Hibiskus doniczkowy: opis kwiatów i podstawowa pielęgnacja

Hibiskus doniczkowy cieszy się dużą popularnością wśród ogrodników ze względu na stosunkowo dobrą odporność na choroby, długi okres kwitnienia i piękny wygląd. Jednak zaledwie dekadę temu roślina ta została całkowicie zapomniana. Ludzie często nazywają ją różą chińską.

Opis

Istnieje wiele odmian hibiskusa, nie tylko gatunek, uprawiane zarówno w pomieszczeniach, jak i w ogrodzie. Niezależnie od gatunku, wszystkie rośliny wyróżniają się gęstymi koronami i ozdobnymi liśćmi. Roślina ta należy do rodziny ślazowatych (Malvaceae), rodzaju Hibiscus. Jest klasyfikowana jako krzew, drzewo lub roślina zielna.

W pomieszczeniach powszechnie uprawia się odmiany chińskie i wielobarwne. Charakterystyka ogólna:

• wysokość krzewu – od 30 cm do 3 m;
• kora na łodygach ma zazwyczaj szarawy kolor;
• kształt liścia – klonowy, barwa – stale ciemnozielona, ​​długość – do 10 cm;
• wielkość kwiatów – od 5 do 30 cm;
• rodzaj kwiatostanów – pojedyncze lub pełne;
• liczba płatków – 5 szt.;
• słupek – typ owłosiony;
• kolor płatków – jednobarwny lub wielobarwny, od białego do szarego i fioletowego;
• okres kwitnienia jednego pąka wynosi 2 dni, ale całkowity okres kwitnienia krzewu waha się od 4 do 9 miesięcy (ze względu na dużą ilość kwiatów nie występuje okres spoczynku);
• Możliwości formowania koron są szerokie.

Dzięki samozapyleniu (sztucznemu zapylaniu) hodowca uzyskuje owoce przypominające torebki. Torebki składają się z pięciu małych klapek, z których każda zawiera nasiono. Nasiona te mogą być owłosione lub gładkie.

Skąd wzięła się nazwa „kwiat śmierci” i jakie są jego znaki?

Hibiskus wygląda majestatycznie, ale mimo to nosi piętno „kwiat śmierci„Związane jest to z różnymi znakami i przesądami.

Na przykład:

• jasność czerwonego odcienia odmian porównywana jest do koloru krwi;
• Kwiat ten nazywany jest „krwawnikiem” ze względu na negatywną energię, którą rzekomo niesie w sobie kwitnący pąk;
• W niektórych kulturach panuje przekonanie, że roślina ta przynosi śmierć;
• inni uważają, że kultura może być zwiastunem kłopotów (gdy traci liście);
• Istnieje mit, że jeśli zakwitnie hibiskus, to w domu na pewno pojawią się kłopoty;
• inne narody wierzą, że więdnięcie kwiatów (choć jest to proces naturalny) zwiastuje nadejście „czarnej smugi”;
• brak kwitnienia świadczy o chorobie domowników;
• Nadali tej kulturze nazwę „wampir” – wysysa energię;
• Legenda głosi, że jeśli w domu rośnie kwiat, dziewczyna nigdy nie wyjdzie za mąż, a kobieta, która już jest mężatką, wkrótce poczuje się samotna.

Ale to tylko mity, wymyślone przez ludzi – ludzie zawsze szukają winnych swoich nieszczęść i niepowodzeń. Współczesne feng shui pokazuje jednak coś przeciwnego: kwitnienie przynosi szczęście, sama obecność kwiatu przyciąga szczęście, substancje wydzielane przez roślinę niszczą bakterie i tak dalej.

Korzystne właściwości hibiskusa dla ludzi

Ziołolecznicy od dawna wykorzystują tę roślinę do przygotowywania mikstur leczniczych, a w wielu krajach hibiskus uprawia się jako herbatę (róża sudańska, hibiskus). W rzeczywistości roślina zawiera szereg dobroczynnych substancji, które przyczyniają się do tego efektu:

• odmładzanie skóry;
• przywrócenie czynności przewodu pokarmowego;
• wzmacnianie ścian naczyń krwionośnych;
• wzmacnianie układu odpornościowego;
• usuwanie toksyn i innych szkodliwych substancji;
• działanie antybakteryjne.

Picie zimnej herbaty z hibiskusa może obniżyć ciśnienie krwi, a picie jej na gorąco – je podnieść. Roślina jest uważana za hipoalergiczną, więc nawet osoby z alergiami mogą ją uprawiać.

