Kurki czarne: opis, gdzie rosną, jadalność

Kurki czarne należą do rodzaju lejkowca, rodziny pieprznikowatych i klasy grzybów pieczarkowych. Są uważane za jadalne i rosną dziko w różnych regionach Rosji. Można je również uprawiać w domu. Kluczem jest poznanie wszystkich niuansów i zawiłości sadzenia i pielęgnacji.

Trochę historii

Czarna kurka ma ponurą nazwę nie tylko ze względu na swój kolor, ale także dlatego, że pojawia się w lasach całej Europy w Dzień Zaduszny, czyli dokładnie 2 listopada. Po przeprowadzeniu szeroko zakrojonych badań, biolog Tocci Augusto postanowił pieszczotliwie nazwać tę odmianę „truflą dla ubogich”. Powodem tego są jej niezwykłe właściwości zdrowotne, wykwintny smak i ciemna barwa.

W zależności od kraju, kurki czarne mają inne nazwy. W języku łacińskim obejmują one Peziza cornucopioides L., Pezicula cornucopioides (L.), Merulius cornucopioides, Cantharellus cornucopioides, Sterbeeckia cornucopioides i inne.

Wśród zwykłych ludzi szczególnie popularne są nazwy takie jak „sushka”, „grzyb lejkowaty”, „szary lejkowaty”, „szara kurka”, „rogaty lejkowaty” i „craterellus corniculatus”. W Europie używa się również następujących nazw:

• • czarny róg - w Finlandii;
  • trąbka śmierci - we Francji;
  • trąbka umarłych - w Niemczech;

• róg obfitości - w Anglii.

To nietypowy kształt owocnika sprawia, że ​​ludzie kojarzą grzyba z lejkiem lub rogiem.

Opis

Owocnik kurki czarnej ma kształt kielicha lub rurki, wyraźnie zwężający się u nasady. Grzyb jest pusty w środku, a otwór kapelusza stopniowo przechodzi w trzon.

Inne wskaźniki zewnętrzne:

• Kapelusz. Uważa się go za niewielki, ponieważ jego rozmiar waha się od 3 do 5 cm. W przerośniętym lub bardzo sprzyjającym środowisku grzyb może osiągnąć 7-8 cm. Brzeg kapelusza jest nierówny i lekko wywinięty. Lejek nie ma wyraźnych granic.
  Powierzchnia przypomina woskowy nalot na zewnątrz, a wewnątrz jest szorstka. Kolor grzyba zmienia się w zależności od pogody: jeśli pada deszcz, kurka czernieje; jeśli jest sucho, przybiera brudnobrązowy kolor.
• Miąższ. Wnętrze rukoli o lejkowatym kształcie jest bardzo cienkie i delikatne, łatwo łamiące się pod wpływem uderzeń mechanicznych. Miąższ młodej rukoli jest szary, dojrzałej ciemnobrązowy, a na starość czarny.
  Po ugotowaniu każdy grzyb staje się całkowicie czarny w środku. Świeże kurki są bezwonne i bez smaku, ale po wysuszeniu lub ugotowaniu uwalniają charakterystyczny grzybowy aromat.
• Noga. Jego wysokość wynosi 8-10 cm, ale najpowszechniejsze okazy mają trzony o długości od 5 do 7 cm. Trzon jest cienki – zaledwie 1 cm – dlatego często mylony jest z grzybami trującymi. Podobnie jak kapelusz, jest kruchy, szary lub brązowy. Jego tekstura jest nieco sucha.
• Warstwa zarodnikonośna. Ten gatunek kurki nie ma w ogóle warstwy pseudoblaszkowej, ale ma warstwę zarodnikową na wewnętrznej powierzchni, zwaną hymenium. Jest ona dość cienka, gładka, gdy młoda, i szorstka, gdy stara.
• Proszek zarodnikowy. Kształt jest jajowaty, tekstura przezroczysta, kolor biały lub lekko żółtawy.

Dystrybucja i zbiórka

Kurka czarna preferuje wysoką wilgotność, dlatego często występuje w lasach liściastych lub mieszanych. Szczególnie lubi buki i dęby, gdzie chowa się wśród opadłych liści. Kurka czarna dobrze rośnie również na słonecznych polanach, ponieważ potrzebuje światła.

