Opis kurki białej: charakterystyka grzyba, wzrost i zbiór

Pieprznik jadalny biały jest uważany za odmianę rzadką w naszych szerokościach geograficznych, jednak cieszy się dużą popularnością wśród grzybiarzy ze względu na swój doskonały smak. Znany jest również jako Cantharellus pallens, czyli kurka blada. Odmiana ta należy do rodziny Cantarellaceae i rodzaju Chanterelle.

Krótka historia

Za odkrywcę kurki białej uważa się czeskiego biologa Alberta Pilata. Opisał on grzyba jako odrębny gatunek. Mimo to, został on później zaklasyfikowany jako członek rodziny kurkowatych.

Opis

Kurka jest uważana za piękny grzyb jadalny, charakteryzujący się następującymi cechami:

• Kapelusz. Ma lejkowaty kształt i średnicę od 1 do 8 cm. Brzegi są gładkie, gdy są młode, ale później stają się faliste. Kolor jest biały lub z lekkim żółtawo-płowym odcieniem. Na powierzchni występują plamki, przez co ubarwienie nie jest jednolite.
  Osobliwością jest to, że środek czapki jest wklęsły do ​​wewnątrz, a nie na zewnątrz.
• Miąższ. Po przekrojeniu, blada kurka jest całkowicie biała, ale niektóre okazy mają żółtawy odcień, a miąższ jest jędrny. Zaraz po przekrojeniu grzyb wydziela przyjemny aromat, a po ugryzieniu wyczuwalna jest pikantna nuta.
  Jeśli naciśniesz miąższ, lekko ciemnieje.
• Noga. Ta część białego pieprznika jest dość gruba (prawie 1,5 cm), ale jej długość waha się od 2 do 15 cm. Wielkość zależy bezpośrednio od wieku grzyba i środowiska, w którym rośnie (im bardziej sprzyjające warunki, tym większy pieprznik). Barwa jest jasnożółta, po przekrojeniu zmienia się na białą i pozostaje niezmienna po naciśnięciu.
  Trzon składa się z dwóch połówek – górnej i dolnej. Pierwsza jest cylindryczna i maczugowata, druga zaś stożkowata i zwężająca się ku dołowi. Trzon trudno oddzielić od kapelusza, ponieważ blaszki są zrośnięte z obiema połówkami.
• Warstwa zarodnikowa i proszek. Hymenofor wyróżnia się pseudoblaszkowatym typem i jasnożółtym odcieniem. Blaszki są duże i opadające ku dołowi. Proszek zarodnikowy ma kremowo-złoty kolor.

Gdzie rośnie pieprznik jadalny i kiedy go zbierać?

Pieprznik pospolity preferuje lasy liściaste, ale zawsze z gęstą ściółką trawiastą lub mchem. Czasami spotyka się go na terenach płaskich i górzystych. Jego ulubionymi drzewami są kasztanowce, sosny i buki. Owocuje obficie po ulewnych deszczach.

Inne cechy kolekcji i wzrostu:

• optymalny okres to czerwiec-wrzesień;
• typ wzrostu – w grupach (małych i dużych);
• Najczęściej grzybiarze znajdują je w pobliżu rzek i innych zbiorników wodnych (gdzie gleba ma większą wilgotność);
• obszar jest bardzo zacieniony, nie znajdziesz białych kurek na słońcu;
• Najpopularniejszym pasem miejskim w Rosji jest Pas Środkowy.

Podobne gatunki

Jasna kurka ma wiele podobieństw. Dotyczy to przede wszystkim kształtu grzyba, ale różnice tkwią w jego kolorze i innych cechach. Wśród tych podobnych odmian są zarówno jadalne, jak i trujące.

Chlebek czosnkowy

Ten jadalny grzyb ma przyjemny smak i aromat. Owocnikuje dość długo, od wczesnego lata do późnej jesieni. Osiąga 14-16 cm wysokości i 7-10 cm średnicy. Rośnie wyłącznie w grupach, a kurki rosną razem. Występuje w lasach liściastych.

Ametystowy Lis

Kolejny jadalny przedstawiciel rodziny pieprzowatych, dorastający do 7 cm wysokości. Kapelusz jest masywny – ma około 8-10 cm średnicy. Owocuje do października, rosnąc w koloniach i tworząc kręgi. Drzewa – liściaste i iglaste.

