Opis hiacynta domowego i jego odmian

Hiacynty to piękne kwiaty wiosenne, jedne z pierwszych, które kwitną w ogrodach i parkach. Jednak ten popularny kwiat można uprawiać nie tylko na zewnątrz. Ostatnio miłośnicy ogrodnictwa domowego z zapałem uprawiają hiacynty w domu.

Opis kwiatu

Hiacynt jest byliną cebulową z rodziny szparagowatych. Ma przyjemny, charakterystyczny aromat. pewna opieka Kwiat zakwitnie w określonym czasie/dniu. W doniczkach nie kwitnie wielokrotnie – jest to możliwe tylko w otwartym terenie.

Hiacynty mają gęste cebule utworzone z mięsistych dolnych liści. Łodyga wieloletnia jest mocna i gruba, pokryta kwiatami. Zebrane są one na szczycie łodygi w grona. Po kwitnieniu łodygi kwiatowe zasychają, a na górnym, zielonym liściu pojawia się pączek, który stopniowo rozrasta się, przekształcając się w cebulkę.

Rodzaje hiacyntu

Rodzaj Hiacynt obejmuje trzy gatunki: orientalny, litwiński i transkaspijski. Tylko jeden gatunek, orientalny, jest wykorzystywany w ogrodnictwie ozdobnym. Jest również polecany do uprawy w pomieszczeniach.

Cechy hiacynta orientalnego:

• cebule gęste i mięsiste, kolor łusek związany jest z kolorem płatków;
• liście rozetkowe są liniowe lub wydłużono-owalne, o zaostrzonych końcach;
• Szypułki wyprostowane, do 30 cm wysokości;
• kwiatostany groniaste, pachnące;
• kwiaty są gęste, korony dzwonkowate.

Jakie inne hiacynty występują w naturze:

• Woda Nie mylić z hiacyntami pospolitymi. Należy do innego rodzaju (Eichhornia) i rodziny (Pontederiaceae). To pływająca roślina wodna z długimi pędami i korzeniami całkowicie zanurzonymi w wodzie. Ten kwiat rzeczywiście przypomina hiacynta i może być niebieski, różowy lub fioletowy.
  
• Mysi — znany również jako cebula żmijowa lub szafir. Ta mała, cebulowa roślina, podobnie jak hiacynty, należy do rodziny szparagowatych. Ma bezlistną łodygę kwiatową, zwieńczoną wielokwiatowym gronem o niebieskich, jasnoniebieskich lub fioletowych kwiatach.
  

Hiacynt jest szeroko stosowany przez perfumiarzy. Eksperci w tej dziedzinie twierdzą, że aromat hiacyntu poprawia nastrój, łagodzi stres i zwiększa produktywność.

Mit o hiacyntach

Istnieje mit o hiacyntach, który opowiada o miłości i śmierci. Według legendy Hiacynt to imię księcia ze Sparty. Był tak piękny, że bogowie Apollo i Zefir zakochali się w nim. Młodzieniec wybrał Apollina, boga światła. Apollo jednak przypadkowo zabił młodzieńca, rzucając dyskiem – akcję zaaranżował Zefir, bóg wiatru.

Książę zmarł w ramionach Apollina. Bóg, opłakując śmierć młodzieńca, sprawił, że z krwi zmarłego wyrosły kwiaty – hiacynty. Na purpurowych i karmazynowych płatkach podobno widnieją znaki „AI, AI” – symbolizujące jęki konającego pięknego Hiacynta.

Odmiany do uprawy w pomieszczeniach

Hodowcom udało się wyhodować dużą liczbę odmian na bazie hiacynta wschodniego odmiany i mieszańce — pojedyncze i pełne. Różnią się okresem kwitnienia i kolorem kwiatów. Kolekcja hiacyntów obejmuje odmiany w kolorze białym, żółtym, pomarańczowym, niebieskim, różowym, fioletowym, czerwonym, a nawet czarnym.