Inne cechy wzrostu:

• preferowaną glebą w przyrodzie jest gleba gliniasta, wapienna;
• grzyby zawsze tworzą się w małych grupach lub kolumnach, dlatego łatwo je zauważyć, ale mimo to trudno określić ich położenie pod liśćmi;
• Okres owocowania w Rosji przypada na lipiec-listopad, ale najlepsze zbiory uważa się we wrześniu, kiedy owocniki nabierają aromatu i pięknego wyglądu (choć letnie kurki są bardziej pożywne);
• Najwięcej czarnych kurek występuje na Dalekim Wschodzie, w obwodzie ałtajskim i zachodniosyberyjskim oraz na Północnym Kaukazie.

Ta odmiana jest praktycznie odporna na robaki pasożytnicze, dlatego grzybiarze zbierają tylko zdrowe okazy. Ze względu na delikatność owocnika, podczas zbioru należy przestrzegać pewnych zasad:

• nigdy nie skręcaj nóg, ale odcinaj je nożem;
• narzędzie musi być cienkie i bardzo ostre;
• Nie należy wyciągać grzyba z podłoża za korzenie, gdyż spowoduje to zniszczenie grzybni i uniemożliwi dalszy wzrost kurek;
• należy zbierać w koszyku wykonanym z naturalnej wikliny;
• Grzyby należy rozłożyć ostrożnie, aby się nie rozpadły.

Podobne gatunki

Grzyba czarnorogiego można pomylić tylko z dwoma rodzajami kurek:

• Szary. W przeciwieństwie do kurki czarnej, ma pseudopłytki pod kapeluszem. Trzon jest bardziej rozwinięty, a kolor jest zawsze szarawy.
  
• Lejkowaty chwast kręty. Należy również do tego samego rodzaju co kurki i jest warunkowo jadalny, dlatego ważne jest, aby wiedzieć, jak odróżnić te dwie odmiany. Grzyb lejkowaty jest jadalny, ale wymaga specjalnego sposobu gotowania.
  Czym różni się od kurki czarnej:
  • odcień - jaśniejszy;
  • brzegi kapelusza są zbyt rozcięte;
  • hymenofor – pofałdowany.

Charakterystyczny

Kurka czarna to prawdziwy przysmak w wielu krajach na całym świecie. To wszechstronna odmiana, wykorzystywana w wielu potrawach, konserwowana na zimę, mrożona i suszona. Jej ciemny kolor nadaje jej nietypowy wygląd. Mykolodzy wyróżniają kilka charakterystycznych cech, na które warto zwrócić uwagę grzybiarzy.

To grzyb całkowicie jadalny, którego smak i aromat ujawniają się podczas gotowania lub suszenia. Jeśli gotujesz kurkę, licz się z tym, że nie tylko miąższ po przekrojeniu sczernieje, ale także woda, co jest całkowicie normalne.

Właściwości lecznicze i korzyści

Kurka czarna polecana jest nie tylko do gotowania, ale także do leczenia wielu schorzeń i poprawy kondycji skóry. Jest to możliwe dzięki następującym dobroczynnym właściwościom:

• środek przeciwrobaczy;
• bakteriobójczy;
• przeciwzapalny;
• immunostymulujące.

Na tej podstawie jest on aktywnie wykorzystywany do produkcji leków na następujące schorzenia:

• zwiększony poziom hemoglobiny we krwi;
• przywrócenie wzroku;
• skurcze mięśni;
• leczenie reumatyzmu;
• zapobieganie wzrostowi i rozwojowi komórek nowotworowych;
• normalizacja ciśnienia krwi;
• ulga w bezsenności;
• eliminacja procesów zapalnych w stawach;
• zniszczenie robaków;
• wzmocnienie układu odpornościowego i napięcia mięśniowego;
• normalizacja funkcjonowania układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego i kostnego;
• usuwanie metali ciężkich i związków radionuklidowych z organizmu;
• poprawa struktury skóry.

Możliwe szkody

Czarne kurki mogą wyrządzić szkodę w kilku przypadkach. Na przykład, jeśli:

• istnieją przeciwwskazania;
• grzyby zbierano na obszarach o dużym zanieczyszczeniu gazami, w pobliżu wysypisk śmieci itp.;
• spożywać w zbyt dużych ilościach.

