Jakie narzędzia są potrzebne do utrzymania koni?

Hodując konie, każdy hodowca musi posiadać specjalistyczne narzędzia, które pomogą w opiece nad zwierzęciem, zapewnią mu ochronę przed niekorzystnymi warunkami i sytuacjami oraz komfort. Niezbędne są również sprzęt do karmienia i pielęgnacji.

Rodzaje sprzętu jeździeckiego

Sprzęt koński dzieli się na kilka grup. Są to:

• akcesoria sterujące;
• środki zapewniające bezpieczeństwo konia i jeźdźca;
• przedmioty zapewniające komfort.

Wiele zależy również od celu hodowli koni. Na przykład, pokazy klaczy pełnej krwi angielskiej będą wymagały dodatkowego sprzętu. Każdy rodzaj niezbędnego sprzętu jest wyposażony w imponujący zestaw komponentów.

Istnieją również inne rodzaje sprzętu, w zależności od celu trzymania koni:

• transport – zaprzęg składa się zazwyczaj z 2 lub więcej koni, dlatego uprząż końska ma swoją specyfikę;
• rolniczy – wymagana jest specjalna uprząż;
• przyjezdny - nie ma uprzęży, ale jest ona konieczna siodło, koc dla konia itp.;
• armia – dziś istnieje jako gatunek, ale nie jest nigdzie wykorzystywany (można go zobaczyć w muzeach).

Dodatkowo sprzęt dzieli się na treningowy i jeździecki. Trening wymaga uspokojenia konia, dlatego stosuje się uprzęże pomocnicze. Dla koni zajeżdżonych stosuje się inny rodzaj uprzęży.

Narzędzia do kontroli koni

Aby koń poruszał się we właściwym kierunku, konieczna jest koordynacja. Osiąga się to za pomocą uprzęży kontrolnej. Pomaga to również nauczyć konia wykonywania poleceń jeźdźca i oswajać niesfornych czworonożnych przyjaciół.

Bity

Wędzidło przeznaczone jest do jazdy konnej. Pozwala jeźdźcowi kontrolować przednią część ciała zwierzęcia. Wędzidło składa się z twardziela (pręta) i pierścieni bocznych. Urządzenie wprowadza się do pyska konia od krawędzi, w miejscu braku zębów.

Aby spowolnić lub zatrzymać konia, jeździec musi zastosować napięcie, które ściska szczękę, język i wargi konia, zmuszając go do posłuszeństwa.

Do produkcji stosuje się różne materiały – miedź, żelazo, stal i inne metale, ale najnowocześniejsze modele mogą być wykonane z wytrzymałej gumy.

Wędzidło ma również inną nazwę – wędzidło wędzidłowe. Jest ono przymocowane do uzda i pasów. Proszę zwrócić uwagę na wymagania dotyczące bitów:

• odległość między pierścieniami powinna wynosić od 12 do 14 cm;
• Ważne jest, aby dobrać uprząż do rozmiaru głowy konia, w przeciwnym razie będzie ona niewygodna;
• Smak wędzidła jest ważnym czynnikiem, ponieważ konie żują wędzidło, co rozluźnia mięśnie piersiowo-językowe;
• Nigdy nie kupuj narzędzia ze względu na jego cechy zewnętrzne. Najważniejsza jest funkcjonalność.

Ale najważniejszy jest komfort dla zwierzęcia, ponieważ parzystokopytne odczuwają ból przy każdym pociągnięciu, a jeśli wędzidło jest za małe, nawet podczas chodzenia. Gumowe wędzidło to najlepsze rozwiązanie – koń nie będzie cierpiał.

