Jak wygląda jagnienie kóz? Wszystko, co rolnik musi wiedzieć!

W większości przypadków proces jagnienia u kozy przebiega bez komplikacji, ale jeśli wystąpią komplikacje, właściciel musi być w stanie szybko udzielić pomocy zarówno matce, jak i płodowi. Kwestie, na które należy zwrócić uwagę podczas porodu i potencjalne problemy, zostaną omówione w poniższym artykule.

Wypuszczanie kozy przed porodem

Odstawienie kozy od matki to proces polegający na zmniejszeniu liczby dojeń w celu zatrzymania laktacji przed wycieleniem. Jest to niezbędny środek, aby umożliwić zwierzęciu regenerację i nabranie sił przed jagnięciem i kolejnym okresem laktacji. Od drugiego miesiąca ciąży płód szybko rośnie, pobierając niezbędne składniki odżywcze z organizmu matki.

Jeśli laktacja nie zostanie zatrzymana, wymię fizycznie nie będzie w stanie gromadzić siary, przez co nie będzie gotowe do karmienia potomstwa. Produkcja mleka po porodzie zależy wyłącznie od terminowego rozpoczęcia laktacji.

Przeprowadź start biorąc pod uwagę następujące zasady:

• rozpocząć wypuszczanie utuczonej kozy najpóźniej na 1 miesiąc przed przewidywaną datą jagnienia;
• zacznij trenować szczupłe zwierzę 2-3 miesiące wcześniej;
• Nie można nagle przestać doić kozy, stopniowo zmniejszając liczbę dojeń dziennie, a następnie tygodniowo;
• nie opróżniaj wymienia całkowicie – wystarczy wydoić 75% mleka;
• Jeżeli jednorazowa ilość uzyskanego mleka jest mniejsza niż 250 ml, dojenie zostaje całkowicie przerwane.

Jeśli produkcja mleka nie spadnie, należy dokonać przeglądu diety zwierzęcia i zmniejszyć ilość paszy treściwej i soli, które zwiększają laktację.

Daty jagnięce

Okres ciąży u kozy wynosi od 147 do 152 dni. Jagnienie najczęściej następuje między październikiem a marcem.

Objawy porodu u kozy

Przed jagnieniem zachowanie kozy ulega zmianie, a zmiany w jej wyglądzie również są zauważalne. Do oznak zbliżającego się jagnienia należą:

• Obrzęk wymienia i podwyższona temperatura strzyków.U samic rodzących po raz pierwszy wymię puchnie około miesiąca przed narodzinami potomstwa, a u samic rodzących po raz kolejny puchnie przed porodem.
• Obrzęk zewnętrznych narządów płciowych. Widoczny jest niewielki obrzęk.
• Rozbieżność kości miednicy.Więzadła krzyżowe ulegają mięknięciu, a u nasady ogona tworzą się zagłębienia.
• Silne rozładowanie.Ich kolor nie powinien być biały ani żółtawy. Zazwyczaj wydzielina jest przezroczysta i może zawierać smugi krwi.
• Zachowanie nerwowe.Koza może beczeć, być niespokojna, często spoglądać na brzuch i odmawiać jedzenia.

Samice rodzące po raz pierwszy są szczególnie niespokojne. W obecności innych samic przed jagnieniem, samica może stać się wobec nich agresywna.

Na tym filmie możesz zobaczyć główne objawy porodu u kozy:

Przygotowanie do jagnienia

W miarę zbliżania się terminu porodu niezbędne są działania przygotowawcze. Należą do nich:

• 12-15 tygodni przed jagnieniem należy przeprowadzić kurację przeciwpasożytniczą;
• Na 4-8 tygodni przed zabiegiem należy podjąć działania mające na celu zatrzymanie laktacji i wprowadzić zmiany w diecie zwierzęcia;
• w ciągu 6 tygodni zdezynfekować, wybielić i przygotować pomieszczenie;
• 4-5 tygodni wcześniej należy przenieść kozę do przygotowanego osobnego kojca;
• Tydzień przed porodem należy szczególnie uważnie obserwować samicę, zwracając uwagę na oznaki zbliżającego się porodu.

