Najlepsze rasy kóz mięsnych: ich charakterystyka i zdjęcia

Kozy mięsne produkują szczególnie smaczne, sycące i zdrowe mięso. Produkt ten ma właściwości dietetyczne. Hodowcy hodują obecnie kozy mięsne na dużą skalę. Przestrzeganie wszystkich zaleceń dla danej rasy jest bardzo opłacalnym przedsięwzięciem.

Ogólna charakterystyka ras mięsnych

Cechą charakterystyczną kóz mięsnych jest ich szybki przyrost masy ciała. Koźlęta przybierają na wadze 500 g dziennie. Dorosłe samce ważą prawie 100 kg, a samice 85 kg. Po osiągnięciu wieku 8-12 miesięcy (w zależności od rasy) i odpowiedniej masy ciała zwierzęta są ubijane.

Cechy charakterystyczne kóz mięsnych:

• duże ciało z dobrze rozwiniętą muskulaturą;
• mocny grzbiet, zaokrąglone boki;
• w porównaniu do kóz mlecznych, wymię jest mniejsze;
• silne kończyny zdolne do podtrzymywania dużego ciała;
• wysoka płodność (do 2-3 koźląt w miocie);
• łatwość opieki;
• stabilna odporność.

Mięso kozie jest dietetyczne i nie ma charakterystycznego zapachu. Mięso kozie jest szczególnie korzystne w przypadku chorób krwi, układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego.

arabski

Koza pochodzi z Republiki Czadu. Jest zwierzęciem łatwym w utrzymaniu. Podstawą codziennej diety kozy arabskiej jest rzadka roślinność przydrożna i czysta woda.

Główną cechą tej rasy jest szybki przyrost masy ciała bez konieczności stosowania mieszanek paszowych ani suplementów witaminowych. Koźlę waży 4 kg w wieku 8 dni i 12 kg w wieku 4 miesięcy. W miocie może być maksymalnie 2-3 szczeniąt, które od urodzenia mają silny układ odpornościowy.

Zalety:

• wysoki wskaźnik adaptacji;
• płodność;
• produktywność mięsa;
• silna odporność;
• monotonna dieta.

Wady:

• mało informacji o opiece nad kozami;
• wysoka cena.

Anatolijski Czarny

To syryjski typ kozy pochodzący z Turcji. Zwierzęta te mają wyprostowaną postawę, haczykowaty nos, opadające uszy i długie futro, które może być czarne, brązowe, szare lub pstre. Samice są mniejsze, ważą 45-65 kg, podczas gdy samce wyróżniają się wydłużonymi, spiralnymi rogami, o łącznej wadze 70-90 kg.

Mięso kozie ma intensywny różowy kolor i smakuje jak młoda jagnięcina. Jest bezwonne, a jego twardość znika po ugotowaniu.

Zalety:

• mrozoodporność dzięki grubemu podszyciu;
• dobra zdolność adaptacji;
• wysoka produkcja mleka;
• odporność na choroby.

Wady:

• konieczność czesania wełny;
• specyficzny zapach zwierzęcia;
• mało informacji o hodowli tej rasy.

Wzgórze Assam

To indyjska rasa kóz, powszechnie spotykana w górzystych rejonach Meghalayi. Ze względu na niską mleczność, zwierzę to jest często wykorzystywane do produkcji mięsa. Koźlęta ważą zaledwie 1 kg przy urodzeniu, ale szybko przybierają na wadze. Dorosły samiec waży 27 kg, a samica może ważyć nawet 20 kg.

Z wyglądu jest to zwierzę krótkonogie, o długim ciele i uszach odstających w przeciwnych kierunkach. Kozy mają krótką sierść, ale gęsty podszerstek i są białe lub szare. Samce mają małe rogi i krótką brodę; samice są bezrogie.

Zalety:

• atrakcyjność zewnętrzna;
• wysoka płodność;
• silna odporność;
• Łatwe w pielęgnacji i utrzymaniu.

