Grzyb sataniczny: opis, gdzie rośnie, jak niebezpieczny jest?

Grzyb szatański (łac. Boletus satanas) nie bez powodu zyskał swoją dźwięczną i złowieszczą nazwę. Jego podstępność polega na rzadkiej zdolności do naśladowania swoich jadalnych krewnych. Doświadczony grzybiarz miałby trudności z pomyleniem „grzyba szatańskiego” z… borowik jadalny, popularnie zwany „białym grzybem”. Można odróżnić tego miłośnika mimikry od „króla grzybów” po czerwonawym kolorze trzonu.

Borowik trujący

Z wyglądu ten pozorant w niczym nie przypomina trującego grzyba. Niedoświadczeni grzybiarze często mylą go z jadalną zdobyczą. Jest duży i gruby, a wyglądem przypomina borowika – dlaczego nie dodać go do koszyka? Należy do grupy czerwonych borowików z rodziny borowikowatych (Boletaceae). Borowiki te są słabo zbadane. Oprócz grzyba borowikowego istnieje wiele innych. Jego równie trujące krewniaki, borowiki, to:

• filc;
• różowoskóry,
• fioletowy;
• Piękny;
• Mróz;
• Burroughs i inni.

Grzyb trujący – borowik

Grzyb trujący o różowej skórce

Fioletowy borowik trujący

Piękny trujący grzyb

Grzyb trujący Frosta

Grzyb Burrowsa jest trującym gatunkiem borowika.

Charakterystyka grzyba satanistycznego

Typowy przedstawiciel rodziny borowikowatych. Wygląd:

• Kapelusz. Charakteryzuje się masywnymi rozmiarami. Osiąga średnicę 20-30 cm. Kapelusz jest matowy i stonowany. Ma kształt poduszkowaty. Kapelusz może mieć drobne uszkodzenia lub chropowatości. Kapelusz, pokryty aksamitną, gęstą skórką, może mieć kolor szary, oliwkowy, beżowy lub kremowy.
• Część rurowaJego grubość nie przekracza 2 cm. Wyróżnia się bogatą kolorystyką. Rurki początkowo są żółte, następnie przechodzą w krwistoczerwony, a następnie stają się oliwkowe. Po uszkodzeniu przybierają barwę niebieską.
• Sprzeczanie się. Kolor waha się od zielonego do oliwkowo-brązowego. Rozmiar: 10-16 x 5-7 µm. Mają kształt wrzecionowato-elipsoidalny.
• Noga. Podobnie jak kapelusz, jest dość masywny. Średnia długość dojrzałego okazu wynosi 15-17 cm, a szerokość 10 cm. Trzon jest owalny lub prawie kulisty. Ma charakterystyczne zwężenie w miejscu połączenia z kapeluszem. Kolor może być bardzo intensywny – czerwony, buraczany lub pomarańczowo-karmazynowy. Charakterystyczną cechą jest siateczkowy wzór.
• Miąższ. Po rozbiciu ma kolor żółty, kremowy lub beżowy. Po rozbiciu stopniowo zmienia kolor na niebieski. Ma wodnistą konsystencję. Kolor zależy od warunków uprawy. Okazy uprawiane w cieniu mają zazwyczaj ciemne i matowe odcienie. Te uprawiane w słońcu mają jaśniejszą i bardziej nasyconą paletę barw.

W tym filmie doświadczony grzybiarz pokaże, jak wygląda borowik szlachetny i czym różni się od jadalnego borowiku:

Cechy charakterystyczne

W miarę starzenia się tego przedstawiciela rodziny borowików wydziela on charakterystyczny zapach przypominający padlinę lub zepsute jedzenie. Młode grzyby mają jednak znacznie przyjemniejszy aromat – mieszankę przyjemnych nut grzybowych i korzennych.

Ta odmiana borowika charakteryzuje się niezwykłą zdolnością adaptacji, mutacji i naśladownictwa. Potrafi imitować szeroką gamę swoich krewnych – zarówno jadalnych, jak i półjadalnych. Ponieważ ten gatunek rzadko występuje w naszych lasach, zatrucia nim są rzadkie.

Gdzie rośnie?

Grzyb ten preferuje jasne lasy liściaste. Dobrze rośnie w zaroślach leszczyny, pod grabami i bukami oraz wśród lip i kasztanowców. Występuje powszechnie w południowej Rosji, na Kaukazie, Bliskim Wschodzie i w południowej Europie. Rośnie od wczesnego lata do października.

Ulubiona gleba: wapienna.

Na szczęście borowik szatański jest rzadkim mieszkańcem rosyjskich lasów. Świadczy o tym brak licznych nazw. Powszechne gatunki mają zazwyczaj dziesiątki popularnych nazw. Jedną z nielicznych nazw tego grzyba jest borowik szatański. Z łaciny „bolete” oznacza „borowik”.

Jak odróżnić je od jadalnych grzybów dębowych?

Doświadczeni grzybiarze nigdy nie pomylą diabła leśnego z prawdziwym jadalnym borowikiem, ale łatwo mogą go pomylić z jego odmianą, oliwkowobrązowym borowikiem dębowym.

