Rodzaje boksów dla koni i ich rozmieszczenie

Boks dla koni to idealne miejsce do życia dla zwierząt. Znany jest również pod innymi nazwami, takimi jak boks czy boks. Jego głównym celem jest stworzenie koniom i ich właścicielom jak najbardziej komfortowych i bezpiecznych warunków. Pomaga również w tresurze, rozwijając ich uważność i spostrzegawczość.

Rodzaje boksów dla koni

Możesz zlecić budowę stoiska profesjonaliście lub zbudować je samodzielnie. Najpierw jednak zdecyduj, jaki rodzaj stoiska chcesz mieć:

• Stacjonarny. Jest to najczęściej spotykany typ konstrukcji montowany w stajniach. Ściany boksu są wykonane z drewna, cegły lub metalu, a przednia część jest wyposażona w drzwi. Konstrukcja nie jest przenośna.
  
• Przenośny. To przenośny model, który można łatwo zmontować i zdemontować. Jego głównym przeznaczeniem jest tymczasowe przetrzymywanie koni poza stadniną (np. podczas zawodów). Wykonany jest z tworzywa sztucznego lub lekkiej konstrukcji metalowej.
  
• Transformator. Są to złożone konstrukcje składające się z elementów zawiasowych w ścianach, umożliwiających ich rozbudowę. Są one szczególnie przydatne, gdy zachodzi potrzeba połączenia dwóch lub więcej maszyn.
  
  W tej kategorii znajdują się również przegrody teleskopowe, które zapewniają większą przestrzeń dla pojedynczego konia. Przegrody te są wykonane z metalu, plastiku i drewna.

Wymagania dotyczące boksów dla koni

Najważniejszą rzeczą w hodowli koni jest stworzenie im wygodnej, suchej i ciepłej przestrzeni, co jest szczególnie ważne w przypadku hodowli koni pełnej krwi angielskiej oraz klaczy z źrebakami. Rozmiar i materiały użyte do budowy boksu również mają znaczenie.

Główne parametry

Ponieważ konie spędzają większość czasu w boksach (z wyjątkiem lata, kiedy są wyprowadzane na padok), stajnie i boksy powinny być zlokalizowane na niewielkim podwyższeniu, aby uniknąć nadmiernej wilgoci. Jeśli część wspólna znajduje się na terenie nizinnym, podłoga w boksie będzie musiała zostać podniesiona.

Istnieją zasady tworzenia stoisk, których nie można ignorować:

• Standardowy rozmiar boksu dla przeciętnego konia wynosi 3x3 m, czyli 9 m kw., co zmniejsza ryzyko przewrócenia się paśnika, ograniczenia ruchu i utrudnienia jedzenia, dlatego optymalnym rozmiarem boksu jest 4x4 m (14 m kw.);
• Aby dokładnie określić parametry boksu, należy wziąć pod uwagę wagę i długość konia - boks powinien być 1,5-2 razy większy od samego konia, co umożliwi mu swobodne obracanie się;
• dla klaczy ze źrebakiem minimalny rozmiar wynosi 5x5 m, dla klaczy ciężkich – 4x4,5 m;
• Ponieważ konie lubią wolną przestrzeń, sufity powinny mieć co najmniej 3 m wysokości, ale lepiej, aby miały 4 m (dzięki temu konie nie będą uderzać się głowami podczas stawania dęba i będzie zapewniona swobodna cyrkulacja świeżego powietrza).
• wykonać przejście między stoiskami o szerokości 1,8-2 m;
• obowiązkowym wymogiem jest montaż drenaży do odprowadzania kału i moczu;
• materiał musi być przyjazny dla środowiska, bez użycia szkodliwych farb i lakierów oraz trwały – należy pamiętać, że konie mogą gryźć karmniki i ściany;
• Podczas montażu elementów ograniczających należy zwrócić uwagę, aby smycz nie przeszkadzała koniowi w pochylaniu głowy w stronę karmnika lub poidła, kładzeniu się lub poruszaniu.