Wady:

• niska wydajność mleczna;
• trudności w przystosowaniu się do nowych warunków;
• wysoka cena.

Bangladesz

Te zwierzęta pochodzą z Bangladeszu. Inną nazwą jest czarna koza bengalska. Charakterystyczne cechy to szerokie czoło, masywne rogi, krótkie ciało i niskie kończyny. Zwierzę ma krótką sierść i jest czarne lub ciemnobrązowe.

Kozy bangladeskie są przeznaczone na ubój. Koźlę rodzi się z wagą 0,4 kg, ale w wieku 4-4,5 miesiąca waży 8-9 kg. Szybko przybierają na wadze, a przy odpowiedniej pielęgnacji są bardzo płodne (do 2 koźląt w miocie).

Zalety:

• kompaktowe wymiary;
• nie wymaga dużo miejsca na konserwację;
• spokojny, zrównoważony charakter;
• wysoka wydajność mięsna;
• silna odporność.

Wady:

• niska wydajność mleczna;
• ryzyko urazu kopyta;
• rzadki zakup w Rosji.

Biały andaluzyjski (Blanca Celtibarica)

Ta biała hiszpańska koza ma wyjątkowy wygląd. Jej mała głowa zwieńczona jest opadającymi uszami, które kontrastują z uniesionymi rogami. Ma długie ciało, smukłe nogi, krótkie białe futro i mały ogon.

Blanca Celtibarica (inna nazwa rasy) wyróżnia się imponującymi rozmiarami. Samce ważą do 100 gramów, a samice nie więcej niż 70 kg. Samice mają dobrze rozwinięty instynkt macierzyński, dlatego potomstwo pozostaje z matką nawet przez pięć miesięcy. Gdy samice osiągną wagę 25-30 kg, młode są rozdzielane.

Zalety:

• szybki przyrost masy ciała u dzieci;
• majestatyczny widok;
• wysoka płodność.

Wady:

• niska odporność dzieci;
• ryzyko urazu kopyta;
• Cechy treści.

Rasa burska

Ta południowoafrykańska rasa charakteryzuje się silnym układem odpornościowym. Zwierzę jest niewielkie, ale krępe. Samce ważą do 135 kg, a samice są mniejsze i nie przekraczają 100 kg.

Kozy burskie są atrakcyjne z wyglądu. Mają haczykowaty nos, długie, opadające uszy i bardzo inteligentne oczy. Ich sierść jest krótka, z brązowymi plamami widocznymi na głowie, szyi i klatce piersiowej. Są niebojowe i podatne na tresurę. Samice burskie rodzą trzy razy w ciągu dwóch lat. Koźlęta ważą do 4 kg i szybko przybierają na wadze – 500 g dziennie. Mięso jest podobne do cielęciny, bez charakterystycznego zapachu.

Zalety:

• wysoka produktywność;
• szybki przyrost masy ciała;
• silna odporność.

Wady:

• ryzyko urazu kopyta;
• niska płodność w warunkach zimowych;
• słaba zdolność adaptacyjna.

Wschodnioafrykański

Ta karłowata rasa kóz została wyhodowana w regionach Afryki, takich jak Kenia, Zimbabwe i Uganda. Pomimo kompaktowych rozmiarów, jej wydajność ubojowa wynosi 44%. Zwierzęta są ubijane po osiągnięciu wagi 14 kg.

Cechą charakterystyczną tej rasy są niskie wymagania w zakresie utrzymania i żywienia. Kozy przybierają na wadze nawet przy ograniczonej ilości paszy. Ważne jest określenie produkcji mięsa u zwierząt, ponieważ kozy wschodnioafrykańskie dają niską mleczność.

Zalety:

• dobry przyrost masy ciała;
• szybka adaptacja;
• ścisłość;
• atrakcyjność zewnętrzna.

Wady:

• rzadka hodowla w Rosji;
• wysoka cena;
• nietolerancja ekstremalnego zimna.

