Kury (koguty): charakterystyka grzybów, ich właściwości, zastosowanie i miejsca uprawy

Pieczarka obrączkowana (Rozites caperatus), potocznie zwana kurą lub kogutem, jest niesłusznie ignorowana nawet przez najbardziej doświadczonych grzybiarzy. Ten nieestetyczny grzyb z rodziny grzybowatych przywodzi na myśl skojarzenia z muchomorami i nie wydaje się szczególnie apetyczny. Jednak odpowiednio przyrządzony smakuje jak ptak. Dlatego nazywa się go również kogutem lub kurą.

Jak inaczej się to nazywa?

To mało znany grzyb. Wielu nawet o nim nie słyszało, a kiedy już go spotkają, omijają go obojętnie, nieświadomi, jak pyszną przyjemność mogą stracić.

Oficjalna nazwa tego grzyba to grzyb pierścieniowaty. Należy on do rodzaju Rosites (Rozites caperatus). Pomimo niskiej pozycji wśród grzybiarzy, ma wiele popularnych nazw. Oprócz nazw „kurczaczych”, znany jest również pod nazwami:

• biała trawa bagienna;
• czapka;
• dzwoniec;
• biegus szary;
• zielone rzeczy.

Czasami nazywana jest „jarzębiną szarą”, ale nie jest spokrewniona z tą rodziną. Różni się od prawdziwej jarzębiny szarej kolorem i strukturą łodygi.

Charakterystyka kogutów

Kury rzeczywiście przypominają nieco grzyby. Są równie delikatne i kruche. Aby uniknąć sięgania po grzyby zamiast smacznych kurczaków, warto znać dokładny opis grzyba:

• Kapelusz. To najbardziej rzucająca się w oczy część bojownika, dlatego warto przyjrzeć jej się uważnie. Pierścieniowaty kapelusz, gdy jest młody, jest zaokrąglony, przypominając jajko. Brzegi są lekko zawinięte ku dołowi. Kolor kapelusza jest lekko brązowawy, podobny do koloru jaj kurzych. Średnica kapelusza u młodych bojowników wynosi 5 cm, a u starszych 10-12 cm.
  W miarę wzrostu grzyba, jajowaty kapelusz rozwija się, przekształcając się w szkliwo komórkowe. Brzegi wygładzają się, a pęknięta błona tworzy pierścień wokół trzonu. Blaszki, pokryte zarodnikami, są początkowo jasnożółte. W miarę wzrostu grzyba blaszki ciemnieją. U starszych grzybów są rdzawe lub jasnobrązowe. Górna część kapelusza pokryta jest pęknięciami i lekkim białawym nalotem.
• Noga. Miednica kurczaka jest najpowszechniejsza. Osiąga 12 cm długości i do 3 cm grubości. Ma kształt cylindryczny, z lekkim zgrubieniem u dołu i błoniastą błoną. Spód jest gładki, z lekkim nalotem na wierzchu. Kolor jest jasnożółty.
• Miąższ. Jego smak jest podobny do pieczarek. Ma włóknistą konsystencję. Jest gęsty, ale nieco wodnisty. Ma biały kolor. Często jest zaatakowany przez robaki.

Doświadczeni grzybiarze dzielą się filmem na temat cech pieczarki pierścieniowatej — jak wygląda, gdzie rośnie i co czyni ją tak wyjątkową:

Gdzie i kiedy rośnie?

Kury preferują dorastanie w lasach górskich i podgórskich. Sezon wegetacyjny trwa od sierpnia do października. Ulubione miejsca:

• w pobliżu plantacji borówek;
• obok niskiej brzozy;
• pod bukami;
• w lasach liściastych.

Grzyby wybierają swoich ulubionych gospodarzy roślinnych. Żyjąc w ich pobliżu, tworzą mikoryzę – korzeń grzybowy, który jest symbiotyczną relacją między grzybnią grzyba a korzeniami roślin wyższych.

Grzyb ten pochodzi z Europy, Ameryki Północnej i Japonii. Jak widać, kogucik rozprzestrzenił się po całym świecie. Można go znaleźć nawet w Grenlandii i Laponii. Grzyb ten może rosnąć wysoko w górach, nawet na wysokości 2500 metrów nad poziomem morza. Kury uwielbiają kwaśne i bielicowe gleby, gdzie osiedlają się całymi koloniami. Grzyb ten jest szeroko rozpowszechniony w lasach Białorusi, a w Rosji można go spotkać na terenach bagiennych.

Grzyby można zbierać od początku lipca do pierwszych przymrozków. Znając upodobanie grzybów kapeluszowych do kwaśnej gleby, szukaj ich na bagnach i w zagajnikach borówek. Grzyby kapeluszowe rosną w koloniach, co czyni je kuszącym łupem – można nimi szybko zapełnić cały kosz.

Z kim można mnie pomylić?

Kurczaki można pomylić z grzybami niejadalnymi:

• Muchomory czerwone. Muchomory czerwone wyróżniają się mączystym nalotem na kapeluszach i ochrowymi zarodnikami. Muchomory czerwone mają białe łuski i zarodniki.
• Purpurowa Cortinaria, jak również inni członkowie tej rodziny, która zawiera wiele gatunków trujących. Kury odróżniają się od nich obrączką; podobne grzyby mają ją tylko fragmentarycznie.

