Jarzębina topolowa (pieczarka subtoplowa): charakterystyka grzyba

Grzyb topolowy (Tricholoma populinum) to grzyb warunkowo jadalny z rodziny chruścielowatych (Tricholoideae). Nie jest tak popularny jak osika, rydze, borowiki i inne trofea „cichego łowcy”, ale nie jest mniej smaczny.

Opis topoli

Pieczarka topolowa należy do grupy pieczarek. Rozmnaża się za pomocą zarodników. Jej główną cechą charakterystyczną jest wyrazisty aromat. Zapach pieczarki topolowej przypomina zapach świeżej mąki – ten aromat sprawia, że ​​jest ona niezwykle smaczna, marynowana lub solona.

Grzybiarze cenią młode grzyby. W przeciwieństwie do starszych, ich kapelusze są nieotwarte, a co najważniejsze, praktycznie wolne od robaków. Jednak ponieważ młode grzyby są ukryte w glebie, wymagają dokładnego czyszczenia i mycia przed obróbką. Jak rozpoznać jarzębinę:

• Kształt kapelusza. Młode grzyby mają półkulisty kapelusz. W miarę dojrzewania kapelusz otwiera się. Początkowo jest wypukły, następnie wklęsły i pokryty pęknięciami. Długowieczne kapelusze osiągają średnicę 18 cm. Stare kapelusze mają nierówne, spękane brzegi. Są mięsiste i, po deszczu, śliskie.
• Kolor. Skrzela są cienkie i gęste, białe lub kremowe. Z czasem ich kolor zmienia się, stając się różowobrązowy. Starsze skrzela mogą mieć czerwonawe plamki. Kapelusz ma barwę od żółtobrązowej do szaro- i czerwonobrązowej. Po zdjęciu skórki kapelusza odsłania się lekko czerwonawy miąższ.
• Miąższ. Mięsiste i białe. Smak skrobiowy i słodki.
• NogaDługość wynosi zazwyczaj 3-6 cm, ale może sięgać 12 cm. Średnica wynosi 1-4 cm. Kształt jest cylindryczny. Gładka i włóknista łodyga ma kłaczkowaty, łuskowaty nalot.

Kiedy i gdzie rośnie?

Grzyby topolowe rozprzestrzeniły się niemal na całym świecie. Można je znaleźć w niemal całej Rosji, od regionów południowych po Daleki Wschód. Rosną obficie również w całej Europie i są znane mieszkańcom Ameryki Północnej. Ten wytrzymały i niewymagający grzyb można spotkać nawet w Azji Środkowej.

Pieczarki topolowe można zbierać od połowy sierpnia do października. To, co wyróżnia ten grzyb, to jego obfita produkcja. Jedna z jego nazw, „pieczarka rzędowa”, pochodzi od zwyczaju wzrostu w skupiskach, czyli rzędach. Nie wymaga lasu iglastego, aby się rozwijać; dobrze rośnie w najtrudniejszych warunkach. Gdzie można znaleźć rodziny pieczarek topolowych?

• pasy startowe wzdłuż dróg;
• parki, w których znajdują się gaje topolowe;
• las liściasty;
• gaje osikowe i leszczynowe.

Cechy wzrostu topoli:

• Prawie nigdy nie rośnie samotnie. Jeśli grzybiarz znajdzie jednego bieguska, istnieje 99% szans, że w pobliżu jest co najmniej kilka innych.
• Uwielbiają chować się w glebie i pod liśćmi – trzeba być niezwykle czujnym i uważnym, żeby dostrzec ich ofiarę.
• Preferują gleby piaszczyste.

Odmiany topoli

Jarząb pospolity to odmiana jarzębiny pospolitej. Ma wiele nazw zwyczajowych, ale większość z nich wywodzi się z jego zwyczaju wzrostu w pobliżu topoli. Znany jest również pod nazwami:

• topola (topola) jarzębina;
• topola;
• topola;
• brodziec;
• piaskowiec;
• niedobór paliwa;
• rozpieszczony;
• odmrożenie.

Biegusy preferują obszary stepowe. Do najpopularniejszych gatunków biegusów należą:

• szary;
• czerwony;
• dzwońce.

Nazwy odmian topoli odzwierciedlają kolor ich kapeluszy. Jasne barwy wyraźnie kontrastują z bladym miąższem. Najtrudniej znaleźć bieguska szare – łatwo chowają się wśród opadłych liści topoli.

