Szynszyla radziecka: opis wszechstronnej rasy królików i jak ją utrzymać

Szynszyla radziecka to jedna z najpopularniejszych ras mięsnych i futrzanych. Króliki te są wszechstronne i produktywne – oprócz wysokiej jakości futra, przypominającego prawdziwą szynszylę, produkują dużo smacznego mięsa. Dowiedz się, jak wybierać króliki do hodowli, jak się nimi opiekować i jak je rozmnażać – w dalszej części artykułu.

Historia pochodzenia podgatunku

W 1927 roku do ZSRR sprowadzono pierwsze króliki rasy szynszyla amerykańska. Wyróżniały się niewielkimi rozmiarami i gęstym futrem. Po skrzyżowaniu z większymi rasami oraz dzięki rozległej i celowej selekcji, osiągnęły wagę 5 kg.

Do stworzenia nowej rasy wykorzystano mieszańce uzyskane ze skrzyżowania gryzoni – małych szynszyli i królików tej rasy Biały olbrzymNową rasę, radziecką szynszylę, oficjalnie zarejestrowano w 1963 roku.

Za twórców ras uważa się hodowców królików z dwóch ferm futerkowych - „Czerepanowskiej” (obwód nowosybirski) i „Anisowskiej” (obwód saratowski) oraz specjalistów z fermy królików Instytutu Badawczego Hodowli Królików (założonego w 1932 r.).

Opis rasy

Szynszyla radziecka to duża rasa. Króliki szynszylowe łatwo rozpoznać po ich dużych rozmiarach i pięknym futrze.

Konstytucja rasy

Główne cechy zewnętrzne:

• Ciało jest masywne, silne i lekko wydłużone. Długość ciała wynosi 60-70 cm. Mostek jest masywny i zaokrąglony, o obwodzie 38-40 cm. Grzbiet jest długi i wysklepiony.
• Łapy są duże, silne i mięsiste.
• Głowa w porównaniu do dużego ciała jest mała i zgrabna.
• Uszy są stojące i średniej długości.

Dorosły królik waży od 4 do 8 kg. Średnia waga wynosi 5-6 kg.

Futro i skóra

Futro szynszyli jest uważane za jedno z najdroższych na świecie. Szynszyle radzieckie mają miękkie, puszyste futro. Ich umaszczenie jest srebrzysto-niebieskie. Na brzuchu i wokół oczu znajdują się rozproszone białe plamy, a na końcu ogona i uszach czarna obwódka. Na karku widoczny jest lekki klin. Ich oczy są zazwyczaj wiśniowo-brązowe, ale często występują również niebieskie.

Futro tej rasy jest wyjątkowe; jest nie tylko gęste i piękne, ale ma również niepowtarzalne ubarwienie. Dziś wielu oszustów podszywa się pod futro tych królików, podając je za drogie futro szynszyli. Nic dziwnego, ponieważ oba futra są grube i lśniące, a ich ubarwienie jest praktycznie identyczne.

Cechą charakterystyczną tej rasy jest nierównomierne umaszczenie.

Główne wady

W miotach często znajdują się króliki z widocznymi wadami. Takie zwierzęta są natychmiast odrzucane i oddzielane od stada, ponieważ nie nadają się do hodowli.

Do głównych wad rasy zalicza się następujące cechy:

• opadający zad;
• obecność łysych miejsc;
• nierówne futro;
• obecność czerwonego koloru w sierści;
• garbaty;
• duże uszy, zwisające i łamiące się.

Charakter

Szynszyle radzieckie mają doskonałe charaktery; ich zachowanie nie różni się od zachowania mniejszych królików. Są również łagodne, wrażliwe i uwielbiają pieszczoty. Jednak ich duże rozmiary utrudniają ich utrzymanie jako zwierząt domowych.

Charakterystyka ekonomiczna

Szynszyle radzieckie są hodowane zarówno w małych prywatnych gospodarstwach, jak i na dużych fermach hodowlanych. Koszty produkcji królików szybko się zwracają, ponieważ popyt na ich niebieskawe futro i mięso jest zawsze stabilny.

Charakterystyka ekonomiczna rasy:

• Średni koszt skórki wynosi 3500 rubli.
• Wiek ubojowy: 3-4 miesiące.
• Mięso jest chude, co czyni je odpowiednim dla dzieci i osób będących w diecie. Zawiera mało kości i ścięgien. Warstwa tłuszczu jest niskokaloryczna.
• Koszt osobników dojrzałych płciowo – w wieku 3-4 miesięcy – wynosi około 1000 rubli.

Skóry szynszyli są chętnie kupowane przez fabryki filcu i futer.

Jeśli potrzebujesz porady, jak prawidłowo opalać skórę królika w domu, ten artykuł znajdziesz tutaj Tutaj.