Odmiany hibiskusa chińskiego

Wiele gatunków nadaje się do uprawy w pomieszczeniach. Każdy z nich dzieli się na odmiany uprawne. Za najpopularniejsze uważa się:

• Chińskie Kioto. Charakteryzuje się żółtymi płatkami i jaskrawoczerwonym środkiem. Jest to prosty typ kwiatu.
  
• Floryda. Kolejny prosty pączek, tym razem o pomarańczowo-czerwonym kolorze.
  
• Hamburg. Cechą charakterystyczną tej odmiany są podwójne kwiaty o fioletowym odcieniu.
  
• Czuję się smutny. Exotic jest szczęśliwym posiadaczem niebiesko-fioletowych płatków.
  
• Fioletowy Majetic. Oszałamiająco piękny kwiat o ciemnofioletowych pąkach z białymi plamkami i karbowaną obwódką płatków.
  
• San Remo. Są to ultrabiałe pąki z jaskrawożółtym słupkiem.
  
• Carmen Keene. Płatki mają odcień liliowo-różowy, a ich brzegi obramowane są mlecznym paskiem.
  
• Bednarz. Ten podgatunek wytwarza kwiaty, które są zawsze jaskrawo nasycone. Odcienie są różne – różowe, żółte, białe.
  
• Rose jest szalona. Bardzo duża roślina doniczkowa, dorastająca do 4 m wysokości, najlepiej sadzić ją w dużych donicach ustawionych na podłodze. Jej charakterystyczną cechą są całkowicie białe płatki w fazie pączkowania, które po pełnym rozwinięciu nabierają żywego, karmazynowego koloru.
  
• Piżmian jadalny. Płatki występują w kolorze żółtym, pomarańczowym i różowym. Niezwykłą cechą jest jadalność strąków, które wykorzystuje się w kuchni do pieczenia, marynowania i suszenia (zawierają dużo kwasu askorbinowego i różnych witamin).
  

Pielęgnacja hibiskusa w domu

Kultura nie jest uważana za zbyt wymagającą, ale ma indywidualne „wymagania” co do warunków utrzymania i rosnące zasadyKluczowe punkty obejmują:

• Oświetlenie i lokalizacja. Hibiskus preferuje obfite światło, 12-14 godzin dziennie, dlatego idealnie nadaje się doniczka na parapecie okna od strony południowej, wschodniej lub zachodniej. Latem jednak należy chronić roślinę przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych w południe.
  Jeśli doniczka stoi w rogu pomieszczenia lub ze względu na porę roku jest tam niedostatecznie dużo światła, należy zainstalować sztuczne oświetlenie. Lampa powinna znajdować się w odległości co najmniej 50 cm od rośliny.
• Temperatura. Roślina jest dość ciepłolubna, dlatego optymalna temperatura w pomieszczeniu wynosi od 24 do 26 stopni Celsjusza. Latem jednak wentylacja jest niezbędna, aby zapobiec więdnięciu rośliny pod wpływem ciepła, natomiast zimą można ją przechowywać w temperaturze 12 stopni Celsjusza lub wyższej.
• Podlewanie. Hibiskus najlepiej rośnie w wilgotnej glebie; podlewaj, aż będzie całkowicie wilgotna. Jest to szczególnie ważne latem i wiosną. Częstotliwość podlewania zależy od temperatury powietrza. Najlepszym sygnałem do podlewania jest przeschnięcie wierzchniej warstwy gleby.
  Zimą i jesienią podlewaj oszczędnie – co trzy dni po wyschnięciu wierzchniej warstwy gleby. Używaj wody filtrowanej, roztopionej, deszczówki lub wody odstanej.
• Wilgotność powietrza. Powinno być wysokie – około 70-90% – dlatego roślinę należy podlewać. Co najmniej raz w miesiącu należy ją podlewać higienicznie. Eksperci zalecają ustawienie w pobliżu nawilżaczy powietrza lub pojemników z wodą.
• Posypka. To ważna kwestia, ponieważ ilość składników odżywczych w glebie decyduje o żywotności rośliny oraz czasie trwania i obfitości kwitnienia. Postępuj zgodnie z poniższymi zasadami:
  • wiosną i latem nawozić 1-2 razy w miesiącu nawozami azotowymi i kompleksami mineralnymi;
  • jesienią i zimą wykluczyć azot, nasycić potasem, magnezem, fosforem raz na 1-1,5 miesiąca;
  • Nawozić rano lub wieczorem, dopiero po podlaniu;
  • Nie nawozić po przesadzeniu.
• Lamówka. Krzew należy formować i przycinać dwa razy w roku – wiosną i wczesną jesienią. Należy usuwać wszelkie uszkodzone gałęzie i pędy rosnące w niewłaściwym kierunku. Najlepiej unikać niepokojenia rośliny w innych porach roku, z wyjątkiem lata.
  Aby uzyskać młode pędy, przycinaj krzew tak, aby na starym pędzie pozostało tylko kilka pąków.
• Okres odpoczynku. To czas, kiedy kwitnienie całkowicie się zakończyło. Roślina potrzebuje odpoczynku, dlatego przycinanie, częste podlewanie, nawożenie i higieniczne opryski są zabronione. Pozwoli to na zawiązanie dużej liczby pąków od momentu wyjścia rośliny ze stanu spoczynku.

