin. Najlepsze stanowiska to okna od strony południowej i wschodniej.
• Wilgotność powietrza. Do prawidłowego rozwoju kwiatów wymagany jest poziom wilgotności 75%. W suchym powietrzu, przy włączonym ogrzewaniu, należy używać nawilżacza.
• Podkładowy. Anturium nie jest wybredne pod względem składu gleby, więc sprawdzi się każda ziemia lub dostępne w sprzedaży podłoże. Najlepiej używać specjalnych mieszanek do roślin doniczkowych. Anturium preferuje gleby o neutralnym pH.
• Garnek. Preferowane są standardowe doniczki ceramiczne z otworami drenażowymi w dnie. Głównym wymogiem dla doniczki jest odpowiednia głębokość, ponieważ anturium mają dość rozbudowany system korzeniowy.

Warunki opieki

Anturium wygląda na silne rośliny, ale aby prawidłowo rosnąć i rozwijać się, wymaga odpowiedniej pielęgnacji.

Główne wydarzenia:

• Podlewanie. Podlewanie powinno być umiarkowane, ale regularne. Latem podlewaj roślinę co dwa dni; zimą co trzy dni. Jeśli gleba szybko wysycha, podlewaj roślinę codziennie. Zaleca się uzupełnianie podlewania poprzez zraszanie liści. Najlepiej podlewać za pomocą spryskiwacza.
• Posypka. Roślinę nawozi się co trzy miesiące złożonymi nawozami mineralnymi (przeznaczonymi do roślin doniczkowych). Co miesiąc dosypuje się popiół drzewny, bogaty w potas, pokruszone skorupki jaj i zużyte liście herbaty.
• Lamówka. Robi się to, gdy anturium nie kwitnie. Łodygi przycina się pod kątem, od góry do dołu. Jeśli roślina jest mocno rozgałęziona, należy ją formować; w przypadku mniejszych krzewów wystarczy przycięcie suchych liści.
• Przenosić. Czynność tę wykonuje się raz na trzy lata. Ważne jest, aby przesadzić roślinę, nie uszkadzając jej rozległych korzeni. Przesadzoną roślinę obficie podlewamy, a glebę przykrywamy warstwą mchu, aby utrzymać wilgoć.
• Odmłodzenie. Stare rośliny można odmłodzić, przycinając pędy wierzchołkowe i boczne. Najlepiej usunąć wszystkie nadziemne odrosty, pozostawiając korzenie na miejscu.

Reprodukcja

Anturium łatwo rozmnaża się wegetatywnie – jest to proste, szybkie i skuteczne. Kluczem jest stworzenie odpowiednich warunków do ukorzenienia – należy odpowiednio podlewać młodą roślinę i utrzymywać optymalną temperaturę w pomieszczeniu.

Metody wegetatywnego rozmnażania anturium:

• Sadzonki. Z zielonej części wycina się mały pęd i przesadza do osobnej doniczki. Liście i korzenie przybyszowe można również wykorzystać jako sadzonki.
• Poprzez podział krzewu. Podlej roślinę macierzystą przed zabiegiem, aby łatwiej było ją wyjąć z doniczki. Podczas dzielenia korzeni ważne jest, aby każda część miała co najmniej jeden stożek wzrostu i jeden liść. Przesadź roślinę na tę samą głębokość, na której pierwotnie rosła.
• Liście. Pobiera się je z dojrzałych roślin. Liść przycina się tak, aby sadzonka miała nie więcej niż 4 cm długości. Zwija się go w rurkę i sadzi w przygotowanej wcześniej doniczce. Nad ziemią powinna wystawać tylko 1/3 liścia.
• Odnogi. Mały odrost oddziela się od rośliny macierzystej i sadzi w przygotowanej doniczce. Odrosty zazwyczaj dobrze się ukorzeniają.

Anturium można również rozmnażać przez nasiona. Proces ten jest jednak długotrwały i pracochłonny. Jest on zazwyczaj stosowany przez hodowców tworzących nowe odmiany. Ogrodnicy rzadko stosują tę metodę, a nasiona anturium kiełkują wyjątkowo słabo w pomieszczeniach.

Choroby i szkodniki

Anturium często atakowane jest przez grzyby, wirusy i różne szkodniki owadzie. Zarówno środki ludowe, jak i różne produkty dostępne na rynku mogą pomóc w walce z tymi chorobami. Niektóre choroby anturium można wyleczyć bez stosowania specjalnych zabiegów, dostosowując warunki uprawy.

