Choroby piwonii: szara pleśń, rdza, plamistość liści, itp.

Piwonie to odporne i obficie kwitnące byliny, które mogą rosnąć i kwitnąć w tym samym miejscu nawet przez 30 lat. Różne patogeny – grzyby, bakterie i wirusy – mogą zakłócać prawidłowy rozwój i kwitnienie piwonii. Omówimy najgroźniejsze i najpowszechniejsze choroby piwonii, sposoby ich zwalczania i zapobiegania im.

Choroby grzybicze

To najliczniejsze i najpowszechniejsze choroby atakujące piwonie. Prawie wszystkie z nich można leczyć, zwłaszcza we wczesnym stadium. Nieleczone rośliny będą długo więdnąć, słabo kwitnąć, a w końcu obumrą.

Szara pleśń

Szara pleśń (Botrytis) jest uważana za jedną z najgroźniejszych chorób piwonii. Wywołuje ją grzyb Botrytis cinerea. Choroba jest niebezpieczna, ponieważ może przenosić się z części nadziemnych na kłącza. Jeśli system korzeniowy zgnije, krzew obumrze.

Powody rozwoju:

• niekorzystne warunki atmosferyczne - chłodna i deszczowa wiosna i/lub lato, nagłe zmiany temperatur;
• wilgotne gleby gliniaste, tereny podmokłe;
• zagęszczenie rabaty kwiatowej, słaba wentylacja pomieszczenia;
• Nieusunięte resztki roślinne – mogą w nich pozostać patogeny.

Oznaki uszkodzeń:

• Na płatkach i pąkach pojawiają się brązowe plamy, które z czasem stają się większe. Na płatkach może stopniowo rozwijać się szary, puszysty nalot.
• W miarę postępu choroby liście i łodygi czernieją i gniją, szczególnie u dołu, gdzie części rośliny znajdują się blisko ziemi.
• Pąki porażone szarą pleśnią często zasychają i nigdy się nie otwierają.

Jeśli uszkodzenia są poważne, krzew piwonii rozpada się, a łodygi opadają ku ziemi i usychają.

Środki zwalczania szarej pleśni:

• Preparaty grzybobójcze:
  • Szczyt Abiga — Ten zawierający miedź kontaktowy środek grzybobójczy jest skuteczny tylko w niskich temperaturach, dlatego stosuje się go wczesną wiosną.
  • „Energia Previkur” — systemiczny fungicyd wnikający w tkanki roślinne. Ochrona utrzymuje się przez około trzy tygodnie.
  • Przełącznik — fungicyd, który zwalcza nie tylko szarą pleśń, ale także szeroką gamę zgnilizn wtórnych. Jego działanie rozpoczyna się w ciągu 2–3 godzin, a efekt ochronny utrzymuje się przez 3 tygodnie.
  • "Farmayod". Środek dezynfekujący i antyseptyczny o szerokim spektrum działania. Chroni przed bakteriami i grzybami.
• Środki ludowe:
  • Napar czosnkowy. 0,5 kg zmiażdżonych goździków zalać 3 litrami wody i parzyć przez 24 godziny. Przecedzony napar rozcieńczyć wodą – 1 łyżkę stołową na 10 litrów wody – i spryskać nim kwiaty w suche dni, zwracając szczególną uwagę na miejsca dotknięte chorobą.
  • Roztwór sody kalcynowanejRozpuścić 50 g proszku w 10 litrach wody i dokładnie wymieszać. Otrzymany roztwór nanieść na zaatakowane krzewy. Zaleca się powtarzać zabieg co 10 dni, aż do całkowitego ustąpienia objawów.

Zapobieganie szarej pleśni u piwonii obejmuje standardowy zestaw zabiegów rolniczych mających na celu zapobieganie rozwojowi chorób grzybowych.

Środki zapobiegawcze szara zgnilizna:

• Unikaj gęstego nasadzeń, regularnie spulchniaj glebę i przestrzegaj dawkowania nawozów.
• Dezynfekcja narzędzi ogrodniczych i materiału nasadzeniowego, kwarantanna nowych roślin.
• Terminowe usuwanie i niszczenie porażonych części roślin, a jesienią – resztek roślinnych i opadłych liści.
• Zapewnianie drenażu na obszarach o wysokim poziomie wód gruntowych.

