Od końca ubiegłego wieku populacja fretek amerykańskich została odbudowana poprzez sztuczną hodowlę. Obecnie podejmowane są wysiłki mające na celu reintegrację tych zwierząt z ich naturalnym środowiskiem, z różnym skutkiem.
Fretka amerykańska: Opis
Fretka amerykańska (czarnonoga) to niewielki drapieżnik z rodziny łasicowatych. Zamieszkuje Amerykę Północną. Jej najbliższym krewnym jest tchórz stepowy. W latach 30. XX wieku zwierzę to całkowicie wyginęło w Kanadzie. W latach 60. XX wieku wpisano je na listę gatunków krytycznie zagrożonych w Stanach Zjednoczonych.
- ✓ Optymalna temperatura w pomieszczeniu do hodowli: 18-22°C.
- ✓ Poziom wilgotności: 40-60%.
- ✓ Potrzeba schronisk, które pozwolą zredukować stres u zwierząt.
Wygląd
Fretka czarnonoga ma 45 cm długości (wliczając 15-centymetrowy puszysty ogon). Zwierzę, którego łacińska nazwa to Mustela nigripes, waży 650-1400 g. Jak większość przedstawicieli rodziny łasicowatych, zwierzę to wyróżnia się charakterystycznym, krępym, wydłużonym ciałem i bardzo krótkimi nogami.
Futro fretki jest prawie białe u nasady i ciemniejsze na końcach. Ogólnie rzecz biorąc, podstawowe ubarwienie zwierzęcia jest żółtobrązowe. Czarne futro dominuje na łapach i końcu ogona. Czarne futro na pysku zwierzęcia tworzy charakterystyczną maskę. Taka kolorystyka pomaga tym drapieżnikom pozostać niezauważonymi w ich naturalnym środowisku.
Być może zainteresuje Cię również to,Jakie są rodzaje i kolory fretek?.
Charakter i zachowanie
Fretka amerykańska prowadzi głównie nocny tryb życia, wyłaniając się z nory na polowanie o zmierzchu. Zimą zwierzę jest znacznie mniej aktywne, ale nie zapada w sen zimowy, choć może przebywać w norze przez kilka dni. Mustela nigripes to zwierzę ryjące, wykorzystujące podziemne tunele piesków preriowych do własnych celów.
Fretka czarnonoga prowadzi samotny tryb życia, nie tworząc wspólnot. Wyjątkiem jest okres rozrodczy. Samiec nie odgrywa jednak żadnej roli w wychowaniu potomstwa.
Fretka amerykańska to zwierzę terytorialne, aktywnie broniące swojego terytorium przed innymi osobnikami. Zwierzęta te są szczególnie nietolerancyjne wobec konkurentów tej samej płci.
- ✓ Jasność i połysk sierści jako wskaźnik dobrego zdrowia.
- ✓ Aktywność i ciekawość w zachowaniu.
- ✓ Brak wydzieliny z oczu i nosa.
Te zwierzęta są czujne, aktywne i bardzo ciekawskie. Fretki amerykańskie mają doskonały węch, dobry wzrok i doskonały słuch. Zwierzęta te aktywnie posługują się komunikacją węchową. Znaczą swoje terytorium, aby je oznaczyć lub znaleźć drogę powrotną do nory podczas nocnych wędrówek.
Mustela nigripes to skryte, ale hałaśliwe stworzenia, wydające ćwierkające dźwięki. Fretki amerykańskie syczą, gdy są zagrożone lub zaatakowane.
Długość życia
Według różnych szacunków, długość życia tchórzofretek czarnonogich na wolności wynosi od 3 do 5 lat. Sporadycznie osobniki dożywają 7-8 lat. W niewoli zwierzęta te żyją 8-9 lat, a niektóre długowieczne osobniki osiągają 10-11 lat.
Obszar i siedlisko
Fretka czarnonoga występowała niegdyś w wielu rejonach Ameryki Północnej, w tym w południowej Kanadzie i północnym Meksyku. Obecnie żyje w północnej i wschodniej Montanie, zachodniej Dakocie Południowej i południowo-wschodnim Wyoming.
- × Brak naturalnych umiejętności łowieckich u osobników hodowanych w niewoli.
- × Wysoki poziom stresu w okresie przechodzenia do życia na wolności, prowadzący do zmniejszonej przeżywalności.
Wiele populacji na tych obszarach zostało sztucznie odtworzonych po ich praktycznie całkowitym wytępieniu. Mustela nigripes jest również hodowana w północnoamerykańskich ogrodach zoologicznych i ośrodkach badawczych, gdzie jej populacja jest przywracana.
W naturze tchórze czarnonogie preferują tereny stepowe i pagórkowate. Zajmując siedliska piesków preriowych, drapieżniki te aktywnie wykorzystują złożoną infrastrukturę podziemną swoich nor, polując i ukrywając się przed niebezpieczeństwem. Pojedynczy osobnik może zajmować od 30 do 50 hektarów. Tam zwierzę poluje i rozmnaża się. Samica z młodymi zajmuje jeszcze większe terytorium – 50-60 hektarów. Czasami areały osobnicze tchórzy nakładają się na siebie.