Lis garbaty

Uważa się go za grzyba małego, ponieważ zarówno wysokość trzonu, jak i średnica kapelusza nie przekraczają 4-6 cm. Znany jest również pod innymi nazwami, takimi jak kantarelka gruźlicza (torculata cantharellula) i kantarelka wypukła (convex fake cantharellula). Kształtem przypomina kurkę białą, ale ma charakterystyczny szarawy nalot.

Rośnie w lasach iglastych lub mieszanych, owocując od sierpnia do przymrozków. Jest uważany za grzyb warunkowo jadalny, dlatego ważne jest, aby ich nie mylić.

Kurka trąbkowa

Osiągając do 6 cm wysokości i średnicę kapelusza około 4 cm, jest grzybem jadalnym, preferującym lasy iglaste i mieszane. Można go spotkać od sierpnia, a owocowanie kończy się w październiku. Rośnie w dużych koloniach i nigdy pojedynczo.

Charakterystyczny

Aby podjąć decyzję o zbiorze lub uprawie białych kurek, ważne jest zrozumienie ich cech. Istnieją pewne kryteria, które należy wziąć pod uwagę, takie jak jadalność, smak i właściwości.

Ocena jadalności i smaku

Kurka jadalna jest uważana za grzyb jadalny kategorii II, a zatem nie stanowi zagrożenia dla ludzi. Dzieje się tak jednak tylko wtedy, gdy grzyb nie jest zainfekowany. W przeciwnym razie zaczyna wydzielać substancje toksyczne, tak jak każdy inny gatunek.

W miarę dojrzewania kurki gromadzą toksyny z zewnątrz, zwłaszcza z atmosfery, rosnąc w pobliżu stref przemysłowych, głównych autostrad i wysypisk śmieci. Dlatego należy zbierać je, gdy są młode i w bezpiecznych miejscach.

Właściwości lecznicze, korzyści i możliwe szkody

Kurki białe są wykorzystywane nie tylko jako pożywienie, ale także jako źródło właściwości leczniczych, co czyni je popularnymi w medycynie ludowej i farmacji. Grzyb zawiera wysokie stężenie beta-glukanu i d-mannozy, co pozwala substancjom czynnym wnikać do organizmu na poziomie komórkowym.

Na szczególną uwagę zasługuje zdolność kurki do wytwarzania eozynofilów, które zawierają hormony białkowe rozpuszczające obce białka. W związku z tym kurki białe wywierają następujący wpływ na organizm:

• wzmacnianie układu odpornościowego;
• tłumienie promieniowania;
• usuwanie substancji szkodliwych;
• zatrzymanie wzrostu komórek nowotworowych;
• zniszczenie robaków;
• normalizacja ciśnienia krwi;
• oczyszczanie wątroby przy zapaleniu wątroby;
• obniżanie poziomu cukru we krwi;
• wzmacnianie ścianek naczyń krwionośnych i przywracanie prawidłowego krążenia krwi;
• poprawa ostrości wzroku i funkcjonowania tarczycy;
• tłumienie wirusów przeziębienia.

Kurka biała jest wykorzystywana w różnych formach:

• Proszek. Przygotowuje się z niego napary lecznicze: 1 łyżkę stołową substancji zalać 200 ml gorącej wody. Parzymy 30 minut i wypijamy 100 ml przed śniadaniem.
• Nalewka alkoholowa. Najczęściej stosuje się go w leczeniu robaków i innych pasożytów. Rozpuścić 3 łyżki rozgniecionych, świeżo zebranych grzybów w 150 ml alkoholu. Stosować trzy razy dziennie, w dawkach podzielonych.
• Ekstrakt. Użyj granulowanych kurek, kupionych w aptece. Stosuj zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Mimo dobroczynnych właściwości, kurka może być szkodliwa, ale tylko wtedy, gdy jest stosowana z pewnymi przeciwwskazaniami:

• choroby przewodu pokarmowego;
• indywidualna nietolerancja na grzyby – występuje reakcja alergiczna;
• wiek do 8 lat;
• okres ciąży i karmienia piersią.

Funkcje gotowania

Jeśli chodzi o grzyby jadalne, zbieraj je po ulewnych deszczach – po pierwsze, będzie ich dużo, a po drugie, będą miały maksymalną ilość składników odżywczych. Pamiętaj, aby odpowiednio przygotować kurki przed użyciem.