Rdza

Rdza piwonii jest wywoływana przez grzyb Cronartium flaccidum (Cronartium paeoniae). Choroba rozwija się szczególnie szybko w wilgotną i ciepłą pogodę. Do połowy lata liście porażonych krzewów zasychają.

Żywicielem pośrednim grzyba jest sosna. Ten gatunek iglasty może stać się źródłem infekcji przez wiele lat. Wcześnie dojrzewające odmiany piwonii, zwłaszcza mieszańce, są bardziej podatne na rdzę niż inne.

Powody rozwoju:

• wilgotne i ciepłe lato;
• bliskość sosen;
• przedawkowanie nawozów azotowych;
• krzewy dające cień.

Oznaki uszkodzeń:

• W połowie lata, gdy kwitnienie dobiega końca, na liściach pojawiają się brązowe, brązowe lub żółtobrązowe plamy.
• Na spodniej stronie blaszki liściowej tworzą się małe pomarańczowe lub żółtobrązowe poduszeczki - zawierają one zarodniki grzybów, które są łatwo przenoszone przez wiatr, powodując masowe zakażenia roślin.

Rdzę piwonii można zwalczać zarówno metodami ludowymi, jak i środkami chemicznymi. Najlepsze rezultaty osiąga się łącząc te metody.

Środki kontroli rdzy:

• Preparaty grzybobójcze:
  • Fitosporyna-M. Lek ten jest skuteczny we wczesnym stadium choroby i w temperaturze +15 °C.
  • "OxyHom". Roztwór zawierający miedź (20 g na 10 litrów wody) stosuje się co 2-3 tygodnie lub w miarę wypłukiwania roztworu przez deszcz. Wystarczające są dwa do trzech zastosowań w sezonie.
  • Mieszanka bordoska 1%. Rozpuścić 100 g preparatu w 250 ml gorącej wody. Powstałą mieszaninę wlać do 5 litrów wody. W innym naczyniu rozpuścić 300 g wapna gaszonego w 5 litrach wody. Wlać roztwór cieczy Bordeaux do wapna cienkim strumieniem i wymieszać.
• Środki ludowe:
  • Roztwór siarki koloidalnej. Rozcieńczyć 100 g w 10 litrach wody. Otrzymanym roztworem spryskać rośliny, szczególnie obficie podlewając zaatakowane miejsca.
  • Roztwór sody. Wymieszaj 60 g proszku z 1/2 łyżki mydła w płynie. Powstałą mieszankę rozcieńcz w 5 litrach wody i spryskaj nią piwonie.
  • Napar czosnkowy. 200 g zmiażdżonych ząbków czosnku parzy się w 2 litrach wody przez 2 dni. Otrzymany napar filtruje się i stosuje do nawożenia dolistnego.
  • Roztwór kefiru. Rozcieńczyć 1 litr kefiru lub serwatki w 10 litrach wody. Roztwór ten stosuje się tylko przy pochmurnej pogodzie; traci on swoją skuteczność w słoneczne dni.

Ściętych części chorych krzewów nie należy wrzucać do kompostu; należy je spalić, aby zniszczyć zarodniki grzybów i zapobiec zakażeniu innych roślin.

Środki zapobiegające rdzewieniu:

• W celach profilaktycznych piwonie traktuje się w odstępach 7-10 dni środkami grzybobójczymi, np. preparatami „Strobi”, „Sokół”, „Topaz”, „Rakurs”, „Skor” i innymi.
• Zapewnienie odpowiedniego oświetlenia i wentylacji.
• Unikanie gęstej nasadzeń.
• Przestrzeganie zasad karmienia i pojenia.
• Terminowe usuwanie resztek roślinnych i zwalczanie chwastów.
• Regularna kontrola roślin i usuwanie zaatakowanych części.

Brązowa plamistość (kladosporioza)

Kladosporiozę wywołuje grzyb Cladosporium paeoniae i zazwyczaj pojawia się ona wczesnym latem. Zarodniki patogenu osadzają się na nadziemnych częściach rośliny i szybko rozwijają się w kroplach wody.

Powody rozwoju:

• wysoka wilgotność - powyżej 80%;
• gęste nasadzenia;
• brak oświetlenia;
• niedobór potasu i fosforu.