Zapewnij oborze suchą, czystą ściółkę. Koza sama ułoży słomę, aby zapewnić komfortowe warunki do jagnienia. Unikaj niepotrzebnego niepokojenia kozy, podnoś głos, a zwłaszcza unikaj stosowania siły. Potrzebuje teraz spokoju i ciszy, więc zostaw ją na chwilę w spokoju.

Dobrym pomysłem będzie przygotowanie apteczki weterynaryjnej, która powinna zawierać następujące elementy:

• strzykawki;
• rękawice;
• oksytocyna (stymuluje poród);
• lina;
• mydło;
• jod itp.

Tydzień po odsadzeniu należy złagodzić wszelkie ograniczenia dietetyczne. Teraz koza potrzebuje pełnowartościowej diety, aby dostarczyć płodowi niezbędnych składników odżywczych i zbudować siłę przed jagnieniem. Nie zapomnij o suplementacji witaminami i minerałami oraz zapewnij stały dostęp do czystej wody w kojcu.

Czas trwania jagnienia

Czas trwania porodu zależy od liczby poprzednich miotów, liczby urodzonych koźląt oraz długości okresu prenatalnego:

• Pierwsze jagnienie młodego zwierzęcia trwa do 1,5 godziny.
• U kóz proces ten trwa 40–45 minut.
• W przypadku ciąż mnogich, odstęp między narodzinami dziecka może wynosić 10–30 minut. Powikłania mogą wydłużyć ten czas.

Jak przebiega poród?

Narodziny kozy wiążą się z przejściem przez 3 okresy:

• Przygotowawczy. Charakteryzuje się występowaniem regularnych skurczów. W tym okresie skurcze macicy wtłaczają płyn owodniowy w kierunku szyjki macicy, która stopniowo rozszerza się pod wpływem ciśnienia. Gdy szyjka macicy całkowicie się rozszerzy w szczytowym momencie skurczów, worek owodniowy pęka, a płyn owodniowy zostaje uwolniony.
  Okres przygotowawczy jest szczególnie bolesny i powoduje u zwierzęcia wyraźny niepokój. Trwa od 4 do 6 godzin.
• Usunięcie płodu.Gdy szyjka macicy jest rozwarta, koza zaczyna parcie. Ruch ten pomaga płodowi przemieścić się przez kanał rodny. Gdy koźlę wyłania się z otworu rodnego – płód się erekuje – parcie osiąga maksymalną intensywność. Przy kolejnym parciu dziecko rodzi się. Proces ten trwa od 10 do 40 minut.
  Kiedy rodzą się bliźnięta, pierwsze z nich ułożone jest główką w dół, z głową dociśniętą do wyciągniętych przednich nóg, a drugie w położeniu pośladkowym. Pępowina zazwyczaj pęka naturalnie podczas ruchów noworodka lub matki.
  Koza zazwyczaj spędza cały ten okres leżąc na prawym boku. Proces napinania powoduje napięcie w całym ciele zwierzęcia, a w tej pozycji kość krzyżowa jest bardziej ruchoma, co ułatwia przejście płodu.
• Kolejny.W ciągu 20 do 60 minut po narodzinach dziecka skurcze opróżniają jamę macicy. Łożysko oddziela się od ścian macicy i zostaje wydalone wraz z łożyskiem i pozostałościami płynu owodniowego. W ciąży mnogiej łożysko każdego płodu jest wydalane oddzielnie.
  Jeśli łożysko nie zostanie usunięte, koza je zje. Nie jest to dla niej niebezpieczne, ale może spowodować problemy żołądkowo-jelitowe.