Podczas budowy stoiska należy się upewnić, że jest tam odpowiednia liczba pracowników, którzy będą mogli korzystać ze stoiska (w celu sprzątania, pielęgnacji itp.).

Ściany

Jedna ze ścian boksu musi być wspólna, ponieważ boks jest zbudowany w obrębie całej stajni. Czasami boks składa się z dwóch takich ścian, na przykład, gdy znajduje się w narożniku, lub trzech lub czterech, co całkowicie oddziela zwierzęta między boksami (aby ograniczyć dostęp klaczy do konia itp.). Reszta to tylko przegrody.

Cechy ścian i materiałów:

• ogólny, czyli tylny – murowany, co wyeliminuje przeciągi i przenikanie zimnego powietrza zimą;
• przegrody dzielące - mogą być wykonane z drewna lub wytrzymałego metalu (aby zapobiec rozbiciu konstrukcji przez konia kopytami), ale w drugim przypadku wymagane jest zabezpieczenie ich nietoksycznymi środkami antykorozyjnymi;
• Zrób ścianki działowe tak wysokie, aby sięgały do ​​połowy sufitu;
• Jeżeli ściany są wykonane z cegły, metalu lub drewna i są zbyt wysokie, należy wykonać w nich otwory wentylacyjne;
• budować ściany w taki sposób, aby w razie konieczności można było wymienić uszkodzone elementy;
• Nie pozostawiaj szczelin pomiędzy deskami, gdyż utrudni to koniowi obgryzanie drewna;
• Wybieraj materiały, które są łatwe do dezynfekcji i nie ulegną uszkodzeniu pod wpływem środków dezynfekujących;
• Przegrody można wykonać z metalowej siatki, która umożliwi zwierzętom komunikowanie się ze sobą (jest dla nich ważne, aby widzieć inne zwierzęta, ponieważ są zwierzętami stadnymi).

Na szczególną uwagę zasługuje ściana przednia. Głównym wymogiem jest dobra widoczność, ponieważ koń nie może siedzieć cały czas w całkowicie zamkniętej przestrzeni. Znajdują się tam również drzwi wejściowe do boksu, a także miska z wodą i karmnik.

Rodzaje ściany czołowej:

• Z kraty. Wygodne rozwiązanie dla stajni z regularnymi gośćmi – zapobiega dosięganiu przez konia osób nieznajomych i ich gryzieniu. Kratkę można zamontować na całej wysokości boksu lub w jego połowie.
  
• Wykonany z drewna. Taka ścianka działowa nie powinna być zbyt wysoka; najlepiej, aby sięgała do poziomu barków konia, umożliwiając mu swobodne wystawianie głowy. Inną opcją jest zamontowanie kratki pośrodku przegrody, aby zapewnić mu dobrą widoczność.
  
• Wykonany z cegły. Stosuje się go, gdy pozostałe trzy ściany są wykonane z tego samego materiału. Wymagania są identyczne jak w poprzednich przypadkach.
  

Podłogi

Podłoga w boksie dla koni musi spełniać określone wymagania, wpływające na zdrowie i ogólne samopoczucie zwierzęcia. Ważne jest również ułatwienie czyszczenia przez personel. Dlatego łagodne nachylenie i zapewnienie kanału odpływowego są uważane za najważniejsze wytyczne.

Zapobiegnie to zaleganiu odchodów konia, a co za tym idzie zmniejszy ryzyko zatrucia przetworzonymi produktami i infekcji.

Szczególną uwagę zwraca się na materiał. Istnieje wiele opcji, każda z własnymi zaletami i wadami:

• Torf. Uproszczony projekt polegający na wykopaniu wierzchniej warstwy gleby i wypełnieniu jej torfem. Jest prosty, łatwy i szybki w wykonaniu, a po zastąpieniu jej nowym materiałem, stary materiał może służyć jako naturalny nawóz w ogrodzie.
  Istnieje jednak poważny minus: gdy mocz i kał mają kontakt z materią organiczną, rozwijają się mikroorganizmy chorobotwórcze, które stają się główną przyczyną chorób koni.
  
