Nawet najpospolitsze kaktusy bardzo różnią się od zwykłych roślin, głównie ze względu na grube łodygi, ostre kolce i brak liści. Istnieją jednak gatunki tak nietypowe z wyglądu, że bardziej przypominają koralowce i grzyby niż kaktusy czy inne rośliny. Wiele z nich jest niezwykle rzadkich, wiele zagrożonych, ale nawet one można uprawiać w domu, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Echinocereus rigidus
Roślina ta jest lepiej znana jako tęczowy jeż lub tęczowy kaktus Arizony, a jej główną cechą charakterystyczną jest jasnoróżowy wierzchołek. Przy odpowiedniej pielęgnacji i sprzyjających warunkach latem kaktus powinien wytworzyć różowe lub fioletowe kwiaty o długości 6-8 cm.
Kaktus tęczowy dobrze rośnie w pomieszczeniach, osiągając wysokość 30 cm, przekształcając się z kuli w cylinder. Kolce są początkowo czerwonofioletowe, z czasem stają się żółte lub jasnoróżowe. Kaktus ten można rozmnażać z nasion i sadzonek pędowych.
W regionach o klimacie subtropikalnym gatunek ten nadaje się do kształtowania krajobrazu i dekoracji ogrodów. W ostrzejszym klimacie kaktusy tęczowe uprawia się wyłącznie w pomieszczeniach – idealnie nadają się do ogrodów skalnych i sukulentów. Nazwa łacińska: Echinocereus rigidissimus.
Ming Ting
Monstrualna forma kaktusa Cereus (z rodziny kaktusowatych) ma wyjątkowy wygląd. Nazwa tego niezwykłego kaktusa zawiera łacińskie słowo „monstrum”, które oznacza „potwór” lub „bestię”. Punkty wzrostu rośliny są rozmieszczone chaotycznie, a jej łodygi rosną nierówno i skręcone w nieprzewidywalny sposób.
Kaktus monstrualny przypomina albo rzeźbę wykonaną przez człowieka z niebiesko-zielonej gliny, albo stworzenie z głębin oceanu. Jego kolce są rzadkie, a nawet wtedy są małe i niepozorne. Roślina dorasta do 30 cm wysokości. „Monstrualny” kaktus wytwarza żółte kwiaty o słodkim aromacie, które kwitną tylko przez jedną noc.
Południowoamerykański kaktus Ming Ting dobrze rośnie w pomieszczeniach, w jasnym świetle, z lekkim zacienieniem. Jest wymagający w stosunku do ciepła i obumiera, jeśli temperatura spadnie poniżej 0°C. W cieplejszych regionach ten monstrualny kaktus może być uprawiany na zewnątrz. Roślinę tę rozmnaża się przez nasiona i sadzonki pędowe. Nazwa łacińska: Cereus forbesii monstrose Ming Thing.
Totem
Ten kaktus, podobnie jak poprzedni, ma monstrualną formę. Jest wynikiem naturalnej mutacji i przypomina indiański totem. Jego jasnozielona, kolumnowa łodyga, z licznymi żebrami i wypustkami, zazwyczaj rozgałęzia się u podstawy i kwitnie późną wiosną.
Jasnoróżowe kwiaty tego potężnego kaktusa otwierają się wieczorem i zamykają w południe. Po kwitnieniu roślina wytwarza jadalne, czerwone, jajowate owoce. W pustynnych regionach Meksyku ten niezwykły kaktus osiąga wysokość 20 metrów. W pomieszczeniach również rośnie dość wysoko – 2-3 metry, a nawet więcej.
Tempo wzrostu tej rośliny zależy od jakości gleby, światła słonecznego i wody. Średnio kaktus monstrualny rośnie o 2-3 cm rocznie. Kaktus totemiczny jest uprawiany w celach dekoracyjnych i może być wykorzystywany jako żywa rzeźba, element naturalny lub element kompozycji kaktusowej. Nazwa łacińska: Pachycereus schottii monstrosus.