Styl życia
Zwyczaje i styl życia tchórza czarnonogiego niewiele różnią się od jego europejskiego kuzyna. Podobnie jak inni przedstawiciele rozległej rodziny łasicowatych, prowadzi głównie nocny tryb życia, stając się aktywny o zmierzchu.
Zwierzę ma doskonały węch i słuch, co pozwala mu z łatwością polować nocą. Dzięki swojej niesamowitej zwinności i niewielkim rozmiarom, myśliwy z łatwością wnika do nory swojej ofiary, gdzie ją dobija. Fretka często pozostaje w opuszczonej norze, wykorzystując ją jako tymczasowe lub stałe schronienie.
Fretka amerykańska jest bezpośrednio zależna od piesków preriowych, ponieważ żywi się głównie tymi gryzoniami z rodziny wiewiórkowatych. Fretki czarnonogie spędzają większość życia w pobliżu lub wewnątrz swoich kolonii.
Elastyczna budowa ciała fretki pozwala jej z łatwością penetrować i poruszać się po tunelach wykopanych przez pieski preriowe. Daje to myśliwemu przewagę nad ofiarą, ale fretka woli atakować, gdy ssaki podobnej wielkości śpią.
Samce tchórzofretek czarnonogich są bardziej aktywne niż samice, ale instynkt łowiecki obu gatunków słabnie wraz z nadejściem chłodów. W tym okresie zwierzęta gromadzą zapasy pożywienia i polują tylko w trudnych warunkach.
Na ziemi fretka amerykańska zazwyczaj porusza się skacząc lub galopując ze średnią prędkością 7-12 km/h. Ten drapieżnik może pokonać w ciągu nocy do 10 km, jednocześnie eksplorując nawet sto nor nieświszczaków. Samce mogą pokonać dwukrotnie większy dystans niż samice podczas polowania.
Fretki amerykańskie nie mają tendencji do tworzenia stad i spędzają większość życia w całkowitej izolacji. W związku z tym nie tworzą hierarchicznych relacji, z wyjątkiem okresu rozrodczego.
Odżywianie
Fretka amerykańska zazwyczaj poluje na pieski preriowe. Rzadziej zjada myszy, duże owady, małe ptaki, wiewiórki ziemne i inne drobne zwierzęta. Fretki czarnonogie potrzebują od 50 do 70 gramów mięsa dziennie, aby przeżyć. Cechą charakterystyczną tego podgatunku jest to, że nigdy nie wykorzystuje kryjówek do przechowywania zdobyczy.
Opisano, czym można karmić fretkę w domu Tutaj.
Reprodukcja
Samice fretki czarnonogiej osiągają dojrzałość płciową około rok po urodzeniu. Samce osiągają dojrzałość płciową nieco później. Fretki amerykańskie rozmnażają się między marcem a kwietniem.
W przeciwieństwie do swojego europejskiego kuzyna, samiec tchórzofretki czarnonogiej nie staje się aktywny od razu w trakcie cyklu rujowego samicy. Czeka kilka godzin, po czym łączenie w paryProces ten może potrwać 2–3 godziny.
Ciąża samicy trwa 35–45 dni. Zazwyczaj samica rodzi od 2 do 5 szczeniąt w miocie. Rzadko zdarza się, aby urodziło się jedno lub więcej niż pięć szczeniąt.
Młode wychodzą z nory 40 dni po urodzeniu. Latem młode mieszkają z matką, ale wraz z nadejściem jesieni rodzina się rozpada, a nowe pokolenie rozpoczyna samodzielne życie.
Polowanie i wrogowie
Głównym zagrożeniem dla istnienia fretki amerykańskiej jest człowiek. To kłusownictwo i praktyki rolnicze doprowadziły kiedyś te zwierzęta na skraj wyginięcia. Zagrożenie to pozostaje znaczące, mimo że zwierzę jest gatunkiem chronionym, a polowania na nie są zabronione.
Ograniczając siedliska pieska preriowego, ludzie pośrednio wpływają na istnienie fretki amerykańskiej. Co więcej, choroby takie jak nosówka i zatrucia negatywnie wpływają na populację.
Dzięki swojej zwinności i zwinności, ten podgatunek ma niewielu naturalnych wrogów. Są to głównie duże zwierzęta drapieżne i ptaki.
Konserwacja i ochrona
Agencje federalne w całych Stanach Zjednoczonych współpracują z prywatnymi właścicielami gruntów w celu ochrony fretki amerykańskiej i jej rodzimych siedlisk. Zwierzęta są hodowane w specjalnych ośrodkach i ośrodkach dla zwierząt, a następnie wypuszczane na wolność. Odtworzone siedliska koncentrują się w stanach takich jak Montana, Dakota Południowa, Arizona, Utah i Kolorado.
Fretka amerykańska to stosunkowo rzadkie zwierzę, występujące jedynie w północnych Stanach Zjednoczonych. Jest gatunkiem chronionym i znajduje się na liście gatunków zagrożonych. Szacuje się, że liczba tych zwierząt na wolności wynosi około 1500 osobników.