• Glina. W dawnych czasach stosowano gliniane podłogi, ale wielu rolników nadal z nich korzysta. Warunkiem jest obecność w regionie kamieniołomów gliny. W przeciwnym razie taka podłoga byłaby horrendalnie droga.
  Głównymi zaletami są stałe ciepło, właściwości antypoślizgowe, które eliminują ryzyko zranienia zwierząt, oraz właściwości hydrofobowe (nie wchłaniają moczu i kału, dzięki czemu nie powstaje nieprzyjemny zapach).
  Wśród wad wymieniają konieczność i wagę zrywania warstwy gliny trzy razy w roku, co jest bardzo problematyczne. Nowy materiał wymaga nakładów finansowych.
  
• Drewno. Materiał ten jest częściej stosowany w małych stajniach, zwłaszcza jeśli na posesji znajdują się odpady drewniane, ale eksperci uważają go za niepraktyczny, ponieważ drewno szybko wchłania wilgoć i zapachy, powodując pęcznienie i wydzielanie się smrodu. Ponieważ drewno staje się śliskie w kontakcie z obornikiem, konie często doznają urazów.
  
• Beton. To optymalne rozwiązanie dla wszystkich typów stajni, ponieważ beton nie wchłania płynów ani nie wydziela nieprzyjemnego zapachu moczu/kału, jest antypoślizgowy, nie gnije i jest uważany za najtrwalszy. Ponadto betonowa podłoga niezawodnie chroni boks przed gryzoniami, takimi jak szczury, myszy i tym podobne.
  Pierwszą wadą jest to, że cement nie jest uważany za drogi, ale biorąc pod uwagę powierzchnię, którą trzeba pokryć, staje się dość drogi. Drugą wadą jest to, że zimą beton przenosi tylko chłód, więc rolnik będzie musiał zgromadzić ogromne ilości siana i słomy, aby stworzyć kilka warstw ściółki.
  
• Guma. To nowoczesne rozwiązanie, najczęściej stosowane w prywatnych stadninach koni. Podłoga to mata gumowa, sprzedawana w dwóch wariantach: jednoczęściowa i wieloczęściowa, dopasowywana jak układanka. Dostępne są również modele z powłoką antygrzybiczną.
  Wśród zalet wymieniają łatwość czyszczenia, brak nieprzyjemnych zapachów i śliskości, kompatybilność ze wszystkimi środkami dezynfekującymi oraz trwałość. Jedyną wadą jest wysoka cena.
  

Drzwi

Rodzaj zainstalowanych drzwi do boksu decyduje o bezpieczeństwie zwierząt, łatwości wejścia dla personelu oraz dostępności miejsca. Główne wymagania to szerokość 1,2 m i wysokość 2,4-2,8 m. Parametry te zapobiegają urazom barków i bioder konia.

Klasyfikacja drzwi kabinowych ze względu na sposób otwierania:

• Wewnątrz lub na zewnątrz stoiska. Pierwsza opcja jest stosowana, gdy przestrzeń w boksach jest ograniczona, a druga, gdy przejście między boksami jest niewystarczające. Obie opcje są uważane za niewygodne, ponieważ konstrukcja drzwi wymaga przestrzeni równej ich otwarciu.
  
• Przesuwny. Wykonane są w stylu „coupe” i uważane są za optymalne – nie zajmują miejsca i nie ranią koni, ale są drogie.
  Urządzenie mocowane jest do prowadnic korytowych za pomocą specjalnych mechanizmów rolkowych u góry i u dołu, co umożliwia jego przesunięcie na jedną ze stron.
  

Ze względu na rodzaj konstrukcji drzwi dzienne dzielą się na:

• Solidny. To niezbyt wygodne rozwiązanie, ponieważ widoczność jest ograniczona, a wentylacja nie jest zapewniona, ale odpady z kabiny nie wydostają się na zewnątrz. Do budowy użyto ocynkowanego metalu i drewna.
  
