Choroby nutrii: opis objawów i metody leczenia

Nutrie, czyli bobry bagienne, rzadko chorują na wolności, ale zdarzają się w niewoli. Zwierzęta te mają silny układ odpornościowy, a zapewniając im odpowiednie odżywianie i czystą wodę, regularnie czyszcząc ich zagrody i dezynfekując je światłem słonecznym, można zminimalizować ryzyko zachorowania.

Choroby zakaźne

W porównaniu z królikami, nutrie są znacznie bardziej odporne. Zapadają na mniej chorób, w tym zakaźnych. Te ostatnie najczęściej dotykają te zwierzęta z powodu błędu ludzkiego – naruszenia przepisów sanitarnych.

Pasteureloza

Ostra choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Pasteurella. Epidemie występują w czasie upałów. Zagrożone są młode zwierzęta poniżej szóstego miesiąca życia. Zakażenie następuje poprzez wodę, paszę i, rzadziej, drogi oddechowe.

Objawy. Objawy zależą od stadium i rodzaju pasterelozy. W ostrej postaci nutrie wykazują:

• utrata apetytu;
• stan depresyjny;
• ciężki, chrapliwy oddech;
• futro staje się suche, łamliwe i rozczochrane;
• wysoka temperatura – do 42°C;
• krwawienie z nozdrzy;
• drgawki;
• ślinotok;
• zapalenie spojówek;
• paraliż tylnych nóg.

Jeśli choroba staje się przewlekła, powyższe objawy ustępują. U zwierząt przewlekle chorych występują obrzęki i stany zapalne stawów.

Leczenie. W leczeniu pasterelozy stosuje się antybiotyki i specjalną surowicę, ale nie są one szczególnie skuteczne. Okres inkubacji wynosi do 3 dni. Choroba trwa od 12 godzin do 6 dni, w zależności od nasilenia.

Prognozy. Jeśli zwierzę zachoruje na ostrą pasterelozę, umiera w ciągu kilku dni. W postaci przewlekłej choroba postępuje przewlekle, ale jej skutki są podobne do tych w postaci ostrej – śmierć.

Zapobieganie. Ponieważ nie ma skutecznych metod leczenia, hodowcy muszą skupić się na zapobieganiu chorobom. W przypadku pojawienia się chorych zwierząt, należy je uśmiercić, aby zapobiec dalszym zakażeniom. Klatki i cały sprzęt są dezynfekowane. Wszystkie pozostałe nutrie są leczone antybiotykami – penicyliną, monomycyną i bicyliną-3.

Streptokokoza

Chorobę wywołują bakterie Gram-dodatnie, które dostają się do organizmu wraz z pożywieniem, napojem lub drogą powietrzną. Najczęściej na paciorkowce chorują młode i ciężarne nutrie. Dorosłe osobniki mają przewlekły lub podostry przebieg choroby, natomiast osobniki młodociane – postać ostrą. Zagrożone są osobniki w wieku 2–6 miesięcy.

Objawy. U nutrii chorych na ostrą postać paciorkowca obserwuje się:

• utrata apetytu;
• ucisk;
• temperatura do 40-41°C;
• potargane futro;
• wyciek ropy z nozdrzy i oczu.

Streptokokoza to choroba niedawno zidentyfikowana. Można ją zdiagnozować wyłącznie za pomocą badań laboratoryjnych.

W postaci podostrej objawy są mniej nasilone. Trzeciego dnia choroby zwierzęta zaczynają kaszleć, stawy mogą puchnąć, a biegunka może wystąpić. Okres inkubacji trwa około jednego dnia. Choroba zazwyczaj postępuje powoli, a postać ostra występuje rzadko.

Leczenie. Paciorkowce boją się antybiotyków. Chorym zwierzętom podaje się:

• Amoksycylina;
• Cefotaksym;
• Bicylina-5.

Leki podaje się ponownie po 5 dniach. Bicillin-5 zaleca się podawać domięśniowo. Lekarze weterynarii zalecają również norsulfazol. Leczenie stosuje się zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii.

Prognozy. Jeśli leczenie zostanie rozpoczęte natychmiast – zaraz po wykryciu objawów – rokowanie jest pomyślne. Nieleczone nutrie giną w ciągu dwóch dni.

Zapobieganie. Zwłoki martwych zwierząt muszą zostać spalone. Można jednak uratować ich skóry: zdejmuje się je w oddzielnym pomieszczeniu, moczy w formalinie i suszy przez 4-5 dni w temperaturze 30°C.

Salmonelloza (dur przytarczycowy)

Dur brzuszny jest wywoływany przez bakterie salmonelli. Dostają się one do organizmu poprzez żywność, wodę i kontakt z zakażonym zwierzęciem. Choroba jest trudna do zdiagnozowania i postępuje szybko, a zakażone zwierzęta umierają w ciągu 24 godzin. Szczyt zachorowań przypada na lato.