Wydajność

Duże króliki produkują nie tylko cenne, niebieskawe futro, ale także pyszne, dietetyczne mięso. Młode szybko przybierają na wadze, osiągając 90-95% swojej masy ciała w ciągu sześciu miesięcy. Kluczowe wskaźniki produktywności przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1

Zalety i wady

Rasa ta została wyhodowana jako wszechstronna, więc jest nieco gorsza od odmian mięsnych. Jednak przy odpowiednim żywieniu, duże króliki można dość szybko utuczyć.

Zalety radzieckiej szynszyli:

Wady:

Trzymanie jako zwierzę domowe

Ta rasa rzadko jest trzymana jako zwierzę domowe. Jest za duża – mniej więcej wielkości małego psa. Wymaga dużo miejsca i pożywienia. Klatka zajmie około ćwierć salonu. Lepiej trzymać króliki ozdobne i miniaturowe jako zwierzęta domowe.

Opcje treści

Szynszyle radzieckie, podobnie jak inne króliki, można hodować w dowolnej z następujących metod: wolierowej, klatkowej lub w dołku. Przyjrzyjmy się bliżej każdej z tych trzech opcji.

W obudowach

Ta opcja jest odpowiednia dla obszarów o łagodnym klimacie i ciepłych zimach. Trzymane w zagrodzie, króliki mogą mieć zapewniony dostęp do pastwiska. Problemem w tego typu chlewniach jest ich zachowanie. Są to zwierzęta ryjące nory i mogą kopać nory.

Cechy organizacji utrzymania ogrodzenia:

• Wymagana jest wolna działka porośnięta trawą.
• Aby chronić przed słońcem, nad dachem rozciągnięta jest markiza.
• Aby zabezpieczyć ogrodzenie przed podkopywaniem, wokół całego obwodu wykopu wkopuje się łupek, a podłogę przykrywa się metalową siatką.
• Zamontuj podajniki boczne. Nie rozsypuj jedzenia na podłodze, tylko w podajnikach – aby zapobiec infekcjom jelitowym u zwierząt.

W przypadku hodowli w wolierze nie ma potrzeby codziennego czyszczenia klatek. Wadą jest niekontrolowane rozmnażanie i chów wsobny.

W komórkach

Hodowla klatkowa to najlepsza opcja hodowli królików ze względu na ich cenne futro. Zalety tej metody to:

• Możliwość indywidualnego żywienia i racjonalnego wykorzystania paszy.
• Zapobieganie chowowi wsobnemu i kontrola urodzeń.
• Możliwość monitorowania zwierząt i szybkiej identyfikacji zwierząt chorych.

W ciepłym klimacie króliki można trzymać w klatkach przez całą zimę. W regionach o surowych zimach zwierzęta są przenoszone do specjalnych, izolowanych klatek.

Cechy układu komórek:

• Klatki umieszcza się w taki sposób, aby nie były narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych i zimnych wiatrów.
• Klatki mają około 3,5 metra długości. Duże zwierzęta potrzebują przestrzeni. Jeśli nie będą się wystarczająco ruszać, będą ich boleć stawy.
• Klatki wykonane są z drewna i siatki. Drewniane klatki mają podłogę z rusztu, co ułatwia odchody.
• Karmniki i poidła są przymocowane do krawędzi klatek. Dowiedz się, jak zrobić własne poidła z… ten artykuł.
• W klatce porodowej tworzy się klatkę porodową. W niej samica buduje gniazdo dla swoich młodych. Klatki porodowe mogą być ruchome lub stałe.
• Klatki można instalować w szopach w okresie zimowym. Można je również budować w 2-3 rzędach pod baldachimem.

W dołach

Ta metoda jest powszechnie stosowana w hodowli królików na mięso. Główną wadą jest pogorszenie jakości futra. Specyfika budowy dołów:

• Słomę wykłada się na dno zbiornika. Jest ona regularnie wymieniana. Można również zainstalować siatkową podłogę, aby obornik swobodnie opadał.
• Ściany pokryte są twardym materiałem, którego króliki nie mogą przegryźć.
• Karmniki i poidła umieszczono wzdłuż ścian.
• W jednym rogu wykopuje się norę, której rozmiary zwierzęta z czasem zwiększą. Wejście do nory jest zablokowane małymi drzwiczkami, co ułatwia łapanie zwierząt.
• Dół przykrywa się od góry, aby chronić go przed drapieżnikami i opadami atmosferycznymi.

W dołku hodowlanym króliki cieszą się sprzyjającym mikroklimatem – niemal naturalnym środowiskiem. Nie ma tu jednak antykoncepcji i nie da się hodować królików czystej rasy.