Kilka przeciwwskazań:

• ciąża i karmienie piersią;
• dzieciństwo;
• alergia na grzyby;
• niektóre choroby przewodu pokarmowego.

Leki

Medycyna tradycyjna oferuje wiele przepisów, ale najpopularniejsze są następujące:

• Przeciw robaczycy, chorobom wątroby i przewodu pokarmowego. Używa się suszonych grzybów, które należy zmielić na proszek. Sposób przygotowania i użycia:
  • Wymieszaj 300 ml wódki z 3 łyżkami proszku, następnie szczelnie przykryj pokrywką i odstaw na 10 dni (w tym czasie należy okresowo mieszać mieszaninę i otwierać pokrywkę na 15 minut dziennie);
  • przyjmować 20 ml raz dziennie (przed snem);
  • czas trwania leczenia – 14 dni;
  • W przypadku zapalenia wątroby i trzustki należy pić 10 ml przez 3 miesiące.
• Bóle reumatyczne i stawowe, obrzęki, stany zapalne. Posiekaj surowe kurki, połącz z borowikami i podgrzybkami, przelej miksturę do litrowego słoika i zalej ciepłym olejem roślinnym. Trzymaj w ciepłym miejscu przez 1-2 dni. Stosuj jako kompres.
• Profilaktyka raka. Stosuje się również suszone kurki w proszku. Sposób użycia:
  • 1 łyżkę proszku zalać 200 ml wrzącej wody;
  • pozwól mu ostygnąć naturalnie;
  • pić 100 ml 2 razy dziennie;
  • przygotowywać nalewkę codziennie;
  • czas trwania – 21 dni.

Produkt kosmetyczny

Aby poprawić stan skóry i ją odmłodzić, przygotuj ten lek:

1. Zaparz zieloną herbatę (2 łyżki stołowe na 500 ml wrzątku).
2. Drobno posiekaj 30 g kurek i 50 g płatków owsianych.
3. Wymieszaj wszystkie składniki.
4. Nanieść na oczyszczoną skórę, pozostawić na 30-35 minut.
5. Opłucz twarz.

Funkcje gotowania

Kurki czarne można wykorzystać na wiele sposobów – do gotowania, konserwowania, kiszenia, suszenia itd. Prawidłowe przygotowanie grzybów jest kluczowe, ponieważ od tego zależy jakość uzyskanego produktu.

Przetwarzanie pierwotne

To konieczność, ponieważ kapelusze kurek są lepkie i dlatego mają tendencję do przyciągania brudu. Oto jak to zrobić poprawnie:

1. Najpierw oczyść grzyby z brudu. W tym celu nalej bieżącej wody do miski i, wyjmując po jednym kurku, zanurzaj je w wodzie.
2. Pozostaw ziemię do namoczenia na 15 minut. Następnie weź miękką gąbkę i delikatnie wyszoruj powierzchnię grzyba.
3. Dokładnie sprawdź kurkę pod kątem ciemnych plamek i innych niedoskonałości. Jeśli je znajdziesz, przytnij lub zeskrob uszkodzone części.
4. Teraz opłucz pod bieżącą wodą. Weź ponownie każdy grzyb i trzymaj go pod kranem. Palcami dokładnie usuń wszelkie zabrudzenia. Opłucz również pod kapeluszem, tam gdzie znajdują się blaszki.

Kurki czarne zawierają substancje odstraszające owady. Przyczyniają się one również do powstawania goryczki na powierzchni grzyba. Goryczka ta jednak znika po zastosowaniu powyższych zabiegów, choć nie zawsze.

Powód jest następujący:

• grzyb jest za stary i w związku z tym nagromadziła się w nim nadmierna ilość goryczy;
• lis rósł w pobliżu drzew iglastych;
• pogoda była sucha.

Gorzkie czarne kurki są bezpieczne w spożyciu i nie stanowią zagrożenia dla zdrowia. Aby poprawić ich smak, wypróbuj jedną z poniższych opcji:

• moczyć przez 2-3 godziny;
• Gotować w lekko osolonej wodzie przez 5–7 minut.

