Cechy hodowli i charakterystyka królików rasy Black-fire

Królik czarno-płomienny, znany również jako „Królik Ognia”, jest uważany za jedną z najpiękniejszych i najbardziej unikatowych ras na świecie. Zwierzęta te charakteryzują się ciekawym i niecodziennym ubarwieniem. Wymagania pielęgnacyjne są takie same jak w przypadku innych ras. Jednak ich temperament nie należy do najłagodniejszych, dlatego hodowcy powinni wiedzieć, jak odpowiednio się do nich podchodzić.

Historia rasy

Rasa opisana tutaj pochodzi z XIX wieku. W 1880 roku skrupulatnym brytyjskim hodowcom udało się stworzyć zupełnie nową i unikalną rasę. Do jej stworzenia wykorzystano zające srebrzyste, holenderskie, dzikie i belgijskie.

Pierwsi przedstawiciele tego gatunku wykazali się agresywną naturą, byli dość agresywni i bardzo mali. Naukowcy skrzyżowali te zwierzęta z olbrzymami belgijskimi, które charakteryzowały się spokojnym i łagodnym usposobieniem, a także były dość duże.

Rezultatem jest piękne i aktywne zwierzę. Jego ciało jest średniej wielkości, a mięso delikatne, soczyste i pożywne, charakteryzujące się wysoką jakością.

Opis Czarno-ognistego Królika

Znalezienie rasowych przedstawicieli tego gatunku w Rosji jest dziś dość trudne. Aby mieć całkowitą pewność co do tożsamości zwierzęcia, warto zapoznać się z jego głównymi cechami i wyglądem.

Wygląd

Znalezienie czystej rasy brytyjskiej krótkowłosej jest niezwykle rzadkie. Jeśli szukasz prawdziwego „kota ognistego”, weź pod uwagę następujące cechy:

• ciało jest małe, krępe i gęste;
• klatka piersiowa wąska, nogi silne, plecy proste;
• głowa jest mała i zgrabna;
• długość uszu 8-11 cm, stoją prosto;
• oczy mogą być brązowe, ale jeśli dominujący kolor ma niebieski odcień, mogą być niebieskie;
• Średnia masa ciała dorosłego zwierzęcia wynosi 3 kg, w rzadkich przypadkach – ponad 5 kg.

Wariacje kolorów

Podstawowym kolorem jest czerń-ognistość, jednak przyjęło się rozróżniać odcienie:

1. Dolna część głowy, klatka piersiowa, okolice oczu, brzuch, dolna część ogona, wewnętrzna strona łap, klin z tyłu głowy oraz nakładka uszu powinny być żółtawe.
2. Górna część głowy, górna część uszu, dolna część pleców, grzbiet, zad, zewnętrzna część nóg i górna część ogona powinny być czarne.

Według niemieckich standardów rasa ta dzieli się na następujące podgatunki: –

• czarny;
• wiewiórka;
• Hawana;
• niebieski.

Królik czarno-ognisty w kolorze "czarny"

Czarny i ognisty królik, kolor wiewiórki

Czarno-ognisty kolor króliczy "Havana"

Czarno-ognisty królik, kolor "niebieski"

Jeśli futro zwierzęcia ma białe plamy, jest to wada rasowa. Lepiej nie kupować takiego zwierzęcia, zwłaszcza jeśli planujesz je wykorzystać w hodowli.

Wydajność

Ten gatunek królika nadaje się do produkcji mięsa. Przeciętna waga dorosłego osobnika wynosi 2,5-3,5 kg, ale niektóre osobniki osiągają rekordową wagę ponad 5 kg. Mięso jest wysoko cenione, ponieważ jest niezwykle smaczne, delikatne, soczyste i, co najważniejsze, pożywne.

Futro pokryte jest miękkim, delikatnym futrem i może być średniej lub małej wielkości. Jest szeroko stosowane w produkcji różnych wyrobów futrzarskich bez konieczności barwienia. Produkt ten cieszy się dużym popytem.

Temperament

Te zwierzęta są bardzo aktywne i mają żywiołową osobowość. Hodując króliki wystawowe, tresura i wychowanie zajmuje dużo czasu. Mają łagodne usposobienie, ale czasami mogą przejawiać agresję.

Konserwacja i pielęgnacja

Rasa ta nie wymaga specjalnych warunków ani technik hodowlanych. Co najważniejsze, zwierząt tych nie należy trzymać w dołach hodowlanych, ponieważ poważnie zaszkodzi to jakości ich futra.

Możesz kupić gotowe klatki lub zrobić je samodzielnie, wykorzystując dostępne materiały. Ważne jest, aby zwierzęta czuły się w nich jak najbardziej komfortowo. Powinny one również spełniać podstawowe standardy higieniczne i zaspokajać potrzeby królików.