Częste choroby:

• Septoria. Zakażeniu grzybiczemu towarzyszą żółte i brązowe plamy. Zaleca się opryskiwanie płynem Bordeaux z dodatkiem soli fizjologicznej.
• Antraknoza. Grzyb powoduje zasychanie liści i pojawianie się brązowych plam. Choroba ta zabija roślinę już po miesiącu. Rozwiązaniem jest oprysk siarczanem miedzi i ograniczenie podlewania.
• Fusarium. Chorobę tę wywołuje grzyb. Towarzyszy jej więdnięcie i żółknięcie liści. Rozwiązaniem jest oprysk fungicydami, takimi jak Previkur i Fitosporin-M.

Szkodniki owadzie stanowią dla anturium równie duże zagrożenie, co choroby. Mogą one szybko i katastrofalnie pogorszyć stan rośliny, a nawet doprowadzić do jej obumarcia.

Szkodniki pasożytujące na anturium:

• Mszyca. Te maleńkie owady żyją w koloniach i wysysają składniki odżywcze z roślin. Ich pojawienie się powoduje zwijanie się liści anturium, zasychanie rośliny i spowolnienie wzrostu. Rozwiązaniem jest oprysk insektycydami, takimi jak Actellic lub Fufanon.
• Przędziorek. W przypadku zakażenia na spodniej stronie liści pojawia się pajęczyna. Oprócz wspomnianych wyżej środków chemicznych, można zastosować środki biologiczne, takie jak Fitoverm i Akarin. Zaleca się również mycie liści wodą z mydłem i stosowanie specjalistycznych środków do zwalczania roztoczy (akarycydów).
• Owady czerwcowe. To brązowe pluskwiaki, które żywią się sokiem roślinnym. Po zakażeniu na liściach pojawiają się ciemne, lepkie plamy, a na spodniej stronie – brązowe guzki. Roślina przestaje rosnąć i obumiera. Standardowe insektycydy są nieskuteczne; konieczne jest zastosowanie specjalnych środków systemicznych, a następnie oleju mineralnego.
• Wciornastki. Te małe owady są niebezpieczne, ponieważ mogą zarażać rośliny wirusami. Ich wydzieliny sprzyjają również chorobom grzybiczym. Kiedy wciornastki atakują liście, stają się one żółtobiałe. Rozwiązaniem jest oprysk preparatem Omite lub Vertimek.

Jeśli roślina jest zaatakowana przez szkodniki, należy podjąć działania jak najszybciej. W przeciwnym razie roślina obumrze i zainfekuje sąsiednie rośliny.

Jak reanimować?

Jeśli Twoje anturium obumiera, spróbuj je uratować. Istnieje kilka oznak wskazujących na potrzebę reanimacji rośliny.

Znaki ostrzegawcze:

• roślina nie kwitnie przez długi czas;
• goła łodyga;
• zanikanie liści i kwiatów;
• wydłużanie się pnia i opadanie liści.

Jak reanimować anturium:

• Jeśli liście rośliny się zwijają, oznacza to, że brakuje światła i wilgotność powietrza jest niewystarczająca. Jednocześnie końcówki liści zaczynają żółknąć. Aby naprawić sytuację i uratować roślinę, przenieś ją w cieplejsze miejsce lub odsuń od przeciągów.
• Użycie twardej wody może spowodować więdnięcie rośliny. Zamrożenie wody lub jej filtrowanie pomaga uzyskać pożądaną miękkość. Twarda woda powoduje również, że końcówki liści anturium czernieją.
• Jeśli roślina aktywnie gubi liście, sprawdź łodygi. Mogą mieć zgrubienia w miejscach, gdzie rosną korzenie. Można je wykorzystać do ożywienia obumierającej rośliny.
• Jeśli korzenie anturium stały się czarne lub żółte, oznacza to, że są zainfekowane lub gniją. Należy je usunąć, a z żywych korzeni można wyhodować nową roślinę.

Środki ostrożności

Anturium można bezpiecznie uprawiać w domu – nie wytwarza żadnych trucizn. Jednak jego sok może poparzyć skórę i błony śluzowe, a połknięcie może spowodować zatrucie.

Toksyczność liści jest powszechna wśród przedstawicieli rodziny obrazkowatych (Araceae). Spożycie może powodować biegunkę, wymioty i kontaktowe zapalenie skóry. Jeśli masz w domu małe dzieci, uważaj, aby nie połykały liści ani łodyg anturium.

Możliwe problemy

Najczęściej problemy w uprawie anturium pojawiają się z powodu niedoboru składników odżywczych i złej pielęgnacji.

Jakie problemy może mieć anturium?