Przetwarzanie pierwotne

Przed gotowaniem grzybów usuń wszelkie zanieczyszczenia – lepkie gałązki, liście i ziemię. Jednocześnie wybieraj tylko okazy jadalne, odrzucając te, które noszą ślady uszkodzeń, chorób lub pleśni.

Co zrobić dalej:

1. Umieść grzyby w dużej misce z wodą i pozostaw je tam na około 15–20 minut.
2. Wymień wodę na świeżą. Mocz grzyby przez kolejne 10 minut. Jeśli grzyby wydzielają lekką goryczkę (jest to możliwe, ponieważ zawierają specjalne substancje odstraszające robaki i owady), mocz je w dwóch kolejnych wodach przez kolejne 30 minut.
3. Opłucz każdy grzyb pod bieżącą wodą. Zrób to ostrożnie, ponieważ skórka i struktura kurki są dość delikatne. Za pomocą małego pędzelka (szczoteczka do zębów wystarczy) wyczyść blaszki pod kapeluszem.
4. Obejrzyj grzyby. Jeśli są jakieś drobne skazy, zeskrob je ostrą stroną noża.
5. Odetnij dolną część nogi.

Jak prawidłowo gotować?

Kurki należy wstępnie ugotować przed przygotowaniem grzybów marynowanych, solonych lub konserwowych. Nie jest to konieczne w przypadku smażenia, ale zaleca się, aby uniknąć gorzkiego smaku i konieczności wielokrotnego moczenia.

Istnieją zasady gotowania, których należy przestrzegać, ponieważ niedogotowane grzyby nie mają pożądanego smaku, a przegotowane zaburzają strukturę potrawy, powodując, że kurki rozpadną się na małe kawałki:

• jeżeli średnica kapelusza wynosi do 5 cm, należy trzymać go na ogniu około 5-6 minut, wrzucając od razu do wrzącej i już osolonej wody;
• Jeżeli średnica kapelusza wynosi 5-10 cm, lepiej gotować go około 10 minut.

Marynowanie

Marynowane kurki to ulubione danie wielu grzybiarzy. Do przygotowania potrzebne będą:

• grzyby;
• czarny pieprz i ziele angielskie - 4-5 groszków na litrowy słoik;
• liść laurowy – 2 szt.;
• czosnek – 1 ząbek;
• goździki i inne - według uznania i smaku;
• cukier, sól - po 1 łyżeczce;
• ocet (9%) – 1 łyżka

Jak gotować:

1. Ugotuj grzyby w lekko osolonej wodzie.
2. Kurki ułóż w słoikach, posypując je warstwami przypraw.
3. Dodaj cukier, sól i ocet.
4. Zagotuj wodę i napełnij słoiki wrzątkiem.
5. Zwiń pokrywki.

Grzyby będą całkowicie zamarynowane w ciągu miesiąca.

Zamrażanie i suszenie

Mrożone i suszone grzyby są wygodne do użycia w zupach, sosach i daniach stir-fry. Mrożone grzyby mają 10-miesięczny okres przydatności do spożycia, pod warunkiem, że nie zostaną ponownie zamrożone po rozmrożeniu. Suszone grzyby mają o 6 miesięcy dłuższy okres przydatności do spożycia.

Jak zamrozić:

1. Ugotuj grzyby w osolonej wodzie.
2. Pozostaw do całkowitego odcieknięcia wody. Możesz je lekko ugniatać dłońmi.
3. Kurki należy położyć na papierowym lub materiałowym ręczniku, aby usunąć resztki wilgoci.
4. Zapakuj grzyby do szczelnych pojemników. Odpowiednie są pojemniki plastikowe, torebki foliowe, a zwłaszcza te próżniowe. Ułóż grzyby porcjami.
5. Umieścić w zamrażarce.

Istnieją różne sposoby suszenia grzybów – na zewnątrz, na słońcu, w aeratorze lub w piekarniku – ale można je spożywać tylko na surowo. Najczęściej domowi kucharze stosują metodę piekarnikową. Oto jak zrobić to poprawnie:

1. Dokładnie oczyść grzyby szczoteczką, ale ich nie myj. Jeśli je umyjesz, pozwól im wyschnąć, rozkładając je na ręczniku.
2. Pokrój na kawałki lub pozostaw w całości.
3. Wyłóż blachę papierem do pieczenia lub użyj kratki.
4. W obu przypadkach rozłóż kurki w jednej warstwie i włóż do piekarnika.
5. Rozgrzej urządzenie do temperatury 50 stopni i pozostaw drzwiczki lekko uchylone, co skróci czas suszenia.
6. Gotować na wolnym ogniu przez około 2 godziny, następnie obniżyć temperaturę termometru do 10-15 stopni Celsjusza. Kontynuować gotowanie przez kolejne 60-80 minut.
7. Pozostawić do całkowitego ostygnięcia, a następnie przechowywać w szklanych słoikach lub płóciennych woreczkach. W razie potrzeby natychmiast zmielić na proszek.