• Krata. Składa się z pojedynczej metalowej kraty, co jest wygodne dla konia, ponieważ widzi, kto jest przed nim (czy to inni jeźdźcy, czy goście). Kolejną zaletą jest to, że zapewnia dopływ świeżego powietrza do boksu.
  Wadą jest to, że kiedy końskie łapy wyrzucają słomę i inne zanieczyszczenia, to samo dzieje się podczas karmienia.
  
• Łączny. Te drzwi kombinowane łączą w sobie wszystkie zalety dwóch poprzednich typów. Wykonane są w połowie z litego materiału (dolna część) i w połowie z metalowej siatki.
  

Przygotowanie stoiska

Głównymi elementami wnętrza boksu są karmnik, poidło i ściółka. Żadne inne elementy nie są wymagane. Niektórzy hodowcy koni, posiadający mniejsze boksy, rezygnują z żłobu i zamiast tego rozrzucają siano bezpośrednio na podłodze, ale to rozwiązanie jest uważane za niepraktyczne, ponieważ konie tratują większość suchej paszy.

Karmniki i poidła

Oba rodzaje produktów mają takie same wymagania. Są one następujące:

• wysokość montażu – od 60 do 70 cm nad poziomem podłogi;
• głębokość – od 25 do 35 cm, w zależności od wielkości konia;
• wszystkie krawędzie muszą być zaokrąglone - bez ostrych narożników;
• powierzchnia nie może zawierać wiórów drzewnych ani innych elementów mogących spowodować obrażenia u koni;
• brak pęknięć, zapobiegających wyciekaniu wody i wysypywaniu się luźnej paszy oraz namnażaniu się drobnoustrojów chorobotwórczych (pasza może gromadzić się w pęknięciach);
• materiał jest możliwie naturalny, niepoddany działaniu substancji toksycznych (farb, lakierów itp.);
• łatwość konserwacji i dezynfekcji, dlatego wybieraj proste konstrukcje;
• przydatność do zamierzonego celu – jeśli jest to siano, to żłób musi być przepuszczalny dla powietrza; jeśli jest to sypka pasza, to karmnik musi być solidny.

Materiały do ​​karmników i poideł:

• tworzywo sztuczne o wysokiej wytrzymałości;
• metal ocynkowany i nierdzewny;
• wypalana glina.

Karmniki stanowiskowe, czyli karmniki indywidualne, są stosowane w boksach. Mogą być prostokątne, kwadratowe, trójkątne, okrągłe itp.

Rodzaje podajników ze względu na ich przeznaczenie:

• Do siana i świeżej trawy. Powszechnie znane jako „żłób”. Zazwyczaj są to zawieszone konstrukcje kratowe z tackami zainstalowanymi pod spodem, które zapobiegają rozlewaniu się płynów.
  Jeśli żłób jest solidny, w środku montuje się ruszty, aby zapewnić dozowanie paszy w odmierzonych dawkach (koń nie będzie mógł dostać dużej ilości siana na raz). Odległość między rusztami powinna wynosić co najmniej 8 cm, a maksymalnie 12 cm.
  
• Do owsa, ziaren, mieszanek paszowych, koncentratów i pasz granulowanych. Karmniki powinny być na tyle małe, aby podawać pojedynczą porcję. Jedyną opcją są solidne konstrukcje. Dla wygody w większych stadninach koni stosuje się systemy lejowe.
  

W kabinie zamontowano poidła, które się nie przewrócą, może to być pojemnik przymocowany do podłogi lub podwieszony do jednej ze ścian (najczęściej przedniej).

Obecnie najczęściej używane są automatyczne modele kubków z zaworami językowymi. Konstrukcja jest podłączona do rury wodnej, a gdy koń włoży głowę do koryta, zawór jest naciskany, uwalniając wodę w odmierzonych dawkach.

Pościel

Wiele infekcji przenoszonych jest przez pościel, powodując choroby i śmierć zwierząt. Dlatego musi ona spełniać najważniejsze wymagania: dobrze wchłaniać wilgoć, co zapobiegnie zaleganiu moczu i uwalnianiu szkodliwego amoniaku.