Popularne odmiany do uprawy w pomieszczeniach:

• Słonecznik. Łodygi kwiatowe osiągają 20 cm wysokości, a kwiatostany są kremowe i średnio gęste. Kwiaty są podwójne, o średnicy do 3,5 cm. Okres kwitnienia trwa dwa tygodnie.
  
• Ostara. Ma wysokie łodygi kwiatowe – do 30 cm – i luźne, fioletowe kwiatostany. Zachowują świeżość przez trzy tygodnie.
  
• Rozalia. Ten hiacynt ma różowe kwiatostany złożone z małych kwiatów o średnicy do 2 cm. Okres kwitnienia jest krótki.
  
• Ametyst. Ta jasnofioletowa odmiana ma gęste, stosunkowo krótkie kwiatostany. Kwitnie przez tydzień.
  
• Zwycięstwo. Hiacynt o gęstych, jaskrawoczerwonych kwiatostanach. Charakteryzuje się długim okresem kwitnienia.
  

Co zrobić z zakupionym kwiatem?

Kwitnących hiacyntów zazwyczaj się nie przesadza. Jeśli jednak kupiłeś hiacynta w sklepie, możesz przesadzić go z doniczki, w której był sadzonką, do większej. Ogrodnicy nie są zgodni w tej kwestii. Niektórzy uważają, że przesadzanie jest niepotrzebnym stresem dla rośliny, podczas gdy inni nie widzą w tym nic złego.

Podejmując decyzję o przesadzeniu hiacyntu, należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:

• w jakim stanie jest kwiat;
• jaka jest wielkość garnka;
• Co zrobić z kwiatem po przekwitnięciu.

Hiacynty są zazwyczaj sprzedawane w stanie rozkwitu. Ich cebulki sadzi się w maleńkich doniczkach, tak małych, że gleba jest praktycznie niewidoczna. W okresie wegetacji te kwitnące rośliny są podlewane nawozami. Aby zapobiec zasychaniu kwiatów, po zakupie należy je przesadzić do pojemnika z ziemią, niezależnie od fazy wzrostu lub kwitnienia.

Jeśli kupiony hiacynt znajduje się w doniczce z dużą ilością ziemi, przesadzanie nie jest konieczne. Wręcz przeciwnie, najlepiej tego unikać. Po kwitnieniu wyjmij cebulkę z ziemi i pozwól jej odpocząć.

Zmuszanie w domu

Hodując hiacynty w doniczkach, można je wymusić do kwitnienia w określonym czasie. Proces ten nazywa się pędzeniem i jest szeroko stosowany przez ogrodników uprawiających hiacynty na sprzedaż. Kwiaty te cieszą się szczególną popularnością w okresie wiosennych świąt.

W zależności od okresu wegetacyjnego, pędzenie może być:

• wcześnie (pod koniec grudnia);
• średnio-wczesny (środek zimy);
• późny (wczesną wiosną).

Forsowanie można przeprowadzić w podłożu lub w wodzie.

Wybór żarówki

Sukces uprawy hiacyntów w doniczkach zależy bezpośrednio od jakości materiału sadzeniowego. Do pędzenia zaleca się użycie najlepszych cebul. Ważne jest również, aby wcześniej zakupić odpowiednie doniczki i podłoże.

Wymagania dotyczące cebuli pędzącej:

• średnica od 5 cm;
• wysoka gęstość;
• płaska powierzchnia;
• łuski o jednolitym zabarwieniu, bez plam i nalotu;
• spód suchy i gładki, 1,5 razy mniejszy od średnicy cebuli;
• brak jakichkolwiek uszkodzeń, zgnilizny, śladów szkodników i chorób.