Gotowanie

Kurki czarne można jeść bez gotowania, ale jeśli planujesz je przechować na zimę, musisz je ugotować. Oto jak to zrobić:

1. Oczyść owocniki.
2. Odetnij łodygę, gdyż nie nadaje się ona do spożycia.
3. Postaw garnek z wodą na kuchence.
4. Dodaj odrobinę kwasu cytrynowego (0,5 łyżeczki na 3 litry wody).
5. Dodaj grzyby i doprowadź do wrzenia.
6. Gotować na małym ogniu przez 10–15 minut.
7. Odcedź wodę, przecedzając ją przez durszlak.

Marynowanie

Istnieje wiele sposobów marynowania czarnych kurek, ale niewiele z nich cieszy się szczególną popularnością. Przed marynowaniem kurki po prostu się gotuje, a następnie przygotowuje następujące składniki:

• 1,5 kg pieczarek;
• 2 łyżki soli;
• 3 łyżki cukru;
• 4 łyżki octu;
• 600 ml wody;
• 2-3 szt. goździków i liści laurowych;
• 1 łyżeczka ziaren pieprzu.

Proces marynowania:

1. Przygotuj marynatę. Wymieszaj wszystkie składniki i przyprawy oprócz octu i oleju roślinnego. Gotuj na wolnym ogniu przez 2-3 minuty.
2. Kurki umieścić w rondlu i zalać wrzącą zalewą.
3. Gotować przez 10 minut, dodać ocet i trzymać na ogniu przez kolejne 4-5 minut.
4. Osobno rozgrzej olej roślinny na patelni.
5. Umieść grzyby w szklanych słoikach.
6. Zalać wrzącym olejem i solanką.
7. Zapieczętuj to.

Zamrażanie

Mrożone czarne kurki są wykorzystywane do sosów, zup, dań głównych, farszów i marynat. Wszechstronność ich zastosowania to główna zaleta tej metody przechowywania grzybów. Jedynym wymogiem jest brak konieczności ich ponownego zamrażania.

Jak zamrozić:

1. Oczyść i umyj grzyby. W razie potrzeby możesz je najpierw ugotować.
2. Przytnij nogi.
3. Wytrzyj powierzchnię do sucha ręcznikiem, aby usunąć z niej wszelką wilgoć.
4. Umieść grzyby lejkowate w grubej plastikowej torbie (najlepiej worku próżniowym) lub w plastikowym pojemniku.
5. Umieścić w zamrażarce.

Smażenie

Smażone kurki to ulubione danie wielu osób. Przygotowuje się je według klasycznego przepisu, ale w przypadku odmiany czarnej nie trzeba ich gotować.

Szefowie kuchni twierdzą, że po wstępnym ugotowaniu kurki stają się soczystsze i smaczniejsze.

Czego będziesz potrzebować:

• 600 g pieczarek;
• 1-2 ząbki czosnku;
• sól, pieprz mielony;
• 50-60 ml oleju roślinnego;
• jakiekolwiek warzywa zielone.

Jak smażyć – instrukcja krok po kroku:

1. Wlej olej na patelnię i rozgrzej go.
2. Dodaj posiekane grzyby i smaż przez 6 minut. Ustaw kuchenkę na średni ogień. Jeśli je wcześniej ugotowałeś, dokładnie je osusz. W przeciwnym razie grzyby będą duszone, a nie smażone.
3. Dodaj posiekane zioła i czosnek. Kontynuuj smażenie przez kolejne 5-7 minut.

Podawać z puree ziemniaczanym, gotowanym ryżem lub sałatką warzywną.

Marynowanie

Solone czarne kurki są szczególnie pyszne, ponieważ są chrupiące. Składniki:

• pieczarki – 1 kg;
• sól – 60-80 g;
• czosnek – 5 ząbków;
• koperek – 1 pęczek;
• liść laurowy – 2-3 szt.;
• pieprz w ziarnach – 5 szt.