Kapitałka

Ogłowie to uzdę wykonaną ze skórzanych pasków, służącą do trzymania wędzidła. Jeździec używa jej do przekazywania komend koniowi. Ogłowia występują w różnych rodzajach:

• Wędzidła. Są uważane za uniwersalne, ponieważ nadają się zarówno do treningu, jak i do regularnej jazdy konnej. Ich kluczową cechą jest to, że wymagają użycia wędzidła, ale nie wymagają paska do noszenia.
• Ustnik. Zaprojektowane wyłącznie do ujeżdżenia, to ogłowie pozwala koniowi precyzyjniej wykonywać polecenia. Używa się go z wędzidłami i wodzami.
• Działanie. Łączy w sobie klasyczne ogłowie i kantar i jest przeznaczony wyłącznie do długich przejażdżek. Jego cechą charakterystyczną są łatwe do odpięcia paski policzkowe i wodze, co ułatwia przymocowanie do pasów nośnych.
• Hackamore. Ogłowie jest bezwędzidłowe, więc przylega bezpośrednio do brody, karku i nosa konia. Ogromną zaletą jest brak konieczności stosowania metalowych elementów w pysku konia.
  Również należy ona do odmian uniwersalnych, ale ma szersze zastosowanie – w jeździe konnej, podczas treningu, na długich wędrówkach, u młodych koni, a co najważniejsze – gdy nie ma możliwości założenia koniowi wędzidła, np. w przypadku urazu pyska.

Lejce

Niezbędny element uprzęży. Wykonany ze skórzanych pasów i taśmy, mocowany jest do kółek na wędzidle za pomocą specjalnych sprzączek. Zadaniem wodzy jest nadawanie kierunku jazdy, zmiana prędkości i zatrzymywanie konia.

Istnieje również narzędzie zwane wodzami, ale używane z uprzężą. Służą one do przekazywania impulsów koniowi poprzez energiczne potrząsanie. W przeciwieństwie do wodzy, wodze są krótsze i dlatego nie są używane z uprzężą.

Kantar

Z wyglądu przypomina ogłowie bez wędzidła, czyli hackamore. Służy wyłącznie do wyprowadzania koni z padoków, przywiązywania ich w boksach i siodłania. Do zabezpieczenia konia w stajni stosuje się pasy mocujące.

Kantar zakłada się na głowę. Wymagany jest również uwiąz. Kantar wykonany jest ze wzmocnionej taśmy lub skóry.

Martingale

Element rzędu końskiego, znany pod „obcą” nazwą martyngał, zapobiega odrzuceniu głowy konia do tyłu, co stwarza ryzyko kontuzji jeźdźca. Problem polega na tym, że odrzucenie głowy do tyłu oznacza utratę kontroli nad koniem.

Jedną stronę mocuje się do dowolnego popręgu, a drugą do mostka (w tym celu martyngał ma dwa skórzane paski biegnące od jednego paska). Martyngał jest również wyposażony w kółka do wodzy.

Martingale działa w następujący sposób:

1. Koń podnosi głowę.
2. Martingale jest mocno naciągany.
3. Powoduje to duże napięcie wędzidła.
4. Zwierzę czuje dyskomfort i chowa grzywę.

Konstrukcja przyrządów jest dość różnorodna i są one przeznaczone dla doświadczonych koni wyścigowych, nieujeżdżonych młodych koni itp. Doświadczeni hodowcy koni zalecają, aby dobór martyngału konsultowali ze specjalistami, biorąc pod uwagę stan uzębienia konia, jego przeznaczenie i inne parametry.

Chambon

Chambon to specjalny pas używany do tresury koni. Pomaga on jeźdźcom w wykonywaniu komend, takich jak opuszczanie głowy oraz rozciąganie szyi i grzbietu. Właśnie dlatego narzędzie to jest używane na lonży podczas ujeżdżenia.

Chambon składa się z kółek połączonych z paskiem ogłowia znajdującym się przy potylicy. Druga część jest przymocowana do popręgu i podzielona na dwa sznury. Sznury te przechodzą przez całą potylicę i wzdłuż policzków, a następnie są mocowane do wędzidła.

Jak to działa:

1. Gdy koń przyjmuje nieprawidłową pozycję ciała, chambon wywiera lekki nacisk na okolicę potyliczną.
2. W rezultacie zwierzę rozciąga części swojego ciała.
3. Jednocześnie następuje relaks.

