Koń pociągowy cygański (tinker): opis, cechy, pielęgnacja, utrzymanie i przeznaczenie

Konie rasy tinker to rasa koni, która uzyskała oficjalny status zaledwie dwie dekady temu. Dziś irlandzki cob jest znany na całym świecie. Ten krępy, silny i zwarty koń jest ceniony przez hodowców. Rasa ta jest szczególnie popularna w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Pojedynczy irlandzki cob kosztuje 20 razy więcej niż zwykły ogier.

Dane historyczne o rasie

Tinker to hybryda rasy cygańskiej i irlandzkiej. Oficjalnie rasa ta nazywa się cygańskim koniem pociągowym. Jednak w Niemczech i Holandii te małe konie nazywane są końmi tinker. W Wielkiej Brytanii słowo to jest używane do określenia Cyganów, ale niesie ze sobą konotację pogardy. W Irlandii nazywane są „cob”. Angielskie słowo „cob” oznacza małego, krzepkiego konia.

W dosłownym tłumaczeniu z języka angielskiego „tinker” oznacza „majsterkować”. Rzemiosło to było popularne wśród rumuńskich Romów, którzy wyemigrowali do Anglii.

W Wielkiej Brytanii Cyganie są znanymi znawcami koni i istnieją od 600 lat. Od tego czasu rozwija się nowa rasa, utworzona z koni lokalnych i romskich.

Coby irlandzkie to potomkowie wytrzymałych koni rasy cygańskiej, nigdy nie rozpieszczanych przez właścicieli. Cyganie zawsze cenili konie, ale nigdy nie byli w stanie zapewnić im odpowiedniego pożywienia, opieki weterynaryjnej ani właściwej pielęgnacji. Nawet podkowy były luksusem dla większości koni rasy cygańskiej. Trudności, z jakimi borykały się te konie, ostatecznie miały pozytywny wpływ na późniejszą rasę – coby irlandzkie są wytrzymałe, niewymagające i odporne na choroby.

Romowie nie prowadzili żadnej konkretnej hodowli ani nie posiadali żadnych dokumentów, dlatego nie ma dokładnych informacji o przodkach tych ras. Uważa się, że rasy tinker mają krew z:

• Wyżyny;
• Clydesdale’y;
• hrabstwa;
• Walijskie Coby i inne.

Ostateczne ukształtowanie rasy nastąpiło pod koniec lat 40. XX wieku, ale oficjalny status uzyskała dopiero w 1996 roku. Za założyciela rasy uznaje się ogiera Cushti Bok. Cygańskie konie pociągowe – tak brzmi oficjalna nazwa. Obecnie rasa ta znajduje się w kilku księgach stadnych i cieszy się ogromną popularnością wśród miłośników koni.

Wzrost i waga

Cob irlandzki to niska rasa, mierząca od 1,35 do 1,6 metra wysokości. Nie ma ścisłych norm wzrostu dla kotów rasy tinker. Ze względu na tę dużą rozpiętość wzrostu, koty rasy tinker dzieli się na trzy grupy (zgodnie z klasyfikacją amerykańską):

• klasyczny cygański – 1,43-1,55 m;
• mini Cyganka – poniżej 1,43 m;
• Grand Gypsy – ponad 1,55 m.

Masa poszczególnych osobników może się również znacznie różnić – od 240 do 700 kg.

Wygląd zewnętrzny i inne cechy

Wszystkie koty rasy tinker, niezależnie od umaszczenia, wielkości i wagi, mają mocną budowę. Ich ciała są masywne, silne, szerokie i muskularne. Grzbiet jest prosty.

Inne szczegóły wyglądu:

• Głowa jest lekko szorstka, profil haczykowaty, uszy duże.
• Szyja jest gruba i pięknie wygięta.
• Pod dolną szczęką znajduje się broda.
• Kłąb jest niski, łopatki silne i strome.
• Nogi zdobią fryzy. Kopyta są potężne i mocne. Możliwa jest postawa „puk-puk”. Postawa ta jest uważana za wadę u innych ras, ale nie u Dzwoneczków.
• Grzywa, czubek głowy i ogon są bujne i gęste.

