Jakie są rodzaje siodeł dla koni? Jak siodłać konia?

Siodło to specjalny element wyposażenia konia, który zapewnia komfort zarówno jeźdźcowi, jak i koniowi. Dostępne jest w różnych wzorach, zapewniając jeźdźcowi komfort i optymalną ochronę grzbietu konia przed przeciążeniami i urazami.

Z czego składa się siodło?

Kształt i waga siodła zostały dobrane eksperymentalnie. Każda linia siodła została starannie przemyślana, a każdy element pełni określoną funkcję.

Jeździec siedzący na koniu bez siodła przenosi ciężar ciała na grzbiet zwierzęcia. Kości kulszowe przejmują ciężar. Siodło rozkłada obciążenie na całą powierzchnię styku.

Siodło składa się z następujących elementów:

1. Łukasz — giętka część ramy. Pozwala jeźdźcowi siedzieć pewniej i bezpieczniej w siodle. Istnieją dwa rodzaje łęków: przedni i tylny.
2. Siedziba — znajduje się pod dziobem. To właśnie tam siedzi pasażer podczas jazdy.
3. Archak, czyli lenczik, to sztywna rama składająca się z łęku i bocznych ławek. Wykonana jest z laminowanego drewna, plastiku lub włókna szklanego. Rozmiar i kształt archaka decydują o wyglądzie siodła.
4. Obwód - strzemiona (nazywane również puśliskami).
5. Strzemiona są mocowane do siodła za pomocą puślisk i strzemion. Zapewniają one bezpieczną jazdę i pozwalają jeźdźcowi na manewrowanie poprzez zmianę środka ciężkości.
6. Schneller — zamki, do których przymocowana jest lina strzemienia.
7. Skrzydło —elementy wykonane ze skóry. Służą do zakrycia klamer mocujących strzemiona i popręg. Kształt skrzydełek zależy od rodzaju siodła. Siodła ujeżdżeniowe mają proste i wydłużone skrzydełka, natomiast siodła skokowe mają krótkie, lekko wysunięte do przodu skrzydełka.
8. koc potowy — umieszcza się ją pod siodłem, aby zwiększyć komfort konia. Wykonana jest z naturalnego materiału, który dobrze wchłania pot konia.
9. Poduszka na siodło — jest wypchany wełną lub materiałem syntetycznym. Zapobiega to dotykaniu siodła do kręgosłupa zwierzęcia.
10. Popręgi — paski oplatające ciało konia i utrzymujące siodło na jego grzbiecie. Wykonane ze skóry lub materiału syntetycznego.
11. Martingale — skórzane paski biegnące od opaski do opaski. Są one niezbędne, aby zapobiec zbyt wysokiemu unoszeniu głowy.

Rodzaje siodeł

Jazda konna to sport, rozrywka, metoda rehabilitacji i terapii i nie tylko. W zależności od przeznaczenia, siodła różnią się konstrukcją, wagą, kształtem itd.

Kawaleria

Są to siodła wojskowe i robocze przeznaczone do długich przejażdżek konnych. Wcześniej były używane w wojsku i były wyposażone w mocowania do ładunku i broni.

Cechy szczególne:

• trwałe drzewo (wykonane z drewna lub stali) zapewnia wysoki poziom odporności na zużycie i rozkłada obciążenie w sposób możliwie najbardziej równomierny;
• waga - od 8 do 11 kg;
• materiał wykończeniowy - szorstka i wytrzymała skóra;
• maksymalne obciążenie - 30 kg;
• zaprojektowane do ciągłych przejść trwających 6–7 godzin.

Damski'

Siodła damskie wynaleziono w XIV wieku. Ich konstrukcja została zaprojektowana z myślą o kobiecym ubiorze – kobiety w długich sukniach dosiadały koni bokiem.

Cechy siodełka bocznego:

• uprząż wyposażona jest tylko w jedno strzemię;
• Przednie łuki są dwa - jedną stopę umieszcza się pomiędzy nimi, drugą zaś w strzemieniu.

W latach dwudziestych XX wieku kobiety zaczęły nosić spodnie. Istnienie damskiej wersji siodła stało się przestarzałe. Używa się go głównie na pokazach jeździeckich, a rzadziej na zawodach.

Konie wyścigowe

Zaprojektowane wyłącznie do wyścigów, jest to najlżejsze siodło wśród uprzęży jeździeckich. Wygląda bardzo elegancko i brakuje mu wielu elementów stosowanych w innych sportach.