Siodło

Wiele osób błędnie uważa, że ​​siodło służy wyłącznie wygodzie jeźdźca. W rzeczywistości ten element wyposażenia służy bardziej wygodzie konia – chroni jego grzbiet. Ten element zmniejsza nacisk i równomiernie rozkłada ciężar ciała jeźdźca na całe ciało konia.

Siodło występuje w następujących wariantach:

• Według stylu jazdy - hiszpańska, arenowa, angielska, woltyżerka, westernowa, azjatycka, damska, musztra, wyścigowa, kozacka, węgierska.
• Po umówieniu - stado, jazda, jazda w stadzie.

W rzeczywistości istnieje tak wiele różnych siodeł, że po prostu nie da się ich opisać w kilku słowach. Znacznie ważniejsze są elementy siodła:

• Archak lub Lenchik. To sztywna rama. Wykonana jest z różnych materiałów, w tym włókna szklanego, laminowanego drewna i plastiku.
• Siedziba. Znajduje się nieco niżej niż łuk przedni i tylny.
• Łukasz. Znajduje się z przodu i z tyłu siodła i ma podwyższone krawędzie.
• Skrzydło. Istnieją dwa rodzaje: standardowy, wydłużony, używany do ujeżdżenia, oraz fender (skrócony i wysunięty do przodu). Ten drugi przeznaczony jest do jazdy westernowej i skoków przez przeszkody.
• Schneller. Zamyka putlischę.
• Poduszki siodłowe. Montuje się je tak, aby zachować przestrzeń między siodłem a kręgosłupem konia. Zazwyczaj są wykonane z naturalnej wełny lub materiałów syntetycznych.

Obecnie produkowane są również modele uniwersalne, wielofunkcyjne. Niektórzy eksperci odradzają ich zakup, ponieważ nie do końca spełniają one wymagania dotyczące użytkowania w danej sytuacji (chodzenia, skakania itp.).

Strzemiona

Strzemiona zasługują na szczególną uwagę, ponieważ nie wszystkie siodła są w nie wyposażone. Zostały zaprojektowane z myślą o komforcie, równowadze i stabilności jeźdźca. Mocuje się je za pomocą strzemienia i skóry strzemiennej. Występują w szerokiej gamie kształtów i konfiguracji, dobierane wyłącznie do nóg jeźdźca.

Do produkcji wykorzystuje się stal, aluminium i tworzywa sztuczne, często z segmentami gumowymi.

Bicz

To narzędzie pomocnicze, zwane również batem. Jego głównym celem jest kontrolowanie konia poprzez smaganie go. Aby zapobiec zbyt silnemu uderzeniu, baty są wyposażone w specjalne chrupki na samym końcu. Standardowa długość bata wynosi 75-125 cm.

Aby zapobiec zsuwaniu się produktu z dłoni jeźdźca, zamontowano pętle. Uchwyt jest zazwyczaj wykonany z plastiku, gumy lub twardego żelu. Dostępne są różne rodzaje – do wyścigów, ujeżdżania, treningu itp.

Plaża

Głównym celem jest oswojenie niesfornych i nieposłusznych koni. Niedoświadczeni hodowcy koni uważają, że bat służy do karania zwierzęcia, ale w rzeczywistości służy do nauki prawidłowych ruchów. Na czym polega jego konstrukcja?

• uchwyt plastikowy lub drewniany;
• cięciwa;
• węzeł na końcu cięciwy łuku.

Średnia długość wynosi od 2 do 3 metrów. Cięciwa jest tkana z nylonu lub elementów skórzanych. Dobrym wskaźnikiem dobrego bicza jest kliknięcie przy uderzeniu.

Ostrogi

To dodatkowe narzędzie noszone z tyłu butów jeźdźca. Jego głównym celem jest kontrola konia poprzez wywieranie nacisku na boki ciała nogami. Ostrogi składają się z małego żelaznego łuku, małego kółka i łopianu.