Cebule hiacyntów można kupić w centrach ogrodniczych, niezależnie od pory roku. Nie muszą być od razu wykorzystywane do pędzenia; proces ten można opóźnić tak długo, jak to konieczne. Cebule należy przechowywać w temperaturze od 6 do 9°C. W takich warunkach mogą one pozostawać w stanie uśpienia przez długi czas. Jeśli kupisz cebule w doniczkach, umieść je w dobrze oświetlonym miejscu do pędzenia.

Jak przygotować cebulki?

Cebule hiacyntów wymagają przygotowania do pędzenia tylko wtedy, gdy zostały wykopane z ziemi. Jeśli cebule zostały zakupione w sklepie, zakłada się, że są w pełni przygotowane do sadzenia.

Etapy przygotowawcze:

• Wykop cebulki w lipcu. Oczyść je z ziemi i przechowuj w pomieszczeniu o wysokiej wilgotności przez dwa tygodnie. Przechowuj materiał nasadzeniowy w temperaturze +30°C.
• Z czasem temperaturę obniżamy do +25°C. Cebulki przechowujemy w tych warunkach przez kolejne 2 tygodnie.
• Przez pozostały czas materiał nasadzeniowy należy przechowywać w temperaturze +17°C.

Hiacynty w doniczkach, sprzedawane w sklepach, często mają etykiety informujące o konieczności wyrzucenia cebulki po kwitnieniu. Oznacza to, że kwiat nie zakwitnie ponownie w doniczce i należy go przesadzić na zewnątrz.

Cebule hiacyntów nabierają siły do ​​ponownego kwitnienia tylko w warunkach naturalnych. W tym celu przesadza się je do gruntu, wykopuje i wnosi do domu, zanim nadejdą przymrozki. Po tym czasie można je ponownie wykorzystać do pędzenia.

Mieszkańcy miast, którzy nie mają ogródka, wyrzucają swoje cebule. W rzeczywistości można je sadzić w pobliżu wieżowców – wszędzie tam, gdzie jest ogród z rabatami i kwiatami. Do zimy każda cebulka wytworzy jeden lub dwa odrosty.

Czas sadzić cebulki

Cebule hiacyntów ukorzeniają się w ciągu 1,5 do 2,5 miesiąca. Dokładny czas sadzenia zależy od odmiany, właściwości materiału sadzeniowego oraz przewidywanego przez hodowcę terminu kwitnienia hiacyntów.

Kiedy sadzić cebulki:

• kwitnienie na Nowy Rok i Boże Narodzenie - pierwsza połowa września;
• od 8 marca do końca października.

Jak przygotować glebę?

Hiacynty można uprawiać w dowolnym odpowiednim pojemniku. Duże pojemniki nie są konieczne; wystarczą plastikowe kubki, talerzyki jednorazowe, małe słoiki lub doniczki.

Jak przygotować podłoże:

• Dodaj do doniczki warstwę drenażu o grubości 1-2 cm. Odpowiednią mieszanką drenażową są drobne kamyki z grubym piaskiem.
• Dodaj ziemię do warstwy drenażowej. Kluczem jest, aby nie była kwaśna. Co możesz dodać do doniczki:
  • Mieszanka próchnicy liściowej, darni i kompostu, wymieszanych w równych proporcjach. Do mieszanki glebowej dodaje się niewielką ilość torfu i piasku.
  • Mieszanka torfu niskiego i grubego piasku (1:1).
  • Gotowe podłoże, dostępne w sklepie.
• Posyp mieszankę gleby piaskiem o grubości 0,5 cm. Jest to konieczne, aby zapobiec gniciu korzeni.

Lądowanie

Do pędzenia użyj doniczek o wysokości około 20 cm. Cebula będzie rosła i w końcu wyrośnie z gleby, więc sadź ją głęboko – około 5-7 cm od krawędzi doniczki.

Jeśli hiacynty są uprawiane na sprzedaż, sadzi się je w małych skrzynkach. Nawet tutaj każdy kwiat ma swoją własną, oddzielną komórkę.