Na poniższym filmie możesz zobaczyć, jak rodzi się koza:

Sprawdzanie łożyska

Po wydaleniu łożyska należy sprawdzić jego integralność. Otwory w jego strukturze wskazują, że część łożyska przywarła do ściany macicy i może zostać usunięta wyłącznie przez lekarza weterynarii. Niewykonanie tego kroku spowoduje rozkład łożyska w macicy, co może prowadzić do ropienia, krwawienia i innych powikłań.

Komplikacje w okresie jagnienia

Poród kóz nie zawsze jest łatwy; czasami może być utrudniony przez przewidywalne lub nieoczekiwane czynniki. Istnieją trzy główne przyczyny komplikacji podczas jagnienia:

• Słaba aktywność zawodowa.
• Wąska miednica.
• Nieprawidłowe ułożenie płodu w macicy.

Znając przyczyny, człowiek w większości przypadków jest w stanie samodzielnie pomóc zwierzęciu.

Łożysko nie wyszło

Po jagnięciu może dojść do sytuacji, w której usunięcie łożyska z macicy opóźni się o ponad sześć godzin, uniemożliwiając jego wydalenie. Łożysko pozostaje zawieszone za kozą, a stan kozy jest niepokojący.

Kategorycznie zabrania się odcinania wiszącego pęcherzyka powietrza lub ciągnięcia go w celu jego usunięcia.

W tym przypadku należy pomóc zwierzęciu w następujący sposób:

• Aby pobudzić skurcze macicy i ograniczyć wzrost patogennej mikroflory, niezbędna jest oksytocyna i antybiotyk (odpowiednia jest gentamycyna). Zastrzyki po 1,5 ml podaje się domięśniowo dwa razy dziennie przez 5-7 dni.
• Po wstrzyknięciu należy delikatnie, ale stanowczo pogłaskać brzuch kozy od góry do dołu.
• Kiedy łożysko się pojawi, przytrzymaj je jedną ręką, ale nie ciągnij. Kontynuuj masaż brzucha. Jeśli się powiedzie, łożysko zostanie wydalone. Jeśli to nie pomoże, wezwij lekarza weterynarii na badanie.

W tym okresie można podawać zwierzęciu wywar z pokrzywy i rumianku. Działają one uspokajająco i hemostatycznie. Można również stosować irygację tym roztworem lub chlorheksydyną.

Owoce nie wychodzą

Ciąża zatrzymana wskazuje na osłabienie mięśni macicy, które nie mogły się wzmocnić przed porodem z powodu niskiej aktywności fizycznej kozy w czasie ciąży. Mięśnie macicy nie są w stanie samodzielnie poradzić sobie z postępem płodu przez kanał rodny.

Jeśli poród trwa dłużej niż 12 godzin, należy natychmiast podać domięśniowo oksytocynę. Jeśli problem nie ustąpi, jedyną opcją jest pomoc weterynaryjna. Konieczne może być cesarskie cięcie. Jest to środek doraźny, stosowany w przypadku bardzo dużego płodu i słabego przebiegu porodu.

Owoc wyszedł częściowo, ale był zablokowany.

Istnieje kilka możliwych przypadków, w których płód może utknąć w kanale rodnym:

• Przednie nogi są zgięte.Pomiędzy skurczami delikatnie popychaj dziecko do wewnątrz i prostuj jego nóżki. Podczas każdego skurczu możesz delikatnie ciągnąć za nóżki płodu.
  

  Nigdy nie ciągnij dziecka za nogi, chyba że dziecko się męczy. Może to prowadzić do nieodwracalnych konsekwencji.

• Głowa płodu jest zwrócona na bok.W czasie odpoczynku między parciami delikatnie przytrzymuj główkę płodu, aby ją ułożyć.
• Dziecko uderzyło w ścianę pochwy.Poczekaj, aż skurcz ustanie i delikatnie odsuń pysk od ściany pochwy.