Fryzy to gęste futro na końskich nogach. Nazwa pochodzi od rasy koni o tej samej nazwie. Te kępki futra zdobią końskie nogi i chronią je w chłodne dni.

Garnitur

Rasa ta wyróżnia się srokatym umaszczeniem – ciemnym tłem z białymi plamami. Istnieją również odmiany srokate, siwe i czarne. Coby irlandzkie mają trzy różne wzory srokate:

• Koniec. Inną nazwą tego koloru jest „calico”. Charakteryzuje się obecnością asymetrycznych białych plam rozrzuconych po całym ciele. Plamy te zazwyczaj nie wykraczają jednak poza linię biegnącą wzdłuż grzbietu, od ogona do kłębu. Przynajmniej jedna kończyna jest ciemna. Czasami wszystkie cztery kończyny są ciemne. Ogon nie jest cętkowany.
• Tobiano. Nogi są zazwyczaj białe. Jedna lub obie strony ciała są ciemne. Przód ciała ma owalne i okrągłe plamy, pokrywające ciało od klatki piersiowej do szyi. Ogon jest dwubarwny. Głowa jest ciemna, ale czasami występują na niej białe plamy, takie jak „gwiazdka” na czole.
• Tovero. Połączenie overo i tobiano. Tovero powstaje w wyniku skrzyżowania osobników o różnym umaszczeniu, gdy żadna z cech rodzicielskich nie staje się dominująca.

Konie zimnokrwiste rasy cygańskiej mają nie tylko wielokolorową sierść, ale także skórę – pod ciemną sierścią są szare, a pod jasną różowe.

Charakter i usposobienie

Konie cygańskie mają bardzo spokojne usposobienie. Pozostają spokojne pomimo wszelkich bodźców. Koby flegmatyczne trudno wyprowadzić z równowagi, nawet przy największych chęciach. Ze względu na swoje niezwykle spokojne usposobienie, konie tinker są idealne dla początkujących jeźdźców.

Styl życia i siedlisko

Tinkersi są bezpretensjonalni i niewymagający dzięki romskiej krwi. Przodkowie irlandzkich Cobów, zahartowani koczowniczym trybem życia Romów, przekazali swoim potomkom wyjątkowe umiejętności przetrwania.

Z powodu braku stajni, odpowiedniego odżywiania i opieki weterynaryjnej, konie romskie rozwinęły niezwykłą wytrzymałość i zdolność przetrwania w każdych warunkach. Konie rasy tinker, odziedziczywszy po przodkach gen „wytrzymałości”, stały się wszechstronnymi końmi – potrafią przystosować się praktycznie do każdego siedliska i klimatu.

Warunki konserwacji i pielęgnacji

Ponieważ konie rasy tinker są mało wymagające pod względem warunków bytowych – cecha odziedziczona po rasie cygańskiej – właściciele sami decydują o ich warunkach. To od każdego z nich zależy, czy uda im się stworzyć jak najbardziej komfortowe warunki dla swoich pupili. Zazwyczaj konie rasy tinker są trzymane w warunkach typowych dla koni rasowych:

• dobrze wentylowana stajnia;
• czysty i jasny pokój;
• Ogrzewanie w stajni nie jest wymagane.

Największym wyzwaniem w posiadaniu irlandzkiego coba jest utrzymanie jego świetności. Właściciele muszą stale dbać o grzywę, ogon i sierść konia – są one bardzo gęste, a nawet kręcone. Aby zwierzę prezentowało się schludnie, sierść należy myć i starannie szczotkować. Więcej wskazówek pielęgnacyjnych Tinkera:

