Recenzja czeskiej kozy – główne cechy i cechy pielęgnacyjne

Kozy czeskie charakteryzują się wyjątkową gracją i spokojem. Ta rasa mleczna i mięsna stała się ulubioną i obiecującą rasą wielu hodowców kóz. Są łatwe w pielęgnacji, dają zdrowe mleko i chude mięso, a także są wysoko cenione za wełnę i skórę. Kozy czeskie są hodowane w Rosji od wielu lat, szczególnie w obwodach pskowskim, woroneskim i swierdłowskim, w Kraju Ałtajskim i Nadmorskim oraz w Chakasji.

Historia pochodzenia rasy

Kozy czeskie znane są jako kozy brązowe krótkowłose, czeskie krótkowłose lub brązowe. Zwierzęta te pojawiły się po raz pierwszy w drugiej połowie XX wieku. Uważa się, że ich przodkami są kozy alpejskie i niemieckie brązowe. Obecnie na świecie istnieje około 400 000 sztuk kóz tej rasy, hodowanych w gospodarstwach prywatnych i komercyjnych, które stały się głównym źródłem dochodu dla wielu hodowców.

Standardy rasy i wygląd

Koza ma krótką sierść, gęsty podszerstek i mocną budowę. Umaszczenie różni się w zależności od regionu hodowli i uwarunkowań genetycznych – od mleczno-czekoladowego do ciemnobrązowego. Ciemny pas biegnie wzdłuż kręgosłupa, co wyróżnia tę rasę. Kozy czeskie mają małe, rozstawione uszy, wydłużony, trójkątny pysk i krótki ogon. Tylko samce mają czarną brodę. Cechą charakterystyczną kóz czeskich od innych ras są ciemne trójkąty za uszami.

Większość osobników jest bezroga (bez rogów). Wyglądem przypominają psy i są równie inteligentne, bystre i przyjazne w zachowaniu. Istnieją również czeskie kozy z rogami, ale stanowią one nie więcej niż 20%. Porównując je do psów, te zwierzęta domowe zapamiętują również swoje imiona, reagują na ich wymowę, znają proste komendy i są im posłuszne.

Dorosły samiec kozła waży do 75-80 kg, a samica nie więcej niż 55 kg. Wysokość samca w kłębie wynosi do 85 cm, a obwód klatki piersiowej 90-110 cm. Wysokość dorosłej samicy kozła nie przekracza 75 cm, a obwód klatki piersiowej do 100 cm. Samce łatwo odróżnić od samic po wyglądzie: są większe i mają bardziej umięśnione ciało. Pełne wymię samicy przypomina miękki worek, a po opróżnieniu marszczy się w fałdę.

Produktywność kóz czeskich

Hodowla zwierząt jest opłacalna w rolnictwie na dużą i małą skalę. Przez większość roku kozy produkują pożywne mleko, dietetyczne mięso, cenna skóra i obornik, który służy jako bogaty nawóz. Hodowcy nie wydają dużo pieniędzy na hodowlę czechosłowaków, więc jest to obiecujący kierunek.

Mięso

Czeskie kozy produkują chude mięso, które jest szeroko wykorzystywane w dietetyce. Sześciomiesięczne koźlę daje 20 kg świeżego mięsa, a roczne do 45 kg. Wartości te rosną wraz z dojrzewaniem zwierzęcia.

Hodowcy często dokonują uboju kóz w wieku 1,5 roku, co tłumaczy się ich wysoką wydajnością mięsną.

Czeska koza smakuje podobnie do cielęciny, ale ma nieco ciemniejszy kolor. Ma cienką warstwę białego tłuszczu. Mięso jest delikatne i miękkie, a jednocześnie włókniste. Aby poprawić wydajność mięsną, koza jest dobrze tuczona przed ubojem. Mięso kozie ma charakterystyczny zapach, którego wiele osób nie lubi. Aby go wyeliminować, samce są kastrowane. Przed gotowaniem mięso jest moczone przez kilka godzin w przyprawach i marynacie.

Mleko

Okres laktacji u samic trwa 280–300 dni w roku. Tak wysoka mleczność zwiększa popularność i zapotrzebowanie na kozy czeskie w rolnictwie. Mogą one wyprodukować 1000 kg mleka rocznie o zawartości tłuszczu 3,5%. Przy odpowiedniej pielęgnacji wartość ta wzrasta do 2000 kg. Mleko zawiera 3% białka i 5% laktozy. Dzienna wydajność mleczna dorosłej kozy waha się od 4 do 6 litrów.