Dziecko może przechodzić przez kanał rodny tylnymi nogami do przodu. Nie jest to powód do niepokoju, ponieważ jest to normalne i nie wpływa na dobrostan płodu ani matki.

Jeśli płód znajduje się w położeniu poprzecznym, należy go obrócić do prawidłowej pozycji między skurczami i, trzymając za nóżki, delikatnie przeciągnąć przez poród podczas kolejnego skurczu. Ten typ ułożenia często wymaga natychmiastowej interwencji lekarza weterynarii.

Urodziło się martwe dziecko

Zdarza się, że nowo narodzona koza rodzi się martwa. Przyczyn może być wiele:

• Zakażenie płodu w czasie ciąży.
• Uraz mechaniczny w macicy, spowodowany stłuczeniem brzucha kozy. Może wystąpić, gdy koza jest trzymana w stadzie w czasie ciąży, lub w wyniku upadku itp.
• Niedostateczne odżywianie płodu i jego zanik.
• Wczesne pęknięcie błon płodowych.
• Osłabiona aktywność porodowa prowadząca do uduszenia.
• Brak udzielenia pomocy w okresie jagnienia.

Jeśli zdarzy się to podczas porodu, ważne jest, aby upewnić się, że w macicy nie ma już płodu, a jama macicy jest drożna. W tym celu należy wezwać lekarza weterynarii. Po badaniu będzie jasne, czy koza potrzebuje dodatkowej opieki weterynaryjnej, czy też wystarczy jedynie zoptymalizować jej pielęgnację i dietę.

Jeżeli nie zostaną podjęte żadne działania, zwierzę może umrzeć na skutek zakażenia i zatrucia organizmu produktami rozkładu biomaterii lub na skutek utraty krwi.

Przedwczesne jagnienie

Przedwczesny poród u kozy może mieć dwie konsekwencje: poronienie (martwy płód) lub urodzenie słabego, ale żywotnego koźlęcia. Przed porodem zwierzę będzie niespokojne, może sprawiać wrażenie osłabionego, a jego puls będzie spowolniony. Należy podać kozie środek pobudzający: kawę, piwo lub wino. To może ustabilizować jej stan.

Z późniejszym poronieniem

Poronienia dzielimy na:

• Zakaźny -Przyczyną jest infekcja wirusowa lub bakteryjna.
• Niezakaźny - Mogą one powstać w wyniku uszkodzeń mechanicznych, nieprawidłowości rozwojowych, złego odżywiania i zatrucia.

W przypadku przedwczesnego porodu koza musi wykluczyć infekcje niebezpieczne dla ludzi i innych zwierząt. Wymaga to przeprowadzenia specjalistycznych badań krwi kozy i płodu w laboratorium.

Wyniki badań jednoznacznie wskazują, że zwierzę nie otrzymywało optymalnej opieki i żywienia w czasie ciąży. Opieka nad kozą po poronieniu nie powinna różnić się od postępowania po udanym porodzie. Dojenie jest możliwe, ponieważ laktacja nie jest hamowana po przedwczesnym jagnięciu.

Poniżej znajduje się film opowiadający o kozie, która urodziła przedwcześnie:

Dziecko żyje, ale jest słabe.

W przypadku narodzin wcześniaków lub osłabionych dzieci konieczne jest natychmiastowe działanie. Noworodki są narażone na niski poziom cukru we krwi i odwodnienie, dlatego pierwsze karmienie siarą powinno nastąpić nie później niż pół godziny po porodzie.

Pomieszczenie musi być wystarczająco ciepłe, aby zapobiec przegrzaniu zwierząt. Należy o to zadbać zawczasu.