Sprzęt do ochrony koni

Konie często ulegają urazom, siniakom, upadkom i innym stresom. Ale to nie jedyne czynniki, które negatywnie wpływają na ich samopoczucie i ogólny stan zdrowia. Narażenie na zimno i hipotermię w niesprzyjających warunkach pogodowych, zwłaszcza jesienią i zimą, również stanowi poważne zagrożenie. Dlatego opracowano siodło końskie, aby chronić konie.

Koce

Kołdra zapewnia suchość i ciepło. To okrycie używane do transportu koni, podczas treningu ujeżdżeniowego i po prostu w nieocieplonych stajniach. Jest wykonana z naturalnej wełny lub materiału syntetycznego – materiałów zapewniających ciepło i zatrzymujących je.

Dostępne są modele pochłaniające pot, opcje wykonane z lekkich tkanin itp. Jest to konieczne w różnych warunkach, klimatach i pogodzie.

Aby zapobiec zsuwaniu się derki z ciała konia, jest ona mocowana za pomocą zapięć. Pomimo ogromnej różnorodności stylów, eksperci rekomendują trzy podstawowe opcje: „zimową”, „domową” (do boksu) i „demo-modyfikację” (do pocenia się).

Najczęstsze typy to:

• Koc lewy. Osusza ciało zwierzęcia z potu i zapobiega wnikaniu wody w tkaninę. Dzięki temu koń pozostaje suchy i ciepły, bez ryzyka przegrzania. W tym celu zazwyczaj stosuje się tkaniny syntetyczne.
• Noc. To pogrubiony model z podszewką, która zapobiega przerastaniu podszerstka. Zwykle powstaje jesienią, aby zapewnić koniowi ciepło zimą. Jest to fizjologicznie konieczne, ale tylko dla koni żyjących na wolności.
  W przypadku kotów domowych jest to niepożądane, ponieważ zbyt gęste futro utrudnia pielęgnację. Do ich produkcji używa się nowoczesnych materiałów, które nie wymagają częstego czyszczenia i prania.
• Nowa Zelandia LevandayaBardzo ciężki koc z płótna. Używany głównie w stajniach.
• Gladiator i Vag. Oba modele są wykonane z materiału syntetycznego i zaprojektowane tak, aby chronić nie tylko tułów, ale także szyję przed czynnikami atmosferycznymi.
• Stajnie. Używany wyłącznie w stoisko aby zapobiec wnikaniu brudu i kurzu w skórę.
• Melton. To wełniana stuła, która akumuluje ciepło. Jest niezwykle ciężka, co czyni ją niezbędną w surowym klimacie.

Oprócz wyżej wymienionych modeli istnieje wiele innych – wodoodporne, chroniące przed muchami, całkowicie zamykane (gdy widoczne są tylko oczy i uszy) itp.

Bandaże

Bandaże spełniają 3 główne funkcje. Mianowicie:

• zapobiegać urazom;
• rozgrzewać stawy;
• unieruchomić nogi konia po urazie.

Są to elastyczne urządzenia zakładane na śródręcze. Niektóre modele są zakładane głównie na specjalistyczne podkładki mocowane rzepem itp.

Stosowane są różne materiały, ale najpopularniejsze są bandaże polarowe, dzianinowe i bawełniane. Średnia szerokość wynosi 8 cm.

Nogi

Są one przeznaczone do ochrony bandaży i dlatego zakłada się je bezpośrednio na nie. Te nagolenniki są zazwyczaj wykonane ze skóry i mocowane sznurowadłami, klamrami lub rzepami. Nagolenniki są mocno naciągnięte, aby zapobiec powstawaniu siniaków.

Istnieją różne modele – z wypełnieniem żelowym, rozszerzone (do transportu) itp.

Kabury gumowe

Podczas biegu konie ocierają się o siebie, powodując otarcia, rany i zadrapania. Aby temu zapobiec, stosuje się gumowe kopyta. Stosuje się je w następujących przypadkach:

• podczas wyścigów;
• do transportu;
• jeśli istnieje ryzyko zgubienia podków.