Jak prawidłowo zbierać trawę topolową?

Aby mieć pewność, że Twoje zbiory grzybów będą obfite i zdrowe, postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami:

• Unikaj topoli rosnących wzdłuż dróg – pochłaniają one spaliny. Przejdź się co najmniej 1,5 km w głąb lasu.
• Wybierz się na grzybobranie w chłodne, pogodne dni. Najlepiej, żeby dzień wcześniej trochę popadało – wtedy „połów” będzie obfitszy.
• Miej pod ręką patyk – biegusy uwielbiają się chować, więc będziesz musiał zgrabić liście i wierzchnią warstwę gleby.
• Nie zapominaj, że w pobliżu na pewno są inne miejsca, gdzie rośnie jedna topola. Czasami można nawet zebrać cały kosz topoli w jednym miejscu.

Niedoświadczeni grzybiarze często mylą jarzębinę falistą z topolą, co może powodować problemy trawienne. Aby uniknąć tego błędu, należy unikać szukania topol pod drzewami iglastymi.

Obejrzyj film – wyprawa na jarzębinę. Doświadczony grzybiarz opowie Ci, jak i gdzie je znaleźć, jak je zbierać i jak je pysznie przyrządzić:

Wartość grzyba

Jarzębina topolowa jest niskokaloryczna, a jej skład chemiczny jest zbliżony do mięsa. Jest bogata w tłuszcze wielonienasycone, co czyni ją produktem dietetycznym. Wartość kaloryczna 100 g produktu wynosi 24 kcal. Jarzębina zawiera:

• Woda – 94,5%.
• Białko – 3,66%.
• Tłuszcze – 0,77%.
• Węglowodany – 1,56%.
• Witaminy A, C, grupa B, PP.
• Minerały – selen, potas, fosfor.
• Kwasy organiczne. Grzyby jarzębiny zawierają dużo kwasów cytrynowego, winowego i szczawiowego.
• Enzymy rozkładające tłuszcze i glikogen.

Jarzębina topolowa jest ceniona w przemyśle farmaceutycznym i kulinarnym. Jest niskokaloryczna, dzięki czemu nadaje się do stosowania w diecie. Wegetarianie cenią ją jako źródło białka.

Rosnące topole

Topolę można uprawiać sztucznie. Kluczem do wzrostu jest odpowiednia temperatura. Owocniki zaczynają rosnąć dopiero, gdy temperatura spadnie do 15°C. Istnieją dwie możliwości uprawy: na zewnątrz i w pomieszczeniach.

Uprawa na zewnątrz

Uprawa grzybów na zewnątrz jest technicznie łatwiejsza. Przygotowania rozpoczynają się w maju. Grzyby umieszcza się w pudełkach lub workach z podłożem i rozkłada na grządkach. Jako podłoża można użyć:

• torf;
• grunt;
• gleba dla roślin.

Na 5 kg gleby należy dodać:

• kreda – 100 g;
• woda – 1 l;
• grzybnia (ciało wegetatywne grzybów) – 50 g.

Dalszy przebieg działań:

1. Po wymieszaniu przełóż mieszankę do przygotowanych pojemników.
2. Posyp wilgotną ziemią i przykryj folią. Idealne warunki dla grzybni to wysoka wilgotność, cyrkulacja powietrza i temperatura 20°C.
3. Gdy gleba pokryje się grzybnią, folię usuwa się. Podłoże umieszcza się w cieniu. Pierwsze grzyby pojawią się po 5-6 tygodniach od posadzenia.

Grzyby boją się mrozu. Zanim nadejdą przymrozki, przykryj „ogródek” grzybów słomą, trawą i liśćmi.

Za każdym razem, gdy zbierasz nową partię grzybów, podlewaj glebę. Albo dodaj trochę wilgotnej ziemi – to jeszcze lepiej.

Uprawa w pomieszczeniach

Aby uzyskać przyzwoite zbiory topoli w pomieszczeniu, konieczne jest zapewnienie specjalnych warunków:

• wysoka wilgotność;
• reżim temperaturowy w zakresie 12-15 °C;
• stała wentylacja;
• światło naturalne;
• nawilżanie podłoża;
• posypanie grzybni wilgotną ziemią.

Grzyb topolowy uchodzi za smaczny, łatwy do znalezienia lub samodzielnego wyhodowania. Jest również popularny i pożądany w wielu krajach, co sprawia, że ​​jego uprawa jest opłacalna.

Często zadawane pytania