Objawy. Istnieją trzy postacie duru brzusznego: ostra, podostrą i przewlekła. Objawy postaci ostrej obejmują:

• brak apetytu;
• drżenie;
• stan depresyjny;
• wzdęcia;
• biegunka ze śluzem i krwią;
• nieżyt nosa i łzawienie;
• Temperatura najpierw wzrasta do 42°C, a następnie spada gwałtownie poniżej normy.

Okres inkubacji wynosi od 10 do 16 dni. W postaci podostrej i przewlekłej objawy są łagodne.

Leczenie. Leczenie przeprowadza się za pomocą środka przeciwdrobnoustrojowego furazolidonu. Lek dodaje się do żywności. Salmonellozę leczy się również antybiotykami: biomycyną i lewomycetyną.

Prognozy. Nieleczona paradur brzuszny w ostrej postaci prowadzi do zgonu po 2-7 dniach, podostrej po dwóch tygodniach, przewlekłej po 20-30 dniach.

Zapobieganie. Ostra gorączka paratyfusowa jest trudna do leczenia, dlatego zaleca się szczepienie nutrii.

Zalecane środki zapobiegawcze:

• nowe osoby są umieszczane na kwarantannie;
• Jeśli choć jedno zwierzę zachoruje, całe stado musi otrzymać antybiotyki, a chorego osobnika należy wyeliminować;
• grupa kontaktowa zostaje objęta kwarantanną i odizolowana od zwierząt gospodarskich;
• coroczne szczepienie, które chroni nutrie przez 7-8 miesięcy.

Gruźlica

Jedna z najgroźniejszych chorób dotykających nutrie. Wywołują ją prątki (bydlęce lub ludzkie). Do zakażenia dochodzi poprzez zakażone mleko lub kontakt z zakażonymi osobami.

Objawy. Choroba atakuje przede wszystkim układ oddechowy, rzadziej układ pokarmowy i inne układy. Choroba może pozostać utajona przez długi czas. W miarę postępu gruźlicy pojawiają się następujące objawy:

• apatia i niska ruchliwość;
• brak apetytu;
• jeśli zaatakowany jest układ jelitowy pojawia się biegunka;
• Jeśli choroba obejmie płuca, pojawia się duszność i silny kaszel.

Próba tuberkulinowa pozwala zdiagnozować chorobę.

Leczenie. Gruźlica, która atakuje nutrie, jest nieuleczalna. Wszystkie zakażone zwierzęta muszą zostać uśmiercone.

Prognozy. Nieuleczalna choroba prowadzi do śmierci zwierząt gospodarskich. Wszystkie dotknięte nią zwierzęta muszą zostać uśmiercone.

Zapobieganie. Mleko podawane nutriom należy gotować. Powinny być one odpowiednio karmione i utrzymywane w czystości.

Kolibakterioza

Czynnikiem wywołującym jest Escherichia coli. Dostaje się ona do organizmu z pokarmem i wodą. Zazwyczaj bakterie wywołujące kolibakteriozę bytują w jelitach. Osłabienie układu odpornościowego prowadzi do namnażania się patogennej mikroflory, co prowadzi do rozwoju choroby. Na ryzyko zachorowania narażone są młode zwierzęta w wieku 3-5 miesięcy oraz samice.

Objawy. Głównym objawem są zaburzenia trawienne. U zwierząt zaczyna się cuchnąca biegunka, która szybko prowadzi do wyczerpania. Inne objawy to:

• matowa i potargana sierść;
• futro w okolicy odbytu jest brudne;
• brak apetytu;
• letarg i utrata masy ciała.

Okres inkubacji postaci powolnej wynosi do 5 dni.

Leczenie. Chorobę leczy się antybiotykami, sulfonamidami i nitrofuranami. Stosuje się następujące leki:

• Synthomycyna;
• Furazolidon;
• Lewomycetyna lub biomycyna.

Diagnozę choroby stawia się na podstawie opinii patologa i badań bakteriologicznych. Leczenie musi być kompleksowe; oprócz antybiotyków, zwierzętom podaje się specjalną surowicę antytoksyczną i witaminy.

Prognozy. Jeśli zwierzęta nie otrzymają pomocy medycznej, umrą w ciągu 3-5 dni. Wskaźnik śmiertelności wynosi 90%.

Zapobieganie. Patogen może stale bytować na sprzęcie, karmnikach i poidłach, dlatego należy je okresowo dezynfekować. Nowe okazy należy poddać kwarantannie.

Listerioza

Czynnikiem wywołującym jest bakteria z rodzaju Listeria. Nutria rzadko zapada na listeriozę. Chorują jedynie izolowane młode zwierzęta lub samice w ciąży. Listeriozę mogą przenosić ptaki i gryzonie.

Objawy. Objawy listeriozy zależą od postaci choroby:

• Ostry. Towarzyszy temu depresja i gorączka. Zwierzęta odmawiają jedzenia.
• PodostryUkład nerwowy jest dotknięty chorobą, zwierzęta poruszają się nieprawidłowo, mają trudności z utrzymaniem równowagi. U samic dochodzi do uszkodzenia macicy, co prowadzi do poronienia i mumifikacji płodu.
• Chroniczny. Zaburzenia koordynacji. U chorych zwierząt mogą również wystąpić zmiany w składzie krwi.