Obejrzyj także film o prawidłowej pielęgnacji hibiskusa doniczkowego:

Przeszczep hibiskusa

Przesadzanie, podobnie jak sadzenie, należy wykonywać z najwyższą ostrożnością. Wynika to z dużej wrażliwości rośliny na tego typu manipulacje. To powoduje stres, co może prowadzić do nieprzyjemnych konsekwencji. Konieczne jest ścisłe przestrzeganie wszystkich zasad i wymagań.

Czas wydarzenia

Jeśli kupiłeś kwiat w kwiaciarni, koniecznie przesadź go do innego podłoża, ale nie wcześniej niż po 8-10 dniach. Do podłoża kupionego w sklepie dodawane są specjalne dodatki (aktywatory wzrostu), które zwiększają żywotność i poprawiają kwitnienie. Jeśli jednak przestaniesz je stosować, kwiat straci składniki odżywcze.

Inne powody konieczności przesadzenia krzewu:

• reprodukcja;
• obecność chorób;
• szczelność pojemnika;
• uszkodzenia korzeni.

Optymalny czas na przesadzanie to wiosna i lato. Należy jednak pamiętać, że jest to zabronione w okresie największego kwitnienia.

Doniczka i gleba

Dorosłą roślinę należy posadzić w doniczce o średnicy 30–40 cm i wysokości 40–60 cm. Są to jednak wartości przybliżone, ponieważ parametry te zawsze zależą wyłącznie od cech odmiany (im większy krzew, tym szersza i wyższa doniczka).

Proszę zwrócić uwagę na następujące kwestie:

• pierwsza doniczka po ukorzenieniu powinna mieć średnicę 6-8 cm;
• kolejna od 11 do 15 cm, a tym samym zwiększa objętość doniczki przy kolejnych przesadzaniach, czyli o 5-8 cm;
• Doniczka może być wykonana z dowolnego materiału – hibiskus nie jest pod tym względem wybredny, ale eksperci zalecają, aby w przypadku wysokich odmian stosować ceramikę lub glinę, co eliminuje ryzyko przewrócenia się pojemnika.

Ważne jest, aby posadzić roślinę w odpowiedniej glebie. Można kupić gotowe podłoże przeznaczone do hibiskusa lub fikusa. Jeśli wolisz, możesz przygotować własną mieszankę podłoża. Możliwości jest wiele, ale najpopularniejsza jest prosta mieszanka, która spełnia wszystkie wymagania.

Dwie opcje:

• w równych proporcjach - zdezynfekowana ziemia ogrodowa i mech torfowiec;
• w równych proporcjach - zwykła uniwersalna mieszanka gleby, torf i próchnica.

Proces przeszczepu

Niezależnie od tego, czy przesadzasz kwiat, czy po prostu go sadzisz, proces jest zawsze taki sam:

1. Nawilż ziemię w starej (oryginalnej, zakupionej) doniczce.
2. Pozostaw do całkowitego wchłonięcia wody.
3. Wyjmij krzew z pojemnika.
4. Roślinę można posadzić z bryłą korzeniową, ale najlepiej ją usunąć. Pozwoli to dokładnie sprawdzić każdy pęd pod kątem pęknięć, uszkodzeń itp. Jeśli zdecydujesz się posadzić roślinę z odsłoniętym systemem korzeniowym, namocz korzenie w wodzie przez 20 minut, a następnie opłucz je pod bieżącą wodą i odetnij wszelkie nieodpowiednie części.
5. W nowej doniczce umieść warstwę drenażu o grubości 2-3 cm. Może to być keramzyt, kamyki lub inne kamienie.
6. Wypełnić do połowy przygotowanym podłożem.
7. Ustaw krzew w pozycji poziomej.
8. Rozsyp pozostałą ziemię na powierzchni. Rób to stopniowo, jednocześnie uklepując ją, aby usunąć wszelkie pęcherzyki powietrza.
9. Podlewaj umiarkowanie, ciepłą wodą.