Czeskie mleko kozie ma bogaty, kremowy smak i przyjemny aromat. Można z niego produkować śmietanę, sery, masło i fetę. Produkty mleczne są lekkostrawne, nie powodują alergii i nie podrażniają przewodu pokarmowego. Ten hipoalergiczny produkt jest składnikiem żywności dla niemowląt i korzystnie wpływa na układ odpornościowy dziecka.

Śmieci

Ten organiczny nawóz jest bogaty w azot i jest szeroko stosowany w rolnictwie. W ciągu roku koza czeska produkuje 500 kg obornika (na wolnym wybiegu) i 1000 kg (w oborze).

Świeżego obornika nie można stosować w formie skoncentrowanej, gdyż może on zniszczyć plon (spalić korzenie roślin).

Aby nawóz nadawał się do użytku rolniczego, należy pozostawić go do rozkładu w kompostowniku na sześć miesięcy. Do kompostownika dodaje się również odpady organiczne. Gotowy nawóz stosuje się wiosną, przed orką.

Zalety i wady

Wybierając kozy do hodowli, hodowcy biorą pod uwagę zalety i wady każdej rasy. Szczególnie poszukiwane są kozy czeskie, ze względu na następujące kryteria:

Czeska rasa kóz ma swoje wady, ale stanowią one mniejszość:

Cechy konserwacji i uprawy

Kozy czeskie są odporne i płodne, jeśli są odpowiednio karmione i pielęgnowane. Istnieje kilka zasad pielęgnacji:

• Warunki życiaUpewnij się, że każde zwierzę ma w oborze własne, podwyższone legowisko lub ogrzewaną podłogę. Trzymaj samce i samice oddzielnie, w przeciwnym razie miot będzie niekontrolowany. Regularnie czyść to miejsce, ponieważ może to stwarzać ryzyko rozwoju zarazków.
• Karmienie. Ponieważ zwierzęta nie są wybredne w jedzeniu, zimą podawaj im siano z zapasów, a latem zieloną trawę. Aby zwiększyć mleczność zimą, uzupełniaj dzienną dawkę paszy dla kóz czeskich mieszankami paszowymi, resztkami jedzenia i świeżymi warzywami. Latem regularnie wypasaj zwierzęta, ponieważ zielona trawa dostarcza im maksymalnej ilości witamin i cennych mikroelementów, które wzmacniają układ odpornościowy.

Wyposażenie koziego domu

Aby zapewnić zwierzęciu dobre mleko i potomstwo, przynosząc hodowcy dochód, obora dla kóz musi być odpowiednio wyposażona. Należy przestrzegać następujących obowiązkowych warunków:

• Przygotuj jasne i przestronne pomieszczenie dla kóz (4 m2 na zwierzę).
• Zbuduj stodołę z drewna i przykryj ją słomą, ociepl ją od zewnątrz wełną mineralną.
• Wypełnij podłogi betonem, aby ułatwić sprzątanie odchodów. Wyłóż je słomą, aby utrzymać ciepło.
• W przypadku okien skierowanych na południe, okna należy zamontować na wysokości 1,5 metra od podłogi.
• Unikaj wilgoci i przeciągów, gdyż może to doprowadzić do choroby zwierzęcia i zmniejszenia wydajności mlecznej.
• Zainstaluj w szopie system wentylacyjny, aby zapewnić cyrkulację świeżego powietrza w całym pomieszczeniu.
• Pomyśl o swoim systemie oświetlenia; na przykład, do pomieszczenia o powierzchni 20 m kw. wystarczy żarówka o mocy 120–150 W.
• Zamontuj miski z wodą. Koza powinna mieć zawsze dostęp do czystej wody. Zabezpiecz miskę z wodą, aby zwierzę jej nie przewróciło.
• Zbuduj drewnianą platformę, ponieważ kozy lubią odpoczywać w swoich boksach na podwyższonych powierzchniach.
• Podziel pomieszczenie na oddzielne kojce, aby odizolować mężczyzn i kobiety.
• Załóż wybieg dla koni po stronie południowej, dokładnie go wyczyść po każdym wypasie Czechów.