Kaktus czekoladowy
Ta sztucznie wyhodowana odmiana ma niewiele wspólnego nie tylko z kaktusem, ale z jakąkolwiek rośliną. Z zewnątrz przypomina kępę grubych korzonków, skupisko grzybów lub kawałek koralowca. Roślina ta pochodzi z ogrodu, założonego w szkółce.
Kaktus czekoladowy składa się z licznych splecionych, zachodzących na siebie łodyg o czerwonobrązowym odcieniu. Łodygi mają około 1-4 cm średnicy. Czasami na łodygach mogą pojawiać się kolce lub włoski. Roślina występuje w różnych formach, w tym crista i monstrosa.
Roślina jest uważana za niezwykle rzadką i znajduje się nawet na liście gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES). Ten wspaniały kaktus rozmnaża się przez sadzonki, szczepienie i nasiona. Idealnie pasuje do nowoczesnych wnętrz i kolekcji kaktusów. Nazwa łacińska: Echinopsis cv Chocolate.
Stenocereus hollianus cristata
Niezwykły, falisty kształt, charakterystyczny dla tego kaktusa, jest wynikiem mutacji. Jego ciemnozielone łodygi przypominają wachlarz, są lekko pomarszczone i pokryte białymi lub brązowymi kolcami, które tworzą pierścienie, tworząc dziwaczne kształty i kontury.
Roślina kwitnie późną wiosną i wczesnym latem. Kwiaty są białe, kremowe lub różowe, lejkowate, z różowawym brzegiem. Osiągają średnicę 8 cm. Otwierają się nocą i zwijają w rurkę przed wschodem słońca. Powstają liczne pąki, dzięki czemu kwitnienie trwa kilka tygodni.
W naturze kaktus Cristata rozmnaża się przez nasiona. W warunkach domowych rozmnaża się go przez sadzonki. Nazwa łacińska: Stenocereus hollianus cristata.
Turbinicarpus Alonso
Ten niezwykle rzadki kaktus jest endemiczny dla Meksyku i nazwany na cześć człowieka, który go odkrył. W naturze kaktus Alonso rośnie na wysokości około 2000 km nad poziomem morza, w skalistych górach wapiennych. Jest gatunkiem zagrożonym.
Łodyga tego rzadkiego kaktusa jest kulista, lekko spłaszczona, osiąga wysokość 10 cm i mniej więcej tyle samo średnicy. Większość łodygi znajduje się pod ziemią, a jedynie jej wierzchołek wystaje nad powierzchnię. Żebra są podzielone na trójkątne guzki. Kolor łodygi waha się od szarozielonego do szaroniebieskiego.
Roślina może kwitnąć w dowolnym okresie od marca do października. Jej kwiaty są duże, jasnoliliowe lub karmazynowe. Po przekwitnięciu pojawiają się fioletowe owoce. Kaktus Alonso można rozmnażać z nasion lub przez szczepienie; odrosty występują, ale rzadko. Nazwa łacińska: Turbinicarpus alonsoi.
Tył dinozaura
W naturze ten niezwykły kaktus może dorastać do 5 metrów wysokości. Ma niebieskawo-szarą, kolumnową łodygę z niebieskawym odcieniem. Jego powierzchnia jest żebrowana i falista, przypominając rafę koralową. Kaktus tworzy gęsty gąszcz gęsto rozstawionych łodyg. Główna łodyga ma do 10 cm grubości.
Kaktus Smoczy Grzbiet kwitnie od marca do końca czerwca. Pierwsze kwitnienie następuje po 15 latach, gdy roślina osiągnie co najmniej 60 cm wysokości. Lejkowate kwiaty są białe, różowe lub żółtawe i otwierają się tylko w nocy. Pojedynczy kaktus może wytworzyć do kilkunastu pąków naraz. Ten falisty kaktus rozmnaża się głównie przez sadzonki. Nazwa łacińska: Myrtillocactus geometrizans cristata.
Igła Ewy
Ten krzaczasty kaktus rośnie w peruwiańskich Andach. Roślina może osiągnąć wysokość 4 metrów. Ma liczne gałęzie i zielonożółte, przypominające szydło liście. Gałęzie są lekko kruche i mogą dorastać do pół metra długości. Łodygi pokryte są romboidalnymi lub jajowatymi guzkami, ułożonymi w spiralne rzędy.
