Opis fiołka czarnego, jego odmiany i sposoby pielęgnacji

Czarny fiołek wygląda majestatycznie i bezkonkurencyjnie, jak każdy inny czarny kwiat. Jednak taki fiołek nie istnieje w naturze ani w historii hodowli. Kategoria czarnych fiołków obejmuje wszystkie bardzo ciemne odmiany, które również cieszą się powszechną popularnością.

Opis gatunku

Ciemne fiołki uważane są za niezwykłe kwiaty o wspólnych cechach, obejmujących nie tylko kolor rośliny, ale także rodzaj rozety, liści itp.

Cechy koloru

Powszechnie uważa się, że natura obdarza nas czarnymi kwiatami. W rzeczywistości są one rzadkie, a wśród fiołków nie ma ich wcale. Biorąc pod uwagę charakterystykę odcienia, saintpaulia nie mają prawdziwej czerni, ale mają odcienie możliwie najbardziej zbliżone do tej szlachetnej barwy.

Na tej podstawie gatunek fiołka czarnego jest uważany za warunkowy. Do tej grupy należą kwiaty o następujących ciemnych kolorach:

• niebieski;
• fioletowy;
• czerwony;
• brązowy;
• Burgundia.

Jak może objawiać się czerń:

• pełne pokrycie płatków;
• borta;
• udary i plamy.

Ogólne cechy strukturalne

Trudno przypisać jedną cechę wszystkim ciemnym fiołkom – różnią się one w zależności od odmiany. Cechą wspólną wszystkich jest bardzo ciemny połysk płatków. Cechy:

• Kwiat. Może być pełna, pojedyncza lub półpełna, miniaturowa, średnia lub duża, z kwiatostanami w kształcie gwiazdek i innymi rodzajami. Kwiaty mają średnicę od 2 do 10 cm i wszystkie są bardzo bogato ubarwione.
• Gniazdo. Zawsze schludne, symetryczne, z ciemnozielonymi odcieniami.
• Listowie. Może mieć kształt owalny, sercowaty lub inny. Kolor jest ciemnozielony, czasami z jasnymi żyłkami.

Odmiany fiołków czarnych

Istnieje wiele odmian, ale tylko kilka wyróżnia się spośród innych. To te, które najlepiej pasują do opisu czarnych Saintpauli.

Czarna Perła Maca

To zagraniczna odmiana fiołka, która w przeciwieństwie do naszej charakteryzuje się atramentowym połyskiem. Jak rozpoznać odmianę:

• Płatki mają kolor atramentowo-fioletowy, a oglądane pod różnymi kątami światła mogą przybierać odcień bordowy, niebieski lub fioletowy, z pofalowanym brzegiem.
• Charakterystyczną cechą tego ubarwienia jest to, że krawędzie płatków obramowane są białą linią.
• Kwiaty mają zaledwie 2,5 cm średnicy, są aksamitne, proste i przypominają bratki.
• Szypułka jest wydłużona i wyprostowana.
• Pąki otwierają się powoli, po 10–15 dniach.
• Rozeta jest półminiaturowa, zwarta, ale jednocześnie dość niesforna, dorasta do 17 cm wielkości, ma tendencję do podnoszenia liści ku górze (aby temu zapobiec, należy zapewnić roślinie co najmniej 12 godzin światła dziennego).
• Liście są małe, zaokrąglone, ząbkowane i lekko podwinięte na brzegach, o średniozielonym kolorze. Ogonki są długie.

Odmiana Mac’s Black Pearl została wyhodowana przez botanika G. McDonalda.

Czarny Uhuru Maca

Odmiana Max Black Uhuru została stworzona przez ogrodnika-amatora G. McDonalda. To półminiaturowa odmiana o fioletowym, czarnym i bordowym ubarwieniu, z pięknymi płatkami obrzeżonymi białą linią.

Krótki opis odmiany zawiera następujące wskaźniki:

• Kwiaty są dość duże, podobne do kwiatów większych odmian. Odmiana jest podwójna. Kolor jest zmienny: w fazie pączkowania prawie czarny, później fioletowo-bordowy z nutami fiołków.
• Łodygi kwiatowe są krótkie, ale bardzo mocne i sprężyste. Każdy kwiatostan zawiera od 3 do 5 pąków.
• Okres kwitnienia jest długi, ale na krzewie tworzy się piękny bukiet.
• Rozeta jest pikowana mocnymi, ciemnozielonymi liśćmi. Liście są bardzo duże – do 17 cm średnicy, zaokrąglone i o wyraźnej teksturze (z guzkami i żółtymi paskami na żyłkach). Kolor jest bagiennozielony.
• Sadzonki są skracane, szczególnie w porównaniu z blaszką liściową.