Istnieją dwa typy zastosowań kabury:

• tylko na przednich nogach;
• na wszystkich kopytach (gdy koń ma tendencję do powstawania rys nie tylko na przednich, ale i tylnych nogach).

Produkty są dostępne w 3 rozmiarach. Czy są jakieś podobne modele?

• Zamknięte. To opcje bez zapięcia, więc podczas zakładania trzeba je naciągnąć na bok (jak skarpetki). Trzymają się bardzo stabilnie (aż do momentu rozciągnięcia się materiału).
• Otwarte. Zakładanie jest dość łatwe, ponieważ produkt ma zapięcia, ale wadą jest to, że buty często zsuwają się z nogi, spadają lub koń następuje na zapięcia.
  W takim przypadku zaleca się zakup droższych modeli, które posiadają wzmocnioną konstrukcję z tyłu.
• Anatomiczny. Imitują otwarte kabury, są jednak tak wykonane, że nie przewracają się na nodze, gdyż są indywidualnie dopasowane do okolicy pięty.

Czego potrzebuje jeździec?

Nie tylko koń potrzebuje sprzętu, ale i jeździec, ponieważ zapewnia on komfort i ochronę. Jeździec potrzebuje podstawowego sprzętu:

• Buty. Dostępnych jest wiele różnych modeli, ale należy zwrócić uwagę na następujące wymagania: buty powinny łatwo wsuwać się i wysuwać ze strzemion. W przeciwnym razie stopa może utknąć w strzemieniu w razie upadku. Inne cechy:
  • powinien być mały obcas, który zapobiegnie wyślizgnięciu się stopy ze strzemion podczas jazdy;
  • podeszwa jest tylko gruba;
  • Podeszwa zewnętrzna jest rowkowana.
    
• Legginsy. Przeznaczone do jazdy konnej, gdy nie posiada się butów. Wykonane są z zamszu lub skóry i zapinane na sznurowadła, klamry lub suwaki.
  
• Rozdziały. To dopasowane spodnie bez szorstkich szwów, które zapobiegają otarciom. Przypominają rajstopy/pończochy, ale są wykonane ze skóry lub zamszu. Zapewniają również dodatkową ochronę przed komarami, kolcami i innymi owadami.
  
• Kurtka, kamizelkaObowiązkowym wymogiem jest długość do pasa, która zapobiega zaczepianiu się jeźdźca o siodło konia. Styl i wymagania różnią się w zależności od dyscypliny sportowej.
  
• Rękawice. Wodze kupione w sklepie nie nadają się do jazdy konnej, dlatego należy je kupić w specjalistycznych sklepach jeździeckich. Są one zaprojektowane tak, aby jeździec mógł je trzymać bez ryzyka, że ​​się ześlizgną.
  Dodatkową korzyścią jest ochrona skóry przed uszkodzeniami.
  
• Kask. Ta uprząż, zaprojektowana w celu ochrony głowy przed urazami podczas upadku z konia, jest obowiązkowa i nie nadaje się do wsiadania na konia. Kluczowe wymagania: wybierz uprząż, która idealnie przylega do głowy i jest bezpiecznie zapinana na wszystkie zapięcia.
  

Sprzęt uprzęży

W naszym kraju stosuje się dwa rodzaje uprzęży:

• Europejski. Nie posiada miski pod brzuch i podkładki pod siodło, ale posiada następujące elementy:
  • uzdę i wodze;
  • klapy na oczy noszone na mostku przez szyję (składają się z pierścieni, pasków łączących - piersiowych, podtrzymujących i łączących);
  • siodło - z kółkami na wodze;
  • popręg – zabezpiecza siodło;
  • uprząż – mocuje uprząż za pomocą pasów tylnych, bocznych i pasów obejściowych, a także paska podogonowego;
  • ślady - przymocowane do powozu i uprzęży.
    
