Jakie odmiany występują w serii pelargonii Tahir?

Pelargonia Tahir to seria obejmująca kilka odmian od rosyjskiego hodowcy. Każda odmiana ma swoje unikalne cechy, które wyróżniają ją spośród innych gatunków pelargonii. Ta seria wymaga specyficznych warunków uprawy i pielęgnacji, o których warto wiedzieć zawczasu.

Charakterystyka Pelargonii Tahiri

Taira jest uważana za odmianę pelargonii, wyhodowaną metodą selekcji rosyjskiej. Jej twórczynią jest Irina Turiak, mieszkanka Nowosybirska. W rezultacie wyhodowała odmiany przystosowane do surowego klimatu. Dlatego podczas uprawy ważny jest wybór odpowiedniego miejsca:

• północna strona absolutnie nie nadaje się zimą, preferuj parapet południowy;
• latem lepiej ustawić doniczkę na wschodniej lub zachodniej stronie;
• Latem należy pamiętać o osłonięciu okna cienką zasłoną, gdyż Taira może ulec poparzeniu;
• Zimą należy odsunąć pojemnik od szkła, aby zapobiec odmrożeniom.

Odmiany

Irina Turyak nie wyhodowała wielu odmian, ale wciąż pracuje nad tworzeniem nowych mieszańców.

Maria Magdalena

To najpopularniejsza pelargonia z serii Tair, łatwa w uprawie i o efektownym wyglądzie kwiatów. Odmiana Maria Magdalena jest dostępna od dawna, ale oficjalnie zarejestrowana dopiero w 2017 roku.

Cechy charakterystyczne:

• podgrupa pelargonii - zonartyczna, strefowa;
• krzew – silny, ale zwarty;
• liście - duże;
• rodzaj kwiatu – duży, pełny;
• odcień – delikatny róż, z malinowymi kreskami na powierzchni;
• nie wymaga przycinania;
• nasycenie kolorów jest słabe.

Maria Magdalena ma szereg zalet:

• bezpretensjonalność;
• samokształtowanie;
• wysoki poziom dekoracyjności;
• wielkokwiatowe;
• bardzo obfite i długotrwałe kwitnienie;
• duża liczba szypułek;
• odporność na choroby.

Hodowcy kwiatów uważają, że słaba intensywność nasycenia barw jest wadą.

Róża krymska

Kolejny faworyt z serii Tahira. Kwitnie obficie i nieprzerwanie przez całe lato. Wyhodowana w 2017 roku odmiana należy do rodziny pelargonii zonartico, pelargonii strefowej.

Krótki opis róży krymskiej:

• kształt pąków po otwarciu jest kulisty;
• krzew – zwarty, o harmonijnym, pięknym pokroju;
• kwiaty - podwójne;
• Szypułki są mocne, występują w dużej liczbie, ciężkie i dlatego wygięte;
• odcień pylników jest rdzawo-ceglany;
• wymagane przycinanie.

Charakterystyczną cechą koloru róży krymskiej jest jego nierównomierność i zmienność w zależności od oświetlenia. W słabym, rozproszonym świetle płatki mają delikatny różowy odcień, natomiast w jasnym stają się bardziej nasycone. Powoduje to powstawanie plamek na powierzchni, a środek staje się blady.

Główne zalety odmiany:

• wielkość kwiatu;
• łatwość formowania;
• szybkie ukorzenianie;
• ścisłość;
• możliwość uzyskania pożądanego odcienia;
• aktywne, bujne kwitnienie.

Hodowcy kwiatów nie zauważają żadnych negatywnych aspektów.

Fevronia

Fevronia pojawiła się całkiem niedawno – w 2019 roku – ale już podbiła serca ogrodników. Charakterystyka:

• siła roślin – średnia;
• powierzchnia liści jest lekko owłosiona;
• pędy – wyprostowane;
• łodygi kwiatowe są silne;
• wielkość kwiatów – średnia (ok. 3,5 cm);
• kształt pąka – okrągły;
• rodzaj kwiatu – pełny;
• kolor płatków jest różowy, jaśniejszy w części środkowej;
• nasycenie - silne;
• typ pokroju krzewu – szczypiorkowy.

Inne zalety:

• gęstość kwiatostanu;
• długie i obfite kwitnienie;
• odporność na choroby;
• łatwość formowania krzewów;
• frotte;
• jasność koloru.

Kwiaciarze nie odkryli jeszcze żadnych wad.

Lubow Orłowa

Ta odmiana jest strefowa i nie jest uważana za mieszańcową. Charakteryzuje się ciągłym i obfitym kwitnieniem oraz jest mniej odporna na upały, dlatego najlepiej uprawiać ją w chłodniejszych warunkach.

Cechy szczególne:

• rodzaj kwiatu – duży, pełny;
• płatki - posiadają delikatne pofalowanie na brzegach;
• kolor – biały;
• Krzew jest silny i wyprostowany.

Zalety:

• wysoki poziom dekoracyjności;
• wielkokwiatowe;
• obfitość kwitnienia;
• odporność na choroby;
• nasycenie odcienia bieli.

Istnieje jedna, ale istotna wada: jeśli temperatura w pomieszczeniu przekroczy +27-28 stopni, kwiat przestaje się rozwijać i prawie nie kwitnie.

Inne odmiany

Irina Turyak stworzyła kilka innych odmian, które również cieszą się popularnością:

• Róża syberyjska. To karłowata pelargonia, zaliczana również do pelargonii strefowej. Uważana jest za zwarty krzew o pięknych, różowo-perłowych pąkach. Środek jest zawsze jasny. Bezpośrednio po posadzeniu kwitnienie jest rzadkie, ale w miarę dojrzewania rośliny znacznie się zwiększa.
  Kwitnie nieustannie i łatwo się formuje.
  
