Zasady obróbki skór krowich w oparciu o klasyfikację

Obróbka skór bydlęcych to kluczowy etap w produkcji skór. Skóry te stanowią podstawę różnorodnych produktów, od wytrzymałego obuwia i rzędów jeździeckich po stylowe ubrania i akcesoria. Od wyboru metody garbowania, po kolejne etapy obróbki, każdy etap wpływa na efekt końcowy.

Do czego wykorzystuje się skórę zwierzęcą?

Skóry zwierzęce mają różnorodne zastosowania w wielu gałęziach przemysłu. Poniżej przedstawiamy niektóre z głównych zastosowań skór:

• Skóry te służą do pozyskiwania skóry, z której następnie wytwarza się rozmaite produkty, takie jak buty, ubrania, torby, paski i akcesoria.
• Niektóre skóry, zwłaszcza futrzane, są wykorzystywane do wyrobu elementów garderoby, takich jak futrzane płaszcze, czapki i rękawiczki.
• W niektórych kulturach skóry wykorzystuje się do wyrobu tradycyjnych strojów, dywanów, biżuterii i innych przedmiotów artystycznych.
• Skórę i skóry naturalne można wykorzystywać do tapicerowania mebli, ponieważ stanowią one trwały i estetyczny materiał.
• Skóry są często wykorzystywane do tworzenia elementów dekoracyjnych wnętrz, takich jak dywany, poduszki i narzuty.
• W niektórych przypadkach skóry zwierzęce wykorzystuje się do tworzenia obudów instrumentów perkusyjnych, np. bębnów.
• Niektóre rodzaje skór wykorzystuje się w implantach medycznych, chirurgii plastycznej i innych zastosowaniach medycznych.

To tylko kilka przykładów, a zastosowanie skór może się różnić w zależności od regionu, kultury i konkretnej branży.

Jak klasyfikuje się skóry krowie?

Istnieje wiele różnych rodzajów skór bydlęcych, z których każda charakteryzuje się unikalnym stopniem twardości. Podczas ich obróbki ważne jest, aby dokładnie rozważyć wiele aspektów.

Śluzowaty

Sklizok (śluz) to rodzaj skóry bydlęcej charakteryzującej się pewnymi cechami. Ten rodzaj skóry pozyskuje się zazwyczaj od młodych zwierząt przechodzących z diety mlecznej na dietę roślinną. Skóry te charakteryzują się szeregiem unikalnych cech:

• Często charakteryzuje się obecnością wyraźnego paska na grzbiecie skóry.
• Po zakończeniu linienia sierść staje się mniej jaskrawa, co nadaje jej charakterystyczny wygląd.
• Tego typu skóry są aktywnie wykorzystywane do produkcji lycry i skór chromowych.

Skóry śliskie wymagają specyficznego podejścia do obróbki i mogą stanowić cenny surowiec do produkcji niektórych rodzajów skór.

Opoek

Skóra pozyskiwana z tuszy cielęcej charakteryzuje się obecnością włosa pierwotnego, który naturalnie odpada. Proces skórowania trwa od urodzenia do końca laktacji. Surowiec ten jest wykorzystywany do produkcji lycry i skóry chromowej.

kiełkować

Materiałem wyjściowym do produkcji są młode zwierzęta, które przeszły z diety mlecznej na dietę roślinną. Surowiec ten charakteryzuje się następującymi cechami:

• obecność pasa grzbietowego;
• matowe futro, które uległo wylinieniu.

Z tych skór bydlęcych wytwarza się lycrę i skóry chromowe. Grubość skóry waha się od 1,5 do 3 mm.

Jałówka

Ten rodzaj skóry pozyskuje się z osobników dorosłych. Z kolei ten typ dzieli się na kilka podgatunków:

• jasna karnacja (13-17 kg);
• średnia (17-25 kg);
• ciężki (ponad 25 kg).

Materiał ten jest wykorzystywany do produkcji juftu, czapraków i weluru.

Bychina

Ten rodzaj skóry pozyskiwany jest z kastrowanych byków o wadze ponad 17 kg, jak wskazuje nazwa. Materiał ma grubość do 5 mm, ale mimo to skóry bycze są bardzo trwałe, a produkty te służą przez wiele lat, zachowując atrakcyjny wygląd.

Ten rodzaj surowca jest szeroko stosowany zarówno do tłoczenia ręcznego, jak i mechanicznego. Skóra wołowa charakteryzuje się minimalnymi zmarszczkami w okolicy kołnierza. W zależności od wagi, skóra wołowa dzieli się na dwa rodzaje: lekką (17-25 kg) i ciężką (powyżej 25 kg).