Apache Północ

Odmianę wyhodował J. Munk, który oficjalnie zarejestrował ją dopiero w 2003 roku. Odmiana ta absolutnie nie toleruje wysokiej wilgotności, więc zginie w przypadku nadmiernego podlewania. Wymaga przesadzania częściej niż raz w roku.

Cechy charakterystyczne:

• Kwiaty to półpełne bratki średniej wielkości. Brzegi płatków mają faliste falbanki z biało-zieloną obwódką i są pozbawione odcisków. Biała obwódka rozwija się jednak tylko w sprzyjających, chłodnych warunkach; w gorącym klimacie całkowicie zanika.
• Cechą szczególną jest to, że płatki znajdujące się na górze mają bardziej nasycony kolor niż te znajdujące się na dole.
• Kolor: ciemnoniebiesko-fioletowy.
• Łodygi kwiatowe są mocne i niezbyt długie, przez co trudno je oddzielić od rozety. Liczba pąków waha się od 3 do 4, a wzór kwitnienia jest kapeluszowy i obfity, ale rzadki.
• Rozeta jest dość duża – 30-40 cm, ponieważ blaszka liściowa jest również duża, a ogonki liściowe uważane są za krótkie. Kolor jest ciemnozielony.
• Liście są pstre i intensywnie zielone. Mają biało-różowy margines (szeroką, zakrzywioną linię). Kształt przypomina łyżeczkę.

Purpurowa pasja

Odmiana została wyhodowana za granicą przez S. Sorano. Purpurowa Passion jest uważana za niezwykle piękny kwiat, urzekający dużymi, gwiaździstymi, zmiennymi płatkami. Ich końcówki mają zielonkawe wykończenie.

Inne cechy:

• odmiana kultywaru - wielkości standardowej, w odcieniu fioletowym, na powierzchni półpełna;
• kolor płatków jest ciemnofioletowy, przy odpowiedniej pielęgnacji nabiera niemal czarnego odcienia;
• brzegi płatków są mocno pofałdowane;
• gniazdo – typ luźny;
• kształt liści jest okrągły, nasada wyraźnie określona, ​​brzegi lekko faliste, a w miarę dojrzewania podwijają się ku dołowi;
• kolor liści – średnio zielony;
• Ogonki liściowe są wydłużone i bardzo mocne.

AE - Noc Czarownic

Nad selekcją pracował nasz rodak E. Arkhipov. Odmiana, biorąca udział w wystawach w „Domu Fiołków”, wielokrotnie zdobywała nagrody. Charakteryzuje się ciemnofioletową barwą z ołówkową, biało-zieloną linią wzdłuż krawędzi i falistym marginesem.

Inne charakterystyczne cechy AE-Witch Night:

• kształt kwiatu – gwiaździsty;
• Cechy charakterystyczne: obwódka na płatkach kwiatu przybiera srebrzysty kolor pod koniec sezonu wegetacyjnego;
• łodygi kwiatowe są dość wysokie, co nie pozwala na utworzenie kapelusza;
• liczba pąków – od 3 do 4 szt.;
• typ krzewiasty – nierówny, o skręconych liściach rosnących ku górze;
• liście są faliste, z dużymi ząbkami;
• kolor liści – ciemnozielony;
• łodyga zostaje skrócona.

LE-Demo

Bardzo nietypowa odmiana o charakterystycznych liściach od hodowcy E. Lebetskaya. LE-Demo została wyhodowana w 2014 roku i nie jest jeszcze powszechnie dostępna.

Krótki opis:

• główny kolor kwiatu jest ciemnoniebieski, intensywny;
• odmiana kwiatu - gwiaździsta;
• płatki - faliste i ołówkowe, przerywane na brzegach (w odcieniu bieli), średniej wielkości, o podwójnej powierzchni;
• łodygi kwiatowe są silne i liczne, ale w okresie kwitnienia nie występuje duża ilość kwiatów (tylko niewielki bukiet);
• wielkość krzewu – standardowa;
• rozeta – wystawowa, pstrokata;
• kształt – symetryczny, łatwy do formowania, dobrze rośnie;
• liście są pstre i okrągłe, o lekko falistych brzegach i delikatnych ząbkach;
• Liście mają barwę bagienno-zieloną, z niezwykłymi białymi obwódkami na krawędziach.