Słabe dziecko często wymaga pomocy człowieka. Karm je siarą, używając zwykłej butelki dla niemowląt. Aby to zrobić:

1. Wyraź paszę.
2. Połóż dziecko na swoich kolanach i przykryj je ręcznikiem lub czystą szmatką.
3. Zamknij oczy dziecka i przyłóż smoczek do jego ust. Ustaw butelkę tak, aby szyjka noworodka była lekko wyciągnięta podczas ssania. Dzięki temu siara będzie mogła spłynąć bezpośrednio do drugiej komory żołądka.
4. Jeśli dziecko aktywnie ssie smoczek, pogłaszcz je po ogonie. W naturze koza robi to, aby naprowadzić dziecko i zachęcić je do intensywniejszego ssania.
5. Jeśli koźlę jest tak słabe, że nie jest w stanie samo ssać siary, należy podjąć działania, aby pokarm spływał mu do pyszczka.

W sytuacjach awaryjnych, gdy potomstwo znajduje się na krawędzi życia i śmierci, należy podjąć następujące kroki, aby pomóc mu wrócić do zdrowia:

• Podaj domięśniowo witaminę E i selen. Wstrzyknij 2 ml roztworu za pomocą strzykawki insulinowej lub zwykłej sterylnej strzykawki jednorazowej i pocieraj miejsce wstrzyknięcia, aby przyspieszyć wchłanianie substancji. Ta procedura wzmocni organizm dziecka.
• Jeśli osłabienie noworodka jest spowodowane ekspozycją na zimno, natychmiast ogrzej go suszarką do włosów, termoforem lub butelką z ciepłą wodą. Jeśli dziecko jest zbyt zimne, jego język również stanie się zimny. Masuj jego ciało, naśladując ruchy matki. Gdy dziecko się ogrzeje, nakarm je.
• Inną awaryjną metodą ogrzania noworodka jest stworzenie ciepłego gniazda z butelek z wodą lub termoforów. Umieść w nim dziecko i przykryj je, trzymając jego główkę uniesioną do góry. Po pół godzinie dziecko powinno się ogrzać.

Wszystkie te środki i procedury dotyczą również wcześniaków. Jedyna różnica polega na tym, że przez pierwsze kilka tygodni będą musiały być karmione butelką, ponieważ nie potrafią nawet samodzielnie stać.

Co powinnam zrobić w związku z laktacją? Jakie komplikacje mogą wystąpić?

Niezależnie od wyniku jagnienia, koza rozpoczyna laktację. Decyzja o tym, czy ją doić, czy ograniczyć produkcję mleka, zależy od stanu zwierzęcia po porodzie.

Aby zapobiec rozwojowi zapalenia gruczołu mlekowego, ważne jest podjęcie działań profilaktycznych. Przyczyny zapalenia gruczołu mlekowego obejmują:

• niekorzystne warunki przetrzymywania, na przykład zimne, wilgotne pomieszczenie, przeciągi, skażona ściółka itp.;
• naruszenie norm sanitarnych i technik dojenia;
• wczesne wprowadzenie paszy treściwej, brak równowagi w diecie;
• stan zapalny macicy i kanału rodnego nieuchronnie rozprzestrzeni się na wymię;
• urazy wymienia.

Istnieją cztery rodzaje zapalenia gruczołu mlekowego:

1. Subkliniczny (utajony). Ważne jest monitorowanie postępu tego stanu zapalnego, ponieważ może on przejść w stan przewlekły. Utajone zapalenie gruczołu mlekowego charakteryzuje się:
   • obecność małych fok w wymieniu;
   • skrzepy mleka ze smugami krwi na początku dojenia;
   • różowe mleko;
   • śluz i płatki pozostałe na gazie po odcedzeniu mleka.
2. Pikantny. Bez leczenia prowadzi do gnicia wymienia, gangreny i śmierci zwierzęcia. Objawy obejmują:
   • bardzo twarde wymię;
   • wymię przyjmuje kolor czerwono-bordowy, z czasem zmieniający się na niebieski;
   • temperatura wymienia i ogólny wzrost temperatury;
   • Po naciśnięciu z sutka zamiast mleka wycieka czerwona ciecz.
3. Chroniczny.Występuje ona na skutek nieodpowiedniego leczenia ostrego zapalenia wymienia lub na skutek powikłań rzekomego zapalenia wymienia.
4. Wyimaginowany.Obrzęk i stwardnienie wymienia bez obecności krwi lub skrzepów podczas doju często mylone jest z zapaleniem wymienia. Wydajność mleka spada. Środki zapobiegawcze obejmują częstsze dojenie i stosowanie leków moczopędnych. Pocieranie i masaż wymienia są w tym przypadku niedopuszczalne.

