Nazwa zwyczajowa „kozlyata” (grzyby kozie) odnosi się do grzybów rurkowych z rodziny borowikowatych (rodzaj grzybów maślanych), klasyfikowanych jako grzyby czwartej klasy. Nie cieszą się one dużą popularnością wśród grzybiarzy, ale są jadalne i w smaku przypominają grzyby maślane. Niektóre z tych grzybów są nawet wykorzystywane w celach leczniczych.
Grzyb kozlacki
W wilgotną pogodę grzyby kozie pokrywają się śluzem.
Maślak bydlęcy (Suillus bovinus) jest grzybem rurkowym z rodziny borowikowatych.
Opis grzyba
Kozlyaki to małe grzyby jadalne, rosnące w całej północnej strefie umiarkowanej Rosji. Tradycyjna nazwa grzyba ma wiele synonimów. Różne regiony mają swoje własne: reszetnik (reszetnik) – ze względu na dolną część przypominającą sito; bołotnik (grzyb bagienny) – ponieważ rośnie na bagnach; oraz inne popularne przydomki (rogaty, diabelski, moshornik, mechożerca, iwanczik, owcolubny, dziewanna itp.).
Z wyglądu borowiki przypominają maślaki, a niektórzy omyłkowo umieszczają je w koszyczkach zamiast borowików. Kolor ich kapelusza jest rzeczywiście podobny do tego ostatniego: żółtawy lub czerwonobrązowy, czerwonobrązowy lub ochrowy. Średnica kapelusza wynosi zazwyczaj 4-12 cm. Skórka jest trudna do usunięcia z kapelusza. Jest gładki w dotyku, a w wilgotną pogodę pokrywa się śluzem. Kształt kapelusza jest poduszkowaty, wypukły lub płasko-wypukły, zmieniający się z wiekiem, stając się płaski lub puszysty. Zarodniki są żółte i gładkie.
- ✓ W wilgotną pogodę sprawdź, czy kapelusz grzyba jest pokryty śluzem.
- ✓ Upewnij się, że miąższ po przekrojeniu będzie różowy.
Inne charakterystyczne cechy dziecka:
- Łodyga ma grubość 1-2 cm i długość do 10 cm. Jest matowa, gęsta, walcowata, często wygięta i pogrubiająca się ku dołowi.
- Kolor trzonu i kapelusza jest taki sam.
- Miąższ jest jędrny, czerwony lub brązowy na łodydze i jasnożółty do żółtego na kapeluszu. Po przekrojeniu zmienia kolor na różowy.
- Warstwa rurkowata, zstępująca lub lekko zstępująca. U młodych grzybów jest szaro-żółta, z wiekiem żółknie i brązowieje. Brzegi są postrzępione.
- Rurki (o wysokości około 8 mm) zwykle wyrastają z trzonów i trudno je oddzielić od miąższu kapelusza.
- Jeśli spróbujesz miąższu, wyczujesz nutę kwaskowatości. Smak jest zazwyczaj niewyraźny, ale aromat przyjemny.
Gdzie i kiedy dorasta dziecko?
Kozibród tworzy mikoryzę z sosnami, dlatego rośnie w lasach iglastych, suchych lasach sosnowych, na kwaśnych, ubogich glebach i w miejscach wilgotnych. Preferuje pobocza dróg i tereny podmokłe. Kozibród często rośnie w pobliżu szarańczy wodnej (Gomphidus roseus), która je pasożytuje. W pobliżu można znaleźć maliny moroszki i borówki amerykańskie – jagody preferujące wilgotne miejsca. Obfite plony kozibródka zbiera się po ulewnych deszczach. Występuje pojedynczo lub w małych grupach.
- ✓ Sprawdź, czy w miejscu zbioru nie rosną sosny, ponieważ chwasty te tworzą mikoryzę z tym drzewem.
- ✓ Szukaj terenów o kwaśnych i ubogich glebach, najlepiej miejsc wilgotnych.
Koźlęta dojrzewają od czerwca do listopada, a w większości regionów w sierpniu i wrześniu.
Zasięg występowania sieci jest dość szeroki. Rośnie:
- w Europie i na europejskim terytorium Rosji;
- na Północnym Kaukazie;
- na Syberii;
- na Dalekim Wschodzie;
- na Uralu.