Kolejność sadzenia:

1. Wciśnij cebulkę w ziemię, dołem do dołu. Delikatnie dociśnij, ale nie przekręcaj.
2. Przykryj cebulkę ziemią tak, aby jej wierzchołek wystawał ponad poziom gleby.
3. Górną część cebuli można posypać trocinami.

Sadząc kilka cebul, należy zachować między nimi odstępy 2–2,5 cm.

Etap ukorzeniania

Po posadzeniu cebule wymagają okresu spoczynku, zwanego również „zimnym spoczynkiem”, co jest niezbędne podczas pędzenia. W tym okresie wymagają niskiej temperatury (5–7°C) i ciemności. W tym czasie ważne jest utrzymanie umiarkowanej wilgotności gleby i niedopuszczenie do jej wyschnięcia.

Glebę podlewa się roztworem nadmanganianu potasu (nadmanganianu potasu), a następnie posypuje popiołem drzewnym. Okres ukorzeniania (spoczynku) trwa 2-2,5 miesiąca. Doniczki z cebulkami umieszcza się w dolnej części lodówki (dla warzyw), na nieogrzewanym balkonie, w piwnicy, piwnicy lub garażu.

Zakończenie wymuszania

Dwa miesiące po posadzeniu sprawdź, czy pojawiły się kiełki. Gdy osiągną 2-2,5 cm, przenieś doniczki z cebulkami w chłodne, ale dobrze oświetlone miejsce, najlepiej na parapet. Tam kwiaty będą się rozwijać przez miesiąc.

W tym okresie temperatura nie powinna przekraczać 15°C. W pierwszym tygodniu zaleca się przykrywanie doniczek papierowymi kopułami. Ten etap kończy się wraz z pojawieniem się pąków, a doniczki przenosi się na stałe miejsce, gdzie zakwitną hiacynty.

Destylacja w wodzie

Ta metoda forsowania obejmuje wykonanie wszystkich powyższych kroków. Zamiast ziemi użyjemy wody i należy wybrać odpowiedni pojemnik. Powinien być na tyle duży, aby cebule nie tonęły w wodzie, ale ich dna dotykały powierzchni. Można do tego celu użyć na przykład wąskich szklanek.

Cechy i sposób pędzenia hiacyntów w wodzie:

• Używaj tylko czystej wody - filtrowanej lub deszczówki.
• Owiń pojemnik ciemnym papierem i umieść cebulki w chłodnym miejscu.
• Należy uważać, aby poziom płynu nie spadł i regularnie go uzupełniać.
• Gdy cebulki się ukorzenią, zacznij nawozić je nawozem. Możesz na przykład nawozić je nawozem Kornevin.

Obejrzyj także film o pędzeniu hiacyntów w domu:

Pielęgnacja i warunki wzrostu

Zanim zaczniesz uprawiać hiacynty w domu, ważne jest, aby zapoznać się z ich fazami wzrostu. Pierwsza przypada na wiosnę – to okres aktywnego wzrostu, kiedy roślina kwitnie i rozwija liście. Druga następuje po kwitnieniu i trwa przez całą jesień i zimę. Pielęgnacja hiacyntów zależy od okresu wzrostu.

Lokalizacja i oświetlenie

Hiacynty wymagają dobrego światła. Ta roślina lubiąca słońce potrzebuje dużo światła, z zalecaną długością dnia wynoszącą 15 godzin. W okresie spoczynku roślina nie potrzebuje światła.

Zalecenia odnośnie oświetlenia i lokalizacji:

• Najlepszym miejscem dla hiacyntów jest okno południowe lub południowo-wschodnie.
• W godzinach południowych kwiaty należy chronić przed słońcem, w dni pochmurne i wiosną stosuje się sztuczne oświetlenie – fitolampy.

Temperatura

Jednym z najważniejszych warunków udanego pędzenia i uprawy hiacyntów jest utrzymanie temperatury w ustalonym zakresie.

Zalecenia dotyczące warunków temperaturowych:

• roślinność aktywna — +20…+23°C;
• temperatura spoczynku: +15…+17°C.