AV-Inkheart (sport)

Aleksiej Tarasow nadał temu fiołkowi niezwykłą nazwę. Powód jej nadania pozostaje nieznany. Saintpaulia wyróżnia się jednak niesamowitym pięknem i prawdziwie atramentowym kolorem. Jej brzegi są ołówkowe, jasnozielone.

Krótki opis:

• rodzaj kwiatu – pełny, gwiaździsty, karbowany;
• rozeta – średnio-duża;
• ulistnienie - bardzo duże w stosunku do łodygi i kwiatów, barwa liści soczyście zielona, ​​brzegi faliste, sieć naczyń włosowatych wyraźnie widoczna;
• Charakterystyczną cechą jest to, że liście rosną w różnych kierunkach, co wprowadza chaos, dlatego ważne jest, aby nadać krzewowi odpowiedni kształt.

AV-Noble Rose

Ta Saintpaulia charakteryzuje się standardowym rozmiarem i nietypowym kształtem pąków kwiatowych – przypominającym piękną, szlachetną różę. Autorem tej selekcji jest nasz rodak Aleksiej Tarasow.

Jak rozpoznać odmianę AV-Noble Rose:

• kolor - bordowo-czarny, ale na samym początku rozwoju, czyli po posadzeniu liścia, jest jasnobordowy;
• kwiaty dość duże, podwójne z żółtym środkiem;
• krawędzie płatków są faliste;
• rozmiar – standardowy;
• rozetkowe - typ poziomy, gładkie, spłaszczone i długie, dzięki czemu liście rozetowe pokrywają doniczkę ze wszystkich stron;
• liście mają nietypowy dla czarnych fiołków kolor (są jasnozielone), są wydłużone, zaostrzone na końcach i ząbkowane na brzegach;
• Długość sadzonek jest przeciętna.

AN-Czarny Tulipan

Hodowca N. Andreeva nadał odmianie Saintpaulia nazwę ze względu na podobieństwo jej kwiatów do tulipanów, choć biologiczna nazwa odmiany o podobnym kształcie to dzwonkowaty.

Charakterystyka odmiany:

• kwiaty są niewielkich rozmiarów i mają pewną osobliwość: wieczorem (po zachodzie słońca) „dzwoneczki” zamykają się i otwierają rano (jednak nie obserwuje się pełnego otwarcia);
• kolor - ciemnofioletowy, w wieku dorosłym prawie czarny;
• wraz z końcem okresu kwitnienia cień staje się jaśniejszy;
• czasami tworzą się wtrącenia odcienia koralowego z fantazyjnymi paskami;
• typ kwitnący – rozłożysty, o stopniowo wznoszących się szypułkach, rozrzuconych po całej rozecie;
• liczba pąków na jednej szypułce wynosi maksymalnie 3-4 sztuki;
• gniazdo ma standardowy rozmiar, ale jego konfiguracja nie jest zbyt uporządkowana;
• Liście - gładkie, błyszczące, w odcieniu ciemnozielonym.

RS-Milord

Twórczynią tej niezwykłej odmiany czarnego fiołka jest Swietłana Repkina. Kwiat ten jest jednak bardziej odpowiedni do odmiany białej, ponieważ płatki są w połowie białe, a w połowie ciemnofioletowe z fioletowym odcieniem.

Inne funkcje:

• kwiaty są gwiaździste, o falistych brzegach, lekko przypominające dzwonek;
• płatki - szeroko rozwarte, rozdzielone;
• typ koloru – gradientowy (z czarno-fioletowym środkiem i białawymi krawędziami);
• rozeta – średniej wielkości, idealnie prosta;
• liście – duże, ciemnozielone, okrągłe, wypukłe na górze, lekko ząbkowane na brzegach;
• Formowanie często nie jest konieczne – krzew sam przyjmuje piękny kształt.

Zalety i wady

Główną zaletą czarnych saintpauli jest ich elegancki, ciemny odcień, niekiedy z czarnym połyskiem. Kolory te doskonale prezentują się zarówno na jasnych, jak i ciemnych parapetach, dopasowując się do niemal każdego stylu wnętrza. Właśnie dlatego ogrodnicy-amatorzy i projektanci często wykorzystują te saintpaulie w aranżacji wnętrz.

Inne zalety:

• jasność i maksymalne nasycenie masy zielonej;
• dekoracyjność kwiatów;
• szeroka gama kształtów, odcieni itp.