• Rosyjski. Sprzęt jest imponujący, gdyż składa się z następujących części:
  • uzdę i wodze;
  • siodło – zabezpiecza uprząż, znajduje się na kłębie;
  • popręg – mocuje siodło do grzbietu zwierzęcia;
  • uprząż – utrzymuje obrożę i stabilizuje ruch uprzęży;
  • pas siodłowy – specjalny cienki pasek, który przechodzi przez pierścienie siodła i mocowany jest do wału (dzięki temu uprząż pozostaje na swoim miejscu);
  • obroża - potrzebna do zapewnienia przyczepności konia do pojazdu (zawiera szczypce, filcową wyściółkę, obrożę, pierścienie i opony);
  • pas brzuszny – pas zakładany pod brzuch zwierzęcia i mocowany do osi i popręgu za pomocą szlufki;
  • łuk – jest uważany za element łączący, łagodzi uderzenia i szarpnięcia.
    

Sprzęt do pielęgnacji

Konie muszą być utrzymywane w całkowitej czystości, ponieważ są bardzo czystymi zwierzętami i często chorują i umierają z powodu zanieczyszczeń. Wymaga to:

• szczotka miękka – przeznaczona do czyszczenia całego korpusu i pyska po wstępnym czyszczeniu;
• szczotka do ogona i grzywy – zwykle plastikowa, zaliczana do grzebieni;
• grzebień – rozczesuje grzywę i ogon;
• metalowa skrobaczka – czyści miękką szczotką;
• gumowa zgrzebło – czyści szczotkę, usuwa lepkie zanieczyszczenia i inne zabrudzenia z ciała (oprócz nóg i pyska);
• Kopystka – czyści kopyta;
• opaska uciskowa – siano skręcone w ciasny kłębek (do masażu);
• 2 gąbki – do mycia pyska i głowy;
• Sukonka – tkanina zaprojektowana w celu odprowadzania potu i innej wilgoci z ciała konia.

Istnieje wiele innych urządzeń – szczotki do pyska, nóg, skrobaki do masażu itp., ale nie są one uważane za niezbędny sprzęt.

Sprzęt do karmienia

Konie karmione są różnymi paszami, dlatego dobierany do tego celu sprzęt musi być odpowiedni:

• karmnik na siano musi być kratowy;
• pojemnik na mieszankę mokrą – wykonany tak, aby nie było w nim szczelin, przez które mógłby wyciekać płyn;
• Pojemniki na paszę zbożową i koncentraty mogą być konwencjonalne, podwieszane lub bunkrowe.

Istnieją uniwersalne modele łączące w sobie przegródki na różne rodzaje żywności.

Sprzęt występuje w następujących typach:

• indywidualny – przeznaczony dla jednej osoby, ma parametry objętościowe 5-40 litrów;
• grupa – instalowane wzdłuż boksów, mieszczą od 50 do 300 litrów, co odpowiada stadu liczącemu od 2 do 12 koni.

Dodatkowo podajniki dzielą się następująco:

• opcja stacjonarna - nie można ich przesuwać ani składać;
• mobilne – można je łatwo przemieszczać z miejsca na miejsce, co jest wygodne również przy transporcie koni;
• Składane – zwykle wieszane na ścianie, rozkładane do karmienia, a następnie składane (co znacznie oszczędza miejsce w boksie).

Formularz może być dowolny, jednak ważne jest, aby przestrzegać następujących kryteriów:

• wysokość karmnika po zawieszeniu 90-110 cm od powierzchni podłogi;
• materiał – naturalny, bez powłok chemiczno-syntetycznych (lakierów, farb);
• przeznaczenie - np. jeśli jest to siano, to kraty są potrzebne, w przeciwnym razie produkt zgnije;
• konserwacja żywności – żywność nie powinna wysypywać się z tacy na podłogę (to zbędny wydatek);
• konstrukcja - najlepiej kupić prostą, dzięki czemu koniowi będzie łatwiej ją karmić.

Zanim kupisz konia, dokładnie przejrzyj listę niezbędnych narzędzi. Weź pod uwagę przeznaczenie konia – od tego będzie zależeć jego wyposażenie. Jeśli to możliwe, zrób je sam.

Często zadawane pytania