Oznaki uszkodzeń:

• Na powierzchni blaszek liściowych pojawiają się brązowe plamy i kropki.
• Z czasem plamy zwiększają swoją wielkość, ciemnieją i zlewają się ze sobą, pokrywając niemal całą blaszkę liściową.
• Przy dużej wilgotności powietrza na spodniej stronie liści może pojawić się ciemnoszary nalot.
• Oprócz liści, atakowane mogą być także łodygi, pąki i kwiaty.

Jeśli brązowe plamy są wyraźne, porażone liście należy wyciąć i spalić.

Środki zwalczania kladosporiozy:

• Produkty zawierające miedź. Zaatakowane piwonie opryskuje się siarczanem miedzi i płynem Bordeaux.

• Fungicydy i biofungicydy:
  • Systemowy — Fitosporin-M, Previkur Energy, Quadris i inne.
  • Kontakt — „Abiga-Peak”, „Bakterra”, „Tsineb”, „HOM”.
  • Łączny — „Profit Gold”, „Ridomil Gold”, „Oxychom”, „Sporobacterin”.
• Środki ludowe:
  • Nadmanganian potasu. Krzewy opryskuje się jasnoróżowym roztworem, do którego zaleca się dodanie startego czosnku (2 główki na 1 litr roztworu).
  • Kefir (lub serwatka)Rozcieńczyć 1 litr w 10 litrach wody. Roztwór kefiru stosuje się do oprysków, ale tylko przy pochmurnej pogodzie; traci on swoje właściwości pod wpływem światła słonecznego.

Jeżeli plamy pojawią się późną jesienią, zaleca się zastosowanie wobec piwonii preparatu "Horus", który jest skuteczny w niskich temperaturach.

Środki zapobiegawcze:

• Regularne leczenie preparatami biologicznymi lub środkami ludowymi - wczesną wiosną, przed kwitnieniem i dwa tygodnie po nim.
• Stosowanie nawozów potasowo-fosforowych.
• Usuwanie resztek roślinnych pod koniec sezonu.

Aby uniknąć rozwoju infekcji grzybiczych, zabrania się dodawania do gleby świeżego obornika i ptasich odchodów.

Zgnilizna korzeni

Zgnilizna korzeni to choroba grzybicza atakująca korzenie i kłącza roślin. Wywołują ją grzyby z kilku rodzajów, w tym Fusarium, Botrytis, Rhizoctonia i Sclerotinia.

Najczęściej chorobę można wykryć podczas wykopywania krzewu, np. w celu przeprowadzenia zabiegu podziału.

Powody rozwoju:

• nadmierne podlewanie;
• słota;
• gwałtowne zmiany temperatury powietrza;
• wzrost kwasowości gleby.

Oznaki uszkodzeń:

• Pośrednim objawem choroby może być wygląd krzewu i jego części nadziemnych. Liście i łodygi piwonii dotknięte zgnilizną korzeni ciemnieją i więdną.
• Korzenie zaatakowanych piwonii stają się miękkie, pokrywają się brązowawym nalotem, a później zaczynają gnić i zamierać.

Środki kontroli:

• Jeśli system korzeniowy jest poważnie uszkodzony, uratowanie rośliny jest rzadko możliwe. Jeśli uszkodzone są tylko niektóre obszary, są one ostrożnie usuwane.
• Po usunięciu zainfekowanych obszarów, należy potraktować korzenie 1% siarczanem miedzi (100 g na 10 litrów wody) lub fungicydem kontaktowym „Maxim”. Następnie piwonię przesadza się (lub dzieli) w nowe miejsce.

Aby uratować piwonię dotkniętą zgnilizną korzeni, ważne jest wczesne wykrycie problemu i jak najszybsze rozpoczęcie leczenia.

Środki zapobiegawcze:

• Zakupiony materiał nasadzeniowy należy zawsze traktować roztworem fungicydu.
• Sadząc piwonie, należy zachować odstępy między sąsiednimi krzewami i unikać zbyt gęstego sadzenia — dobra cyrkulacja powietrza jest kluczowa.
• Podczas sadzenia do gleby dodaje się składniki zmniejszające kwasowość, np. mączkę dolomitową.
• Po usunięciu resztek roślinnych gleba jest dezynfekowana w celu ograniczenia ryzyka ponownego zakażenia.

Septoria

Inną nazwą tej choroby jest brunatna plamistość, wywoływana przez grzyb Septoria macrospora. Osłabia ona piwonie, negatywnie wpływając na ich zimotrwałość i kwitnienie w następnym sezonie.