Leczenie zapalenia wymienia obejmuje stosowanie leków przeciwdrobnoustrojowych, przeciwbólowych, przeciwzapalnych, antybiotyków i oksytocyny. Co więcej, preferowane jest podawanie tych leków domięśniowo, a nie doustnie.

Do możliwych antybiotyków należą ceftriakson, nitox i dorin. Podczas ich stosowania należy jednocześnie stosować nystatynę. Można również stosować roztwory do podawania dowymionowego przez otwór strzykowy, takie jak Mastiet-Forte lub Tetra-Delta. Podczas leczenia należy wykluczyć z diety kozy pasze treściwe i pasze treściwe.

Koza zachorowała

Nierzadko zdarza się, że stan samicy w trakcie lub po porodzie gwałtownie się pogarsza: pojawia się osłabienie, tętno przyspiesza lub zwalnia itd. Jeśli nie zostaną podjęte żadne działania, życie zwierzęcia znajdzie się w niebezpieczeństwie.

Podczas porodu

Koza często źle się czuje podczas porodu. Może się zmęczyć, jeśli poród się przeciągnie. Zaproponuj jej słodką wodę lub kawę.

Mogą pojawić się objawy porażenia prenatalnego, wymagające natychmiastowej interwencji. Ten stan, spowodowany niskim poziomem wapnia i glukozy we krwi, może rozprzestrzeniać się bardzo szybko, dlatego w przypadku zauważenia jakichkolwiek objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Niedowład prenatalny objawia się następującymi czynnikami, pojawiającymi się w kolejności narastającej:

• Zmiana chodu, nawet do tego stopnia, że ​​nogi zaczynają się ciągnąć.
• Zmniejszona aktywność z powodu niemożności uniesienia tylnych nóg i stania na nich.
• Koza zaczyna poruszać się na kolanach, pojawiają się problemy z podparciem przednich nóg.
• Pojawiają się drżenia, ale apetyt pozostaje dobry.
• Zmniejszony apetyt, niechęć do jedzenia.
• Pojawia się stan śpiączki: zwierzę leży z szyją wyciągniętą w kształcie litery S, jego oczy są zamknięte, a kończyny są zimne.

Pierwsza pomoc dla zwierzęcia przed przybyciem lekarza weterynarii obejmuje następujące czynności:

1. Nie doj kozy.
2. Podaj domięśniowo glukonian wapnia, 10 ml do każdej nogi.
3. Domięśniowe wstrzyknięcie 2 ml preparatu Tetravit.
4. Masuj grzbiet i kończyny kozy, stosując środek rozgrzewający.
5. Przykryj zwierzę, aby zachować ciepło.

Po porodzie

W tym okresie układ odpornościowy nie jest w stanie w pełni chronić osłabionego organizmu, co często prowadzi do stanów zapalnych wymienia, macicy lub pochwy. Należy je niezwłocznie leczyć, aby zapobiec ich przekształceniu się w stan przewlekły. Ma to negatywny wpływ na produkcję mleka przez kozę i jej zdolność do rodzenia potomstwa w przyszłości.

Najgroźniejszą chorobą, prowadzącą do stopniowego paraliżu całego ciała, jest niedowład poporodowy. Jeśli nie podejmie się leczenia, podobnie jak w przypadku niedowładu przedporodowego, koza umrze.

Jedyną różnicą w leczeniu niedowładu poporodowego jest możliwość napompowania wymienia.