• Szczególną uwagę należy zwrócić na kopyta i nozdrza – należy je myć i czyścić po każdym spacerze. Po spacerze kopyta należy oczyścić specjalną kopystką. Umyte kopyta należy dokładnie osuszyć, aby zapobiec rozwojowi zarazków.
• Wilgotność w boksie nie powinna być mniejsza niż 80%.
• Boks musi być nieskazitelnie czysty. Przed czyszczeniem wyprowadź konia na zewnątrz. Umyj podłogę wodą z detergentem. Po wyschnięciu dodaj siano. Codziennie zmieniaj ściółkę z siana.
• Konie rasy tinker należy codziennie szczotkować i czesać. Do czesania używa się dwóch grzebieni: twardego i miękkiego. Szczotkowanie należy rozpocząć od głowy konia i stopniowo przesuwać w kierunku grzbietu.
• Podczas spacerów najlepiej zapleść grzywę w warkocze i rozpuścić ją na noc. Fryzury można zmieniać, ale włosy należy za każdym razem dokładnie rozczesać.
• 2-3 razy w tygodniu należy myć grzywę, ogon i bujne fryzury, stosując specjalny szampon i odżywkę, które nadadzą szorstkiej sierści połysk i miękkość.
• W celach profilaktycznych koń powinien być badany przez lekarza weterynarii co sześć miesięcy.
• Każdego dnia – trening, aktywność fizyczna lub po prostu spacer.

Dieta

Konie cygańskie były zwierzętami wolno żyjącymi, cierpiącymi z powodu upałów i zimna, a ich potomstwo osiągało wygórowane ceny. Dlatego ich właściciele poważnie traktują ich dietę. Planując dietę dla swoich koni, biorą pod uwagę ogólny poziom żywienia i aktywności zwierząt. Aby utrzymać siłę i energię, latem konie regularnie wypuszczane są na pastwiska, gdzie mogą jeść zieloną trawę.

Zbilansowana dieta wpływa na wygląd i zdrowie zwierzęcia. Konie muszą otrzymywać w paszy witaminy B, C i D oraz wapń.

Oprócz siana dieta Irish Cob powinna zawierać:

• uprawy zbożowe – owies, jęczmień, kukurydza itp.;
• marchew i buraki;
• ziemniak;
• trawy łąkowe;
• koncentraty.

Konie nadmiernie się pocą, co prowadzi do zaburzenia równowagi wodno-solnej. Aby przywrócić tę równowagę, konie powinny spożywać 30 g soli kuchennej dziennie.

Co jeszcze musisz wiedzieć o odżywianiu Dzwoneczka:

• Jako smakołyk można podać koniom kilka kawałków cukru lub bułki tartej.
• Zabrania się karmienia koni zepsutą, spleśniałą karmą oraz trującymi ziołami.
• Konie poi się trzy razy dziennie. W upały częstotliwość wzrasta do 5-6 razy.
• Nie należy poić koni bezpośrednio po spacerze lub treningu. Należy odczekać godzinę lub dwie.
• Przejście koni z jednego systemu żywienia do drugiego powinno przebiegać stopniowo.
• Konie rasy Tinkers są karmione pięć razy dziennie. Liczba karmień zależy od stylu życia i poziomu aktywności konia.

Zalety i wady rasy

Choć rasa koni zimnokrwistych ma zaledwie dwie dekady, zyskała już popularność w Europie i Stanach Zjednoczonych. Jest to jedna z najdroższych ras na świecie. Konie irlandzkie Cob mają wiele cech, które sprawiają, że są uwielbiane i cenione zarówno przez hodowców, jak i miłośników koni:

• Piękno zewnętrzne. Wystarczy spojrzeć na zdjęcia Dzwoneczków, aby docenić ich wspaniały wygląd. Znawcy koni z łatwością dostrzegą w ich wyglądzie cechy shire'ów i clydesdale'ów. Konie te są wyjątkowo eleganckie, wyglądają jak pluszowe zabawki. Wywołują pozytywne emocje, jazda na nich to czysta przyjemność, a w zaprzęgu prezentują się wspaniale.
• Ekskluzywny. Liczba koni rasy Irish Cob jest ograniczona. Właściciele tych koni są dumnymi posiadaczami rzadkiego konia, z którego można być dumnym.
• Miękkość chodu. Chód Dzwoneczków sprawia, że ​​idealnie nadają się do jazdy konnej.
• Spokój. Niezwykle trudno spłoszyć konia rasy tinker. Koń ten idealnie nadaje się do treningu jazdy w siodle.
• Niewymagający treści – stajnia, klimat, pasza. Trudno znaleźć rasę, która jest tak droga i łatwa w utrzymaniu jak irlandzkie coby. Konie te dobrze się czują na prostej paszy i w oborze, a nie w stajni.