Wartość grzyba

Rzepień to poszukiwany element kulinarny. Jest jadalny i można go przyrządzać w dowolny sposób. Wartość kaloryczna grzyba wynosi 22 kcal na 100 g. Wartość odżywcza na 100 g pieczarki pierścieniowatej:

• białko – 3,09 g;
• węglowodany – 3,26 g;
• tłuszcze – 0,34 g.

Czapka pierścieniowa zawiera również:

• woda – 92,45 g;
• błonnik – 1 g;
• cukier – 1,98 g.

Grzyby są bogate w witaminy C i D, tiaminę, ryboflawinę, minerały – wapń, magnez, selen, cynk, fosfor, żelazo, potas, sód i inne przydatne pierwiastki.

Pieczarki to cenny produkt, podobny w smaku do pieczarek. W Rosji grzyb ten jest niedoceniany, ale w Europie uważany za przysmak i jest nawet uprawiany sztucznie.

Nic dziwnego, że ten grzyb jest nazywany tak delikatnymi nazwami kulinarnymi, jak „kury” i „koguty”. Pieczarka pierścieniowa jest nie tylko jadalna, ale i wszechstronna – można ją przyrządzać na wiele sposobów. Kury są klasyfikowane jako grzyby kategorii spożywczej 4, co wskazuje na ich niską wartość odżywczą.

Wszelkie ograniczenia w spożyciu kogutów wynikają z charakterystycznej cechy tych grzybów: kumulują one metale ciężkie obecne w środowisku. Dlatego nie należy ich zbierać w pobliżu dróg ani na terenach ekologicznie niesprzyjających.

Hodowla kogutów

Te grzyby są pyszne, łatwe do zebrania i ugotowania. Nic dziwnego, że tak pyszny przedstawiciel królestwa grzybów jest uprawiany.

Rośnie na pniach

Pnie pozostałe po wycince drzew są najczęściej wykorzystywane do uprawy. Procedura uprawy:

1. Najpierw musisz zebrać zarodniki. Połóż kapelusze dojrzałych bojowników na kartce papieru, aby uwolnić zarodniki. Wsyp powstałe nasiona do małego pojemnika z wodą.
2. Na pniaki wylewa się wodę z zarodnikami.
3. Od czasu do czasu pnie są podlewane.

Kury najlepiej rosną na pniach sosen, świerków, brzóz i osik lub na kłodach drzew tych gatunków.

Podłoże jest „szczepione” fragmentami zgniłych pniaków, zawierającymi grzybnię kur, które na nich rosną. „Ziarno” należy pobrać z obszaru, w którym kury rosną w koloniach. Metody szczepienia fragmentami pniaków zawierającymi grzybnię:

• W zainfekowanych pniach wykonuje się ubytki i umieszcza w nich drewno do szczepienia.
• Materiał grzybni można również przymocować do końców pniaków gwoździami. Aby utrzymać wilgoć, szczepioną grzybnię przykrywa się gałązkami świerku lub kawałkami mchu.

W ten sposób można uprawiać pieczarki przez cały sezon wegetacyjny. Nie należy jednak spodziewać się zbiorów podczas upałów i suszy. Pieczarki najlepiej rosną wiosną i latem. Hodowcy-amatorzy twierdzą, że kapelusze pieczarek mogą rosnąć przez 5-8 lat na zainfekowanym materiale.

Rośnie na kłodach i odpadach drzewnych

Można również uprawiać czapki:

• Na drewnianych klockach. Do tego celu używa się okrągłych sadzonek o długości 30-40 cm i średnicy co najmniej 15 cm. Sadzonki zbiera się wiosną lub jesienią. Nadają się wyłącznie świeżo ścięte drzewa. Kłody są zainfekowane jak pnie. Należy je jednak najpierw przechowywać w ciemnym miejscu przez 2-3 miesiące. Temperatura, w której się znajdują, wynosi 15-20°C. Kłody umieszcza się pionowo w dołkach o głębokości 20 cm, w odstępach co 50 cm. Zaatakowane miejsca przykrywa się gałązkami świerku, tak jak pnie. W tym miejscu koguty owocują dwa razy w roku przez 2-3 lata.
• O odpadach drzewnychTa metoda nadaje się do uprawy w pomieszczeniach. Możesz użyć wiórów, zrębków lub trocin – umieść je w szklanych słoikach lub doniczkach. Wymieszaj trociny i wióry, a następnie zalej wrzątkiem. Dodaj skrobię (7,5 g na 1 kg mieszanki), mąkę fasolową (15 g), płatki owsiane i mąkę kukurydzianą (po 25 g). Przelej mieszankę do wysterylizowanych słoików. Czas sterylizacji wynosi 1 godzinę.

Do hodowli można używać drewnianych skrzynek lub plastikowych toreb. Suplementy diety mogą być różne. Oprócz mąki i skrobi można użyć:

• brzeczka piwna;
• słód;
• pulpa ziemniaczana.

Pietuszki to przysmak godny uwagi koneserów grzybów. Ich nieestetyczny wygląd skrywa grzyb o niezwykłej delikatności, plasujący się w czołówce wartości odżywczych obok pieczarek i borowików.

Często zadawane pytania