Czy potrzebujesz pomocy?

Ważne jest monitorowanie stanu ciężarnej kozy od trzeciego miesiąca ciąży. Jeśli koza czuje się dobrze i jest zdrowa, by urodzić, pomoc człowieka może nie być konieczna. Jednak nawet w takich warunkach poród może być trudny, a bez pomocy zarówno koza, jak i płód mogą umrzeć.

Hodowca kóz powinien być czujny i gotowy do pomocy zwierzętom podczas jagnienia, jeśli zajdzie taka potrzeba. Powrót samicy do zdrowia po jagnieniu w dużej mierze zależy od warunków stworzonych przez człowieka. Przeżycie koźląt jest czasami możliwe tylko dzięki staraniom hodowcy.

Co robić po jagnięciu?

Po urodzeniu jagnięcia zarówno koza, jak i jej potomstwo wymagają troskliwej opieki. To, jak szybko zwierzęta nabiorą sił, zależy bezpośrednio od warunków stworzonych przez człowieka.

Opieka nad dziećmi i ich pielęgnacja

Po narodzinach koźlęcia matka wstaje i wylizuje je, usuwając śluz. Możesz jej pomóc, wycierając koźlę czystą szmatką. Oczyść wnętrze pyszczka koźlęcia, wkładając palec i wycierając go szmatką. Odetnij pępowinę 10 cm od brzucha koźlęcia i przemyj ją roztworem nadmanganianu potasu lub zieleni brylantowej.

Aby pobudzić płuca dziecka, wystarczy delikatnie dmuchnąć w jego nosek, poruszając jednocześnie jego przednimi nóżkami.

Młode osobniki pozostawia się z matką lub umieszcza w oddzielnych klatkach z tworzywa sztucznego lub drewna. Najlepiej, aby dno klatki było wykonane z drobnej siatki i wyłożone słomą. Klatkę należy czyścić co najmniej dwa razy dziennie.

Procedury do wykonania z dziećmi:

• Kiedy kocięta mają od 3 dni do tygodnia, należy przeprowadzić dezynfekcję;
• 7 dni - szczepienie przeciwko enterokokom, powtórzenie po 14 dniach;
• 1 miesiąc – rozpoczęcie przyjmowania leków przeciwko kokcydiozie i profilaktyki przeciwpasożytniczej;
• 6 tygodni – szczepienie przeciwko klostridiozie, powtórzone w 25. dniu;
• 3 miesiące – szczepienie przeciwko pryszczycy, wąglikowi i ospie.

Pielęgnacja kóz

Na razie dieta kozy powinna składać się z siana i suszonej trawy, aby uniknąć gwałtownego wzrostu produkcji mleka i problemów z laktacją. Stopniowo wprowadzaj paszę treściwą oraz suplementy witaminowo-mineralne.

Codziennie czyść oborę, w której przebywa Twoja koza. To podstawowy środek zapobiegawczy przed infekcjami i zapaleniem wymienia.

Natychmiast po urodzeniu ostatniego koźlęcia należy wydoić kozę. To naturalnie stymuluje skurcze macicy i urodzenie łożyska. Po wydaleniu łożyska do jamy macicy wprowadza się tabletki, które po rozpuszczeniu tworzą pianę, takie jak Biometrosanit lub jego substytuty. Drugiego dnia jamę macicy należy przepłukać roztworami antyseptycznymi. W razie potrzeby podaje się antybiotyki.

Pamiętaj, że mleka koziego nie należy spożywać podczas leczenia antybiotykami. Nie zaleca się również podawania go dzieciom, ponieważ może powodować problemy żołądkowo-jelitowe.

Pierwsze jagnienie kozy: co musisz wiedzieć?