Hiacynty są niezwykle wrażliwe na wahania temperatury. Należy unikać przeciągów i umieszczania ich w pobliżu urządzeń grzewczych.

Podlewanie i wilgotność powietrza

Hiacynty bardzo lubią wilgoć, dlatego podłoże w doniczce powinno być zawsze lekko wilgotne. Do uprawy w domu należy używać wody o temperaturze pokojowej. Najlepszym wyborem będzie deszczówka lub lekko podgrzany roztopiony śnieg.

Podlewaj hiacynty ostrożnie, unikając rozchlapywania wody na cebule, pąki i liście. Wodę należy wlewać wzdłuż krawędzi pojemnika, a jeszcze lepiej podlewać rośliny przez tackę.

Nawożenie i pogłówne

Hiacynty nawozi się suchym lub płynnym nawozem. W przypadku stosowania granulatu, należy podlać roślinę bezpośrednio przed jego zastosowaniem.

Zalecenia dotyczące karmienia:

• Nawożenie rozpoczyna się w początkowej fazie wzrostu roślin. Wystarczająca ilość nawozów to 20 g saletry i 25 g superfosfatu na metr kwadratowy.
• Nawóz stosuje się ponownie w okresie pączkowania. Rośliny nawozi się siarczanem potasu i superfosfatem – odpowiednio 20 i 35 gramów.
• Trzeci raz nawóz stosuje się po kwitnieniu - 35 g superfosfatu i siarczanu potasu.

Oprócz wymienionych powyżej nawozów, hiacynty wymagają nawożenia mikroelementami. Po ich zastosowaniu należy pamiętać o spulchnieniu gleby.

Choroby

Hiacynty, podobnie jak inne rośliny, mogą paść ofiarą różnych chorób. Najczęściej są podatne na infekcje bakteryjne i grzybicze.

Choroby hiacyntów:

• Żółta zgnilizna bakteryjna. Najpierw atakuje liście, a następnie cebule. Cebule rozpływają się, gniją, wydzielają nieprzyjemny zapach, a roślina przestaje rosnąć. Chorobę można rozpoznać we wczesnym stadium infekcji po charakterystycznych, wodnistych, żółtawych lub brązowych smugach na liściach.
  
• Mozaika. Choroba wirusowa powodująca więdnięcie liści. Na liściach, a następnie na kwiatach, pojawiają się wydłużone, jasnozielone plamy. Ich chaotyczny układ przypomina mozaikę.
  
• Szara zgnilizna. Choroba ta powoduje zamieranie cebul. Pojawia się szczególnie często we wczesnej fazie rozwoju. Towarzyszą jej żółte plamy, które powiększają się i stopniowo brązowieją. Następnie korzenie zaczynają gnić, a roślina obumiera.
  
• Pasożytnicza zgnilizna wierzchołkowa. Wywołują ją patogeny, które dostają się do rośliny przez zanieczyszczoną glebę. Kwiaty i liście pokrywają się brązowymi, zapadniętymi plamami. Na końcach liści pojawia się grzybnia, która staje się cienka i kruszeje. Gnicie przyspieszają wysokie temperatury.
  

Najskuteczniejsze są środki zapobiegawcze: sortowanie cebul, ich dezynfekcja przed sadzeniem oraz dezynfekcja gleby. Jeśli roślina wykazuje oznaki choroby, należy opryskiwać ją co 10 dni preparatem Fundazol 0,2%, płynem Bordeaux 1% lub Topsin-M 0,15%.

Szkodniki

Najgroźniejszymi i najczęstszymi szkodnikami hiacyntów uprawianych w pomieszczeniach są wciornastki i mszyce. Wysysają one sok z rośliny, powodując jej wysuszenie. Zaleca się profilaktyczne opryskiwanie preparatami Fitoverm, Akarin, Accord lub podobnymi.