• Liście stały się żółte. Roślina cierpi na niedobór potasu. Rozwiązaniem jest dodanie popiołu lub nawozu wieloskładnikowego. Spulchnienie gleby jest niezbędne. Dowiedz się więcej o przyczynach żółknięcia liści i sposobach radzenia sobie z tym problemem. Tutaj.
• Końce liści wyschły. Zwiększ podlewanie i nawożenie. Sprawdź roślinę pod kątem szkodników i w razie potrzeby podejmij działania.
• Liście się zwijają. Przyczyną jest niedostateczne ciepło. Ten problem często występuje zimą. Rozwiązaniem jest włączenie grzejnika (zimą) lub przesunięcie rośliny bliżej słońca (latem). Można również włączyć lampę, aby uzyskać dodatkowe ciepło.
• Plamiste liście. Żółte lub brązowe plamy są objawem rdzy. Mogą pojawić się nie tylko na liściach, ale również na pąkach. Liście najpierw ciemnieją i zasychają, następnie plamy czernieją, a rdza rozprzestrzenia się z liści na korzenie. Przyczyną jest nadmierne podlewanie. Rozwiązaniem jest ograniczenie podlewania i wilgotności.
• Liście i łodygi bledną. Zjawisko to wskazuje na niedobór składników odżywczych. Rozwiązaniem jest regularne nawożenie nawozem pełnoporcjowym. Zaleca się również przesadzenie do większej doniczki.
• Łodyga stała się odsłonięta. Ten objaw wskazuje na niedobór żelaza i światła. Rozwiązaniem jest zastosowanie nawozu wieloskładnikowego i przesadzenie rośliny na okno od strony południowej.
• Łodyga się rozciągnęła. Sytuacja ta wynika z niedoboru wapnia i potasu. Aby to zrekompensować, zaleca się nawożenie rośliny nawozem wieloskładnikowym.
• Łodyga więdnie. Dzieje się tak w przypadku infekcji grzybiczych i wirusowych. Rozwiązaniem jest opryskiwanie fungicydami lub środkami przeciwwirusowymi do roślin doniczkowych, takimi jak Inta-vir.
• Kwiat "płacze". Jeśli liście stają się wilgotne, oznacza to, że roślina próbuje pozbyć się nadmiaru wilgoci. Ten stan jest spowodowany nadmiernym podlewaniem i nie wymaga leczenia.
• Pojawiły się korzenie powietrzne. Jeśli wystają spod liści, czas przesadzić roślinę. Górna część łodygi z korzeniami powietrznymi musi się ukorzenić. Należy ją odciąć i przesadzić do osobnej doniczki. Następnie obficie podlać roślinę.
• Korzenie gniją. Jest to spowodowane infekcją grzybiczą. Rozwiązaniem jest oprysk fungicydami i przesadzenie rośliny, usuwając zgniłe części korzeni.

Często zadawane pytania dotyczące anturium

Początkujący ogrodnicy często mają pytania dotyczące uprawy anturium. Te kwiaty są stosunkowo łatwe w pielęgnacji, ale jeśli warunki i wytyczne dotyczące uprawy nie zostaną spełnione, mogą zachorować i zaschnąć. Szczególnie częstą reakcją na złe warunki jest brak kwitnienia.

O co pytają początkujący ogrodnicy:

• Jak prawidłowo dzielić anturium? Podczas podziału rośliny korzenie należy najpierw ostrożnie rozplątać, a następnie przyciąć je zdezynfekowanym narzędziem – nożem lub sekatorem.
• Dlaczego kwiaty anturium zielenieją na brzegach? Zjawisko to może być spowodowane brakiem światła lub naturalnym starzeniem się rośliny. Ponadto, niektóre anturium mają zielone kwiaty jako cechę charakterystyczną dla danej odmiany.
• Dlaczego anturium nie kwitnie? Najczęściej roślina nie kwitnie z powodu niedostatecznej ilości światła. Problem ten można rozwiązać, przenosząc roślinę na stanowisko od strony południowej i dodając jej więcej nawozu.
• Dlaczego na kwiatach pojawiają się żółte plamy? Aby ustalić przyczynę żółknięcia anturium, należy dokładnie przyjrzeć się rozmiarowi plam. Jeśli są duże, może to być reakcja na przekarmienie; jeśli są małe, roślina prawdopodobnie jest zaatakowana przez przędziorki.

Anturium to zachwycający kwiat, zachwycający pięknem i różnorodnością. Aby ta tropikalna roślina dobrze rosła i upiększała Twój dom, ważne jest zapewnienie jej sprzyjającego mikroklimatu i troskliwej opieki.

Często zadawane pytania