Byk

Ten rodzaj skóry pozyskuje się z byków, które nie zostały wykastrowane. Charakterystyka tego materiału obejmuje:

• znaczna grubość;
• wysoka wytrzymałość.

Surowiec ten jest aktywnie wykorzystywany do produkcji juftu, maroko, napplaku i zasłon.

Czeprak

Skóry bydlęce tego typu mają swoje charakterystyczne cechy. Skóry te pozyskuje się najczęściej ze zwierząt dorosłych. Charakterystyka:

• Skóry te są bardzo trwałe, co czyni je atrakcyjnymi do wykorzystania w różnego rodzaju wyrobach skórzanych.
• Skóry są powszechnie używane do produkcji rozmaitych wyrobów skórzanych, takich jak jucht, czapraki i welur.

Podobnie jak każdy rodzaj skóry, czaprak wymaga szczególnej uwagi i specjalistycznych metod obróbki, aby zachować jego jakość i właściwości.

Nappa

Nappa to specjalny rodzaj skóry bydlęcej o unikalnych właściwościach. Oto niektóre z cech tego rodzaju skóry:

• Nappa charakteryzuje się zazwyczaj miękką teksturą i cienką grubością. Te cechy sprawiają, że jest szczególnie odpowiednia do produkcji miękkich i elastycznych przedmiotów.
• Mimo swojej cienkiej konstrukcji skóra jest bardzo wytrzymała, co czyni ją popularnym materiałem do różnych prac rękodzielniczych.
• Tego typu skórę często wykorzystuje się do wyrobu wysokiej jakości produktów, takich jak miękkie buty, foteliki samochodowe, torebki i akcesoria.
• Tkaninę Nappa można barwić na wiele kolorów, co daje projektantom dużą swobodę w tworzeniu rozmaitych stylów i kolekcji.
• Aby zachować jakość i wyjątkowe właściwości skóry, jest ona przetwarzana ze szczególną starannością, przy użyciu technologii pozwalających zachować jej miękkość i wytrzymałość.

Nappa to cenny materiał w przemyśle skórzanym, umożliwiający tworzenie stylowych i wygodnych produktów.

Yuft

Yuft to specjalny rodzaj skóry bydlęcej o unikalnych właściwościach. Oto kilka kluczowych cech tego rodzaju skóry:

• Jedną z głównych cech skóry juftowej jest jej miękkość i dobra ciągliwość. Dzięki temu doskonale nadaje się do produkcji elastycznych i wygodnych przedmiotów.
• Jut często wyróżnia się stosunkowo cienką grubością, co nadaje produktom wykonanym z tego materiału lekkość i wyrafinowanie.
• Skóra juchtowa jest oddychająca, dzięki czemu nadaje się do produkcji obuwia, odzieży i akcesoriów.
• Tego typu skórę często wykorzystuje się w przemyśle modowym do tworzenia stylowych i wyrafinowanych produktów, takich jak buty, torby, rękawiczki i inne akcesoria.
• Yuft jest dostępny w różnych kolorach, co daje projektantom szerokie pole do popisu dla kreatywności i tworzenia niepowtarzalnych kolekcji.
• Skóra juftowa wymaga starannej obróbki, aby zachować jej naturalne właściwości. Może to wymagać zastosowania specjalnych metod garbowania i wykańczania.

Skóra juchtowa nadal jest popularnym materiałem w świecie mody ze względu na swoje przyjemne właściwości dotykowe oraz możliwość tworzenia eleganckich i wygodnych produktów.

Przygotowanie skór do garbowania

Skóry bydlęce przeznaczone do dalszej obróbki muszą spełniać określone standardy, dlatego ważne jest przestrzeganie procedur produkcyjnych od samego początku. Przygotowanie skór do garbowania obejmuje następujące kluczowe kroki:

• Czyszczenie z resztek tłuszczu i mięsa. Pierwszym etapem procesu jest usunięcie resztek tłuszczu i mięsa. Jest to konieczne, aby zapewnić czystość materiału i gotowość do dalszych etapów obróbki.
• Chłodzenie na płaskiej powierzchni. Skóry rozkłada się i schładza na płaskiej powierzchni, z futrem pod spodem. Zapewnia to równomierne rozprowadzenie ciepła i przygotowuje materiał do kolejnych etapów obróbki.
• Nałóż grubą warstwę soli kuchennej. Obficie stosuje się sól kuchenną bez jodu. Ten etap jest niezbędny dla skutecznej konserwacji skór i zapobiegania rozkładowi materiału.
• Suszenie przez kilka dni. Skóry są suszone przez kilka dni, aż będą suche i elastyczne. Ten etap zapewnia proces konserwacji i nadaje skórze niezbędne właściwości.