Kozy czeskie to zwierzęta ciepłolubne, ale nie tolerują ekstremalnych upałów ani wilgoci, a przeciągi i niskie temperatury otoczenia mogą powodować u nich choroby. Dopuszczalna wilgotność powietrza w oborze nie przekracza 75%. Optymalna temperatura to 15-16 stopni Celsjusza latem i co najmniej 5 stopni Celsjusza zimą.

Jeśli nie ma miejsca na chodnik, koza może paść się na trawniku przed domem. W tym celu należy zaopatrzyć się w metalowy palik i linę lub łańcuch o długości 3-5 metrów. Gdy zwierzę zje całą trawę w jednym miejscu, należy przenieść je w inne. Można również wbić palik w ziemię i pozostawić pastwisko.

Odżywianie

Pasza objętościowa obejmuje siano, słomę, cienkie gałęzie, młode pędy i suszone liście. Dzienna dieta kozy czeskiej wymaga od 1 do 3 kg tych składników. Pasze treściwe obejmują jęczmień, owies, otręby i kukurydzę. Dorosłym zwierzętom podaje się do 1 kg tych suplementów dziennie, a młodym kozom wystarcza 500 g. Aby uniknąć zaburzeń trawienia u kozy, przed podaniem należy rozgnieść ziarno, rozcieńczyć koncentrat wodą i zmielić wytłok.

Karmiąc kozy, nie rozsypuj ziarna na podłogę. W oborze wymagane są specjalne karmniki, w przeciwnym razie niebezpieczne drobnoustroje mogą przedostać się do organizmu kozy wraz z pokarmem. To samo dotyczy karmienia kóz czeskich na zewnątrz. Nie rozsypuj ziarna na podłogę; używaj przenośnego karmnika wykonanego z drewna, twardego plastiku lub metalu. Myj go po każdym karmieniu.

Dorosłe kozy

Karmienie zależy od pory roku, płci i ostatecznych celów hodowcy kóz dla każdego osobnika. Dzienna dieta powinna obejmować następujące rodzaje paszy:

• SuchyBardziej odpowiedni dla racja zimowaTo siano z dzikich traw i roślin strączkowych, którego koza powinna zjadać od 1 do 2,5 kg dziennie. Podawaj świeżą porcję, ponieważ nieświeża karma wydziela nieprzyjemny zapach i traci apetyczny wygląd. Do suchej karmy zalicza się również słomę jęczmienną i owies.
• ZielonyJest to bardziej odpowiednie na okres letni i opłacalne dla hodowców kóz. Wybieraj pastwiska z życicą, kostrzewą i tymotką łąkową. Rośliny strączkowe, takie jak groch, lucerna i łubin, również powinny znaleźć się w codziennej diecie kóz.
• Dietetyczny, mineralnyPodawaj kozom suplementy i minerały przez cały rok. Szczególnie korzystne są rośliny strączkowe i zboża, otręby pszenne, pulpa buraczana i suplementy mineralne.
• SoczystyBardziej odpowiednie dla laktacji, wspomagają produkcję mleka. Warzywa te charakteryzują się wysoką zawartością wilgoci. Karm swoje kocięta czeskie w umiarkowanych ilościach łodygami krzewów, a także gotowanymi ziemniakami i burakami pastewnymi.

Dzieci

Po urodzeniu koźlęta stają na własnych nogach w ciągu dwóch dni. Przez okres do 12 tygodni miot żywi się mlekiem cztery razy dziennie. W miarę dojrzewania (w wieku 4-5 miesięcy) do codziennej diety wprowadza się siano. Obowiązkowe jest dzienne spożycie 4-6 g soli. W wieku 7-8 miesięcy koźlętom wolno jeść paszę treściwą, gotowaną owsiankę, kredę i posiekane warzywa. 8-miesięczne dziecko powinno jeść 1 kg paszy treściwej, 1,5 kg siana i 200 g paszy treściwej dziennie. Od wczesnego dzieciństwa koźlętom pozwala się na wypasanie się z dorosłymi zwierzętami, po raz pierwszy w ciepłe dni.

Przeczytaj więcej o tym, jak i czym karmić dzieci ten artykuł na naszej stronie internetowej.