Rasa grecka

Kozy z wyspy Kreta wyróżniają się różnorodnością umaszczenia i atrakcyjnym wyglądem. Mają masywną budowę ciała, małą głowę, poziomo osadzone uszy, silne kończyny i krótki ogon. Kozy te mają krótką sierść i pasą się w górach i na pastwiskach.

Maksymalna masa ciała zwierzęcia sięga 60 kg. Płodność nie przekracza dwóch koźląt w miocie. Mięso jest jasnoróżowe, przypominające młodą cielęcinę i nie ma charakterystycznego zapachu ani smaku.

Zalety:

• łatwość opieki;
• atrakcyjny wygląd;
• silna odporność;
• płodność.

Wady:

• trudność nabycia w Rosji;
• kosztowny nabytek;
• szkody w rolnictwie (zjadanie terenów zielonych).

Guangdong Biały

To chińskie kozy mięsne o spiczastych uszach i długich rogach. Mają prosty profil głowy, długie ciało, smukłe nogi i krótki ogon. Chińskie kozy są białe i mają krótką sierść.

Rasa ta jest hodowana na ubój i charakteryzuje się doskonałym tempem wzrostu. Dorosły samiec waży 33 kg, podczas gdy mniejsze samice ważą nie więcej niż 31 kg. Samice są bardzo płodne, rodząc do 2-4 koźląt w miocie.

Zalety:

• dobry wzrost;
• wysoka płodność;
• odporność na choroby.

Wady:

• Rozmnażanie jest możliwe jedynie w regionach subtropikalnych;
• nietolerancja zimna;
• ryzyko uszkodzenia kopyta.

Damara

Koza pochodząca z Namibii, wyróżnia się charakterystycznym ubarwieniem. Zwierzę jest atrakcyjne i ma łagodne usposobienie. Jego uszy są szerokie i opadające, osadzone po bokach głowy. Małe rogi są wyprostowane i odsunięte do tyłu. W miocie może być maksymalnie dwoje koźląt.

Kozy były hodowane przez lokalne plemiona, a ich mleko uważano za oznakę bogactwa. Produkt ma wyjątkowy smak, wysoką wartość energetyczną i wysoką zawartość białka.

Zalety:

• płodność;
• dobry wzrost;
• oczekiwana długość życia (do 15 lat).

Wady:

• nietolerancja zimna;
• skrupulatność w opiece;
• rzadkość hodowli.

Jalonka (karzeł zachodnioafrykański)

To kozy afrykańskie, często spotykane na trasie z Senegalu do Zairu. Zwierzęta te są charakterystyczne – brązowe z czarnym paskiem biegnącym wzdłuż kręgosłupa. Spotykane są również okazy trójkolorowe i białe, ale są one rzadkie.

Dorosłe kozy ważą od 24 do 29 kg i dają niewiele mleka – do 2 litrów tygodniowo. Dlatego rasa ta jest często ubijana. Mięso ma wyjątkowy smak, bez typowego koziego zapachu.

Zalety:

• odporność na trypanosomy;
• estetyka rasy;
• oryginalny kolor;
• łatwość opieki.

Wady:

• niska wydajność mleczna;
• złożoność treści;
• ryzyko uszkodzenia kopyta.

Duanskaja

Inna chińska rasa, znana również jako koza Maitreya Red. Zwierzęta te szybko przybierają na wadze, są aktywne i radosne, a w miocie rodzą 2-3 koźląt. Mięso ma delikatny różowy kolor, przyjemny smak, soczystą konsystencję i jest bogate w witaminy.

Kozy rasy Duan mają krótką, łysą sierść w odcieniach czerni, szarości, pstrokatego i brązu. Mają długie uszy osadzone po bokach głowy i małe, spiczaste rogi.

Zalety:

• płodność;
• dobry wzrost;
• brak specyficznego zapachu.

Wady:

• trudności w adaptacji;
• niska wydajność mleczna;
• ryzyko zachorowania u osób dorosłych;
• słaba odporność dzieci.