Powody porażki:

• deszczowa i chłodna pogoda;
• ciężkie gleby gliniaste;
• bliskie występowanie wód gruntowych;
• gęste, słabo wentylowane nasadzenia.

Pierwsze objawy brunatnej plamistości pojawiają się na początku lub w połowie lata. Choroba stopniowo zanika i nieleczona może doprowadzić do obumarcia rośliny.

Oznaki uszkodzeń:

• Brązowawe lub żółtobrązowe plamy, okrągłe lub wydłużone, pojawiają się po obu stronach blaszki liściowej. Mają jaśniejszy środek i ciemnofioletową obwódkę wzdłuż brzegów.

• Z czasem plamy zlewają się ze sobą, przybierając jasnobrązowy kolor o przydymionym odcieniu.
• Pierwsze objawy choroby pojawiają się na dolnych liściach, a następnie rozprzestrzeniają się wzdłuż łodygi.
• W ciężkich przypadkach liście całkowicie wysychają i mogą nie opadać przez długi czas.

Środki kontroli:

• Mechaniczny. Zaatakowane części krzewów są usuwane i palone. Jeśli roślina jest poważnie uszkodzona, warto ją całkowicie zniszczyć, aby zapobiec infekcji zdrowych roślin.
• Opryskiwanie środkami grzybobójczymi. Rośliny opryskuje się przed i bezpośrednio po kwitnieniu. Krzewy opryskuje się preparatami zawierającymi miedź. Można stosować na przykład mieszaninę Bordeaux, HOM lub Oxychom. Co więcej, ważne jest, aby opryskiwać nie tylko krzewy, ale także glebę wokół nich. Częstotliwość oprysków wynosi raz na dwa tygodnie.
• Środki ludowe. Nie są w stanie w 100% poradzić sobie z chorobą, ale pomagają spowolnić jej rozwój i rozprzestrzenianie się grzyba:
  • Roztwór mydła i soli. To łagodny środek antyseptyczny. Najlepiej stosować go we wczesnej fazie choroby, gdy pojawiają się drobne wypryski. Rozcieńczyć 250 ml roztworu w 10 litrach wody. Można użyć soli kamiennej lub jodowanej.
  • Roztwór jodu. Pomaga zwalczać nie tylko septoriozę, ale także inne choroby grzybowe i bakteryjne. Roztwór sporządza się z 20-25 kropli jodyny, 1 litra mleka i 10 litrów wody. Zaleca się również stosowanie we wczesnym stadium choroby lub profilaktycznie.

• • Odwar ze skrzypu polnego. Gotować 150 gramów świeżego skrzypu polnego w 1 litrze wody na małym ogniu przez pół godziny. Przecedzić napar i rozcieńczyć go 5 litrami wody. Spryskać krzewy piwonii po zachodzie słońca. Stosować raz w miesiącu.
  • Napar czosnkowy. Przygotowuje się go z jednej główki czosnku i kilku gałązek. Zmiażdżony czosnek moczy się w roztworze nadmanganianu potasu przez 2-3 godziny. Skoncentrowany napar rozcieńcza się w 10 litrach wody i używa do opryskiwania piwonii. Częstotliwość stosowania to raz na 10-14 dni.

Środki zapobiegawcze:

• Ważne jest zachowanie odpowiednich odstępów między krzewami piwonii – nie wolno dopuścić do zbyt gęstego nasadzenia.
• Dezynfekcja materiału nasadzeniowego i narzędzi ogrodniczych.
• W odpowiednim czasie usuwaj i spalaj porażone części krzewów i resztki roślinne.

Więdnięcie werticiliowe

Ta choroba grzybowa atakuje układ naczyniowy roślin. Objawy pojawiają się zazwyczaj w okresie kwitnienia. Ponieważ patogen wnika w tkanki wewnętrzne rośliny, choroba jest niezwykle trudna do wyleczenia.

Grzyb zimuje w glebie, na korzeniach lub w szyjce korzeniowej. Więdnięcie werticiliowe może ujawnić się długo po posadzeniu krzewów (2 lata lub dłużej), co utrudnia diagnozę i leczenie piwonii.

Powody rozwoju:

• gwałtowne wahania wilgotności;
• uszkodzenie korzeni lub dolnej części łodygi;
• zmiany temperatury.