Guzki mają otoczki, z których każda zawiera od jednego do czterech kolców o długości do 8 cm. Liście tego kaktusa są szczątkowe, w kształcie szydła i mogą osiągać 12 cm długości. Owoce są jajowate lub maczugowate, osiągają 10 cm długości i czasami są kolczaste.
Kwiaty są pomarańczoworóżowe i mają około 6 cm długości. Kaktus opuncja figowa kwitnie od połowy wiosny do połowy lata. Jednak w uprawie domowej kwitnienie jest rzadkie. Kaktus ten wytwarza bardzo bujne pędy, dlatego można go rozmnażać nie tylko z nasion, ale także przez sadzonki. Nazwa łacińska: Opuntia subulate.
Gymnocalycium mihanovichii Hibotan
Uderzający kaktus o nietypowym ubarwieniu. Najczęściej czerwony lub fioletowy, często nazywany „Ruby Ball”. Występują jednak również inne odmiany – żółta, biała i pomarańczowa. Ta roślina jest mutantem bezchlorofilowym, co oznacza, że jej tkanki nie zawierają zielonego pigmentu – chlorofilu.
Ten wiecznie zielony sukulent osiąga wysokość 3-5 cm, choć wyższe okazy są rzadkie. Łodyga jest żebrowana i pokryta kolcami o długości do 1 cm. Kwiaty mają lejkowaty kształt i kolor od jasnoróżowego do fioletoworóżowego. Kwitnienie występuje zazwyczaj latem.
Owoce są szarozielone lub różowoczerwone. Kaktus można rozmnażać wegetatywnie i przez nasiona. Ten jasny, niemal neonowy kaktus idealnie nadaje się do dekoracji wnętrz. Pięknie prezentuje się na stoliku kawowym, parapecie lub półce. Nazwa łacińska: Gymnocalycium mihanovichii Hibotan.
Kaktus mózgowy
Ten niezwykły kaktus pochodzi z Meksyku. W naturze rośnie na skalistych zboczach. Swoją nazwę zawdzięcza podobieństwu do ludzkiego mózgu – jego łodyga jest dziwnie zakrzywiona, przypominając zakręty mózgu. Szczególnie efektownie prezentuje się w doniczkach, w kształcie czaszki lub głowy.
Kaktus mózgowy to krystalowata forma wydłużonej Mammillaria. Ma cylindryczną łodygę w odcieniach zieleni, pokrytą wełnistymi otoczkami, z których wyrastają liczne cienkie, złociste kolce. Pędy są ciasno splecione, tworząc zwartą półkulę.
Kaktus mózgowy kwitnie wiosną. Czasami kwitnie dwa razy w sezonie. Kwiaty są lejkowate, białe, jasnożółte lub różowawe i pojawiają się na końcach pędów. Nazwa łacińska: Mammillaria elongata cristata.
Echinocactus Gruzoni
Ten niesamowity meksykański kaktus znany jest również jako „Złota Beczka”. Młoda roślina ma niemal idealnie kulisty kształt, który z czasem przekształca się w beczkę. Dorosły kaktus przypomina gigantyczną beczkę, osiągając 1 metr wysokości i szerokości.
Łodyga tego okrągłego kaktusa jest ciemnozielona i błyszcząca. Ma około 30-40 żeberek pokrytych otoczkami, z których każde zawiera trzy do czterech dużych (centralnych) kolców o długości do 5 cm i około tuzina mniejszych (promienistych) igieł. Ten ogromny kaktus rośnie powoli. Kwitnie żółtymi kwiatami, ale tylko wtedy, gdy ma wystarczająco dużo słońca.
Kwitnienie następuje późną wiosną lub wczesnym latem. Kwitną tylko rośliny powyżej 20 lat, których średnica łodygi przekracza 40 cm. Echinocactus grusoni jest gatunkiem zagrożonym. Ten kaktus rozmnaża się przez nasiona lub potomstwo, ale jest to bardzo rzadkie. Nazwa łacińska: Echinocactus grusonii.