Kannaiadu lub Kagan

Ta długowłosa koza pochodzi z Pakistanu i Indii. Zwierzę ma szarą, czarną lub brązową wełnę, która zwija się w cienkie sznurki i zwisa z ciała. Cannaiadu produkuje nie tylko mięso, ale także wełnę (włókna kaszmirowe).

Zwierzę jest regularnie szczotkowane, w przeciwnym razie wzrasta ryzyko chorób. Średnia waga dorosłego osobnika wynosi 32 kg.

Zalety:

• rzadkość rasy;
• wysokiej jakości wełna;
• przydatność produktu;
• potulny charakter.

Wady:

• mało informacji o hodowli kóz;
• trudność zakupu;
• specyfika codziennej pielęgnacji.

Kreolski

Rasa ta pojawiła się po raz pierwszy na wyspach karaibskich. Jest wynikiem intensywnej, selektywnej hodowli, która przyniosła mierne rezultaty – niską mleczność oraz niewielką ilość mięsa i skóry. Zwierzęta te charakteryzują się pięknym wyglądem. Mają prosty profil, krótkie uszy i nogi oraz długie, brązowe ciało. Sierść jest krótka, jednolita i pozbawiona łysych miejsc. Dominującym kolorem jest czerń.

Zalety:

• płodność;
• dobra zdolność adaptacji;
• kierunek mięsa.

Wady:

• produktywność mieszana;
• rzadkość rasy;
• wysoka cena.

Rasa kóz Kalahari Red

Pomimo podobieństwa do rasy burskiej, kozy kalahari mają swoje charakterystyczne cechy. Samce ważą do 115 kg, a samice nie więcej niż 70 kg. Oprócz dobrych przyrostów masy ciała (400-600 g dziennie), te udomowione zwierzęta produkują do 150 litrów mleka w ciągu całego okresu laktacji. Uwagę przyciąga również ich dumny profil, wyprostowana postawa i soczyste, brązowe futro.

Zalety:

• imponujące dane zewnętrzne;
• szybki przyrost masy ciała;
• wysoka produkcja mleka;
• produktywność mięsa.

Wady:

• złożoność treści;
• słaba odporność młodych zwierząt;
• wysoki koszt.

Rasa Kiko

Te kozy zostały wyhodowane w Nowej Zelandii; słowo „kiko” oznacza „mięso”. Dorosłe osobniki ważą 60–70 kg. Są niewielkich rozmiarów, ale mają masywną budowę ciała i dobrze rozwiniętą muskulaturę. Ich futro jest krótkie i ma barwę płowobrązową.

Samice rasy Kiko mają dobrze rozwinięty instynkt macierzyński. W miocie może być nawet 2-3 koźląt. Młode szybko przybierają na wadze i są łatwe w pielęgnacji i karmieniu. Ich mięso jest delikatne i soczyste, co czyni je popularnym przysmakiem.

Zalety:

• zwartość jednostek;
• mrozoodporność;
• silna odporność;
• szybki przyrost masy ciała.

Wady:

• skrupulatność w żywieniu;
• mało informacji o hodowli;
• trudności z zakupami w Rosji.

Kozy długie

Są to chińskie kozy szpiczastouche, powszechnie spotykane w górzystych regionach kraju. Zwierzęta te są niewielkie, ale bardzo płodne, rodząc 1-2 koźląt w miocie. Dorosły samiec waży 37 kg, a samica nie więcej niż 33 kg. Samica ma dobrze rozwinięty instynkt macierzyński, a samiec jest terytorialny.

Zalety:

• płodność;
• wszechstronność karmienia;
• szybki przyrost masy ciała;
• szybka aklimatyzacja.

Wady:

• nietolerancja ciepła i wilgoci;
• ryzyko choroby;
• urazy kopyt.

Matu (matou)

To chińska rasa kóz pochodząca z prowincji Hubei. Należą do grupy kóz o spiczastych uszach, charakteryzują się estetycznym wyglądem i łagodnym usposobieniem. Zwierzęta te są białe i występują w odmianach krótkowłosej i długowłosej.