Po 4-6 dniach mieszanka gleby „osiada”, wtedy należy dodać do niej nawóz o tym samym składzie.

Rozmnażanie hibiskusa

Hibiskus jest wszechstronny, jeśli chodzi o rozmnażanie, ponieważ można go rozmnażać dowolną metodą. Jednak tylko kilka metod uważa się za najlepsze dla roślin doniczkowych, ale wszystkie są bardzo skuteczne, ponieważ roślina rośnie szybko i dobrze się ukorzenia. Nawet rozmnażanie z nasion jest odpowiednie dla hibiskusa.

Sadzonki

To najczęściej stosowana metoda wegetatywna. Ważny jest wybór odpowiednich sadzonek:

• Pęd powinien być zdrowy, o długości od 10 do 15 cm i z 3 do 5 międzywęźlami.
• Sadzonki pobrane z górnej lub środkowej części łodygi lepiej się ukorzeniają.
• Należy wziąć pod uwagę fakt dalszego formowania się krzewu:
  • w przypadku typu standardowego konieczne są równe, proste cięcia;
  • dla krzewów - pędy rozgałęzione.
• Do ukorzeniania należy używać sadzonek z piętką. W tym celu należy je odrywać, a nie ścinać.
• Jeżeli są już ścięte pędy (przy przycinaniu krzewu matecznego), to cięcia wykonujemy w następujący sposób:
  • dolna część do ukorzeniania - pod kątem 45 stopni;
  • ten na górze jest prosty.
• Odległość od miejsca nacięcia do pąka wynosi około 1 cm, nie więcej.
• Można wykorzystać zarówno pędy zielone, jak i zdrewniałe.

Po przycięciu zaleca się umieszczenie sadzonek w ukorzeniaczu (Epin, Kornevin, Zircon). Następnie należy przygotować sadzonki:

• usuń pąki;
• usuń dolne liście;
• Przytnij liście z drugiego rzędu na połowę.

Teraz czas na rootowanie. Można to zrobić na trzy sposoby:

• W ziemi. Ukorzeniać można tylko łodygi półzdrewniałe lub jeszcze zielone. Stosuje się różne podłoża: piasek, perlit, wermikulit, włókno kokosowe, mech torfowiec, ziemię uniwersalną oraz mieszankę (pół na pół z piaskiem i torfem).
  Nie używamy ziemi ogrodowej. Najlepiej na samym dnie położyć warstwę o grubości 1 cm, aby pobudzić wzrost korzeni (będą sięgać po ziemię). Proces wygląda następująco:
  1. Zrób dziurki w dnie plastikowego kubka.
  2. Połóż warstwę drenażową.
  3. Podłoże na górze.
  4. Pogłęb pęd tak, aby jeden pączek znalazł się pod ziemią.
  5. Podlewaj obficie.
  6. Spryskaj sadzonki i liście.
  7. Przykryj plastikową torbą lub plastikowym kubkiem.
  8. Umieścić w ciepłym miejscu (około 24°C) na 15–20 dni. Przesadzić na miejsce stałe po maksymalnie 2 miesiącach.
• W wodzie. Służy do rozmnażania bezpośrednio po hibernacji lub w okresie spoczynku. Obowiązkowym wymogiem jest ciemne opakowanie (alternatywą jest owinięcie go przezroczystą, ciemną tkaniną lub papierem). Następnie należy postępować w następujący sposób:
  1. Wlać stojącą wodę do szklanki.
  2. Dodać 1 tabletkę węgla aktywnego do 200 ml.
  3. Zainstaluj cięcie.
  4. Następnie postępuj tak, jakbyś ukorzeniał roślinę w glebie. Nie ma potrzeby podmiany wody, a przesadzanie powinno nastąpić po 30 dniach.
• W tabletce torfowej. Rozmiar: 4-6 cm średnicy. Sposób ukorzeniania:
  1. Namocz tabletkę zgodnie z instrukcją. Zazwyczaj nie zajmuje to więcej niż 20 minut. Najlepiej zagotować wodę.
  2. Umieść tabletki w jednym pojemniku.
  3. Zrób w każdej podkładce wgłębienie odpowiadające rozmiarowi cięcia.
  4. Wstaw escape'a.
  5. Napełnij pojemnik wodą tak, aby sięgała do połowy wysokości tabletki torfowej.