Różnice, które pomogą Ci odróżnić dwa podobne grzyby. Grzyb oliwkowobrązowy:

• kapeluszAksamitny. Kolor – ciemnooliwkowy lub żółtobrązowy.
• Miąższ. Cytrynowy. Po rozbiciu natychmiast zmienia kolor na niebieski, a nie stopniowo, jak borowik szatański.

Borowik jest jadalny, ale spożywany na surowo może powodować niestrawność. W połączeniu z alkoholem staje się trujący.

Jadalne czy nie?

W Rosji grzybiarze uważają „leśnego diabła” za jednoznacznie trującego i unikają go. W Europie jednak nie stronią od niego. Zgodnie z klasyfikacją grzybów z ubiegłego wieku, jest on warunkowo jadalny. Oznacza to, że po odpowiednim przetworzeniu nadaje się do spożycia.

Aby zneutralizować toksyny, konieczne jest dziesięciogodzinne moczenie. Po tak długim czasie moczenia miąższ grzyba staje się bez smaku. Jeśli jednak grzyb nie zostanie namoczony w zimnej wodzie, może dojść do zatrucia toksycznego:

• wątroba;
• układ nerwowy;
• śledziona.

Spożywanie surowego miąższu grzyba szatańskiego jest surowo zabronione, ponieważ może spowodować poważne zatrucie. Aby zneutralizować toksyny, grzyb należy gotować przez co najmniej 10 godzin.

W wielu krajach Europy Środkowej wytrawni smakosze uważają czarciego kapelusza nie tylko za smaczne danie, ale także za „diabelnie” pyszny. Najlepiej jednak posłuchać mykologów – naukowców badających królestwo grzybów. Twierdzą oni, że ten grzyb przypominający borowika nie jest śmiertelny, ale jest niezwykle trujący. Potwierdzają to lekarze z oddziałów ratunkowych, których wiedzy warto posłuchać.

W Czechach i Francji ten niebezpieczny przedstawiciel królestwa grzybów jest zbierany. Jednak debata na temat jego toksyczności trwa.

Objawy zatrucia

Spożycie surowego grzyba satanistycznego powoduje poważne zatrucie. Objawy:

• dezorientacja;
• ciągła potrzeba wymiotów;
• krwawa biegunka;
• paraliż;
• kolka wątrobowa;
• skurcze mięśni łydek;
• silny ból głowy.

Oprócz głównych objawów osoba zatruta może również doświadczyć:

• wzrok będzie osłabiony;
• spadek ciśnienia;
• może wystąpić obfite łzawienie;
• zarumienić się.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) stwierdziła, że ​​10 gramów surowego miąższu Boletus satanas wystarczy, aby spowodować zatrzymanie akcji serca lub paraliż układu nerwowego, a w efekcie zatrzymanie oddechu.

Grzyb ten jest słabo zbadany, ale wiadomo, że zawiera muskarynę i glikoproteinę, które mogą wywoływać toksyczne skutki. Mykolodzy apelują do grzybiarzy, aby, pomimo jego stosunkowo jadalnej przydatności, nie jedli czarciego kapelusza. Nie da się określić trucizny konkretnego okazu w warunkach domowych. Niejasne są również konsekwencje jego spożycia.

Jak udzielić pierwszej pomocy?

Jeśli podejmiesz na czas szereg prostych kroków, możesz uniknąć poważnych konsekwencji spożycia trującego grzyba satanistycznego:

1. Zadzwoń do lekarza. Nie zmuszaj się do pójścia do szpitala. Połóż się i poczekaj na przyjazd lekarzy. Zrelaksuj się i zostań w łóżku.
2. Podczas gdy lekarze będą w drodze, wypij węgiel aktywowany.
3. Pij więcej zimnych płynów – filtrowanej wody i mocnej herbaty.

W oczekiwaniu na pomoc medyczną możesz przepłukać żołądek roztworem sody oczyszczonej. Użyj 2 łyżeczek sody oczyszczonej na litr wody.

Jeśli zastosujesz się do wszystkich zaleceń pierwszej pomocy i otrzymasz odpowiednie leczenie, wrócisz do zdrowia w ciągu 24 godzin. Stopień zatrucia zależy od toksyczności danej próbki – jeśli do organizmu dostanie się duża ilość trucizny, leczenie może potrwać tygodnie.

Praktyczne korzyści

Borowik szatański, rosnący pod swoimi „ulubionymi” drzewami, wytwarza specjalną tkankę – korzeń grzybowy. Naukowo tkanka ta nazywana jest mikoryzą. Pewna forma mikoryzy może oplatać system korzeniowy drzew, tworząc rodzaj osłonki. Jadowity borowik, oplatając korzenie drzew, wnika w wewnętrzne struktury drewna. Borowik może zrastać się z drzewem, rozwijając się i rosnąc w jego wnętrzu.

Mikoryza ma znaczenie gospodarcze. Naukowcy nauczyli się izolować z niej mikrobiologiczne szczepionki. Są one wykorzystywane w rolnictwie do zwiększania plonów. Dzięki mikoryzie rośliny pobierają z gleby maksymalną ilość składników odżywczych i wilgoci.

W naszym kraju stosunek do grzyba szatańskiego jest jednomyślny: jest trujący i dlatego nie nadaje się do zbierania, a tym bardziej uprawy. Jego zastosowanie w mikrobiologii ogranicza się do laboratoriów i nie jest powszechne.

Często zadawane pytania