Oznaki uszkodzeń:

• Dolne liście i młode pędy żółkną i więdną.
• Kwiatostany stają się mniejsze i tracą swój pierwotny (odmianowy) kolor.
• Przyciemnienie ściętych łodyg.

W przypadku poważnych uszkodzeń często pozostaje żywotna jedynie górna część krzewu.

Środki kontroli:

• Chore krzewy opryskuje się biologicznymi fungicydami, np. Fitosporin-M.
• Krzew i otaczający go obszar traktujemy chemicznym fungicydem „Maxim, KS”, który niszczy grzyba w glebie.
• Jeśli roślina porażona werticiliozą nie reaguje na leczenie, należy ją wykopać i zniszczyć.
• Glebę podlewamy wybielaczem lub formaliną.

Czynnik wywołujący werticiliozę może przetrwać w glebie 10 lat lub dłużej. Jeśli choroba pojawi się na działce, zaleca się pozostawienie jej w ugorze (bez sadzenia roślin) przez 2-3 lata.

Środki zapobiegawcze:

• Ważne jest stosowanie płodozmianu: piwonii nie należy sadzić w miejscu, gdzie inne piwonie rosły wcześniej niż 5 lat temu.
• Nawoź glebę, ale nie stosuj zbyt dużej ilości azotu i nie dopuszczaj do niedoboru nawozów fosforowo-potasowych.
• Zdezynfekuj glebę i materiał nasadzeniowy.
• Usuwaj chwasty w odpowiednim czasie, nie zakopując ich w glebie.

Choroby bakteryjne

Piwonie rzadko padają ofiarą chorób bakteryjnych. Rozwijają się szybko i są trudne w leczeniu. Dlatego tak ważne jest zapobieganie infekcjom bakteryjnym.

Plamka bakteryjna

Bakteryjna plamistość liści, która atakuje piwonie, ma okres inkubacji (od zakażenia do pojawienia się pierwszych objawów) wynoszący od 5 do 7 dni. Czynnikiem sprawczym jest bakteria Pseudomonas syringae.

Powody rozwoju:

• zakażenie poprzez nowy materiał nasadzeniowy;
• zagęszczanie nasadzeń;
• krople wody spadające na liście;
• zimna i deszczowa pogoda;
• gwałtowne zmiany temperatury powietrza;
• gleby gliniaste i obszary podmokłe;
• gęste i słabo wentylowane nasadzenia.

Oznaki uszkodzeń:

• Na liściach piwonii pojawiają się brązowe, fioletowe lub żółtobrązowe plamy.
• Stopniowo pojawiają się pojedyncze plamy, które często zajmują całą powierzchnię blaszek liściowych.
• Zaatakowane liście przedwcześnie zasychają, ale nie opadają przez długi czas.

Środki kontroli:

• Spryskać 1% płynem Bordeaux. Zabiegi powtarzać w odstępach 1-2 tygodni.
• Oprysk streptomycyną: rozcieńczyć 1 g preparatu w 10 litrach wody. Opryskać nie tylko krzewy, ale także glebę.

Piwonie należy opryskiwać wcześnie rano lub wieczorem, ponieważ światło słoneczne sprzyja parowaniu fungicydu. Ważne jest również naprzemienne stosowanie tego samego fungicydu, ponieważ może to prowadzić do wykształcenia się oporności (przyzwyczajenia się mikroflory patogennej do substancji czynnej).

Środki zapobiegawcze:

• Regularnie sprawdzaj piwonie i usuwaj wszelkie zainfekowane części rośliny, a następnie je spalaj. Przycinaj zwiędłe kwiaty, ponieważ to właśnie tam infekcja często rozprzestrzenia się na liście.
• Dezynfekcja materiału roślinnego i narzędzi – sekatorów, noży ogrodniczych itp.
• Przestrzeganie zasad agrotechniki - nie należy sadzić zbyt gęsto, regularnie spulchniać glebę i przestrzegać dawkowania nawozów.
• Aby uniknąć nadmiernego podlewania, należy zadbać o dobry drenaż.

Zaraza ogniowa

Czynnikiem wywołującym zarazę ogniową piwonii jest bakteria Erwinia amylovora. Może ona zostać wprowadzona na działkę wraz z nowym materiałem nasadzeniowym. Do zakażenia dochodzi również poprzez uszkodzenie blaszek liściowych.