Wyrastanie z nasion

Używając nasion, możesz stworzyć zupełnie nową odmianę. To właśnie czyni tę metodę tak atrakcyjną dla ogrodników. Plan działania:

1. Jesienią należy odciąć brązowe torebki.
2. Rozłup je i usuń pestki.
3. Zwilż kawałek gazy, owiń nim materiał sadzeniowy i włóż do plastikowej torby. Pozostaw na tydzień.
4. Rozpakuj woreczek. Po wyjęciu nasiona powinny napęcznieć, a z nich powinny wyrosnąć małe zielone kiełki.
5. Umieść nasiona w stymulatorze wzrostu.
6. Przygotuj podłoże. Torf i piasek, w równych proporcjach, nadają się do sadzenia. Umieść je w pojemniku.
7. Rozrzuć nasiona w odstępach 5 mm.
8. Posypać ziemią i przykryć folią.

Dzieląc krzew

Robi się to podczas przesadzania rośliny. Jednak ta metoda nie jest zalecana w przypadku hibiskusa drzewiastego. Proces jest dość prosty:

1. Podlej mieszankę gleby.
2. Wyjmij hibiskus.
3. Wypłucz korzenie.
4. Podziel na 2 lub więcej części za pomocą ostrego noża.
5. Zastosuj na skaleczenia węgiel aktywny.
6. Sadzić stosując standardową metodę.

Choroby i szkodniki

Hibiskus rzadko jest podatny na choroby. Dzieje się tak z powodu niewłaściwej pielęgnacji lub obecności w pobliżu zainfekowanej rośliny doniczkowej. Inną przyczyną jest brak dezynfekcji narzędzi i roślin. To samo dotyczy szkodników. Z tego powodu doświadczeni ogrodnicy rzadko napotykają problemy, podczas gdy początkujący często je napotykają.

Na co należy zwrócić uwagę:

• Przędziorek. Kiedy się pojawia, brzegi liści wysychają, żółkną, a na powierzchni pojawia się struktura przypominająca pajęczynę. Główną przyczyną jest wysoka wilgotność powietrza. Aby temu zapobiec, najlepiej użyć roztworu mydła (z brązowego proszku do prania) lub Fitovermu.
• Tarcznik. Można je rozpoznać po naroślach tworzących się na spodniej stronie liści. Owady usuwa się ręcznie i zwalcza dowolnym insektycydem.
• Mszyca. Powoduje więdnięcie i zwijanie się liści, pokrywając ich powierzchnię jasną powłoką i tworząc lepką masę. Można temu zapobiec za pomocą roztworu mydła i preparatu Biotlin.
• Mączlik. Na spodniej stronie liści widoczny jest lepki śluz. Stosowane są różne insektycydy.
• Mączlik. Miejsca, w których występowała, pokrywają się woskiem, a następnie żółkną, więdną i opadają liście. Stosuje się również różne insektycydy.
• Mączniak prawdziwy. Na roślinach zielonych tworzy się biały nalot, który z czasem zamienia się w ciemne plamy.
• Rdza. Na liściach pojawiają się różowe lub czerwone plamy.
• Zgnilizna korzeni. Charakteryzuje się procesami gnilnymi i czernieniem pnia.

Jakie problemy się pojawiają?

Czasami w uprawie hibiskusa pojawiają się trudności spowodowane odstępstwami od standardowych procedur pielęgnacyjnych lub warunków uprawy. Co może się zdarzyć:

W każdym przypadku należy natychmiast naprawić sytuację – dostosować podlewanie, wyeliminować szkodniki, dodać oświetlenie, nawozić itp. Jeśli nie zostaną podjęte natychmiastowe działania, hibiskus zginie i nie będzie można go już odbudować.

Recenzje

Hibiskus uprawiany jest w pomieszczeniach od wieków. Pod koniec lat 90. XX wieku całkowicie stracił popularność, ale około 2010 roku odzyskał ją i stał się jednym z czołowych producentów kwiatów. Rozmnażanie kwiatów z nasion to fascynująca metoda – może przynieść zupełnie nieoczekiwane i egzotyczne rezultaty, dając początek nowej odmianie.

Często zadawane pytania