Leczenie. Diagnozę stawia się dopiero po badaniu bakteriologicznym. Listeriozy nie można wyleczyć. Wszystkie zakażone osoby są eliminowane.

Prognozy. W ostrej formie nutrie giną w ciągu dwóch dni.

Zapobieganie. Osoby z ostrą i podostrą postacią choroby są poddawane eutanazji. Pozostali są poddawani kwarantannie przez 20 dni. Zakażenie jest niebezpieczne dla ludzi, dlatego po kontakcie ze zwierzętami należy dezynfekować ręce.

Choroby niezakaźne

Bobry błotne niewiele przypominają ludzi, ale równie łatwo zapadają na choroby – zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc. Mogą kichać i kaszleć, zatruć się kiepskiej jakości pożywieniem oraz cierpieć na niedobory witamin. Choroby te są niezakaźne i są spowodowane złymi warunkami bytowymi i niekorzystną genetyką.

Awitaminoza

Awitaminoza rozwija się z powodu złych praktyk żywieniowych. Monotonne karmienie zwierząt, skąpe spożycie paszy zielonej i soczystej, prowadzi do niedoboru witamin A i D. Do grupy ryzyka należą nutrie w wieku 4-5 miesięcy, samice w ciąży oraz zwierzęta starsze.

Objawy. Niedobór witaminy D prowadzi do krzywicy. Objawy niedoboru witaminy:

• letarg, brak apetytu i powolny wzrost;
• ból oczu - początkowo wyłupiaste, następnie pojawia się zapalenie spojówek i zmętnienie rogówki, prowadzące do całkowitej ślepoty;
• u samic ciężarnych może również wystąpić poronienie, urodzenie martwych lub niezdolnych do życia szczeniąt, a także krwawienie z narządów płciowych;
• potargane futro.

Leczenie. Istotą leczenia jest dostosowanie diety. Nutria otrzymuje obfitą dietę złożoną z marchwi i siana, najlepiej roślin strączkowych. Chorym zwierzętom podaje się olej rybi. Można go mieszać z karmą. Dawka wynosi 1-1,5 g 5-6 razy dziennie. Olej rybi podaje się co drugi dzień.

Prognozy. Przy odpowiednim dostosowaniu diety rokowanie jest pomyślne. W przeciwnym razie nutria grozi ślepotą i śmiercią.

Zapobieganie. Wymaga to przestrzegania zasad i przepisów dotyczących karmienia. Zwierzęta powinny otrzymywać suchą karmę i półwilgotną papkę.

Katar

Najczęstszą przyczyną zapalenia błony śluzowej nosa jest hipotermia: przeciągi, niskie temperatury w mieszkaniach.

Objawy. Śluz jest aktywnie wydzielany z nozdrzy. W nosie tworzą się suche strupy, utrudniające zwierzętom oddychanie. Nieżyt nosa może towarzyszyć poważniejszemu schorzeniu, zapaleniu oskrzeli.

Leczenie. Do nozdrzy wkrapla się roztwór penicyliny (1:1000) aż do całkowitego wyzdrowienia. Krople podaje się dwa razy dziennie. Po usunięciu suchych strupów z nozdrzy pęsetą, smaruje się je wazeliną.

Prognozy. Przy wczesnej terapii rokowanie jest pomyślne. Czasami zwierzęta wracają do zdrowia same, jeśli mają silny układ odpornościowy. Najważniejsze jest, aby zapewnić im swobodny oddech.

Zapobieganie. Zapobiegaj nadmiernemu wychłodzeniu nutrii. Unikaj przeciągów w miejscach, w których żyją zwierzęta.

Zapalenie oskrzeli

Zapalenie oskrzeli u nutrii zaczyna się od banalnego nieżytu nosa.

Objawy. Chore zwierzę ma świszczący oddech, kicha i wydzielinę śluzową z nosa. Zwierzęta nie chcą jeść, są ospałe i przygnębione.

Leczenie. Leczenie przepisuje lekarz weterynarii. Przed leczeniem zapalenia oskrzeli u zwierzęcia należy wyeliminować jego przyczyny, takie jak ocieplenie pomieszczenia i wyeliminowanie przeciągów. Zapalenie oskrzeli leczy się antybiotykami lub sulfonamidami.

Prognozy. Bez leczenia rokowanie jest niepomyślne. Zapalenie oskrzeli może szybko przekształcić się w zapalenie oskrzeli i płuc, w którym stan zapalny rozprzestrzenia się na inne części płuc.

Zapobieganie. Do działań profilaktycznych zalicza się przestrzeganie warunków przechowywania nutrii oraz wczesne leczenie przeziębień i nieżytów nosa.