Powody rozwoju:

• zimna i deszczowa pogoda;
• gwałtowne zmiany temperatury powietrza;
• uszkodzenia liści przez owady, grad itp.;
• gęste i słabo wentylowane nasadzenia.

Oznaki uszkodzeń:

• Liście pokrywają się wodnistymi plamami, które następnie brązowieją i wysychają.
• Z czasem plamy rosną, wysychają, zwijają się i zamierają, a piwonia umiera.

Środki kontroli:

• Wszystkie uszkodzone obszary zostają wycięte do zdrowej tkanki.
• Po przycięciu krzewy opryskuje się antybiotykami, np. streptomycyną (1 g leku rozcieńcza się w 10 litrach wody).

Środki zapobiegawcze:

• Regularne sprawdzanie roślin i usuwanie zaatakowanych części.
• Zapobiegawczo można stosować opryski fungicydami, np. następującymi preparatami: Fitosporin M, Abiga Peak, Previkur Energy.

• Zapewnienie piwoniom odpowiedniej ilości światła i wentylacji.
• Unikaj gęstych nasadzeń i podmokłej gleby.
• Usuwanie resztek roślinnych i chwastów - możliwych źródeł infekcji.

Choroby wirusowe

Choroby wirusowe piwonii są wywoływane przez specjalne, submikroskopowe patogeny zwane wirusami. Mogą one pozostawać nieaktywne (utajone) przez długi czas i uaktywniają się jedynie w warunkach stresu, na przykład podczas podziału rośliny. Choroby wirusowe są nieuleczalne.

Choroba Lemoine'a

Choroba Lemoine jest rzadka, ale stanowi poważne zagrożenie dla piwonii. Jak wszystkie choroby wirusowe, nie ma na nią lekarstwa. Wywołuje ją wirus kleistości tytoniu.

Przyczyny choroby Lemoine są nieznane. Jedna z teorii głosi, że jej występowanie jest w jakiś sposób związane z nicieniami korzeniowymi. Teoria ta nie została jednak potwierdzona naukowo.

Oznaki uszkodzeń:

• Wzrost piwonii ulega zahamowaniu, krzewy więdną, żółkną, a pędy nie rozwijają się.
• Na korzeniach pojawiają się obrzęki.
• Kwitnienie ustaje lub w ogóle nie występuje.

Środki kontroli:

• Krzew zainfekowany wirusem jest całkowicie wykopywany i spalany poza obszarem objętym zakażeniem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji.
• Miejsce, w którym rosła chora roślina, dezynfekuje się środkami grzybobójczymi (Fitosporin, Trichodermin) lub słabym roztworem nadmanganianu potasu. Piwonie nie powinny być sadzone w tym miejscu przez kilka lat, nawet po dezynfekcji.

Środki zapobiegawcze:

• Utrzymywanie regularnego podlewania i niedopuszczanie do zbyt gęstego nasadzenia roślin.
• Terminowe usuwanie resztek roślinnych.
• Dezynfekcja narzędzi ogrodniczych.

Mozaika liści

Wirus piwonii jest czynnikiem wywołującym chorobę mozaiki pierścieniowej liści piwonii. Choroba niszczy ozdobny wygląd krzewów, nie spowalniając ich wzrostu ani nie zmniejszając obfitości kwiatów.

Powody rozwoju:

• zakażenie poprzez glebę lub resztki roślin;
• stosowanie niedezynfekowanych narzędzi;
• przenoszenie wirusa przez owady.

Oznaki uszkodzeń:

• Pomiędzy żyłkami blaszek liściowych pojawiają się paski, pierścienie i półpierścienie o jasnozielonych i żółtawych odcieniach, tworząc wzór przypominający mozaikę.
• Z czasem na liściach mogą pojawić się drobne, nekrotyczne plamy. Wzór ten może pojawić się w niektórych latach, a w innych zniknąć.

Środki kontroli:

• Zainfekowany krzew wykopuje się wraz z grudką ziemi i niszczy (spala) z dala od miejsca posadzenia.
• Gleba jest dezynfekowana i nie sadzi się na niej piwonii przez okres 4–5 lat.

Choroby piwonii można skutecznie wyleczyć dzięki terminowemu leczeniu. Dotyczy to jedynie infekcji grzybiczych i bakteryjnych. Krzewów zainfekowanych wirusami nie da się wyleczyć, dlatego najlepiej je zniszczyć.