Lochy, które po raz pierwszy rodzą jagnię, często mają trudności z samodzielnym jagnieniem. Ze względu na brak doświadczenia i słabą kondycję fizyczną, potrzebują pomocy człowieka. Co więcej, właściciel nie jest pewien, jak przebiegnie poród, dlatego ważne jest, aby regularnie sprawdzać kojec, aby przygotować się na potencjalne problemy podczas porodu.

Kiedy pojawi się mleko?

Natura tak zaprojektowała kozę, że zaczyna produkować więcej mleka natychmiast po porodzie. Przez pierwsze dwa miesiące hormony stale zwiększają laktację. Im częściej masuje się wymię, tym większa będzie wydajność mleczna.

Dojenie zawsze powinno zaczynać się od higieny wymienia. Wystarczy umyć je wodą i wytrzeć do sucha czystą szmatką. Warto nasmarować strzyki maścią lub pierwszymi kroplami mleka, aby zapobiec ich pękaniu. Kozę mogą doić koźlęta lub hodowca.

Kozę doją koźlęta

Kiedy matka i jej dzieci są razem, dzieci będą ją niepokoić nawet 12-15 razy dziennie, żeby nakarmić. Ssąc trochę mleka, stymulują dodatkową produkcję mleka.

Jeśli jednak jest ich więcej, mogą one nie otrzymywać wystarczającej ilości składników odżywczych i będą ssać niemal nieustannie, konkurując o pokarm. Taka sytuacja może prowadzić do osłabienia młodych z powodu braku pożywienia. Matka z kolei będzie wyczerpana z powodu braku odpoczynku i możliwości prawidłowego karmienia. Ponadto młode mogą uszkodzić wymię (kopnięcia, ugryzienia), co prowadzi do stanu zapalnego.

Jedynym wyjściem jest oddzielenie koźląt i karmienie ich z pojemnika, dojąc kozę ręcznie.

Przeczytaj artykuł o Jak karmić dzieci.

Dojenie ręczne

Aby wydoić kozę ręcznie, należy doić ją 5-7 razy dziennie w pierwszym tygodniu po wykotzeniu. Najlepiej doić o tej samej porze każdego dnia, a odstępy między dojami nie powinny się znacząco różnić. Należy zwracać uwagę na stan wymienia zwierzęcia. Jeśli jest jędrne, można dodać kolejne dojenie lub kontynuować dojenie sześć razy dziennie przez kolejny tydzień.

Gdy twardość i obrzęk wymienia ustąpią przed dojem, częstotliwość dojenia można stopniowo zmniejszać. Optymalnie, dojenie cztery razy dziennie, co sześć godzin, jest uważane za optymalne.

Przy prawidłowym dojeniu, ilość mleka uzyskana od jednego osobnika w ciągu dnia może sięgać 7 litrów.

Ciąża urojona

Czasami, pod wpływem hormonów po owulacji, u kozy występuje ciąża urojona. Można ją w 100% odróżnić od ciąży prawdziwej tylko na wczesnym etapie, jeśli koza nie miała kontaktu z samcem. W przeciwnym razie wszystkie objawy są takie same. Zwierzę staje się spokojniejsze, przybiera na wadze, a jej brzuch rośnie, ale pod koniec ciąży wydalany jest tylko płyn.

Aby monitorować i zapobiegać ciążom urojonym, konieczne jest prowadzenie dziennika kryć i jagnień kóz.

Ile dzieci rodzi koza?

Matka, która jagnie się po raz pierwszy, rodzi jedno koźlę, a kolejne koźlęta rodzą 2-3 koźlęta. W niektórych przypadkach może urodzić się nawet 5 koźląt.

Każdy hodowca kóz mierzy się z jagnieniem. To naturalny i konieczny etap hodowli zwierząt. Zapewniając odpowiednią opiekę i odpowiednią dietę, hodowca dba o zdrowie stada. Znajomość wszystkich niuansów oraz metod zapobiegania i radzenia sobie z potencjalnymi powikłaniami pozwala z ufnością oczekiwać narodzin nowego członka stada.

Często zadawane pytania