Zapalenie płuc

Podobnie jak u ludzi, zapalenie płuc u nutrii zaczyna się od przeziębienia. Zapalenie płuc to w zasadzie stan zapalny płuc, ostry lub przewlekły. Często następuje po przedłużającym się nieżycie nosa lub zapaleniu oskrzeli. Do rozwoju choroby przyczyniają się zimno, wilgoć i przeciągi.

Objawy. Zapalenia płuc nie da się zdiagnozować na podstawie wzroku; zwierzę musi zostać zbadane przez lekarza weterynarii. U chorych zwierząt występują następujące objawy:

• podwyższona temperatura;
• brak apetytu;
• chrypka oddechowa.

Leczenie. Leczenie jest trudne. Zwierzęta z nieżytem nosa i zapaleniem oskrzeli wymagają natychmiastowego leczenia. Leczenie odbywa się antybiotykami i sulfonamidami, zawsze pod nadzorem lekarza weterynarii. Sulfadimezynę przepisuje się doustnie, a penicylinę domięśniowo. Podczas leczenia zwierzęta są trzymane w ciepłym pomieszczeniu.

Prognozy. Efekt leczenia zależy od szybkości udzielenia pomocy, prawidłowego doboru leków oraz kondycji i odporności zwierzęcia.

Zapobieganie. Zimą nutrie powinny być trzymane w ocieplonych budynkach. Unikaj przecieków w dachu i przeciągów. Podłoga powinna być wyłożona trocinami lub innym materiałem izolacyjnym. W przypadku silnych mrozów i zimnych wiatrów ściany klatki należy ocieplić deskami lub sklejką.

Zapalenie sutek

Zapalenie sutka, czyli zapalenie gruczołów mlekowych, może wystąpić u samic nutrii w wyniku narażenia na zimno podczas laktacji lub urazu brodawki sutkowej. Uraz ten prowadzi do infekcji, która powoduje stan zapalny.

Objawy. Ugniatanie piersi.

Leczenie. We wczesnym stadium należy wcierać w stwardniałe sutki ichtiol lub maść ichtiolowo-salicylową. Samice otrzymują doustnie 0,5-0,6 g urotropiny lub 0,3-0,5 g streptocydu dziennie. Szczenięta chorych samic są odrywane i umieszczane u innych matek karmiących. Jeśli nie ma innych matek karmiących, młode nutrie będą musiały być karmione ręcznie.

Prognozy. Przy wdrożeniu leczenia w odpowiednim czasie rokowanie jest dobre – choroba znika bez śladu.

Zapobieganie. Zapobieganie zapaleniu gruczołu mlekowego polega na zapewnieniu zwierzętom dobrych warunków bytowych – w budynkach powinno być ciepło i bez przeciągów.

Choroby przewodu pokarmowego i zatrucia

Choroby układu pokarmowego są spowodowane błędami w żywieniu zwierząt. Na przykład, podwyższonym poziomem azotanów i azotynów, trującymi roślinami, patogennymi drobnoustrojami i grzybami. Problemy mogą również wynikać z nadmiernej zawartości soli w diecie.

Objawy. Jeśli pasza zawiera podwyższone poziomy wyżej wymienionych toksycznych składników, choroba postępuje ostro. Objawy ostrego zatrucia:

• ślinotok;
• biegunka;
• wymiotować;
• niechęć do jedzenia;
• drgawki;
• paraliż.

Oprócz zatrucia, nutrie mogą cierpieć na katar żołądka z powodu nieprawidłowego sposobu żywienia, ale wzdęcia jelit i wzdęcia brzucha zdarzają się rzadko. Fermentacja może być spowodowana spożyciem nieświeżego, łatwo fermentującego pożywienia.

Leczenie. Chore zwierzęta wymagają ciepłej lewatywy. Podaje się im mleko (4-5 łyżek deserowych) i słaby roztwór nadmanganianu potasu (2-3 łyżki doustnie). Chore zwierzęta powinny powstrzymać się od jedzenia przez 12-16 godzin. Po tym okresie i leczeniu zwierzęta otrzymują wysokiej jakości, pożywne pożywienie.

Prognozy. Ostre schorzenia często prowadzą do zgonu. Przy wczesnej terapii rokowanie jest pomyślne.

Zapobieganie. Przestrzeganie zaleceń żywieniowych. Stosuj wyłącznie wysokiej jakości karmę. Każda nowa karma jest testowana na 2-3 nutriach przez 7-10 dni przed podaniem.

Zaparcie

Zaparcie to stan, w którym mas kałowa zalega w jelicie grubym, wysychając i twardniejąc. Zaparcia są spowodowane karmieniem nutrii paszami objętościowymi i koncentratami.

Objawy. Zaparte zwierzęta leżą na boku przez długi czas, poruszając przednimi łapami. Ich oddech staje się przyspieszony i odmawiają jedzenia.

Leczenie. Jelita oczyszcza się lewatywą. Używa się strzykawki – napełnia się ją ciepłą wodą, do której dodaje się olej rybi lub olej rycynowy. Konieczne jest dostosowanie diety.

Prognozy. Jeżeli pomoc zostanie udzielona w odpowiednim czasie, rokowanie jest pomyślne.