Wybierając dietę dla kozy czeskiej, należy zwrócić uwagę na niebezpieczne składniki:

• Siano z pleśnią. Sucha pasza psuje się, jeśli jest niewłaściwie przechowywana lub przechowywana nieprawidłowo przez zimę. Koza może cierpieć na kolkę, problemy trawienne i wymagać natychmiastowej interwencji weterynaryjnej.
• Rośliny szkodliwe. Należą do nich przedstawiciele rodziny różanecznikowatych. Rośliny te są jadalne, ale po ich spożyciu kozy wymiotują i cierpią na biegunkę. Bez natychmiastowego leczenia zwierzę może umrzeć. Dlatego należy upewnić się, że takie rośliny nie występują na terenach, na których pasą się kozy czeskie.

Podstawowe zasady podlewania

Czeskie kozy karmi się 3-4 razy dziennie w regularnych odstępach czasu. Należy zwracać uwagę nie tylko na ich karmienie, ale także na ich picie. Jakość i ilość mleka, a także zdrowie kóz, zależą od tych czynników. Cenne rady od doświadczonych hodowców kóz:

• W czasie upałów w oborze zawsze powinna być czysta woda w poidłach. Kozy piją nieograniczoną ilość.
• Liczba misek do pojenia powinna odpowiadać liczbie głów w oborze.
• Zimą kozy piją rano i wieczorem, a ich spożycie wody jest nieograniczone (aż do momentu, aż zwierzę się nasyci). Średnio każda koza czeska potrzebuje od 5 do 8 litrów płynów dziennie.
• Optymalna temperatura wody wynosi od 6 do 10 stopni, wskaźnik ten nie powinien być przekraczany.
• Zimą woda dla kóz jest lekko solona, ​​a latem w pobliżu poidła umieszcza się specjalną sól. Bez niej zwierzęta stają się ospałe, słabo jedzą i produkują mniej mleka.
• Po wypiciu opróżnij miskę z resztek płynu. Zaleca się wymianę wody 2-3 razy dziennie.
• Należy dokładnie oczyścić ścianki poidełka z zielonych glonów.

Pielęgnacja

Czeskie kozy to rasa krótkowłosa, która również wymaga starannej pielęgnacji. Szczotkuj je codziennie. Aby usunąć brud, kurz i nadmiar sierści, używaj specjalnych gumowych szczotek, podobnych do tych używanych do pielęgnacji koni. Do mycia używaj ciepłej wody.

Aby leczyć i zapobiegać pasożytom, należy stosować specjalistyczne preparaty na sierść zwierzęcia (apteki weterynaryjne mają szeroki wybór). Jeśli Twoja koza czeska ma pchły, dodatkowo zastosuj w oborze siarczan miedzi. W takim przypadku stosuj codziennie leki przeciwpasożytnicze, aż do całkowitego wyeliminowania pcheł.

Pielęgnacja kopyt

Po każdym wypasie należy oczyścić podeszwy zwierzęcia z brudu, w przeciwnym razie wrażliwa skóra może ulec zapaleniu. Przycinaj kopyta dwa razy w roku.

Kolejność działań:

1. Namocz kopyta zwierzęcia w roztworze siarczanu miedzi.
2. Oczyść je z nagromadzonego brudu.
3. Przytnij kopyta od palców do pięt.
4. Upewnij się, że cięcie jest jednolite.
5. Wykonaj podobne czynności z pozostałymi kopytami.

Hodowla

Samice kóz czeskich osiągają dojrzałość płciową w wieku 4-6 miesięcy, a samce w wieku 18 miesięcy. Samice mogą urodzić pierwszy miot w wieku 7-8 miesięcy, ale koźlęta ważą znacznie mniej niż roczniaki. Hodowcy zazwyczaj rozmnażają samce w wieku 2 lat, ważąc 40-45 kg. Potomstwo jest silne i odporne.

Okres godowy kóz czeskich jest sezonowy i najczęściej przypada na okres od sierpnia do grudnia. Zaleca się rozmnażanie zwierząt nie częściej niż raz w roku. Ciąża u samic trwa od 21 do 23 tygodni. Aby zapewnić zdrowe potomstwo, oprócz zbóż i mieszanek paszowych, do diety kóz dodaje się do 2,5 kg świeżych warzyw raz w tygodniu. Najlepiej nie podawać ciężarnym kozom dużych ziaren pszenicy, ale można włączyć do ich diety gałęzie sosnowe, mieszanki paszowe i owies.