Matu charakteryzuje się dobrym tempem wzrostu. Kozy szybko dojrzewają i mają niską zawartość tłuszczu. Dorosła koza waży 35 kg, a średnia płodność roczna wynosi 1-2 koźląt.

Zalety:

• wysoka energia wzrostu;
• dobra płodność;
• średnie wskaźniki produktywności mięsa;
• tłuste, zdrowe mleko.

Wady:

• ryzyko choroby;
• rzadkość rasy;
• wysoka cena.

Rove (rov) to francuska rasa mięsna

Francuska rasa kóz pochodzi z regionu Marsylii i od dawna jest wykorzystywana jako źródło mięsa. Popularność mięsa koziego we Francji gwałtownie spada, dlatego hodowcy nadal pracowali nad zwiększeniem produkcji mleka.

Umaszczenie zwierząt jest zróżnicowane, ale nie powinno to podważać czystorasowej natury rasy. Możliwe są charakterystyczne plamy na ciele. Cechą charakterystyczną rasy są długie, rozgałęzione rogi, dochodzące do 1 metra długości. Samce ważą do 90 kg, a samice do 60 kg.

Zalety:

• wydajność mięsna z tuszy – do 50%;
• uniwersalność zasilania;
• szybka adaptacja w nowym miejscu;
• stabilna odporność.

Wady:

• może przejawiać agresję;
• Rzadka hodowla w Rosji.

Sokoto

Kozy pochodzą z Nigerii i są hodowane na ubój. Mięso nie jest już popularne, ale jego wartość odżywcza jest niezaprzeczalna. Zwierzę wydaje się szczupłe i wysokie, osiągając 65 cm w kłębie. Samce ważą 40 kg, a samice nie więcej niż 30 kg. Miot składa się z jednego lub dwóch koźląt o silnym układzie odpornościowym. Samice są brązowe lub rude.

Zalety:

• silna odporność;
• wysoki wskaźnik produktywności mięsa;
• atrakcyjność zewnętrzna;
• potulny charakter.

Wady:

• trudności w opiece;
• funkcje karmienia;
• ryzyko urazu kopyta;
• specyficzny smak mięsa.

Pustynia Sudańska

To udomowione zwierzę zostało wyhodowane w Sudanie i dołączyło do rodziny kóz karłowatych. Dorosłe osobniki ważą 30 kg. Koza ma nieatrakcyjny wygląd, z krótkim, jasnoszarym futrem, spiralnymi rogami u samców, haczykowatym nosem i opadającymi uszami.

Kozy charakteryzują się niską wydajnością mleczną (do 200 ml dziennie). Niska jest również wydajność mięsna. Hodowla tych zwierząt jest bardziej odpowiednia w surowym klimacie, ponieważ dobrze znoszą zimno, ekstremalne upały i wiatr. Warunki klimatyczne w żaden sposób nie wpływają na ich wydajność.

Zalety:

• wytrzymałość;
• silna odporność;
• szybka adaptacja w nowym miejscu.

Wady:

• umiarkowana mięsistość, mleczność;
• mały rozmiar.

Kozy Stiefelgeiss

To rzadka rasa pochodząca ze Szwajcarii, rzadko spotykana na rosyjskich terenach rolniczych. Jej kopyta mają charakterystyczne znaczenia, które sprawiają wrażenie podkutych.

Rasa ta występuje w odmianach długowłosej i krótkowłosej, z brodą lub bez, w umaszczeniu od beżowego do ciemnoczerwonego. Kozy te mają dużą budowę ciała, dobrze rozwinięte mięśnie i długie, zagięte do tyłu rogi. Choć mogą wydawać się groźne, w rzeczywistości są łagodne i potulne.

Mięsistość jest wysoka. Dorosłe samce ważą do 80 kg, a samice około 65 kg. Brakuje dalszych informacji na temat rasy; ponadto kozy rasy Stiefelgeiss są uważane za zagrożone wyginięciem.