Kaktus liliput
Blossfeldia miniatum to niewielki kaktus, który w uprawie rośnie niezwykle wolno. Jednak w ciągu kilku lat może wydać 3-5 lub więcej potomków. Ten mikrokaktus ma kulistą, niekiedy lekko spłaszczoną łodygę o średnicy 1-3 cm. Jest gładki, bez żeberek, guzków ani kolców, jedynie z wełnistymi otoczkami.
Roślina kwitnie od późnej zimy do wczesnej wiosny. Kwiaty są drobne, kremowobiałe, lejkowate, o średnicy 0,7 cm, tworzące się na szczytach łodyg. Kwiaty utrzymują się od 2 do 5 dni. Kaktus rozmnaża się głównie przez nasiona.
Blossfeldia ma bardzo nietypowy wygląd, a dzięki swoim rozmiarom i „minimalistycznemu designowi” idealnie pasuje do nowoczesnych wnętrz. W naturze kaktus ten często rośnie na dużych wysokościach i w pobliżu wodospadów, ale nie toleruje nadmiaru wilgoci. Nazwa łacińska: Blossfeldia liliputana.
Pełzający diabeł
Ten płożący kaktus ma ostre, białe kolce i z daleka przypomina zwiniętego węża. Nadaje się do uprawy w pomieszczeniach, ponieważ pięknie prezentuje się w pojemnikach. Łodyga, o barwie od szarozielonej do kremowozielonej, osiąga 1,5-2 m długości i 5 cm średnicy.
Łodyga jest żebrowana, z dużymi, ostrymi, sztyletowatymi kolcami. Są one otoczone promienistymi, białymi kolcami o długości 10-15 mm. Kwiaty mogą być białe, różowe lub żółte i osiągać długość do 15 cm.
Po kwitnieniu roślina wytwarza owoce – czerwone, kłujące, długości 3-4 cm.
Ten kaktus można uprawiać w domu. Rośnie poziomo, ale łodyga jest lekko uniesiona nad ziemią. Z biegiem lat roślina powoli się rozrasta, a łodygi się rozgałęziają. Podczas pracy z tym kaktusem należy nosić rękawiczki, ponieważ ma bardzo ostre kolce, które mogą podrażniać skórę. Rozmnaża się z nasion i sadzonek. Nazwa łacińska: Stenocereus eruca.
Echinocactus texas
Roślina ta jest często nazywana kaktusem „cukierkowym” lub „lizakowym”. Przypomina małą zieloną dynię najeżoną twardymi, ostrymi kolcami, które mogą spowodować poważne uszkodzenia skóry. Jej łodyga jest żebrowana, szarozielona, z licznymi żebrami usianymi płaskimi, promienistymi kolcami i różowoszarymi kolcami centralnymi, długa i zakrzywiona.
Kaktus teksański kwitnie zazwyczaj późną jesienią. Jego kwiaty są biało-różowe lub srebrzysto-różowe, o długości i średnicy 5-6 cm. Kwitnienie w dużej mierze zależy od warunków uprawy.
Kaktus cukrowy prezentuje się pięknie zarówno pojedynczo, jak i w kompozycjach z różnych sukulentów. W naturze roślina rozmnaża się samoistnie; w pomieszczeniach częściej rozmnaża się z nasion, ponieważ rzadko wydaje potomstwo. Nazwa łacińska: Echinocactus texensis.
Cylindropuntia Bigelowii
Ten kaktus to wieloletni krzew lub drzewo, znany również jako kaktus „Teddy Bear” ze względu na podobieństwo kolców do futra zwierzęcia. Rośnie w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych i północno-zachodnim Meksyku, na skalistych zboczach pustyni. Uważany jest za jeden z najbardziej unikatowych i rzadkich kaktusów, które można uprawiać w domu.
Łodyga jest cylindryczna i pokryta gęsto rozstawionymi kolcami o długości 2,5 cm. Młode kaktusy mają srebrzyste lub złote kolce, a starsze czarne. Roślina dorasta do 1,5–2 m wysokości. Kwiaty są jasnozielone lub żółtozielone z białymi lub jasnofioletowymi żyłkami. Ten „miękki” kaktus kwitnie od lutego do maja.