• Dzień Anioła. Pokrój zonartik. Odmiana ta wyróżnia się ząbkowanymi brzegami liści, intensywnym brzoskwiniowo-koralowym odcieniem płatków i podwójnym kwiatem. Krzew jest krępy, o jasnych, bujnych kwiatach. Charakteryzuje się opadaniem liści i obfitym kwitnieniem.
  

• Złota. To karłowa odmiana o złotych liściach, niestrefowa (co nie jest nietypowe dla Tahiry). Płatki mają pomarańczowy odcień i białą „podszewkę” ze złotymi żyłkami.
  

• Agata. Kolejna pelargonia o złocistych liściach. Kwiaty są półpełne, łososiowe, duże, kwitną obficie i długo. Płatki są wyraźnie pofałdowane. Strefowanie następuje wyłącznie pod wpływem światła słonecznego.
  

Cechy uprawy serii odmian

Surowo zabrania się przesadzania odmiany Tair w ciągu 15 dni od zakupu. W tym czasie zaleca się trzymanie kwiatów oddzielnie.

Warunki wzrostu

W przypadku pelargonii tahirskiej należy stworzyć następujące warunki:

• temperatura – od +12 do +25 stopni, w zależności od termofilności;
• latem, na noc, trzeba wynieść doniczki na balkon lub otworzyć okna;
• zimą temperatura nie powinna przekraczać +20 stopni;
• nagłe zmiany są wykluczone.

Sadzenie rośliny

Sadzenie zaleca się od listopada do kwietnia. Procedura jest prosta:

1. Przygotuj mieszankę gleby. Możesz ją kupić w sklepie lub przygotować samodzielnie. Jeśli robisz ją samodzielnie, użyj 2 części darni, 1 części torfu i 1 części piasku.
2. Na dnie doniczki umieść drenaż, a na górze podłoże, wypełniając je do połowy.
3. Umieść sadzonkę i posyp ją mieszanką ziemi.
4. Podlej.

Podlewanie, opryskiwanie

Tahira nie lubi wysokiej wilgotności powietrza, dlatego nie powinna ona przekraczać 65%. Nawilżanie powietrza przeprowadza się według następujących zasad:

• woda osiadła w temperaturze pokojowej;
• Opryskiwanie wykonuje się wyłącznie w czasie upałów, kierując do spryskiwacza delikatną mgiełkę wodną;
• Najlepiej podlewać z tacki, ale można też podlewać wodą z konewki za pomocą spryskiwacza.

Posypka

Nawożenie należy stosować wyłącznie w okresie wegetacji – od wiosny do jesieni. W tym celu należy zakupić specjalistyczne nawozy wieloskładnikowe. Powinny one zawierać azot, potas i fosfor, zawsze w równych proporcjach. Tylko w ten sposób zapewnimy równoczesny wzrost i obfite kwitnienie.

Rozluźnianie i przycinanie

Mieszankę gleby należy spulchnić po każdym podlewaniu. W przeciwnym razie system korzeniowy zacznie gnić.

Cięcie przeprowadza się w razie potrzeby. Niektóre odmiany formują się same, inne przez uszczykiwanie, a jeszcze inne przez cięcie. Przekwitnięte pąki i zwiędłe, stare gałęzie należy usuwać.

Obejrzyj także film instruktażowy, jak przycinać pelargonie, aby zapewnić im obfite kwitnienie:

Reprodukcja

Taira rozmnaża się tylko na dwa sposoby:

• Posiew. To długotrwały proces, wymagający szczególnej uwagi. Po zebraniu lub zakupieniu materiału sadzeniowego nasiona są skaryfikowane, moczone w ciepłej wodzie przez trzy godziny, a następnie wysiewane.
• Sadzonki. Najbardziej odpowiednia metoda: oderwij zdrową sadzonkę, umieść ją w ukorzeniaczu i zastosuj ziemię typową dla tej odmiany.

Przeczytaj więcej o rozmnażanie pelargonii Przeczytaj cały artykuł na ten temat.

Choroby i szkodniki

Tahira jest odporna na choroby, ale niezbędne są odpowiednie warunki uprawy i pielęgnacji. Nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do wystąpienia następujących chorób:

• Puccini. Jest to infekcja grzybicza. Objawy obejmują pojawienie się rdzawych plam na liściach i łodygach, a następnie opadanie liści.
• Szuler. Występuje, gdy drzewo jest nadmiernie podlewane, powodując gnicie korzeni. Charakteryzuje się ciemnieniem pnia u jego podstawy.
• Szara zgnilizna. Do objawów zalicza się tworzenie się szarawego nalotu na zielonej masie rośliny.
• Rdza liści. Można go rozpoznać po szarobrązowych plamach na blaszkach liściowych, które w miarę rozwoju przekształcają się w paski.
• Mączniak prawdziwy. Wśród znaków można wyróżnić białą powłokę przypominającą kamyki.

Oprócz chorób, pelargonie są również podatne na szkodniki. Najczęściej są to nicienie, gąsienice, mączliki, termity i mszyce. Do zwalczania tych szkodników stosuje się insektycydy.

Znajomość cech każdej odmiany z serii Tair pozwala na wyhodowanie pięknej, obficie kwitnącej pelargonii. Prawie wszystkie odmiany Iriny Turyak są strefowe, charakteryzują się odpornością na choroby i szkodniki oraz łatwością pielęgnacji i uprawy. Te piękne kwiaty są uwielbiane przez ogrodników.

Często zadawane pytania