Zapobieganie. Wprowadzenie do diety paszy soczystej i zielonej. Jeśli nutrie są karmione wyłącznie paszą gruboziarnistą lub treściwą, w ich jelicie grubym gromadzą się twarde odchody. Aby zapobiec zaparciom, ich dieta musi zawierać paszę zieloną i soczystą.

Choroby oczu

Zapalenie rogówki i spojówek to najczęstsze choroby oczu u nutrii. Zapalenie rogówki występuje, gdy rogówka zostanie uszkodzona przez siano lub gałązki. Zapalenie spojówek to stan zapalny błony śluzowej oka, który występuje w wyniku chorób zakaźnych lub podrażnienia mechanicznego.

Objawy. W przypadku zapalenia spojówek oczy nutrii stają się opuchnięte i zaczerwienione, rzęsy sklejają się i stale łzawią. Z czasem dochodzi do infekcji oczu. Zapalenie rogówki również powoduje zaczerwienienie i może prowadzić do ropienia.

Leczenie. Zapalenie spojówek leczy się przecierając oczy 3% roztworem sulfacetamidu. Pomaga to usunąć ropne strupy. Po pewnym czasie pod powieki nakłada się maść z tetracykliną lub hydrokortyzonem. W leczeniu zapalenia rogówki stosuje się roztwór fluoresceiny i krople do oczu, a także antybiotyki przepisane przez lekarza weterynarii.

Prognozy. Jeśli zwierzę nie zostanie leczone na czas, może oślepnąć.

Zapobieganie. Szybkie leczenie chorób zakaźnych – jeśli są uleczalne. Aby zapobiec uszkodzeniom oczu u nutrii, należy usunąć twarde gałęzie, gałązki i inne ostre przedmioty z ich zasięgu.

Choroby układu moczowo-płciowego

Najczęstsze przyczyny chorób układu moczowo-płciowego to złe warunki mieszkaniowe i niewłaściwe żywienie nutrią. Istnieje szeroki zakres chorób układu moczowo-płciowego, z których każda wymaga specyficznego leczenia.

Objawy. Każdej chorobie układu moczowo-płciowego towarzyszą określone objawy. Objawy zapalenia pęcherza moczowego:

• częstsze oddawanie moczu;
• zwierzę kręci się, krzyczy i wygina grzbiet podczas oddawania moczu;
• mocz - o zabarwieniu czerwonym;
• brak apetytu

Torbiele jajników nie dają żadnych wyraźnych objawów. Czasami na bokach zwierzęcia mogą być widoczne łyse plamy, co jest wynikiem zaburzeń hormonalnych. Palpując podbrzusze, można wyczuć guzek. Katarowi pochwy towarzyszy ropna wydzielina.

Leczenie. Leczenie ustala lekarz weterynarii w zależności od rozpoznanej choroby:

• Zapalenie pęcherza moczowego. Zwierzę jest oddzielane od zdrowych osobników. Klatka jest wcześniej izolowana. Woda i soczysta karma są podawane w minimalnym zakresie. Zwierzę jest karmione koncentratami i gotowanymi ziemniakami. W przypadku silnego bólu, na miednicę zwierzęcia przykładany jest ciepły kompres. Do odbytu wprowadzane są kapsułki z lekiem. Kapsułki zawierają heksaminę i ekstrakt z belladonny. Kapsułki podaje się codziennie przez siedem dni.
• Torbiel jajnika. Leczenie przepisuje lekarz weterynarii. Może ono obejmować farmakoterapię, terapię zachowawczą lub terapię hormonalną.
• Wypadanie narządu rodnego, u mężczyzn – penisa, u kobiet – pochwy. Jeśli u samców wokół penisa pojawi się pierścień włosów, który utrudnia kopulację, nie będą mogli kopulować z samicami. Pierścień należy usunąć. Jeśli wypadnie, należy go zdezynfekować słabym roztworem nadmanganianu potasu, a następnie nastawić wypadnięty narząd.
• Katar pochwy. Płukanie pochwy roztworem rywanolu lub nadmanganianu potasu (1:1000). Samice są odstrzeliwane w celu pozyskania skór.
• Aborcja lub śmierć zarodka. Konieczne jest dostarczanie kobietom witamin A, E i D w odpowiednim czasie.

Prognozy. Zapalenie pęcherza moczowego jest szczególnie niebezpieczne. Bez odpowiedniego leczenia zwierzę umiera po tygodniach cierpienia.

Zapobieganie. Regularnie sprawdzaj zwierzęta. Zapewnij im odpowiednie warunki bytowe i żywieniowe. Dieta nutrii powinna być pożywna, a ich siedliska powinny być izolowane i czyste.

Kanibalizm

Kanibalizm – zjadanie siebie nawzajem – jest rzadki wśród nutrii. Zazwyczaj w takich przypadkach samice zjadają własne martwe potomstwo. To zachowanie można wytłumaczyć odruchem zjadania łożyska. Jeśli jednak samica zjada zdrowe potomstwo, prawdopodobnie wynika to z niedoboru składników odżywczych w jej diecie.

