Recenzja serii pelargonii Iriol autorstwa Iriny Jaszyny

Seria pelargonii Iriol to wyjątkowa grupa opracowana przez krajowego hodowcę. Obejmuje ona kilka żywych odmian uwielbianych przez naszych ogrodników. Wiele z nich zostało niedawno wyhodowanych, co czyni je nowymi nabytkami.

Charakterystyka pelargonii iriolskiej

Pelargonie Iriol należą do Iriny Jaszyny, mieszkanki Saratowa. Wszystkie odmiany z tej grupy należą do rodziny pelargonii zonartycznych, które charakteryzują się następującymi cechami:

• łatwość opieki;
• wielkość pąków;
• zapewnia długie kwitnienie odpowiednia opieka;
• łodyga łuskowata;
• liście są najczęściej rzeźbione, ale mogą być też proste;
• kwiaty są pełne lub półpełne;
• najważniejszym wymogiem jest zapewnienie chłodu w okresie spoczynku;
• rozgałęziony i spleciony system korzeniowy;
• skrócona łodyga;
• W okresie kwitnienia liście opadają, gdyż cała energia kierowana jest na rozwój łodyg kwiatowych;
• liczba kwiatów – w kwiatostanie – 2-5 sztuk.

Odmiany

Seria Iriol nie ma wielu odmian, ponieważ Irina Jaszina zajmuje się hodowlą pelargonii dopiero od kilku lat. Mimo to jej odmiany już zyskały zasłużone uznanie.

Najpopularniejszą odmianą jest masa perłowa

Podobnie jak inne odmiany Iriol, Mother-of-Pearl pojawiła się stosunkowo niedawno – w 2019 roku. Główną cechą kwiatu są podwójne, duże pąki, które na biało-różowym tle mają perłowe nuty. Kolejną cechą charakterystyczną jest niemal całoroczne kwitnienie, choć w okresie spoczynku pelargonia wytwarza mniej pąków.

Inne funkcje:

• Po zasuszeniu kwiaty nie opadają, lecz pozostają w kwiatostanach, dlatego należy je usuwać w odpowiednim czasie;
• pierwsze kwitnienie następuje w następnym roku po posadzeniu sadzonki;
• krzew jest zwarty, samoformujący się, nie wymaga więc cięcia;
• ulistnienie – gęste, ciemnozielone;
• kierunek wzrostu pędów jest poziomy;
• Średnica pąków wynosi około 5 cm.

Według licznych recenzji, masa perłowa nie ma wad, ale wymaga pewnych zabiegów pielęgnacyjnych, typowych dla wszystkich zonartów. Ma jednak wiele zalet:

• bardzo długi okres kwitnienia;
• odporność na ciepło;
• obfitość kwitnienia;
• delikatność cienia pąków;
• bezpretensjonalność.

Inne odmiany

Irina Jaszyna stworzyła kilka innych odmian, które nie cieszą się jeszcze tak dużą popularnością, ale wielu ogrodników chętnie je uprawia. Prawie wszystkie pojawiły się w 2019 roku:

• Pani Zoya. Uważana jest za piękność ze względu na podwójne kwiaty i intensywny różowy odcień. Płatki są jednak jasnoróżowe w środku. Wyróżnia się obfitym kwitnieniem i zielonymi liśćmi na wydłużonych łodygach. Jej główną wadą jest powolny wzrost.
  
• Czarujący szafir. Przepiękna pelargonia o liliowo-perłowym kolorze i ozdobnych zielonych liściach. Płatki czasami ciemnieją, nabierając śliwkowego odcienia. Podobnie jak wiele innych odmian, Iriol tworzy się samoistnie. Krzew jest gęsty i zadbany, z bujnymi, długotrwałymi kwiatami.
  

• Wieczność. Kolejny kwiat, który zachwyca ogrodników bujnymi płatkami. Mają różowo-biało-łososiowy kolor, a kapelusze są tak gęste, że tworzą wrażenie kuli. Krzew jest dość krępy, z prostymi, jasnozielonymi liśćmi.
  Wymaga formowania. Kwitnie długo, z krótkim okresem spoczynku.
  

• Cyganeria. Ta odmiana, wyhodowana w 2018 roku, charakteryzuje się dużymi, jaskrawoczerwonymi pąkami, które jednak przy niedostatecznym oświetleniu mogą nabrać wiśniowego odcienia. Płatki są półpełne, a liście mają standardowy zielony kolor i piękny kształt.
  
• Pani Anna. Ten półpełny kwiat ma płatki o żywym, nasyconym odcieniu. Pierwszy rząd jest karmazynowo-neonowy, a drugi łososiowoczerwony. Ząbkowane liście są ciemnozielone, a krzew jest zwarty i schludny, nie wymagający cięcia ani uszczykiwania.
  