Proces solenia obejmuje następujące kroki:

1. Oczyszczone pieczarki gotujemy przez 10 minut.
2. Odcedź wodę.
3. Zalej czystą wodą i gotuj przez kolejne 15 minut.
4. Ponownie umieść w durszlaku, aby odsączyć nadmiar płynu.
5. Na dnie innego pojemnika umieść zioła i przyprawy, odrobinę soli i czosnek.
6. Ułóż kurki w jednej warstwie. Na wierzch dodaj więcej przypraw, soli i innych składników. Następnie ponownie dodaj grzyby. Powtarzaj tę czynność, aż wykorzystasz wszystkie kurki. Pamiętaj, że wierzchnia warstwa powinna składać się z przypraw.
7. Przykryj patelnię kilkoma warstwami gazy, połóż na niej ciężarek, aby wywarł nacisk i pozostaw do posolenia na kilka dni.
8. Grzyby są gotowe, gdy na powierzchni pojawi się czarny sok. Teraz przenieś pojemnik do lodówki.

Można go spożyć w ciągu około miesiąca.

Wysuszenie

Suszone grzyby lejkowate są wykorzystywane w taki sam sposób, jak mrożone. Są również wykorzystywane do przygotowywania leków, dodawania do potraw gotowych oraz jako bułka tarta.

Najprostszy sposób suszenia:

• Wyczyść grzyby na sucho. Użyj szczotki. Mycie, a tym bardziej moczenie, jest zabronione.
• Jeśli to konieczne, podziel na mniejsze części.
• Przygotuj blachę do pieczenia, wykładając ją papierem pergaminowym.
• Ułóż pieczarki w jednej warstwie.
• Rozgrzej piekarnik do +50 stopni, ale nie zamykaj drzwiczek – zostaw niewielki otwór, aby nadmiar wilgoci mógł odparować.
• Pozostaw w tym stanie na 2 godziny, a następnie zmniejsz temperaturę do 10 stopni Celsjusza. Susz przez kolejną godzinę.

W tym czasie produkt powinien wyschnąć. Jakość suszenia można sprawdzić, badając jego strukturę – owocnik powinien kruszyć się tylko przy mocnym ściśnięciu.

Konserwowanie na zimę

Kurki konserwowe cieszą się dużym zainteresowaniem, ponieważ nadają się zarówno na świąteczne stoły, jak i na codzienne obiady.

Czego będziesz potrzebować:

• pieczarki – 1 kg;
• cebula – 150 g;
• marchewka – 100 g;
• cukier – 1 łyżeczka;
• sól – 1 łyżka;
• ocet – 50 ml;
• olej roślinny – 100-125 ml;
• liść laurowy, czarny pieprz w ziarnach.

Przygotowanie krok po kroku:

1. Grzyby gotujemy przez 10 minut.
2. Umieścić na suchej patelni i smażyć, aż cała wilgoć odparuje.
3. Osobno zeszklić cebulę pokrojoną w półplasterki oraz marchewkę startą na tarce.
4. Wymieszaj wszystkie składniki w misce. Gotuj na wolnym ogniu na oliwie, doprawiając solą i pieprzem, a następnie dodając pozostałe składniki. Gotuj na wolnym ogniu, aż wilgoć odparuje.
5. Dodaj ocet i gotuj przez kolejne 15 minut.
6. Przełóż mieszaninę do wysterylizowanych słoików i zamknij pokrywkami.

Czy można uprawiać ją samemu i jak to zrobić?

Kurki czarne uprawia się w trzech celach: na sprzedaż, do spożycia indywidualnego oraz w celach leczniczych. Do tego celu wykorzystuje się standardową szklarnię, która wymaga specjalistycznego sprzętu. Pozwala to na całoroczne zbiory.

Warunki

Jeśli sadzisz grzyby w ogrodzie, będziesz potrzebować szklarni, ale jeśli masz w ogrodzie drzewa, możesz siać grzyby pod nimi. Idealne są dęby, sosny, buki i jodły. Temperatura powinna wynosić około 22 stopni Celsjusza, a wilgotność 85-90%.

Podłoże

W szklarni należy przygotować przestrzeń, na przykład na półkach. Ustawia się tam głębokie skrzynie wypełnione podłożem. Jest ono wykonane z ziemi darniowej pochodzącej z leśnego obszaru uprawy kurek. Dodaje się również trociny z sosny lub dębu.