Objawy. Kanibalizm to zjawisko, które przebiega bezobjawowo, ale jego skutek jest oczywisty – potomstwo zostaje zjadane.

Leczenie. Jeśli w gnieździe zostaną znalezione martwe lub pogryzione młode, matkę należy jak najszybciej przenieść do innego pomieszczenia. Ocalałe potomstwo należy przenieść do innej karmiącej samicy. Jeśli nie będzie nikogo, kto mógłby dać młodym nowy dom, będą one musiały być odchowywane ręcznie.

Prognozy. Nie ma gwarancji, że samica nie powtórzy aktu zjedzenia swojego potomstwa, dlatego kanibali są zwykle zabijani ze względu na ich skóry.

Zapobieganie. Samice w ciąży powinny otrzymywać pełnowartościową dietę, dostosowaną do ich stanu. Szczególnie potrzebują białka, fosforu, wapnia i witamin. Niezbędne są pokarmy dla sukulentów. Dowiedz się więcej o prawidłowym żywieniu nutrii. Tutaj.

Urazy

Nutrie potrafią być bardzo wojownicze. Takie zachowanie występuje zazwyczaj w okresie godowym lub w przypadku przepełnienia stada. Podczas walki zwierzęta te potrafią zadać przeciwnikom poważne obrażenia.

Objawy. Obrażenia są widoczne. Ważne jest, aby niezwłocznie monitorować ranne zwierzęta w celu udzielenia im pierwszej pomocy. Złamanie powoduje silny ból. W miejscu złamania może wystąpić obrzęk i uszkodzenie tkanek. W przypadku złamań występuje podwyższona temperatura i ciśnienie krwi.

Leczenie. Leczenie urazów zależy od ich rodzaju i rozległości uszkodzeń:

1. Małe rany należy leczyć 2% nadtlenkiem wodoru lub jodyną. Jeśli nutria ma głęboką ranę, należy przyciąć jej sierść. Następnie ranę oczyszcza się roztworem nadmanganianu potasu i posypuje streptocydem. W razie potrzeby zakłada się opatrunek.
2. W przypadku poważnych ran należy podać podskórnie kofeinę (1-2 ml) i penicylinę (30 000-50 000 jednostek). Zastrzyki wykonuje się dwa razy dziennie.
3. W przypadku złamań otwartych ranę należy zabezpieczyć środkiem antyseptycznym, a następnie założyć opatrunek gipsowy na okres 3-4 tygodni.

Prognozy. Drobne urazy leczone szybko goją się szybko. Większe rany, nieleczone, mogą prowadzić do śmierci.

Zapobieganie. Zapobieganie walkom poprzez odpowiednie rozproszenie zwierząt gospodarskich.

Odmrożenie

Odmrożenia powstają na skutek trzymania zwierząt gospodarskich w nieizolowanych pomieszczeniach.

Objawy. W przypadku ekspozycji na niskie temperatury, ogon zwierząt cierpi w pierwszej kolejności; mogą zamarznąć również uszy i łapy. Istnieją trzy stadia odmrożenia:

1. Przechłodzony obszar pęcznieje.
2. Pojawia się bańka wypełniona przezroczystym płynem.
3. Miejsce odmrożenia ulega martwicy. W miejscu odmrożenia widoczne są owrzodzenia i obszary ropiejące.

Leczenie. Terapia zależy od etapu:

• Pierwszy etap. Zwierzę, które doznało odmrożenia, przenosi się do ciepłego miejsca, a uszkodzone miejsca smaruje się tłuszczem.
• Drugi etap. Pęcherze nacina się, usuwając nagromadzony płyn. Dotknięte obszary smaruje się maścią kamforową lub cynkową. Można również stosować maść z synthomycyną.
• Trzeci etap. Odmrożone miejsca należy odciąć. Ogon amputuje się, kauteryzuje jodyną i bandażuje przez 24 godziny. Po zdjęciu bandażu, miejsce nacięcia spryskuje się streptocydem.

Prognozy. W przypadku poważnych odmrożeń zwierzęta należy poddać ubojowi. W przypadku łagodnych odmrożeń, przy szybkim leczeniu, rokowanie jest pomyślne.

Zapobieganie. Izolacja pomieszczeń, w których żyją nutrie.

Udar słoneczny i udar cieplny

Udar słoneczny występuje u nutrii w czasie upałów, zwłaszcza gdy zwierzęta są stłoczone w małej przestrzeni. Udar cieplny jest zazwyczaj spowodowany przegrzaniem w wilgotnych, słabo wentylowanych pomieszczeniach.

Objawy. Objawy kliniczne udaru słonecznego i udaru cieplnego:

• odmowa jedzenia;
• oddech staje się płytki i szybki;
• zwierzęta są ospałe i przygnębione;
• na widocznych błonach śluzowych – sinica (zasinienie);
• chód jest chwiejny, zwierzę leży na boku lub na brzuchu;
• są skurcze.