Roślina łatwo rozmnaża się z sadzonek lub nasion. Jej wyjątkowa sylwetka i faktura sprawiają, że kaktus ten idealnie pasuje do nowoczesnych wnętrz i świetnie prezentuje się zarówno solo, jak i w kompozycjach z sukulentów. Nazwa łacińska: Cylindropuntia bigelovii.
Echinocactus horizontalis
Ten gatunek Echinocactus znany jest również jako kaktus orlego pazura (ang. eagle claw cactus), nazwa ta pochodzi od jego dużych, zakrzywionych kolców. Rośnie na pustyniach Stanów Zjednoczonych i północnego Meksyku, szczególnie na wapiennych podłożach. Ma szarozieloną lub szaroniebieską łodygę o wysokości do 30 cm i średnicy do 20 cm.
Łodyga jest żebrowana, ułożona pionowo lub spiralnie wokół łodygi. Posiada mocno zakrzywione kolce – 5–10 w każdej otoczce – o barwie od różowej, przez szarą, po jasnobrązową.
Kaktus "szponiasty" kwitnie od końca marca do końca maja, czasami do września. Jego kwiaty są różowoczerwone i mają średnicę 5–9 cm. Kaktus poziomy rozmnaża się przez nasiona i odrosty. Roślina ta jest często uprawiana w pomieszczeniach; jej kompaktowe rozmiary i minimalne wymagania pielęgnacyjne czynią ją wszechstronnym dodatkiem do wystroju wnętrz. Nazwa łacińska: Echinocactus Horizonthalonius.
Cleistocactus straussii
Ten spektakularny kaktus wełnisty znany jest również jako Srebrna Pochodnia. Ma kolumnową łodygę z białymi kolcami, która może dorastać do 2-3 metrów wysokości. W naturze kaktus ten występuje w górzystych regionach Boliwii, na wysokości 1500-3000 metrów n.p.m.
Ten kaktus kwitnie, gdy osiągnie wiek 10-15 lat. Jego wysokość powinna wynosić co najmniej 45 cm. Kwiaty rurkowate przypominają marchewki. Ich kolor waha się od ciemnoczerwonego do bordowego i dorastają do 6 cm długości. Okres kwitnienia przypada na lato.
Kaktus Silver Torch można rozmnażać przez nasiona lub sadzonki. Roślina ta jest szeroko stosowana w projektowaniu wnętrz i ogrodów. W pomieszczeniach Cleistocactus tworzy doskonałe tło dla innych kaktusów kulistych. W projektowaniu ogrodów kaktus Strauss może być wykorzystywany jako roślina ozdobna. Nazwa łacińska: Cleistocactus strausii.
Opuntia Santa Rita
Inną nazwą tego kaktusa jest opuncja figowa. Ten gatunek opuncji figowej to krzewiasta roślina pochodząca z obu Ameryk i Meksyku. W naturze dobrze rośnie w kanionach i na pustyniach, ale można ją również spotkać na równinach oraz na piaszczystych i kamienistych glebach. Łodygi tego kaktusa są owalne, prawie płaskie i rozgałęzione.
Roślina może osiągać 2-4 m wysokości. Łodyga może mieć kolor niebieskozielony, fioletowy lub fuksjowy. Segmenty osiągają 20 cm długości. Otoczki pokryte są delikatnymi włoskami z haczykami skierowanymi w dół. Kwiaty są cytrynowożółte lub pomarańczowoczerwone i mają średnicę do 7,5 cm. Opuncja figowa kwitnie zazwyczaj wiosną i wczesnym latem, często od kwietnia do czerwca.
Santa Rita rozmnaża się przez sadzonki lub nasiona. Ten kaktus może być stosowany w pomieszczeniach jako element kompozycji sukulentów; harmonijnie wpisuje się w minimalistyczne kompozycje i pięknie komponuje się z egzotycznymi sukulentami. Nazwa łacińska: Opuntia santarita.