Cechy siodła wyścigowego:

• waga do 2 kg;
• bez kokard i poduszek;
• wyposażone w krótsze popręgi i małe skrzydła;
• kształt - płaski.

Siodło wyścigowe jest zupełnie nieodpowiednie do zwykłej jazdy. Dżokeje nie siedzą w takich siodłach, lecz stoją w strzemionach.

Skoki sportowe

Eleganckie siodło wyścigowe zaprojektowane specjalnie do skoków przez przeszkody. Jego konstrukcja uwzględnia zwiększone obciążenie, jakiego doświadczają konie podczas skoków.

Cechy siodła skokowego:

• Posiada solidniejszą konstrukcję w porównaniu do wersji wyścigowej;
• wyposażone w duże, pogrubione skrzydła;
• konstrukcja zapobiega zsuwaniu się nóg jeźdźca do przodu podczas lądowania konia po skoku;
• Tylna kokarda jest okrągła lub kwadratowa, aby ułatwić dopasowanie.

Konkurs ujeżdżania

Rodzaj siodła sportowego przeznaczonego do ujeżdżenia. Ma bardziej wypukłą terlicę niż inne siodła. Siodło zostało zaprojektowane tak, aby umożliwić jeźdźcowi głębokie siedzenie i utrzymanie nóg w pozycji wyprostowanej.

Cechy siodła ujeżdżeniowego:

• skrócone siedzisko - zapewnia jeźdźcowi najgłębszą możliwą pozycję siedzącą, niezbędną do jazdy;
• długie i wąskie skrzydła - do podtrzymywania nogi w pożądanej pozycji;
• zredukowano tapicerkę, zwężono i skrócono półki.

Uniwersalny

To siodło, dzięki swojemu uniwersalnemu kształtowi, jest używane w wielu dyscyplinach jeździeckich. Nadaje się również do jazdy ogólnej, takiej jak spacery, polowania, treningi i inne.

Cechy uniwersalnego siodła wyścigowego:

• waga - około 5 kg;
• rozmiary - średni;
• Siedzisko jest miękkie, wyposażone w duże skrzydełka.

WKKW

Wygląd siodeł jest bardzo podobny do ich uniwersalnych odpowiedników. Są one używane w szerokiej gamie zawodów jeździeckich. Siodło WKKW jest wymagane na drugi dzień WKKW – do gonitw z przeszkodami i crossu, a także do galopu w siodle terenowym. Nadaje się również do zwykłych stępów i jazdy konnej.

Cechy siodła do WKKW:

• w odróżnieniu od uniwersalnego, wyposażony jest w skrzydło i poduszkę skierowane bardziej do przodu;
• skrzydło często wyposażone jest w zewnętrzne podnóżki - rozwiązanie to jest niezbędne dla zapewnienia wsparcia podczas lądowania w terenie;

Kozak

Przeznaczone są do długich podróży. Ich kształt radykalnie różni się od innych siodeł. Głównymi elementami są błotniki, łuk i podkładki. Konstrukcja umożliwia jeźdźcom kłusowanie w pozycji stojącej z wyprostowanymi nogami.

Cechy szczególne:

• Posiada specjalny kształt i małą rączkę, co pozwala na wykonywanie akrobacji;
• Wszystkie produkty posiadają kaburę i torbę na żywność;
• odległość między łękami jest mniejsza niż w przypadku wszystkich innych siodeł;
• łuk drewniany o profilu wklęsłym;
• poduszka z miękkim wypełnieniem - kładzie się ją na archaku, a na niej - siodło;
• zaopatrzony w pachwinę.

Pakhva to uprząż lub pasek na ogon. Jeden koniec jest przymocowany do tylnego łęku siodła. Drugi koniec ma miękką pętlę, przez którą przeciąga się ogon konia. Pakhva zapobiega zsuwaniu się siodła z szyi konia podczas stromych zjazdów, trudnego terenu i jazdy akrobatycznej.

Oficerowie

Przeznaczone są na parady i różnego rodzaju imprezy wojskowe. Używane są przez policję konną i wojsko. Inną nazwą są siodła warszawskie.