Młode rodzą się wiosną. Miot składa się zazwyczaj z 1-2 młodych, które wstają w ciągu godziny od narodzin i aktywnie biegają wokół matki.

Krzyżowanie z innymi rasami

Czyste czeskie kozy, krzyżowane ze sobą, poprawiają jakość potomstwa samic mieszańców. Takie eksperymenty mają swoje konsekwencje. Mleko kóz mieszańców jest pod każdym względem gorsze od krów czystej rasy, a warstwa tłuszczu jest grubsza. Jeśli hodowca kóz dąży do wysokich dochodów, to z potomstwa kóz „czystej rasy” można uzyskać dobry zysk.

W rolnictwie często krzyżuje się kozy różnych ras. Na przykład, potomstwo z koz czeskich i saaneńskich jest silne, odporne na mróz i daje wysoką mleczność. Zwierzęta te mają krótką sierść z gęstym podszerstkiem, kremowy odcień i rodzą do trzech koźląt w miocie.

Doświadczeni hodowcy kóz odradzają krzyżowanie kóz czeskich z kozami nierasowymi. Doświadczenie pokazuje, że w drugim i trzecim pokoleniu takich krzyżówek jakość i ilość mleka znacznie spada. Lepiej postawić na kojarzenie kóz czystej rasy.

Częste choroby

Kozy rzadko chorują, ale jeśli nie przestrzega się zasad pielęgnacji i karmienia, mogą nadal wymagać natychmiastowej interwencji weterynaryjnej. Poniżej przedstawiamy najczęstsze choroby kóz:

• Ostra bębenkowatośćPrzyczyną jest karmienie kozy dużą ilością fermentującej żywności. Objawy obejmują wzdęcia brzucha, utratę gumy do żucia i utratę apetytu. Jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte szybko, koza może umrzeć.
• Nieżyt żołądka i jelitPrzyczyną jest nagła zmiana diety młodych zwierząt. Objawy obejmują zaparcia naprzemiennie z biegunką, utratę apetytu, wysoką gorączkę i duszność. Oprócz modyfikacji diety, kozie przepisuje się antybiotyki.
• Zapalenie płucPrzyczynami są stres, przegrzanie lub hipotermia oraz niedobory żywieniowe. Objawy obejmują wysoką gorączkę, świszczący oddech, nieregularne tętno i utratę apetytu. Leczenie polega na podawaniu antybiotyków w zastrzykach.
• AwitaminozaPrzyczynami są niedobory witamin A, B, C i E. Objawy obejmują zahamowanie wzrostu, zaburzenia koordynacji i utratę apetytu. Leki nie są konieczne, jeśli codzienna dieta kozy czeskiej jest zbilansowana.
• Zapalenie sutekPrzyczynami są nieprawidłowe techniki dojenia, urazy wymienia i niewłaściwa pielęgnacja zwierząt. Objawy obejmują ropę i łuski w mleku oraz stwardnienie gruczołów mlekowych. Bez antybiotyków stan kozy pogarsza się.

Aby uniknąć chorób u kóz czeskich, należy w odpowiednim czasie podjąć skuteczne środki zapobiegawcze:

• Utrzymuj szopy suche i czyste oraz zadbaj o ich prawidłowe karmienie kóz domowych.
• Przy wyborze paszy i suplementów mineralnych należy wziąć pod uwagę wiek kóz i charakterystykę etapu ich życia.
• Podaj swoim młodym zwierzętom profilaktyczne szczepienia na czas i zbadaj je u lekarza weterynarii pod kątem gruźlicy i brecelozy.
• Aby uniknąć ryzyka wystąpienia niebezpiecznej infekcji, należy regularnie czyścić i przycinać kopyta konia.
• Przy pierwszych objawach choroby nie należy leczyć się na własną rękę, lecz natychmiast wezwać lekarza weterynarii do domu.

Recenzje

Czeskie kozy stały się nie tylko źródłem dochodu, ale także niezawodnymi pomocnikami w gospodarstwie. Ich potulna natura i inteligencja sprawiły, że stały się ulubieńcami w oborze.

Często zadawane pytania