Jakie grzyby rosną w centralnej Rosji, możesz dowiedzieć się z ten artykuł.
Jak prawidłowo zmontować ruszt?
Szczyt zbiorów koźląt przypada na miesiące letnie: lipiec, sierpień i początek września. Do października jest ich już bardzo mało. Najlepiej wybierać młode owocniki i unikać starszych, ponieważ gromadzą one szkodliwe substancje. Szczególnie niebezpieczne jest zbieranie owocników wzdłuż dróg i na terenach przemysłowych w pobliżu czynnych zakładów. Koźlęta pochłaniają substancje radioaktywne i spaliny.
- × Unikaj zbierania grzybów na terenach przemysłowych i wzdłuż dróg ze względu na ryzyko gromadzenia się szkodliwych substancji.
- × Nie zbieraj starych grzybów, gdyż mogą zawierać więcej szkodliwych składników.
Zbierając grzyby łuskowate, wybieraj tylko jędrne, nienaruszone okazy. Wsłuchaj się w ich aromat (powinien być przyjemnie grzybowy) i unikaj tych, które wydają się nieznane lub mają nietypowy kolor. Niestety, grzyby łuskowate są prawdziwymi rekordzistami, jeśli chodzi o robaczywienie. Zarówno kapelusze, jak i trzony mogą być zgniłe. Najlepiej natychmiast odciąć i wyrzucić wszelkie robaczywe części grzybów łuskowatych.
Dla początkujących grzybiarzy przegląd grzybów "Kozlyata" znajduje się na poniższym filmie:
Wartość odżywcza i smak grzyba
To, co wyróżnia pieczarkę kozią od jej krewnych, to fakt, że jest lepiej przyswajalna przez organizm – prawie o 70%. Jej kaloryczność wynosi zaledwie 20 kilokalorii na 100 gramów. Jednak pod względem smaku ustępuje ona wielu innym, takim jak pieczarki maślane. Z tego powodu nie cieszy się popularnością. Pieczarki nie mają wyrazistego smaku, dlatego stanowią neutralny dodatek do potraw. Aby pozbyć się goryczki, która często występuje w owocnikach rosnących w wilgotnych lasach iglastych, konieczne jest gotowanie owocnika w osolonej wodzie.
Grzyby kozie nadają się do zimowego konserwowania, takiego jak suszenie, kiszenie, a w mniejszym stopniu do smażenia i zup. Suszone grzyby można przetworzyć na proszek, który stanowi doskonałą bazę do sosów, zup kremów i polew. Młode grzyby są również wykorzystywane do produkcji dżemów w syropie (np. pomarańczowym).
Sito cenione jest nie tylko za smak, ale również za skład. Produkt zawiera:
- aminokwasy – lecytyna, tryptofan, polisacharyd glikogen;
- karoten;
- witaminy B, D, PP;
- fosforany.
Eksperci medycyny ludowej twierdzą, że język kozi ma również właściwości lecznicze, ponieważ zawiera silną substancję zwaną nebularyną. Dzięki niej język kozi ma właściwości przeciwdrobnoustrojowe.
Zastosowanie tych grzybów w medycynie ludowej:
- Kompres ze świeżych kapsułek pomaga złagodzić ból spowodowany siniakami i zapaleniem stawów.
- Napar ze skórki i gąbczastej podstawy spod czapki stosowany jest w celu wzmocnienia odporności.
- W przypadku infekcji bakteryjnych język kozi stosuje się w postaci skoncentrowanego wyciągu z surowego grzyba. Jest również skuteczny w leczeniu opryszczki i ran ropnych.
- Nalewkę alkoholową (do wcierania) stosuje się w przypadku zapalenia korzonków nerwowych, dny moczanowej, osteochondrozy.
- W kosmetyce napar ze świeżego mleka koziego stosuje się jako balsam, który likwiduje łuszczenie się skóry i podrażnienia.