Cechy siodła oficerskiego:

• charakteryzuje się wygodnym, głębokim dopasowaniem;
• wyposażone w liczne pierścienie, torby i paski do mocowania ładunku i broni;
• Posiada wygięcie zapewniające wygodę koniowi - siodło nie ociera grzbietu zwierzęcia przez długi czas, dzięki czemu nadaje się do jazdy pieszej i terenowej.

Kowboj

Inną nazwą tych siodeł jest „western”. Ten model był używany przez kowbojów pasących bydło. Kształt siodła zapewnia kowbojowi stabilną i wygodną pozycję, nawet podczas gwałtownych ruchów i postoju konia.

Cechy siodła kowbojskiego:

• duże i ciężkie – do 15 kg;
• główną różnicą w stosunku do innych typów siodeł jest róg lassa;
• głęboki kształt i wysoka kokarda - zapewniające pewne dopasowanie i jednocześnie uwalniające ręce kowboja;
• szerokie strzemiona - aby kowboj mógł stać, gdy koń biegnie;
• podkładki skórzane - chroniące stopy przed kolczastymi krzewami;
• Konstrukcja zapewniająca wygodę zwierzęciu - dzięki szerokiemu łękowi ciężar jeźdźca rozkłada się możliwie równomiernie (siodło nadaje się do długich przejażdżek).

australijski

Wyglądają jak unikalna hybryda siodeł kowbojskich i klasycznych europejskich. Zapewniają wygodną pozycję jazdy i nadają się na długie przejażdżki.

Cechy siodła australijskiego:

• lekka waga;
• projekt przyjazny dla koni;
• w kształcie miękkiego krzesła;
• Z przodu znajdują się małe nakolanniki.

Bezlenczikowje

To siodło treningowe. Wyróżnia się miękkością na tle innych typów. Przeznaczone jest do jazdy konnej na koniach ze słabym lub kontuzjowanym kręgosłupem.

Cechy siodła bezdrzewnego:

• nie ma sztywnej podstawy (drzewa);
• materiał - skóra;
• Na grzbiet konia nakłada się specjalne żelowe podkładki.

Zwierzęta juczne

Zaprojektowano je specjalnie dla jeźdźców przewożących torby, worki i plecaki. Ich konstrukcja obejmuje bezpieczne mocowania ładunku. Siodła te są popularne w terenie górzystym, gdzie wózki nie są dostępne.

Cechy siodła jucznego:

• drzewo wykonane jest z klejonego drewna, ale może być również wykonane z metalu;
• wierzch pokryty jest miękką skórą, druga opcja to filc;
• Mocuje się go do konia za pomocą dwóch popręgów, aby zapewnić pewniejsze trzymanie ładunku;
• siodło wyposażone jest w uprząż i napierśnik, zapobiegające zsuwaniu się pakunków podczas zjazdu;
• maksymalny udźwig: 100–130 kg.

hiszpański

To lekka wersja australijskich siodeł z europejskim akcentem. Jej główną zaletą jest komfort, wynikający z konstrukcji, oraz odporność na długie okresy jazdy. Siodła te sprawdziły się doskonale jako siodła treningowe, dzięki czemu idealnie nadają się do nauki jazdy konnej.

Cechy siodła hiszpańskiego:

• Z tyłu znajduje się podwyższona część zapewniająca wygodę noszenia;
• Z przodu nie ma kokardy, zamiast niej jest mały bok.

Siodła do skoków

To siodło wygląda nieco nietypowo w porównaniu z innymi typami siodeł. Jeźdźcy używają go do ćwiczeń sportowych – bezpośrednio na koniu lub w jego pobliżu.

Cechy siodeł do woltyżerki:

• ma konstrukcję uniemożliwiającą rozmontowanie;
• wszystkie części są ściśle ze sobą połączone;
• niewielki archak uzupełniony jest poduszkami;
• Do tyłu przymocowane są uchwyty, których jeździec trzyma się podczas wykonywania ćwiczeń.

Jak wybrać siodło?

Siodło powinno być wygodne dla człowieka i jednocześnie nie powodować dyskomfortu u zwierzęcia.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze siodła:

1. Rodzaj działalności. Do jazdy konnej, do sportu, do niektórych dyscyplin jeździeckich.
2. Cechy fizyczne konia. Odnosi się to do specyficznej budowy ciała różnych ras, wysokości w kłębie i szerokości grzbietu.
3. Rozmiar. Określa się ją na podstawie odległości między półkami archaka – czyli szerokości siodła. Im szerszy grzbiet konia, tym większy rozmiar. Siodła zazwyczaj występują w dwóch rozmiarach: dla człowieka i dla konia. Pierwszy rozmiar określa się na podstawie długości nóg, drugi na podstawie szerokości grzbietu zwierzęcia.