Karmienie

Króliki są roślinożercami. Dieta zwierząt hodowanych na futro i mięso powinna zawierać:

• zboża i pasze złożone;
• zielone zioła (latem);
• pokarm dla soczystych zwierząt;
• siano (zimą);
• gotowane ziemniaki;
• serwatka;
• mączka kostna;
• suplementy witaminowe i mineralne.

Cechy karmienia królików:

• W warunkach domowych główną dietą jest zielonka i siano. Nie należy podawać gałązek owoców pestkowych, ponieważ zawierają one szkodliwe substancje.
• Zwierzętom podaje się marchewkę, rzepę, surowe obierki ziemniaczane (w małych ilościach), buraki (stopniowo wprowadzane), jarmuż, dynię, cukinię, topinambur, ogórki i sałatę.
• Aby zapewnić królikom prawidłowy wzrost, karmi się je mieszanką zbożową zawierającą kukurydzę, owies i jęczmień. Alternatywnie, króliki otrzymują paszę mieszankową, która oprócz zboża zawiera mączkę, mączkę rybną lub kostną oraz różne dodatki.
• Króliki można karmić wyką, lucerną, koniczyną słodką, koniczyną łąkową i wierzbownicą kiprzycą. Trawę należy najpierw zwiędnąć, w przeciwnym razie może powodować problemy trawienne. Kiełki owsa, kukurydzy i żyta są również korzystne dla królików.
• Dopuszcza się dokarmianie roślinami łąkowymi dziko rosnącymi - pokrzywą, babką lancetowatą, trzciną, krwawnikiem, mniszkiem lekarskim, oregano i innymi gatunkami jadalnymi.
• Wiele dzikich ziół jest trujących. Królikom nie należy podawać cykuty, naparstnicy, glistnika ani pietruszki.

Przeczytaj inny nasz artykuł na ten temat, Kiedy i czym karmić króliki.

Tabela 2 przedstawia standardy żywieniowe dla dorosłych królików. Skład paszy dla dorosłych królików przedstawiono w tabeli 3.

Tabela 2

Tabela 3

Aby zapewnić prawidłowe trawienie, królikom zawsze podaje się siano lub zielonkę. Pojedyncza porcja jest możliwa tylko wtedy, gdy zawiera ona mączkę z trawy.

Hodowla królików

Szynszyle radzieckie charakteryzują się przeciętną płodnością. Samice zachodzą w ciążę kilka razy w roku. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 3,5 miesiąca, ale aby zapewnić miot, do krycia wybiera się samicę w wieku 5-6 miesięcy. Samica może kryć się do sześciu razy w roku.

Samica królika wchodzi w ruję co 5-7 dni, a zimą co 8-9 dni. W tym okresie samica jest niespokojna. Na czas krycia samicę umieszcza się w klatce samca, ale nie odwrotnie. Karmnik i poidło są usuwane podczas krycia. Aby sprawdzić, czy samica jest zakryta, umieszcza się ją z powrotem w klatce samca 5-6 dni po kryciu. Jeśli zachowuje się agresywnie, zapłodnienie zakończyło się sukcesem.

Polecamy przeczytać artykuł nt. krycie królików, zasady i cechy ich krycia.

Rozpalanie i pielęgnacja królików

Ciąża trwa 26-36 dni. Dwa tygodnie przed porodem przygotuj miejsce:

• klatka jest dezynfekowana;
• na podłodze rozsypujemy duże trociny lub słomę;
• regularnie wymieniaj wodę – powinna być świeża;
• Po 10-12 dniach samica wyściela gniazdo - gromadzi puch i słomę, jeśli tego nie zrobi, hodowca królików będzie musiał się sporo natrudzić.

Dla ciężarnej króliczki stworzone są sprzyjające warunki - nie ma hałasu, na czas podawane jest jej jedzenie i woda, sprawdzany jest jej stan zdrowia, nie dopuszcza się błysków światła i nie niepokoi się jej bez powodu.

Rozpalenie jest zazwyczaj łatwe i nie wymaga ingerencji człowieka. Samice szynszyli radzieckich są doskonałymi matkami, z łatwością karmiąc do dziesięciu kociąt. Laktacja jest wysoka – do 200 ml dziennie.

Zdarzają się przypadki, gdy samice zachowują się agresywnie, rozrzucając młode po całej klatce. Takie samice nie są rozmnażane i są odstrzeliwane, ponieważ samodzielne wychowanie młodych jest niezwykle trudne.

Przyczyny agresywnego zachowania u samicy królika:

• bez mleka;
• zapalenie sutek;
• kolejny upał;
• zimno w pokoju;
• Niedobór składników odżywczych w czasie ciąży.

Małe króliczki rodzą się nagie, ślepe i bezbronne. Nawet jeśli urodzi się ich wiele, nie zaleca się oddawania ich innym samicom. Małe króliczki szybko rosną na mleku matki. Wskaźniki przeżywalności są wysokie. Ich oczy otwierają się 10. dnia, a z gniazda wychodzą między 15. a 20. dniem.