Pielęgnacja skóry w domu

Istnieje wiele sposobów garbowania skór bydlęcych w domu, a wybór zależy od konkretnych warunków, preferencji i celów. Do popularnych metod należą mizdrowanie, garbowanie, natłuszczanie i inne.

Moczenie i mizdrowanie skór bydlęcych

Aby uzyskać skórę wysokiej jakości, konieczne jest odpowiednie namoczenie surowca. Instrukcje krok po kroku przedstawiają się następująco:

1. Dokładnie umyj skóry roztworami chemicznymi i wodą, aby usunąć wszelkie ślady krwi, brudu, konserwantów i tłuszczu. Upewnij się, że skóra jest jak najbardziej świeża na całej powierzchni. Proces moczenia składa się z dwóch etapów.
2. Skóry należy myć surfaktantem (środkiem powierzchniowo czynnym) przez 3-4 godziny w temperaturze roztworu 25°C. Do płukania należy wybrać płyn o twardości 5. Skóry należy załadować do wodowania wieczorem.
3. Roztwór zawiera sól (20 g/l), środek antyseptyczny (formaldehyd lub KFN – 1 g/l) oraz detergent (proszek do prania lub mydło w płynie – 2 g/l). Skóry należy mieszać co 10 minut przez cały proces.
4. Po zakończeniu płukania odcedź stary roztwór i przygotuj nową, podobną mieszankę do kolejnego moczenia. Dodaj skóry, wymieszaj i pozostaw na noc.
5. W drugim etapie moczenia roztwór powinien mieć twardość 5 i temperaturę 35°C. Czas moczenia zależy od zastosowanej metody konserwacji: mokro solone – 2-4 godziny, sucho solone – 8-12 godzin, świeżo suche – 24 godziny.
6. Rano zdejmij skórki, umieść je na kozłach, aby odsączyć płyn, a następnie wylej zużyty roztwór.

Mycie, marynowanie i piklowanie

Podczas stosowania garbnika chromowego do garbowania skóry konieczne jest stworzenie kwaśnego środowiska w tkance skóry, co sprzyja równomiernemu rozmieszczeniu cząstek garbnika we włóknach kolagenowych. Skórę można trawić kwasem siarkowym, octowym lub mrówkowym, albo ich kombinacją.

Instrukcje:

• Roztwór trawiący zawiera twardość wody (HL) od 2 do 5, sól (40 g/l), kwas octowy (5 g/l), kwas siarkowy (1,2 g/l) lub kombinację kwasu octowego (7 g/l) i soli (50 g/l). Czas trawienia wynosi 24 godziny, a temperatura roztworu utrzymuje się na poziomie 30°C.
• Przez pierwsze 2 godziny odbywa się ciągły obrót, po czym barkę można pozostawić na noc.
• Po zakończeniu procesu piklowania należy przeprowadzić kontrolę skóry, badając jej nacięcie barwnikiem metylowym.

Czerwony kolor powinien być jednolity na całej grubości nacięcia. Odczyn pH użytego płynu trawiącego powinien mieścić się w zakresie 3-3,4.

Zabieg opalania

Garbnik chromowy jest szeroko stosowany do garbowania skór, w tym skór bydlęcych. Rzemieślnicy stosują metodę jednoczesnego garbowania skór, gdzie po piklowaniu przystępują do garbowania w tym samym roztworze bez zdejmowania skóry.

Najpierw dodaje się wstępnie rozpuszczony suchy garbnik, a następnie, po równomiernym rozprowadzeniu garbnika w skórze, do roztworu dodaje się sodę oczyszczoną. Proces ten utrwala garbnik w skórze, nadając jej lepsze właściwości, takie jak zwiększona wytrzymałość i właściwości hydrofobowe.