Zalety:

• bardzo smaczne mięso;
• duże rozmiary;
• dobra zdolność adaptacyjna.

Wady:

• rzadka rasa;
• trudność zakupu;
• brak informacji na temat hodowli.

Heizari

Ta rasa kóz pochodzi z Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Zwierzęta te są małe, długowłose i ciemnoczarne, z małymi rogami i krótkimi uszami. Z wyglądu przypominają kozy Gulabi i Kamori.

Wydajność mięsa jest przeciętna, a mleczności umiarkowana. Brakuje bardziej szczegółowych informacji na temat tych kóz. Wielu hodowców nie uważa nawet Heizari za odrębną rasę, uważając ją za odmianę kóz pakistańskich lub indyjskich.

Zalety:

• brak zapachu w mięsie;
• atrakcyjność zewnętrzna.

Wady:

• brak informacji o rasie;
• trudności z zakupami w Rosji.

Tabela porównawcza ras

Aby zobrazować produktywność kóz mięsnych, poniżej zamieszczono tabelę wprowadzającą, która pomoże początkującym hodowcom kóz szybko podjąć decyzję o wyborze rasy do dalszej hodowli.

Tabela porównawcza produktywności ras mięsnych

Rasa	Waga mężczyzny, kg	Waga kobiety, kg	Potomstwo, szt.	Wskaźnik produktywności mięsa
Bur	135	100	2	wysoki
Kiko	70	55	2-3	wysoki
grecki	85	65	2	wysoki
Anatolijski Czarny	90	65	1-2	przeciętny
Nubijski	100	80	2-3	wysoki
Sokoto	40	30	1-2	przeciętny
Błądzić	90	60	1-2	przeciętny
arabski	33	25	2-3	przeciętny
Biały andaluzyjski	100	70	1-2	wysoki
Guangdong Biały	33	31	2-4	wysoki
Longlinskaja	37	33	1-2	przeciętny
Kalahari Red	115	70	1-2	wysoki
Matu	35	33	1-2	przeciętny
Damara	70	60	1-2	przeciętny
Jalonka	29	25	1-2	przeciętny
Kannaiadu	32	30	2-3	krótki
Wzgórze Assam	27	20	2-4	krótki
Stifelgeiss	80	65	1-2	wysoki
Pustynia Sudańska	30	27	1	krótki
Kreolski	50	45	1-2	przeciętny

Odpowiedzi na często zadawane pytania

Niedoświadczeni hodowcy kóz często zadają pytania dotyczące hodowli kóz; poniżej znajdują się odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

1. Jak prawidłowo hodować kozy na mięso? Aby wyprodukować dużą ilość wysokiej jakości mięsa, kozy muszą codziennie wypasać się i otrzymywać odpowiednią dietę. Codzienny wypas nie tylko zmniejsza spożycie paszy, ale także poprawia odporność zwierząt i wartość odżywczą ich mięsa.
2. Jak zapobiec nieprzyjemnemu zapachowi mięsa?Aby usunąć specyficzny zapach mięsa, zaleca się:
   • Kastrować samce w wieku 3-4 miesięcy. Kastracja przed lub w trakcie uboju również poprawia jakość mięsa koziego.
   • Miesiąc przed ubojem należy karmić zwierzęta zbożem.
   • Przestań chodzić 30 dni wcześniej.
   • Ubój zwierząt w mroźny dzień.
   • Przed ubojem nie należy karmić kóz, lecz dać im tylko wodę.
3. Czy hodowla kóz na mięso w Rosji jest opłacalna?Dzięki nowym, wysoce produktywnym rasom mięsnym, hodowla kóz stała się dochodowym biznesem, a mięso kozie stało się poszukiwanym produktem spożywczym.

Wybierając rasę kozy mięsnej do hodowli, zapoznaj się ze szczegółowymi cechami każdej z nich. Przy odpowiednim podejściu, to pracochłonne, ale bardzo satysfakcjonujące przedsięwzięcie może przynieść znaczne zyski.