W wieku jednego miesiąca króliki są oddzielone od matkiW tym czasie są już w stanie jeść zwykłą karmę dla królików.

Krzyżowanie szynszyli radzieckiej z innymi gatunkami

Aby uzyskać dobrą, tuczną masę, szynszyle radzieckie krzyżuje się z innymi rasami. Dobre rezultaty uzyskuje się krzyżując samice szynszyli radzieckich z samcami rasy białej olbrzymiej lub nowozelandzkiej białej.

Szynszyla olbrzymia

Szynszyla olbrzymia jest pod wieloma względami podobna do szynszyli radzieckiej, ale króliki olbrzymie są jeszcze większe i silniejsze. Rasa ta powstała ze skrzyżowania podgatunku srebrzystego z szynszylą flamandzką. Mają wydłużone, zaokrąglone ciało i stojące uszy. Ich sierść jest jasnoniebieska. Wokół oczu znajdują się śnieżnobiałe plamki. Spód ciała jest czysto biały.

Ten podgatunek jest korzystny w hodowli. Osobniki ważą 6-7 kg. Wymagają przestronnych klatek, dużej ilości wody i pożywienia.

Jak wybrać odpowiedniego królika?

Przy zakupie królików rasowych do hodowli należy sprawdzić dokumentację i ocenić wygląd, wiek i stan zdrowia zwierzęcia.

Zasady wyboru królików:

1. Bez dokumentacji zwierzęcia określenie podgatunku jest niezwykle trudne, zwłaszcza dla początkujących hodowców królików. Charakterystyczne ubarwienie nie ujawnia się od razu; rasę można rozpoznać dopiero po futrze po pierwszym linieniu.
2. Wymagana jest dokumentacja szczepień i badań weterynaryjnych. Wygląd królika może świadczyć o jego zdrowiu. Szynszyle radzieckie powinny mieć muskularną, dużą sylwetkę, a także:
   • puszysta wełna;
   • czyste oczy;
   • zachowanie aktywne;
   • pulchne ciało.
3. Ocenia się strukturę i kolor sierści – muszą one odpowiadać cechom charakterystycznym dla danej rasy.
4. Dokładnie sprawdzają, czy nie ma wad. Wady są powszechne u osobników rasowych, co czyni je nieodpowiednimi do hodowli.

W poniższym filmie ekspert omawia standardy rasy królików szynszylowych radzieckich:

Szczepienia i choroby

Najlepszym sposobem ochrony królików przed chorobami jest przestrzeganie właściwych praktyk hodowlanych i regularne szczepienia. Niektóre choroby rozwijają się tak szybko, że mogą zabić króliki w ciągu jednego lub dwóch dni.

Króliki są szczepione dwukrotnie:

• pierwsze szczepienie – w wieku 1,5 miesiąca;
• drugie szczepienie - 2-3 miesiące po pierwszym.

Najczęstsze choroby królików:

• Kokcydioza. Konieczne jest profilaktyczne leczenie środkami przeciwrobaczymi. Choroba może być śmiertelna, jeśli nie zostanie szybko leczona. Choroba atakuje wątrobę i jelita. Czynnikiem wywołującym są jednokomórkowe pasożyty zwane kokcydiami.
• Myksomatoza. Guzy pojawiają się na ciałach zwierząt. Jest to choroba wirusowa przenoszona przez owady krwiopijne. Zakażenie może również nastąpić poprzez kontakt z przedmiotami. Nie ma swoistego leczenia. Chore zwierzęta są eliminowane, pomieszczenia dezynfekowane i poddawane długotrwałej kwarantannie. Jedynym środkiem zapobiegawczym są szczepienia.
• Pasterelloza. Przenoszona przez dzikie ptaki i gryzonie. Objawy obejmują gorączkę, letarg i utratę apetytu. Występują krwawienia do narządów wewnętrznych. Nie ma skutecznego leczenia.

Recenzje rasy królików szynszylowych radzieckich

Przemysłowa hodowla radzieckich szynszyli koncentruje się na skórach – tanie futro jest w Rosji zawsze poszukiwane, ale spożycie mięsa króliczego jest ograniczone. Drobni hodowcy królików są bardziej zainteresowani mięsem, ponieważ sprzedaż skór w małych ilościach jest problematyczna.

Króliki radzieckie szynszylowe są łatwe w pielęgnacji i bardzo wydajne – ich właściciele otrzymują nie tylko wysokiej jakości, pięknie ubarwione futro, ale także mnóstwo smacznego mięsa. Rasa ta nadaje się do hodowli w różnych klimatach i poradzi sobie z nią nawet początkujący hodowcy królików.

Często zadawane pytania