Smażenie

Aby kurki były pyszne, należy je odpowiednio przygotować i usmażyć. Oto, czego będziesz potrzebować:

1. Dokładnie umyj grzyby i osusz je, rozkładając je na ręczniku tak, aby się nie stykały.
2. Małe pieczarki pokrój na 2 części, a duże na 4.
3. Wlej olej roślinny lub masło na patelnię i rozgrzej je.
4. Cebulę pokroić w półplasterki i wrzucić na patelnię.
5. Po 3 minutach dodaj kurki. Smaż na średnim ogniu, ciągle mieszając, przez około 5-8 minut.
6. Dodaj sól i pieprz i smaż przez kolejne 2 minuty.

Marynowanie

Istnieją dwa sposoby solenia kurek: na ciepło i na zimno. W przypadku pierwszej metody wykonaj następujące kroki:

1. Umieścić ugotowane kurki w pojemniku.
2. Dodaj przyprawy.
3. Osobno ugotuj zalewę: na 1 litr wrzącej wody przygotuj 2 łyżki cukru i 3 łyżki soli.
4. Zalej grzyby solanką i odstaw na 2-4 dni.

Proces solenia na zimno obejmuje następujące kroki:

1. Ugotowane grzyby ułóż trzonkami do góry w dowolnym pojemniku.
2. Posyp każdą warstwę solą.
3. Dodaj dowolne przyprawy.
4. Połóż ciężarek na górze.
5. Po kilku godzinach grzyby powinny zacząć puszczać sok. Jeśli nie pokryje wszystkich grzybów, dodaj trochę zimnej wody.
6. Utrzymuj ten stan przez 20–30 dni.

Konserwowanie na zimę

Kurki zakonserwowane na zimę wychodzą chrupiące, a zarazem delikatne. Składniki na 2-litrowy szklany słoik:

• kurki białe – ok. 3 kg;
• sól – 50 g;
• cukier – około 100 g;
• ocet – 50-60 ml;
• goździki i pieprz w ziarnach – po 5 sztuk

Proces konserwowania:

1. Grzyby ugotować, opłukać wrzątkiem i odcedzić.
2. Dodaj cukier, sól i przyprawy do bulionu grzybowego. Gotuj przez 5-7 minut.
3. Dolać ocet i gotować przez kolejne 4-5 minut.
4. Umieść kurki w słoiku.
5. Zalać wrzącą solanką.
6. Zamknąć pokrywkami metalowymi.

Zimą, przed podaniem, można dodać posiekaną cebulę i odrobinę oleju roślinnego.

Jakie przyprawy najlepiej pasują do tych grzybów?

Kurki jasne nie lubią zbyt wielu przypraw, w przeciwnym razie ich charakterystyczny grzybowy smak i aromat ulegną utracie. Do ich przygotowania możesz użyć następujących składników:

• czarny pieprz i ziele angielskie;
• suszone goździki;
• liść laurowy;
• kolendra;
• zielenina – bazylia, koperek, pietruszka;
• warzywa - cebula i marchew.

Czy można uprawiać ją samemu i jak to zrobić?

Kurki blade, podobnie jak inne gatunki z tej rodziny, łatwo uprawiać w ogrodzie. Aby stworzyć im jak najlepsze warunki, najlepiej siać je pod drzewami, ale można też wykorzystać zwykłą szklarnię.

Metody

Do rozmnażania używa się dwóch rodzajów materiału sadzeniowego:

• Grzybnia. Zazwyczaj kupuje się go w sklepach specjalistycznych, ale można go również zebrać samemu. W tym celu należy wykopać grzybnię wraz z glebą z lasu.
• Sprzeczanie się. Kolejna dobra opcja. Aby zebrać zarodniki, wystarczy wybrać duże okazy, zgnieść je i namoczyć w wodzie. Miąższ posłuży jako materiał do sadzenia.