Leczenie. Przegrzane zwierzęta są natychmiast przenoszone do chłodnego pomieszczenia. Na głowę nutrii kładzie się szmatkę nasączoną zimną wodą. W razie potrzeby stosuje się sztuczne oddychanie. W ciężkich przypadkach podaje się domięśniowo roztwór kofeiny (1-2 ml).

Prognozy. W przypadku silnego upału/udaru słonecznego, gdy zaczynają się drgawki, zwierzęta umierają natychmiast.

Zapobieganie. Na wybiegu dla nutrii należy stworzyć zacienione miejsca, takie jak wiaty, gdzie zwierzęta będą mogły schronić się przed palącym słońcem. Aby zapobiec przegrzaniu, dach należy pobielić, a następnie przykryć trawą i gałęziami. Wybieg dla nutrii powinien być dobrze wentylowany.

Choroby pasożytnicze

Choroby pasożytnicze są wywoływane przez pasożyty, które wnikają do wnętrza organizmu lub atakują jego zewnętrzne warstwy. Prawie wszystkie choroby pasożytnicze – robaki, kleszcze i inne pasożyty – rozprzestrzeniają się szybko w całym stadzie.

Kokcydioza

Kokcydiozę wywołuje jednokomórkowy pierwotniak pasożytniczy z rodziny kokcydiowatych. Do zakażenia dochodzi poprzez skażoną żywność i wodę. Po dostaniu się do organizmu pasożyty atakują ściany jelit, wątrobę i śledzionę.

Objawy. Pasożyt najczęściej pojawia się u młodych zwierząt w wieku 2-3 miesięcy. Objawy zakażenia kokcydiami:

• wyczerpanie;
• stan letargu, depresji;
• wzdęty brzuch;
• naprzemienna biegunka i zaparcia;
• uszkodzenie komórek wątroby powoduje żółtaczkę;
• W końcowym stadium choroby występują drgawki oraz porażenie mięśni łap i szyi.

Zakażenie to może prowadzić do masowych upadków młodych zwierząt. W przypadku przewlekłego przebiegu zakażenia objawy są łagodne, a zakażone osobniki po prostu słabo się rozwijają. U dorosłych zwierząt typowe jest zakażenie utajone, a objawy kliniczne pojawiają się wraz z osłabieniem odporności.

Poniższy film przedstawia chorobę dotykającą nutrie, zwaną kokcydiozą:

Leczenie. Aby ustalić diagnozę, należy zbadać kał w laboratorium na obecność oocyst. Zakażone osobniki należy odizolować. Wszystkie zakażone zwierzęta, jak również te z grupy ryzyka, powinny otrzymać leki kokcystatyczne. Profilaktycznie należy dodać do paszy Khimkotsid (0,003%) lub Arikoktsid (0,03%). Młodym zwierzętom można podawać 0,1 g ftalazolu, natomiast dorosłym 0,2 g dwa razy dziennie. Kuracja trwa 6 dni.

Prognozy. Jeśli leczenie zostanie rozpoczęte szybko, rokowanie jest pomyślne. Młode zwierzęta szybko umierają, jeśli nie zostaną poddane leczeniu.

Zapobieganie. W sezonie ciepłym konieczne jest okresowe badanie młodych, pobierając próbki. W przypadku wykrycia kokcydiozy, przeprowadza się natychmiastowe leczenie weterynaryjne i sanitarne oraz profilaktykę chemiczną. Klatki są czyszczone i dezynfekowane 2% roztworem gorącej sody kaustycznej lub opalane palnikiem.

Pasożyty jelitowe

Pasożyty jelitowe to robaki (helminty), które atakują jelita. Nutrie zarażają się robaczycą poprzez spożycie skażonej żywności i wody, szczególnie jeśli obecne są w nich odchody. Zakażenie helmintozą jest bezpośrednio związane z warunkami, w jakich przetrzymywane są zwierzęta.

Objawy. Helmintoza ma charakter przewlekły. Zwierzęta szybko tracą na wadze, mają problemy z apetytem, ​​stają się nieaktywne i mogą mieć gorączkę. Często występuje krwawa biegunka. Najczęstsze typy helmintozy to:

• Strongyloidoza. Najpierw pojawia się kaszel, a następnie biegunka, niedokrwistość błon śluzowych i wyczerpanie. Młode zwierzęta umierają szybko, dorosłe w ciągu miesiąca lub półtora miesiąca.
• Fasciolioza. Ostra faza charakteryzuje się letargiem, utratą apetytu, wyczerpaniem, otępieniem siekaczy i gorączką. Drgawki poprzedzają śmierć.
• Trychinoza. Z powodu larw tkanka mięśniowa obumiera, a zwierzęta umierają.

Leczenie. Diagnozę stawia się na podstawie badań krwi i kału. W przypadku węgorczycy zwierzętom podaje się tibenzen, a w przypadku fascjolozy – heksachloroetan. Włośnica nie jest leczona. Zakażone zwierzęta są izolowane. W razie potrzeby zwierzęta są uśmiercane i spalane.