Rasa koni zimnokrwistych cygańskich ma swoje wady, ale w porównaniu z jej licznymi zaletami, wszystkie wydają się nieistotne:

1. Nie nadaje się do zawodów w sportach szybkościowych. Konie rasy tinker osiągają dobre wyniki w ujeżdżaniu, ale nie mogą pochwalić się dobrymi wynikami w wyścigach.
2. Wysoki koszt. Rasa jest bardzo popularna. I jej popularność stale rośnie. Jednak populacja jest niewielka. W tych okolicznościach cena koni rasy tinker jest bardzo wysoka. Nie każdy może sobie na takiego konia pozwolić.

Obszary wykorzystania koni

Tinkery to wszechstronna rasa. Obszary zastosowania:

• Jako siła pociągowa. Coby świetnie prezentują się w uprzęży.
• Jazda konna. Nadaje się do treningu. Sprzyjające warunki to łagodny chód i spokojne usposobienie. Te konie są łatwe do nauczenia dziecka jazdy konnej – nigdy nie stwarzają niebezpiecznych sytuacji, nie brykają ani nie uciekają.
• Hipoterapia. Dobroduszne konie rasy tinker doskonale sprawdzają się w leczeniu różnych dolegliwości. Ta metoda zyskuje dziś na popularności, a konie rasy tinker, ze swoim łagodnym usposobieniem, idealnie się do tego nadają. Hipoterapia jest szczególnie polecana osobom z autyzmem, niepełnosprawnością ruchową i nerwicami.
• Wsparcie moralne dla koni wyścigowych. Na torach wyścigowych wyprowadza się je, aby towarzyszyły koniom wyścigowym zmierzającym na linię startu. Spokój Dzwoneczków działa kojąco na nerwowe konie.
• Mamki. Klacze rasy tinker, ze względu na swój spokojny charakter, często są powierzane opiekunom źrebiąt po koniach pełnej krwi angielskiej.

Majsterkowicze we współczesnym świecie

Konie rasy tinker mają wiele wspólnego z fryzami. Wyglądają podobnie, są równie drogie i, co najważniejsze, są użytkowane w mniej więcej ten sam sposób. Obie rasy są tak piękne, że pełnią głównie funkcję ozdobną, choć obie są doskonałymi końmi wierzchowymi. Piękno tych koni kosztuje nie tylko dziesiątki tysięcy dolarów, ale także czas – te piękności wymagają regularnej pielęgnacji grzywy, ogona i fryzów.

Konie rasy tinker, podobnie jak fryzy, są wykorzystywane w celach turystycznych, oferując przejażdżki bryczką lub w siodle. Nie należy jednak wypuszczać koni rasy tinker na wolność, ponieważ po przejażdżkach ich sierść zatyka się roślinami, kolcami i innymi zanieczyszczeniami. Po przejażdżkach konie rasy tinker wymagają dokładnej i dokładnej pielęgnacji.

Średni koszt uprzęży cygańskiej

Ogiery rasy tinker są szczególnie pożądane w Stanach Zjednoczonych. Nawet wysoka cena nie osłabiła ich popularności. Minimalna cena za ogiera wynosi 10 000 dolarów, a maksymalna 25 000 dolarów. Dla porównania, typowy koń pełnej krwi angielskiej kosztuje 1000 dolarów. W Europie ogiery rasy tinker osiągają cenę od 6000 do 9000 euro, a w Rosji – mniej więcej tyle samo.

Ciekawostki

Cob irlandzki jest interesujący nie tylko ze względu na swój wygląd; z rasą tą wiąże się wiele ciekawych faktów:

• Tinkers często mają „srocze oczy”, termin ten oznacza oczy z jasną lub białą tęczówką.
• Koty rasy tinker są kudłate, ponieważ ich przodkowie to psy rasy shire, które przekazały im tę cechę.
• Uprząż cygańska łączy w sobie głowę walijskiego coba i zwinność hackneya z nogami clydesdale'a i shire'a.

Ci, którzy chcą nauczyć się jazdy konnej bez narażania zdrowia, a jednocześnie mieć pięknego konia bez konieczności specjalnej opieki, zdecydowanie potrzebują Dzwoneczka. Pozostaje tylko wydać sporą sumę na tę irlandzką piękność.

Często zadawane pytania