Istnieją inne niuanse:

• wygodne do leżenia;
• umiejętność kopania kopytami;
• przyjazność materiału dla środowiska;
• tworzenie ciepła, co jest ważne w okresie zimowym;
• brak ostrych elementów (kąsków, cierni itp.).

Do boksów dla koni dostępne są następujące rodzaje ściółki:

• Słoma. Najpopularniejszy rodzaj, ponieważ surowiec jest uważany za ciepły, miękki i przepuszczalny dla wilgoci. Słoma jest również tania. Wadami są obecność zarodników grzybów i kurzu, co wymaga obróbki.
  Dla koni wybierz słomę pszenną, ponieważ nie zawiera ona żadnych ostrych elementów. Słoma owsiana i jęczmienna nie są zbyt odpowiednie.
  
• Trociny drzewne. Różnią się od słomy tym, że są wolne od grzybów chorobotwórczych i pyłu. Stanowią pełnowartościowy zamiennik słomy. Wadą jest to, że nie nadają się do wykorzystania jako materia organiczna po oborach; stają się ciężkie, co utrudnia czyszczenie.
  Jeśli kupisz trociny od nieuczciwych sprzedawców, istnieje ryzyko, że surowiec może zawierać gwoździe, szkło, duże, ostre drzazgi oraz substancje chemiczne z farb i lakierów. Ponieważ jest szybko prasowany, materiał nie wytwarza dobrze ciepła.
  
• Kotlety konopne. Posiada wysokie właściwości higroskopijne, co czyni go uważanym za najlepszy współczesny surowiec. Kolejną zaletą jest niskie zużycie, ponieważ nie wymaga wymiany całej warstwy, a jedynie uzupełniania. Zużyty materiał jest wykorzystywany jako nawóz do roślin.
  Wady: wysokie koszty i duża rotacja kadr.
  
• Papier. Jest rozprowadzany w postaci rozdrobnionej. Jest tani, ale jego spożycie jest wysokie.
  
• Torfowiec. Jest miękki, niepalny, ale szybko moknie, jest ciężki i drogi.
  

Można zastosować maty gumowe, ale należy je kłaść wyłącznie na betonowej podłodze, gdyż istnieje ryzyko przecieków, na które drewniana podłoga nie jest odporna.

Bezpieczeństwo podczas postoju

Wysoki poziom bezpieczeństwa to ważny wymóg dla boksu dla koni. Konie są dość duże i silne, więc mogą w każdej chwili zburzyć konstrukcję, przebić się przez przegrodę lub wyważyć drzwi, zwłaszcza jeśli mają dominującą naturę.

Inne środki ostrożności, które należy podjąć:

• Ukryj wszystkie przewody i inne elementy instalacji elektrycznej - zamaskuj je specjalnymi urządzeniami, umieść w przegrodzie, poprowadź instalację elektryczną pod sufitem, w przeciwnym razie koń może zostać porażony prądem;
• Przed wpuszczeniem zwierzęcia do boksu należy dokładnie sprawdzić wszystkie ściany, podłogę, karmniki itp. pod kątem pęknięć, wystających ostrych przedmiotów z materiałów lub elementów mocujących z konstrukcji – czynności takie należy wykonywać okresowo, ponieważ konie mogą ulec zranieniu;
• Aby uniknąć chorób, jesienią ocieplaj pomieszczenia izolacją budowlaną lub podłącz systemy grzewcze;
• Zawsze przywiązuj konie, w tym celu wyposaż boks w mocne elementy.

Aby zapewnić koniom komfortowy pobyt w boksie, należy przestrzegać podstawowych wymagań dotyczących materiałów, bezpieczeństwa, rozmiaru boksu i wielkości zwierzęcia. Jeśli zdecydujesz się na hodowlę koni, wybierz najtrwalsze konstrukcje, pamiętając jednak, że konie muszą się wzajemnie widzieć.

Często zadawane pytania