Młode zwierzęta należy umieścić wzdłuż ścian, a dorosłe pośrodku. W razie potrzeby dostępne są klatki piętrowe.

Podziel obudowy na dwie części:

• pierwsza jasna, w której mogą być wszystkie zwierzęta;
• Drugi powinien być mniejszy, cieplejszy i odrobinę ciemniejszy – to właśnie tam powinny przebywać samice i ich potomstwo.

Pamiętaj, aby wyposażyć każdą klatkę w karmniki i poidła oraz rozłożyć na podłodze warstwę siana i trawy. Zwierzęta powinny mieć stały dostęp do karmy i wody. Pamiętaj o regularnym czyszczeniu i porządkowaniu klatek, aby utrzymać je w optymalnym zdrowiu i pięknej sierści.

Funkcje karmienia

Króliki tej rasy mają takie same preferencje żywieniowe jak inne zwierzęta. Nie ma specjalnych wymagań; wystarczy przestrzegać poniższych wskazówek:

• kobiety potrzebują więcej jedzenia po porodzie;
• Karmiąca samica może wyprodukować około 180 mg mleka dziennie, więc należy potroić jej dawkę;
• dodaj do swojej diety więcej świeżych ziół;
• w sezonie zimowym podawaj zwierzętom warzywa korzeniowe, kiszonkę, siano i ziemniaki;
• Zwiększa objętość koncentratów o 70%.

W menu królika powinny znaleźć się:

• pasza zielona – zboża, natki warzyw, zioła leśne;
• pasza objętościowa, gdyż zęby zwierząt rosną przez całe ich życie - podawaj im suche siano i suche gałęzie;
• soczyste pokarmy – na przykład warzywa korzeniowe;
• pasze treściwe, gdyż są bardzo pożywne i nasycają organizm zwierzęcia wszystkimi niezbędnymi substancjami;
• suplementy witaminowo-mineralne - podawaj je w lutym i marcu, kiedy dieta zwierząt staje się już dość uboga i ograniczona;
• Standardowa dieta powinna obejmować olej rybi, mączkę kostną i kredę.

Hodowla i propagacja

W wieku sześciu miesięcy samice osiągają dojrzałość płciową i mogą być kryte. Jeśli samica staje się niespokojna, gryzie, staje się agresywna lub próbuje uciec z klatki, czas wprowadzić samca. Jeśli samica się uspokoi, zapłodnienie zakończyło się sukcesem.

Przeczytaj o kryciu królików Tutaj.

Po 1,5 miesiąca należy zbadać brzuch samicy, ale należy zachować szczególną ostrożność, aby nie zranić płodów. Pojawienie się łańcucha twardych kulek w dolnej części brzucha jest oznaką zbliżającego się porodu, który nastąpi za około 10-14 dni.

Przygotuj budkę lęgową, umieszczając w niej budkę dowolnej wielkości. Wejście powinno być okrągłe i przypominać norę. Ważne jest, aby budka lęgowa była ciepła, ciemna i sucha. Zapewni to samicom komfort i spokój. Zamontuj zdejmowany daszek budki lęgowej, aby mieć oko na samicę i jej młode.

Samice są doskonałymi matkami i troskliwie opiekują się potomstwem od momentu narodzin – liżąc je, pokrywając puchem i karmiąc mlekiem. W miocie zazwyczaj rodzi się około 6-7 młodych. Zapewnienie samicy dodatkowego pokarmu zwiększy laktację.

Zalety i wady królika czarnego ognia

Głównymi zaletami przedstawicieli tej rasy są następujące cechy:

Istnieją również pewne wady:

Poniższy film przedstawia przegląd Black and Fire Rabbit:

Opłacalność hodowli

Hodowla tej rasy może być dochodowym i satysfakcjonującym biznesem. Pomimo niewielkiej wagi zwierząt, ich mięso jest niezwykle smaczne i pożywne, co czyni je wysoko cenionym. Ich futra są również bardzo poszukiwane, ponieważ charakteryzują się nietypowym i ciekawym ubarwieniem. Nawet podczas produkcji wyrobów futrzarskich futra nie są farbowane.

Jeśli potrzebujesz porady, jak prawidłowo opalać skórę królika w domu, ten artykuł znajdziesz tutaj Tutaj.

Recenzje

Czarno-rude króliki należą do najbardziej efektownych ras hodowanych zarówno na mięso, jak i futro. Są ulubieńcami większości hodowców, wymagają minimalnej pielęgnacji, ale są odporne na pielęgnację. Są również wspaniałymi zwierzętami domowymi, charakteryzującymi się wesołą naturą i atrakcyjnym wyglądem.

Często zadawane pytania