Rosnące niuanse

Nie spodziewaj się zbiorów za miesiąc czy dwa, ponieważ pełne ukorzenienie, adaptacja i rozwój wymagają co najmniej 10-12 miesięcy. Aby uniknąć problemów podczas uprawy, zwróć uwagę na następujące kwestie:

• Należy pamiętać o wykorzystaniu liści pochodzących z drzewa, pod którym zebrano materiał do sadzenia;
• Za optymalną metodę dla początkujących uważa się rozmnażanie za pomocą grzybni;
• do dołka zawsze dodajemy ziemię pobraną spod drzewa, na którym znajdowała się grzybnia - proporcje ze zwykłą ziemią wynoszą 1:1;
• Pielęgnacja białych kurek wiąże się z częstym podlewaniem, gdyż bez dużej wilgotności powietrza grzyb nie rozwinie się – podlewamy raz w tygodniu, uważając, aby na powierzchni mieszanki glebowej nie utworzyła się sucha skorupa;
• Nie zapomnij o delikatnym usunięciu chwastów.

Warunki

Za najlepszą opcję uprawy uważa się sadzenie pod drzewem, a nie w szklarni. Wraz ze wzrostem grzybni rozwija się mikoryza, która aktywnie oddziałuje na system korzeniowy drzewa, zapewniając mu maksymalne odżywienie.

Jeśli na działce nie ma niezbędnych drzew, wykorzystaj szklarnię, ale jednocześnie stwórz korzystne warunki dla grzybów:

• poziom wilgotności – ok. 90%;
• optymalna temperatura wynosi 21-24 stopnie;
• obecność cienia, brak światła słonecznego;
• Najlepszym podłożem dla szklarni jest ziemia darniowa wymieszana w połowie z ziemią pobraną z grzybni;
• przykrycie ściółką z liści, mchu.

Instrukcje krok po kroku

Najlepszym sposobem na uprawę kurek bladych jest grzybnia. To proste; wystarczy postępować zgodnie z poniższymi instrukcjami krok po kroku:

1. Zbierz materiał nasadzeniowy. W tym celu, w marcu lub sierpniu, odetnij wierzchnią warstwę gleby z grzybni, 15-16 cm. Można to zrobić zwykłą łopatą. Miejsce powinno być wolne od chwastów i mieć dużo starych liści.
   Wybierz grzybnię o wielkości od 20 do 30 cm.
2. Zaprawiaj grzybnię, aby poprawić jakość materiału sadzeniowego. W tym celu umieść mieszankę gleby z grzybnią w szerokiej misce (można użyć worka z naturalnego materiału lub juty). Przykryj ją dowolnym materiałem. Przechowuj w tym stanie przez 7 do 12 miesięcy.
   Jest to konieczne w celu zniszczenia mikroorganizmów chorobotwórczych i wzmocnienia systemu korzeniowego grzybni.
3. Wysiej grzybnię. Zrób dołki o głębokości około 25-30 cm i średnicy 12-15 cm pod drzewem lub w szklarni.
4. Zebraną grzybnię wsypać do miski, zalać 1 litrem odstanej, najlepiej deszczówki.
5. Przykryj powierzchnię mchem lub liśćmi.

Więcej informacji na temat uprawy jasnych owocników kurki znajdziesz w poniższym filmie:

Ciekawostki

Jasne kurki mają różne cechy, ale są też niuanse, które interesują wielu:

• te grzyby nigdy nie zawierają robakówPowodem tego są chinomannozy (substancje niszczące robaki);
• kurki białe zawierają wiele substancji antybakteryjnych;
• We Francji i innych krajach europejskich grzyby uważano za produkt przeznaczony wyłącznie dla arystokratów;
• W Skandynawii kurki stosowano w celu poprawy libido;
• kategoria jadalności pozwala na ich spożywanie na surowo;
• Pod względem wartości odżywczych kurki dorównują mięsu, ale mają bardzo niską kaloryczność;
• Odmianę tę najczęściej wykorzystuje się do produkcji leków w Chinach.

Kurka biała lub jasna należy do jadalnych odmian tej rodziny, ale jest rzadko spotykana w Rosji, co sprawia, że ​​jej uprawa jest dochodowym biznesem (niszową okazją). Uprawa tych grzybów jest dość prosta; kluczem jest cierpliwość do pierwszych zbiorów.

Często zadawane pytania