• Czarodziejka. Kolor płatków tej pelargonii jest nietypowy – stonowany różowo-brzoskwiniowy. Krzew jest bardzo zwarty, nie wymaga cięcia, a liście są typowe dla pelargonii zonartica.
  

• Akira. Bardzo delikatne, podwójne kwiaty w odcieniach różu, brzoskwini, zieleni i kremu. Krzew jest standardowy, ale kwiatostany są bardzo duże i ciężkie, przez co pochylają się do przodu. Kwitnie obficie przez cały rok.
  
• Gil. Kwiat podwójny o delikatnym różowym odcieniu i rzadkich, karmazynowych plamkach na płatkach. Łodygi kwiatowe są tak duże, że ozdobne liście są za nimi prawie niewidoczne. Rośnie samodzielnie.
  
• Eleonora Akwitańska. Ta odmiana, która nie wymaga cięcia ani uszczykiwania, to standardowa roślina krzaczasta o pełnych kwiatach w różnych odcieniach. Pąki mają odcienie bieli i różu, łososia, żółci, a nawet zieleni.
  Łodygi kwiatowe są wydłużone i ciężkie dzięki dużym, masywnym kwiatom, dzięki czemu mogą się wyginać w dół lub na boki. To nowa odmiana, wprowadzona w 2020 roku.
  

Niuanse uprawy Iriolu

Pelargonie zonarne należy umieszczać na parapetach, z dala od bezpośredniego światła słonecznego, ponieważ może ono spowodować oparzenia. Zaleca się okresowe obracanie doniczek. W przeciwnym razie liście po stronie, która otrzymuje mniej światła, opadną i uschną.

Sadzenie rośliny

Procedury sadzenia są standardowe, ale niezbędny jest drenaż z keramzytu lub perlitu. Jest to ważne, ponieważ pelargonie iriol są wrażliwe na nadmiar wilgoci, powodujący gnicie korzeni. Pojemnik powinien mieć co najmniej 25-27 cm wysokości, ponieważ korzenie szybko rosną.

Cechy procesu:

1. Zdezynfekuj garnek.
2. Na dnie ułóż warstwę drenażową o grubości ok. 5-10 cm.
3. Posyp piaskiem i przykryj ziemią. Możesz użyć specjalnego podłoża lub zrobić własne z równych części zdezynfekowanej ziemi darniowej, piasku, torfu i próchnicy.
4. Umieść sadzonkę, posyp ją mieszanką ziemi i podlej.

Podlewanie, opryskiwanie

Pelargonie iriolowe należy podlewać w razie potrzeby – częstotliwość zależy od temperatury i wilgotności. Aby uniknąć pomyłki, podlewaj, gdy na powierzchni gleby zacznie tworzyć się skorupa.

Posypka

Te odmiany pelargonii nawozi się raz w miesiącu. Zaleca się stosowanie nawozu wieloskładnikowego zawierającego azot, potas i fosfor. Przed zastosowaniem nawozu należy pamiętać o podlaniu podłoża.

Lamówka

Większość kwiatów iriol nie wymaga cięcia, ponieważ są to odmiany samokwitnące. Niektóre jednak wymagają uszczykiwania. W tym celu należy usunąć pędy, których wzrost należy zahamować. Następnie należy oprószyć miejsca cięcia węglem aktywnym lub popiołem drzewnym.

Reprodukcja

Iriola najlepiej rozmnażać przez sadzonki, ponieważ trudno jest uzyskać odmianę całkowicie identyczną z rośliną macierzystą z nasion. Ponadto proces ten jest czasochłonny. Dlatego stosuje się sadzonki. Cechy:

• odcinane są głównie młode pędy;
• następnie umieszcza się je w ciepłej wodzie z węglem aktywnym (1 tabletka na 200 ml) na okres 2-3 dni;
• Możesz dodać dowolny środek ukorzeniający, który przyspieszy czas tworzenia się korzeni;
• Gdy pojawią się korzenie, sadzonki sadzi się w standardowy sposób.

Przeczytaj więcej o rozmnażaniu pelargonii Tutaj.

Choroby i szkodniki

Iriol ma silny układ odpornościowy, dzięki czemu pelargonie te rzadko chorują. Najważniejszą zasadą jest odpowiednia pielęgnacja i unikanie nadmiernego podlewania. Nadmierne podlewanie może prowadzić do chorób grzybowych i różnych szkodników. Można je zwalczać fungicydami i insektycydami.

Odmiany z serii Iriol charakteryzują się niskimi wymaganiami pielęgnacyjnymi, łatwością uprawy oraz obfitym i długotrwałym kwitnieniem. Dostępnych jest kilka odmian, każda z własnym rodzajem kwiatów i kolorem płatków, ale wszystkie cieszą się uznaniem rosyjskich ogrodników.

Często zadawane pytania