Tephrocactus articulated (stawowy)
Znany jest również jako kaktus papierowo-kolcowy. Rośnie nisko, a jego kolce przypominają paski papieru. Ten kaktus rzadko osiąga wysokość większą niż 30 cm, ponieważ rosnące segmenty łatwo odpadają od rośliny macierzystej. Łodyga ma barwę popielatą, niebieskozieloną i liliowobrązową.
Łodyga pokryta jest rzadkimi, płaskimi lub okrągłymi kolcami o długości do 10 cm. Mogą być białe, szare, żółtooliwkowe, brązowe lub czarne. Kwiaty osiągają średnicę 3 cm i mogą być białe, żółte lub czerwone.
Kaktus kwitnie od czerwca do sierpnia, ale rzadko kwitnie w pomieszczeniach. Można go rozmnażać z nasion lub sadzonek. Jego wyjątkowy wygląd, z papierowymi kolcami i segmentowanymi łodygami przypominającymi łańcuszki kiełbasy, sprawia, że idealnie nadaje się do dekoracji wnętrz. Nazwa łacińska: Tephrocactus articulatus.
Eulichnia kasztanowata Spiralis
Ten chilijski sukulent to rzadka odmiana kaktusa Varispiralis. Ma nietypowy, spiralnie skręcony pień o kształcie kolumny z ostrymi kolcami między dyskami. Wzrost spiralny może być prawoskrętny lub lewoskrętny.
Roślina może osiągnąć wysokość 2 metrów lub więcej. Łodyga jest jasnozielona i może rozgałęziać się u podstawy. Kwitnienie jest rzadkie. Jednak w sprzyjających warunkach latem na szczytach łodyg mogą pojawić się drobne, kremowe kwiaty. W warunkach domowych ten kaktus wymaga jasnego światła słonecznego i dobrego drenażu.
Kaktus spiralny z łatwością staje się centralnym punktem każdej przestrzeni. Należy tylko pamiętać o jego ostrych kolcach. Kaktus kasztanowy rozmnaża się przez nasiona i sadzonki. Nazwa łacińska: Eulychnia castanea f. Varispiralis.
Copiapoa Teniussima
Ten rzadki, kulisty kaktus jest endemiczny dla chilijskich pustyń i rzadko spotykany w naturze. Ma kulistą lub wydłużoną łodygę, a jego kolor waha się od ciemnozielonego do niebieskozielonego. Roślina ta jest również znana jako rzadki lub smukły kaktus.
Jego żebrowana łodyga pokryta jest woskowym nalotem i maleńkimi, białymi otoczkami, przypominającymi grudki wełny lub kulki styropianowe rozrzucone na wierzchołkach. Z otoczek wyrastają proste, cienkie, biało-szare kolce, które z wiekiem ciemnieją.
Roślina kwitnie rzadko, wiosną lub latem. Ciemnożółte, dzwonkowate kwiaty są pachnące i przyciągają pszczoły i motyle. Roślina wymaga jasnego, rozproszonego światła. Ten kapryśny kaktus z łatwością staje się efektownym akcentem w nowoczesnych wnętrzach. Rozmnaża się przez sadzonki, szczepy i nasiona. Nazwa łacińska: Copiapoa tenuissima f. Monstruosa.
Ariocarpus Godzilla
Ten ariokarpus jest również znany jako „spękany” ariokarpus ze względu na swoje niezwykłe, „kamienne” liście. Roślina przypomina stos trójkątnych kamieni spękanych przez słońce. Ta niezwykła odmiana została również nazwana „Godzilla” na cześć popularnego hollywoodzkiego potwora. Roślina dobrze adaptuje się do warunków wewnętrznych, ale rośnie wyjątkowo wolno, dzięki czemu idealnie nadaje się do kolekcji i kompozycji z sukulentów.
Kaktus Godzilla ma spłaszczony i kulisty kształt, a cała łodyga pokryta jest mięsistymi rozetkami wyrastającymi z dużego korzenia palowego. Jego kolor jest szarozielony, który z wiekiem może nabrać żółtawego odcienia.