Choć nie mają wielu wad, użytkownicy zauważają, że główne odmiany czarnych fiołków wymagają dużo pielęgnacji, a ich łodygi kwiatowe mają tendencję do długiego wzrostu.

Cechy kwitnienia

Większość ciemnokwiatowych saintpaulia kwitnie długo – co najmniej 6-7 miesięcy, ale przy odpowiedniej pielęgnacji może to wydłużyć się do 11 miesięcy. Eksperci nie zalecają jednak sztucznego wydłużania okresu kwitnienia – roślina wymaga również okresu spoczynku.

Sadzenie kwiatów

Ciemne fiołki sadzi się według tych samych zasad, co inne fiołki. Oto, czego będziesz potrzebować:

• Garnek. Powinien mieć mniej więcej połowę wysokości blaszki liściowej przyszłego krzewu (to jest średnica). Wysokość jest również niewielka, ponieważ system korzeniowy jest płytki. Unikaj sadzenia w dużych donicach, w przeciwnym razie będziesz czekać zbyt długo na kwitnienie (cała energia zostanie zużyta na rozwój korzeni, które będą próbowały wypełnić wszystkie puste przestrzenie w doniczce).
  Doniczka wykonana jest z gliny lub plastiku.
• Lokalizacja. Fiołki uwielbiają światło, ale nie tolerują wysokich temperatur ani bezpośredniego nasłonecznienia, dlatego idealnym miejscem jest parapet okna wychodzącego na północny wschód lub północ. Sadząc fiołki na południu, warto rozważyć powieszenie rolet lub zasłon.
• Godziny dzienne. Czas jego trwania wynosi co najmniej 12-12 godzin, dlatego zimą należy włączać fitolampy.
• Czas sadzenia. Rośliny można sadzić w dowolnym czasie, z wyjątkiem okresu spoczynku, czyli zimy.
• Podkładowy. Wymagania są tutaj bardziej rygorystyczne. pH powinno wynosić od 5,5 do 6,5, a struktura powinna być przewiewna i luźna. Dlatego należy odpowiednio przygotować podłoże. Zaleca się użycie ziemi spod drzew (ale nie drzew owocowych). Unikaj ziemi spod dębów ze względu na zawartość garbników.
  Optymalny skład mieszanki glebowej:
  • ziemia darniowa i pokruszony mech torfowiec – po 1 części;
  • wermikulit i perlit – po 0,5 części;
  • torf – 2 części;
  • Dodatkowo piasek rzeczny i węgiel drzewny – 5% masy całkowitej.
• Materiał sadzeniowy. Do tego celu wykorzystuje się liście z ogonkami i bez, fragmenty liści, korzenie, rozety i nasiona.

Oto krótki przewodnik krok po kroku dotyczący sadzenia, niezależnie od rodzaju materiału:

1. Przygotuj liście, rozety, łodygi kwiatowe lub inny materiał do sadzenia. Miejsca cięć posyp węglem aktywnym lub proszkiem z popiołu drzewnego.
2. Wsyp mieszankę gleby do plastikowych kubków i lekko zwilż przy użyciu spryskiwacza.
3. Umieść sadzonkę na środku doniczki i lekko ją dociśnij. Aby zapobiec przewróceniu się rośliny, umieść obok niej podpórkę.
4. Przykryj sadzonkę plastikową torbą, przeciętą butelką lub szkłem.
5. Pozostaw roślinę w ciepłym miejscu do ukorzenienia na 1-2 miesiące. W tym czasie podlewaj roślinę okresowo i otwieraj ją, aby zapewnić wentylację.
6. Po ukorzenieniu się rośliny należy przesadzić ją w miejsce stałe.

Liście fiołka czarnego można również zasadzić w wodzie zaraz po ścięciu. System korzeniowy rozwija się dwukrotnie szybciej w wodzie. Kluczem jest upewnienie się, że sadzonka, a nie sam liść, znajduje się w wodzie. Woda powinna być nie tylko odstana, ale również przegotowana.

Specyfika opieki domowej

Po prawidłowym posadzeniu należy zwrócić uwagę na pielęgnację — od tego zależy zdrowie rośliny, częstotliwość i obfitość kwitnienia, jej krzaczasty kształt i wiele innych cech.