Instrukcje krok po kroku:

• Podgrzej roztwór do piklowania do 40°C i dodaj suchy środek garbujący w ilości 9 g/l. Obracaj skóry przez 10 minut co godzinę.
• Po 12 godzinach podgrzej roztwór do 45°C i dodaj rozpuszczony suchy garbnik (9 g/l). Podczas drugiego opalania, które trwa 24 godziny, dodaj sodę oczyszczoną (2-3 g/l) rozcieńczoną w ciepłej wodzie.
• Na cztery godziny przed zakończeniem garbowania zneutralizuj skórę w tym samym roztworze z dodatkiem sody oczyszczonej (2,5 g/l) i siarczynu amonu (2,5 g/l) w kilku etapach co 10 minut. Utrzymuj temperaturę roztworu na poziomie 30–35°C.
• Część skórna powinna być zabarwiona na niebiesko, a pH powstałej cieczy powinno wynosić 6-6,5.
• Proces garbowania sprawdza się za pomocą testu wrzenia (BBT). Kawałek skóry o wymiarach 5x5 cm jest odcinany i zanurzany we wrzącej wodzie na 3 minuty. Jeśli stopień skrzepnięcia jest mniejszy niż 10%, proces garbowania uznaje się za zakończony.

Zdejmij gotowe skórki, umieść je na kozłach, aby odsączyć płyn, a następnie odstaw, aby odpoczęły.

Obejrzyj film o garbowaniu skór:

Prawidłowe tuczenie

Natłuszczanie to kluczowy etap obróbki skór bydlęcych, mający na celu nadanie im elastyczności, miękkości i atrakcyjnego wyglądu. Istnieją dwie główne metody natłuszczania: zanurzanie i smarowanie, ale ta pierwsza jest najczęściej preferowana.

Do przygotowania kompozycji tłuszczowej często stosuje się specjalistyczne pasty, dostępne zarówno w kraju, jak i importowane (polskie lub niemieckie). Wartości spożycia podane są zgodnie z instrukcją użycia.

Alternatywnie, można przygotować emulsję natłuszczającą z następujących składników: olej alizarynowy (40%), olej rybi (25%) i siarczanowany olej rybi (35%), masa całkowita 100%. Po natłuszczeniu skóry należy opłukać pod bieżącą wodą w temperaturze 30–35°C przez 30 minut. Następnie powiesić do wyschnięcia.

Jak suszyć?

W zależności od warunków, skóra jest suszona na drucie lub drążkach na zewnątrz, pod markizami, lub w ciepłych pomieszczeniach w sezonie zimowym. Po całkowitym wyschnięciu, rozłóż skórę na stole stroną do miąższu do góry i spryskaj ją ciepłą wodą.

Następnie ubijaj zwilżone skóry w specjalnych bębnach, używając gumowych kulek lub bloków, obracając je nieprzerwanie przez 2-3 godziny. Wyjmij zgniecione skóry i osusz je.

Gdzie i komu mogę sprzedać skórę krowią?

Sprzedaż skór krowich można realizować na wiele sposobów, w zależności od preferencji, zasobów i możliwości rynkowych. Oto kilka opcji, które warto rozważyć:

• Lokalne rynki i jarmarki. W takich miejscach często można sprzedać swoje skóry bezpośrednio kupcom. Skontaktuj się z organizatorami lokalnych targów rolnych lub targowisk, aby uzyskać informacje o tym, jak zaprezentować swoje produkty.
• Platformy internetowe. Korzystaj z platform handlowych online, takich jak Etsy, eBay, lub specjalistycznych platform sprzedaży skór. Dzięki temu możesz dotrzeć do szerokiego grona odbiorców, w tym kupujących z innych regionów lub krajów.
• Lokalne zakłady przetwórstwa mięsnego. Skontaktuj się z pobliskimi zakładami przetwórstwa mięsnego lub gospodarstwami rolnymi. Mogą być zainteresowane zakupem skór jako dodatkowego źródła dochodu.
• Garbarnie. Zbadaj lokalne lub regionalne garbarnie, które mogą być zainteresowane zakupem skóry do swoich produktów.
• Spółdzielnie rolnicze. Spółdzielnie rolnicze lub stowarzyszenia rolnicze w Twojej okolicy mogą zaoferować Ci zasoby i porady dotyczące sprzedaży skór.
• Zamówienia od rzemieślników. Jeśli są lokalni rzemieślnicy, którzy zajmują się obróbką skóry, skontaktuj się z nimi i zaproponuj im swoje produkty. Być może będą zainteresowani zakupem wysokiej jakości skór do swoich wyrobów.

Skóra bydlęca jest jednym z najbardziej poszukiwanych materiałów do produkcji wysokiej jakości skór. Prawidłowe metody garbowania pozwalają uzyskać miękką, gładką skórę bez pęknięć i defektów. W artykule przedstawiono metody garbowania skór oraz rekomendacje marketingowe.

Często zadawane pytania