Roślina kwitnie późną jesienią lub wczesną zimą. Jej kwiaty są jasnoróżowe lub karmazynowe i utrzymują się przez 3-4 dni. Godzilla rozmnaża się przez nasiona lub szczepienie. Ceniony za swój skalny wygląd i rozetowy kształt, może być stosowany jako samodzielny element we wnętrzach, ale częściej jest wykorzystywany w kompozycjach z sukulentów. Nazwa łacińska: Ariocarpus fissuratus Godzilla.
Maueniopsis maczugowaty
Ten niezwykły, niski kaktus znany jest również jako „Palce Umarlaka” ze względu na swój nietypowy wygląd, który przywołuje dziwne skojarzenia. Łodygi tej rośliny mają stożkowaty kształt i wystają z ziemi – szarawe kikuty przypominają nieco palce.
W naturze kaktus ten rośnie na wysokogórskich stepach Argentyny, na wysokości 2000-3000 metrów nad poziomem morza. Łatwo kamufluje się pod skałami, a w pomieszczeniach stanowi wyjątkowy dodatek do wnętrz lub kompozycji kwiatowych. Łodygi tego kaktusa są krótkie, osiągają 2-3 cm wysokości, a liście są małe, czerwonawe i wyrastają z nowych pędów.
Łodygi pokryte są licznymi, małymi otoczkami, z których wyrasta 4-10 grzebieniastych kolców. Kwiaty tego kaktusa wyrastają bocznie; są żółte lub oliwkowozielone i mają około 4 cm długości. Oprócz nasion, roślinę można rozmnażać również przez sadzonki lub szczepienie. Nazwa łacińska: Maihueniopsis clavarioides.
Mammillaria Haniana
Ten kaktus jest uważany za jeden z najpopularniejszych i najrzadszych gatunków. Jego potoczna nazwa to „kaktus babci”. Ma kulistą łodygę pokrytą małymi, białymi kolcami – z daleka wygląda na rozmytą – i piękne fioletowe kwiaty.
Kwiaty Mammillaria mają kształt gwiazdy lub lejka. Ich kolor waha się od różowego do fioletowego. Kwiaty mają średnicę 1-1,5 cm. Po otwarciu mogą utworzyć pierścień – „koronę” – na szczycie kaktusa.
Roślina kwitnie od późnej zimy do wiosny i rozmnaża się przez pędy boczne (poczwarki) lub nasiona. Przy odpowiedniej pielęgnacji kwitnienie może trwać 3-4 miesiące. Kaktus babci jest endemiczny dla suchych pustyń Meksyku i znajduje się na Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych IUCN jako gatunek „zagrożony”. Jego łacińska nazwa to Mammillaria hahniana.
Cephalocereus Starczy
Kolumnowy pień tego kaktusa pokryty jest długimi, miękkimi, szarymi kolcami. Wygląda, jakby roślina była pokryta wełną lub włosami. W naturze roślina dorasta do 10-15 metrów wysokości, ale w pomieszczeniach jej rozmiary są znacznie skromniejsze. Cylindryczne pnie są początkowo jasnozielone lub jaskrawozielone, z wiekiem stają się szare.
Łodyga pokryta jest licznymi żebrami, gęsto pokrytymi włoskami. W miarę dojrzewania rośliny włoski te stopniowo zrzucają liście. Ten starczy kaktus kwitnie zazwyczaj po 10-20 latach, nie wcześniej. Kwitnienie przypada na wiosnę i lato. Kwiaty są czerwone, żółte lub białe, pojedyncze i otwierają się w nocy.
Ten kaktus jest endemiczny dla kilku stanów Meksyku. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody klasyfikuje go jako gatunek zagrożony. Cephalocereus senilis dobrze rośnie w pomieszczeniach, stanowi ciekawy akcent we wnętrzach i rozmnaża się wyłącznie przez nasiona. Jego łacińska nazwa to Cephalocereus senilis.
Hodowla kaktusów to fascynujące hobby, zwłaszcza jeśli chodzi o uprawę rzadkich i nietypowych gatunków. Chociaż wiele kaktusów występuje rzadko w naturze, doskonale rosną w pomieszczeniach, a przy odpowiedniej pielęgnacji nawet regularnie kwitną.