Metody hodowli z instrukcjami krok po kroku

Sadzenie odbywa się dwiema metodami: zarodnikami i grzybnią. Każda z nich ma swoje specyficzne cechy, które warto poznać wcześniej. Są to metody zarodnikowe i grzybniowe. W pierwszym przypadku zarodniki grzybów służą do uprawy sadzonek; w drugim są one sadzone razem z grzybnią.

Jak siać zarodniki kurki czarnej:

1. Najpierw przygotuj materiał zarodnikowy. W tym celu wybierz i umyj najzdrowsze grzyby, a następnie pokrój kapelusze.
2. Napełnij pojemnik odstojoną wodą na 24 godziny, ale najlepiej sprawdzi się deszczówka. Dodaj 100 g cukru granulowanego do 10 litrów wody. Pozostaw na 24 godziny.
3. Odcedź miksturę, ale nie wylewaj wody – posłuży ona do podlewania.
4. Zwilż podłoże i pozwól mu wsiąknąć.
5. Przygotowanie naparu: 1 kg rozdrobnionej kory dębu zalać 10 litrami wody.
6. Wykop dołki pod drzewem lub w szklarni. Powinny mieć one głębokość 25-30 cm i średnicę około 65-70 cm.
7. Wlać napar do otworu w ilości 1 litra na otwór.
8. Umieść zarodniki na dnie.
9. Posypać podłożem, przykryć materiałem okrywowym i podlać odstaną wodą.

Aby rozmnożyć kurki za pomocą grzybni, należy jesienią przygotować materiał do sadzenia. Znajdź zdrową, dużą grzybnię i wykop ją wraz z ziemią. Umieść ją w woreczku strunowym i pozostaw do wiosny. Do przechowywania użyj piwnicy lub szopy. Pamiętaj, aby temperatura nie spadła poniżej -2°C ani nie wzrosła powyżej +8°C.

Grzybnię sadzi się w następujący sposób:

1. Przygotuj dołki o głębokości około 25 cm i średnicy 12-15 cm.
2. Wyjmij ziemię spod grzybni i zalej 1 litrem wody.
3. Włóż grzybnię i wypełnij otwór liśćmi i mchem.

W pierwszym roku uprawy pieczarek należy pamiętać o cotygodniowym nawilżaniu podłoża. Niezależnie od metody uprawy, pierwsze plony można zebrać w ciągu 10-12 miesięcy.

Rosnące niuanse

Istnieje szereg niuansów, o których powinien wiedzieć każdy zbieracz grzybów:

• Nie należy używać materiału pochodzącego z różnych drzew – jeśli wybrano dąb, to liście powinny być dębowe;
• Kurki czarne najlepiej uprawiać pod drzewem – w ten sposób obie rośliny odżywiają się wzajemnie pożytecznymi składnikami i wilgocią;
• Pamiętaj o dosypaniu ziemi spod grzybni do dołka, w którym sadzisz nasiona – jeśli nie będzie w niej mikroorganizmów grzybowych, proces kiełkowania będzie trwał dłużej.

Więcej informacji na temat uprawy kurek znajdziesz w tym filmie:

Ciekawostki

Odmiana kurki czarnej różni się od innych gatunków nie tylko nietypowym odcieniem. Eksperci i grzybiarze zauważają kilka zaskakujących faktów:

• Ze względu na zagłębienie trzonu grzyb ten uważany jest za najlżejszy;
• kurki są łatwo przyswajalne przez organizm i szybko się trawią, nie powodując uczucia ciężkości;
• Odmiana czarna jest idealnym rozwiązaniem w żywieniu dietetycznym, ponieważ zawiera niewielką ilość białka;
• Podczas obróbki cieplnej nie tracimy wartości odżywczych grzybów;
• Początkujący grzybiarze postrzegają grzyby jako piękne kwiaty, dlatego ich unikają;
• w kurkach nie da się spotkać robaków.

Uprawa kurek nie jest trudniejsza niż uprawa innych grzybów. Kluczem jest staranne zebranie materiału sadzeniowego, utrzymanie odpowiedniego poziomu wilgoci i regularne podlewanie grzybni. Po prostu nie ma żadnych specjalnych wymagań uprawowych.

Często zadawane pytania