Przetwarzanie grzybów
Aby zachować wszystkie dobroczynne właściwości grzyba, należy go odpowiednio ugotować. Pieczarki kozie nie wymagają długotrwałego moczenia ani dodatkowej obróbki cieplnej. Jeśli planujesz przygotować zupę grzybową, najpierw namocz owocniki w gorącej wodzie, doprowadź do wrzenia, a następnie odcedź płyn i gotuj zupę w czystej wodzie. Zbierz pianę, która pojawi się na powierzchni garnka. Po ugotowaniu pieczarki kozie nabierają charakterystycznego fioletowego koloru.
Planując konserwowanie grzybów na zimę, istnieje kilka sposobów. Można je na przykład wysuszyć, wieszając lub rozkładając na słońcu przez kilka dni. Grzyby kozie świetnie nadają się do pieczeni (z ziemniakami i cebulą) oraz gulaszu (grzyby w śmietanie z marchewką i ziołami). W sałatkach grzyby kozie dobrze komponują się z jajkiem, piersią z kurczaka, indykiem, ryżem i smażoną cebulą. Zarówno marynowane, jak i suszone grzyby są pyszne.
Dublerzy i fałszywe typy dzieci
| Nazwa | Rozmiar kapelusza (cm) | Kolor czapki | Miejsce wzrostu |
|---|---|---|---|
| Koza | 4-12 | Żółtawy lub czerwonobrązowy, czerwonobrązowy, ochrowy | Lasy iglaste, suche lasy sosnowe |
| Grzyb pieprzowy | 2-6 | Suchy, bardziej czerwonawy | Lasy deszczowe iglaste |
Wybierając się do lasu w poszukiwaniu grzybów jadalnych, warto wiedzieć, jak wyglądają ich niejadalne odpowiedniki. Pieczarka pospolita nie ma podgatunków, ale łatwo ją pomylić z pieczarką pieprzową. Należy ona również do rodziny borowikowatych (Boletaceae) i rodzaju Boletaceae, i rośnie na tych samych terenach (wilgotne lasy iglaste). Pieczarki pieprzowej nie spożywa się ze względu na jej smak i toksyczność, choć niektórzy uważają, że można ją dodawać do potraw jako przyprawę. Osoby niedoświadczone powinny unikać dodawania jej do koszyka.
Jak odróżnić pieczarkę pieprzową od pieczarki koziej? Różnice zewnętrzne są następujące:
- Owocniki sieci są większe.
- Kapelusz papryki jest suchy w dotyku.
- Pory grzyba pieprzowego mają bardziej czerwonawy odcień.
- Mięso kozie nie jest pikantne w smaku.
Czy wychowują dzieci?
Podobnie jak inne grzyby z rodzaju Boletaceae, grzyby borowikowate można hodować w domu. Nie nadają się one jednak do odsprzedaży, ponieważ nie cieszą się popularnością. Plantację grzybów zaleca się wyłącznie do użytku własnego.
Jak uprawiać kratownicę:
- Grzybnia Rośliny sadzi się w skrzynkach wypełnionych podłożem przez cały rok, ale najlepiej robić to w okresie od września do kwietnia-maja, co przyspieszy zbiór.
- Do otworów wykonanych w pudełkach (jest ich od 10 do 15) wkłada się kawałki grzybni i przykrywa podłożem.
- W miesiącach zimowych grzybnia będzie rosła. Wiosną sadzi się ją w ziemi.
- Najpierw trzeba przygotować dołki: mieszamy ziemię z mokrymi trocinami.
- Dołki do sadzenia wykopuje się w pobliżu drzew iglastych. Mają one około 10 cm średnicy i 20 cm głębokości.
- Każdy otwór z grzybnią powoli podlewamy litrem wody z wapnem (50 g na wiadro), aby zdezynfekować glebę.
- Grzybnia wymaga nawożenia. Rośliny pokrywa się warstwą gałęzi, mchu i liści.
- W upalne dni należy zwilżyć glebę wokół dołków: raz w tygodniu na każde drzewo wylewa się 2-4 wiadra wody.
Choć ruta pospolita nie jest szczególnie popularna, ma przyjemny smak i zawiera aminokwasy korzystne dla człowieka. Łatwo ją znaleźć w lesie i rozpoznać po wyglądzie. Ruta pospolita nie wymaga dodatkowego moczenia i jest łatwa w przygotowaniu. Doskonale nadaje się do pikli i dań na ciepło (zupy w proszku, gulasze ziemniaczane).