W przypadku obecności nicieni – nicieni łodygowych lub korzeniowych – roślina ryzykuje obumarcie, ponieważ nie ma skutecznych metod zwalczania tych szkodników. Najlepszym rozwiązaniem jest oprysk rośliny Fitovermem – jest najskuteczniejszy. Można go również stosować zapobiegawczo, posypując glebę w doniczce przed sadzeniem i dokładnie mieszając.

Jak zakwitnąć hiacynty do 8 marca?

Aby zakwitnąć hiacynty w określonym terminie, należy wykonać małe obliczenia.

Jak ustalić datę kwitnienia, czyli kiedy sadzić cebule hiacyntów:

1. Odlicz 14-20 dni od planowanego terminu kwitnienia. W tym czasie cebulki będą przechowywane w chłodnym pomieszczeniu.
2. Do otrzymanej liczby należy dodać 40–45 dni - tyle czasu zajmie kiełkowanie w ciemnym pomieszczeniu.
3. Dodaj jeszcze 10 dni, aby cebule pozostały w cieplejszym, ale ciemniejszym miejscu.
4. Dodaj miesiąc na wytworzenie się łodygi kwiatowej z pączkiem.

W sumie pędzenie trwa 3-3,5 miesiąca. Jeśli na przykład chcesz, aby hiacynty zakwitły do ​​8 marca, proces należy rozpocząć najpóźniej 14-15 listopada. Jeśli pędzenie rozpocznie się pod koniec października lub na początku listopada, hiacynty zakwitną do 14 lutego.

Pielęgnacja hiacyntu po kwitnieniu

Pielęgnacja po kwitnieniu obejmuje dwie opcje: standardową i ciągłą. Standardowa pielęgnacja obejmuje przycięcie łodygi kwiatowej, zaprzestanie podlewania, a następnie ścięcie jej 1 cm nad wierzchołkiem cebuli. Następnie cebule wykopuje się, dezynfekuje i przechowuje w chłodnym, ciemnym miejscu.

W przypadku dalszej uprawy, po przycięciu łodygi, przesadź kwiat do innej doniczki i umieść go w pomieszczeniu o temperaturze +20°C. Podlej i nawoź. Po wyrośnięciu kwiaty można przenieść na loggię lub balkon.

Ile razy kwitną hiacynty?

W gruncie i na wolności hiacynty kwitną raz w roku. W pomieszczeniach mogą kwitnąć dwukrotnie. Eksperci odradzają jednak przesadzanie cebul, ponieważ mogą one w ogóle nie zakwitnąć w następnym roku. W najgorszym przypadku obumrą z wyczerpania.

Jakie są problemy związane z uprawą w pomieszczeniach?

Uprawa hiacyntów nie jest szczególnie trudna, ale mogą pojawić się pewne problemy. Roślina sygnalizuje je poprzez zmiany zewnętrzne.

Problemy w uprawie hiacyntów:

• Wzrost liści uległ spowolnieniu. Brak łodygi kwiatowej lub pojawia się ona późno. Przyczynami mogą być: słaba jakość materiału do sadzenia, zbyt głębokie sadzenie lub niewłaściwa kontrola temperatury.
• Liście więdną. Przyczyną jest brak wilgoci, opóźniony proces pędzenia i nieprzystosowanie rośliny do ciepła i światła.
• Liście są podświetlone. Powodem są przeciągi i brak oświetlenia.
• Łodygi kwiatowe krótkie lub zakrzywione. Przyczynami są wysoka temperatura w pomieszczeniu, jednostronne oświetlenie, brak nawozu i starzenie się żarówek.

Hiacynty dobrze rosną w pomieszczeniach, wymagając niewielkiej pielęgnacji. Są to rośliny dość odporne i żywotne, a kwitnienie można im zapewnić na święta. Kluczem jest ścisłe przestrzeganie odpowiednich praktyk uprawy, temperatury i warunków świetlnych.

Często zadawane pytania