Główne wymagania dotyczące warunków i procedur uprawy:

• Temperatura. Aby zachować ciemną barwę, utrzymuj temperaturę 19-20 stopni Celsjusza dla dojrzałych roślin i 22-24 stopni Celsjusza dla młodych roślin. Niższe temperatury spowolnią rozwój kwiatów, podczas gdy wyższe spowodują, że staną się mniejsze.
• Oświetlenie. To ważny punkt przy uprawie czarnych saintpauli, ponieważ preferują one 12-14 godzin światła. Dlatego jeśli światło naturalne jest niewystarczające, należy zainstalować oprawy oświetleniowe zapewniające światło rozproszone (nigdy nie jaskrawe).
• Wilgotność. Jeśli wilgotność w pomieszczeniu jest zbyt wysoka, roślina jest podatna na gnicie, które zaczyna się od systemu korzeniowego. Jeśli w pomieszczeniu jest zbyt sucho, liście natychmiast zareagują, wysychając swoją zieloną masę. Dlatego należy utrzymywać średnią wilgotność – między 55 a 65%. Jeśli nie możesz utrzymać tej równowagi, wypróbuj następujące rozwiązania:
  • jeśli występuje wilgoć, należy włączyć urządzenia grzewcze i przewietrzyć pomieszczenie;
  • Jeśli powietrze jest suche, zainstaluj nawilżacz, ustaw w pobliżu pojemniki z wodą i powieś mokre ręczniki.
• Podlewanie. Podlewaj regularnie. Unikaj tworzenia się suchej skorupy na powierzchni podłoża. Unikaj zastoin wody. Jedna roślina potrzebuje od 100 do 200 ml wody, w zależności od wieku i wielkości rośliny. Przed podlewaniem odstaw wodę na 3-4 dni, a następnie zagotuj i ostudź.
  Temperatura cieczy powinna być nie tylko pokojowa, ale o kilka stopni wyższa od temperatury pokojowej, niezależnie od pory roku. Istnieje kilka metod nawilżania:
  • Góra lub „pod gniazdem”Zaleca się podlewanie konewką lub strzykawką, ale eksperci tego nie zalecają. Istnieje ryzyko skapywania wody na łodygi i liście, co jest niezwykle niebezpieczne dla fiołków.
  • Spód lub dolna część. Dobrym rozwiązaniem jest wlewanie płynu przez dno doniczki z dziurkami. Wystarczy umieścić doniczkę w podstawce lub innym pojemniku wypełnionym wodą. Młode rośliny należy trzymać w tej wodzie przez około 10 minut, a starsze przez 20 minut.
  • Knot lub sznurek. Najlepszym rozwiązaniem, niewymagającym nadzoru ogrodnika, jest użycie knota materiałowego podczas sadzenia. Wkłada się go przez otwór w dnie doniczki, pozostawiając 20-30 cm odstępu. W miarę jak doniczka wypełnia się ziemią, knot układa się w kształt okręgu, aż do górnej warstwy podłoża.
    Podczas podlewania wystarczy włożyć przewód do słoika z wodą. Roślina wchłonie tyle płynu, ile potrzebuje.
• Posypka. Nawożenie jest szczególnie ważne w okresie kwitnienia, ponieważ wymaga ono dużo energii i składników odżywczych. Nawoź potasem i fosforem dwa razy w miesiącu, a azotem dopiero po okresie spoczynku. Preferuj nawozy płynne – ułatwiają one fiołkom wchłanianie nawozu.
  W przypadku Saintpaulia należy stosować preparaty zakupione w sklepie, stosować według instrukcji.
• Lamówka. Rozdzielanie liści i łodyg fiołków jest konieczne wyłącznie w celu odmłodzenia rośliny (stare liście należy obierać), ukształtowania (nadania jej kształtu) oraz zapobiegania rozwojowi chorób (usuwa się elementy uszkodzone, z plamami itp.).

Jak rozmnażać fiołki w domu?

Istnieje wiele metod rozmnażania czarnych fiołków, ale dla początkujących ogrodników najlepszą metodą jest uszczykiwanie i ukorzenianie liści.

Ukorzenianie sadzonki liściowej

Najpierw usuń zdrowy liść wraz z sadzonką. Następnie przytnij łodygę do około 3 cm długości, wykonując cięcie pod kątem 45 stopni. Aby przyspieszyć proces ukorzeniania, zaleca się umieszczenie sadzonki w wodzie przed przesadzeniem jej na stałe miejsce.