Wybór siodła jest utrudniony przez brak standardowej tabeli rozmiarów (rozmiary różnią się w zależności od producenta). Przed zakupem koniecznie przymierz siodło. Najlepiej skonsultować się ze specjalistą, który pomoże Ci dobrać odpowiednie siodło i inne akcesoria dla Twojego konia.

Jak zrobić siodło własnymi rękami?

Wykonanie prawdziwego siodła to złożony i pracochłonny proces. W przypadku projektów DIY najlepiej wybrać najprostszy możliwy model. Zalecane jest doświadczenie w pracy ze skórą.

Do pracy potrzebne będą:

• karton;
• drut;
• sklejka, drewno lub plastik, włókno szklane;
• guma piankowa;
• skóra lub gruba tkanina;
• paski - robione własnoręcznie lub kupne;
• plik;
• młotek;
• gwoździe lub zszywacz - do łączenia części.

Procedura wykonania siodła:

1. Przymocuj 1,5-metrowy kawałek drutu do grzbietu zwierzęcia. Dociśnij go mocno, formując kontur grzbietu. Umieść przednią część archaka 5 cm poniżej łopatek konia.
2. Połóż drut na tekturce i odrysuj jego kontur. Wytnij element wzdłuż konturu i połóż go na plecach, aby go przymierzyć. W razie jakichkolwiek rozbieżności popraw wzór.
3. Łuk można wykonać ze sklejki, plastiku, drewna lub włókna szklanego.
4. Umieść drut, wygięty w stronę grzbietu konia, na materiale i wytnij go. Jest mało prawdopodobne, że od razu uzyskasz idealny kształt – będziesz musiał go poprawić.
5. Wyściel obie strony – zewnętrzną i wewnętrzną – różnymi materiałami. Do podszewki wewnętrznej użyj gumy piankowej. Złóż ją na 3-4 warstwy i przytnij wzdłuż krawędzi archaku, pozostawiając 1-2 cm marginesu.
6. Wytnij podstawę z arkusza sklejki. Umieść ją na łuku, odcinając nadmiar. Umieść warstwę gumy piankowej między przygotowaną podstawą a drzewkiem. Przymocuj konstrukcję gwoździami.
7. Przykryj zewnętrzną część archaka grubą warstwą materiału, tak aby pokrył całe ciało.
8. Kup popręgi w sklepie. Zamocuj je po obu stronach siodła – pamiętaj, aby były symetryczne, w przeciwnym razie trudno będzie kontrolować konia.

Film instruktażowy jak zrobić siodło:

Jak założyć siodło koniowi?

Aby bez problemu osiodłać konia, najpierw musisz zdobyć jego zaufanie. Wcześniej koń przechodzi podstawowe szkolenie i uczy się komend.

Kolejność siodeł:

1. Sprawdź grzbiet zwierzęcia. Załóż siodło, jeśli nie ma żadnych obrażeń ani otarć. Usuń siano, kolce i inne zanieczyszczenia z grzbietu.
2. Połóż podkładki lub poduszkę na czystych plecach.
3. Podejdź do konia z lewej strony. Załóż strzemiona i popręg na siedzisko, a siodło umieść na kłębie.
4. Sprawdź, czy strzemię lub popręg znajduje się pod siodłem. Przesuń siodło na plecy.
5. Opuść popręgi i zaciśnij paski, aż włożysz palec między ciało konia a pasek. Popręgi zaciśniesz całkowicie później, gdy już będziesz w siodle.
6. Opuść i wyreguluj strzemiona. Dopasuj ich długość indywidualnie do swoich potrzeb.

Film instruktażowy jak siodłać konia:

Szeroka gama siodeł często prowadzi przeciętnego jeźdźca do błędnego wyboru. Nie ma standardów. Wybór zależy od zadania, jakie ma wykonać, oraz od różnic w budowie ciała zwierzęcia. Jeźdźcy różnią się również postawą. Uwzględnienie wszystkich czynników wpływających na wybór siodła zapewni komfort zarówno jeźdźcowi, jak i koniowi.

Często zadawane pytania