Jak to zrobić dobrze:

1. Pokryj ranę węglem aktywnym i pozostaw preparat na 1–2 godziny.
2. W tym momencie przygotuj szklankę wody, ale lepiej jest skorzystać z butelki wykonanej z ciemnego szkła.
3. Odstawioną wodę do zagotowania i odstaw do ostygnięcia do temperatury pokojowej.
4. Umieść sadzonkę rośliny w wodzie tak, aby w cieczy nie było żadnego liścia.
5. Przenieś w ciepłe miejsce na 20–30 dni (im cieplej, tym szybciej wykształcą się korzenie).
6. Posadź przyszły krzew w doniczce.

Więcej informacji znajdziesz w poniższym filmie:

Uszczypnięcie pasierbów

Inną prostą metodą jest oddzielenie pędu od rośliny matecznej i posadzenie go w przygotowanym podłożu standardową metodą. Po 40-50 dniach przesadzamy go na miejsce stałe.

Aby dowiedzieć się, jak usuwać pędy fiołków, obejrzyj poniższy film:

Przenosić

Po posadzeniu czarnych fiołków w donicach tymczasowych konieczne jest przesadzanie. Czasami konieczne jest przesadzenie dojrzałego krzewu do nowego podłoża (w przypadku odmian ciemnych jest to konieczne raz na 7-9 miesięcy).

Procedura jest dość prosta. Aby to zrobić, postępuj zgodnie z instrukcjami:

1. Zwilż mieszankę gleby w pojemniku. Jest to konieczne, aby ułatwić wyjęcie rośliny z doniczki, ponieważ Saintpaulia przesadzana jest z bryłą korzeniową.
2. Przygotuj nowy pojemnik. Napełnij garnek do połowy.
3. Lekko przechyl szklankę z kwiatem, weź małą łopatkę ogrodową i usuń krzew.
4. Umieść go w nowym pojemniku i posyp ziemią doniczkową.
5. Lekko zagęścić powierzchnię i ją zwilżyć.

W tym filmie możesz poznać wszystkie niuanse przesadzania fiołków doniczkowych:

Potencjalne problemy podczas uprawy

Jeśli po raz pierwszy uprawiasz czarne Saintpaulia, przygotuj się na nieoczekiwane problemy. Aby ich uniknąć, poznaj najczęstsze z nich:

• O czym mogą świadczyć problemy z liśćmi po posadzeniu? Czasami liście więdną zaraz po posadzeniu. Jest to spowodowane brakiem wilgoci. Dlatego najlepiej od razu zastosować metodę podlewania knotowego.
• Szkodniki. Najczęstszymi szkodnikami są mszyce, nicienie, wciornastki, roztocza i prosionki. We wszystkich przypadkach konieczna jest natychmiastowa interwencja, w tym opryski silnymi insektycydami. Przykładami są Aktara, Confidor, Fitoverm, Vermitek, Actofit i Mospilan.
  Te same produkty stosuje się w zabiegach profilaktycznych zgodnie z instrukcją.
• Częste choroby. Najczęściej przyczyną wszystkich chorób jest nadmiar wilgoci. Najczęstszymi problemami są zaraza ziemniaka, mączniak prawdziwy i szara pleśń. Fungicydy takie jak Topaz, Fundazol i Baktofit mogą pomóc w zapobieganiu i leczeniu chorób.
  Pamiętaj o usunięciu wszystkich zainfekowanych części fiołka.
• Błędy w opiece. Klauzula ta obejmuje naruszenia praktyk rolniczych. Co dokładnie oznacza:
  • brązowe plamy na liściach – niewłaściwe podlewanie, stosowanie zimnej wody, wystawianie zielonej masy na bezpośrednie działanie promieni słonecznych;
  • żółknięcie krzewu - przesuszone lub zbyt wilgotne powietrze, przedawkowanie nawozów;
  • bladość łodyg i liści – kwiaty narażone są na wychłodzenie;
  • Zatrzymanie wzrostu zieleni i kwitnienia - nieprawidłowe oświetlenie.

Czy można sadzić na otwartej przestrzeni?

Na zewnętrznych rabatach kwiatowych zazwyczaj obsadza się odporne na zimno fiołki, w tym wiele ciemnokolorowych saintpaulia. Pomimo tej zasady, nawet rośliny doniczkowe można przesadzać do ogrodu, ale w takim przypadku należy zapewnić im jak najbardziej zbliżone warunki wzrostu.

Fiołki czarne to najbardziej spektakularne kwiaty ozdobne, zachwycające domy swoim pięknym kwitnieniem niemal przez cały rok. Kluczem jest odpowiednia pielęgnacja i terminowe stosowanie insektycydów i fungicydów, aby zapobiec ich obumieraniu z powodu chorób i szkodników.

Często zadawane pytania