Prognozy. Skuteczność leczenia zależy od rodzaju zakażenia, terminowości i adekwatności leczenia.

Zapobieganie. Aby zapobiec robaczycy, konieczne jest regularne czyszczenie i dezynfekcja klatek, karmników i sprzętu. Należy również eliminować nosicieli chorób, takich jak muchy. Regularne zwalczanie szkodników jest również niezbędne.

Pasożyty skórne

Nutrie zarażają się wszami, piórożercami, pchłami i innymi pasożytami skórnymi pochodzącymi od dzikich gryzoni, takich jak myszy i szczury. Pasożyty te mogą być również przenoszone przez nutrie na ludzkiej odzieży i butach, sianie lub trawie.

Objawy. Pierwszymi objawami zarażenia jest swędzenie. Wkrótce na skórze zwierząt pojawiają się zadrapania. Skóra nutrii staje się matowa, pojawiają się łyse plamy, które wkrótce pokrywa gruba skorupa.

Wszy mogą przebić skórę, wnikając głęboko w jej strukturę, powodując nie tylko swędzenie, ale i ból. Zarażenie wszami nazywane jest trichodektozą. Przy dużej liczbie wszy objawy nasilają się, a stan ten staje się zagrożeniem dla życia:

• wzmożone wypadanie włosów;
• Występują alergie na ukąszenia wszy;
• niedokrwistość;
• wyprysk;
• szybkie wyczerpanie.

Leczenie. Do zwalczania pasożytów skórnych stosuje się specjalne preparaty do powierzchni, takie jak spraye Frontline i Oxamat oraz specjalne szampony. Po zastosowaniu preparatu na sierść zwierząt, całe pomieszczenie i klatki są dezynfekowane, a ściółka zmieniana.

Prognozy. Przebieg choroby zależy od rodzaju pasożyta, rozległości zakażenia oraz terminowości leczenia. Przy właściwym leczeniu rokowanie jest pomyślne.

Zapobieganie. Regularna dezynfekcja, czystość i zwalczanie szkodników w pomieszczeniach.

Inne choroby

Nutrie, pomimo silnego układu odpornościowego, często padają ofiarą inwazji owadów, myszy, szczurów i innych zwierząt, a także różnych infekcji grzybiczych i bakteryjnych, nawet w warunkach hodowli. Dlatego tak ważne jest utrzymanie higieny i warunków sanitarnych w ich środowisku życia.

Tularemia

Bardzo niebezpieczna choroba przenoszona przez krwiopijne owady i gryzonie.

Objawy. Objawy zakażenia:

• kaszel;
• letarg;
• wyciek śluzu z nosa;
• czasami – biegunka;
• powiększone węzły chłonne;
• przed śmiercią – drgawki.

W klatkach, w których trzymane są chore zwierzęta, powietrze staje się stęchłe.

Leczenie. Na tę chorobę nie ma lekarstwa. Nie ma szczepionki.

Prognozy. Zwierzę umiera po 7-10 dniach od zakażenia. Przewlekłe przypadki choroby trwają zazwyczaj dwa miesiące.

Zapobieganie. Przestrzeganie norm sanitarnych, zapobieganie kontaktowi z gryzoniami i innymi zwierzętami.

Liszaj obrączkowy

Czynnikiem wywołującym chorobę są grzyby dermatofity, które pasożytują na skórze zwierząt. Nosicielami są myszy, koty i psy. Do zakażenia może dojść również z powodu złych warunków sanitarnych w pomieszczeniach, w których trzymane są nutrie. Choroba ta powoduje nieodwracalne uszkodzenia skóry nutrii.

Objawy. Zaatakowana zostaje sierść i skóra. W zakażonych miejscach dochodzi do wypadania sierści, a na odsłoniętej skórze pojawiają się strupy. Skóra łuszczy się i swędzi. Aby potwierdzić diagnozę, pobiera się zeskrobinę do analizy, a także bada się próbki włosów.

Leczenie. Grzyb wywołujący grzybicę jest wysoce zaraźliwy. Zakażone zwierzęta są natychmiast izolowane, a miejsce, w którym przebywały, jest dezynfekowane. Pościel jest zmieniana. Procedury leczenia są następujące:

1. Dotknięte obszary przeciera się roztworem mydła, aby zmiękczyć strupy.
2. Za pomocą specjalnej szczotki usuń włosy i łuski.
3. Smaruj zmienione chorobowo miejsca maścią jodową lub juglone.

Zabiegi wykonuje się codziennie. W razie potrzeby, oprócz terapii miejscowej, przepisuje się leki przeciwgrzybicze, takie jak gryzeofulwina.

Prognozy. Przy odpowiednim leczeniu rokowanie jest pomyślne; jeśli zwierzęta nie zostaną poddane leczeniu, ich skóra ulegnie uszkodzeniu i takie osobniki będą musiały zostać poddane ubojowi.

Zapobieganie. Dokładne sprzątanie pomieszczeń, deratyzacja i okresowa dezynfekcja. Dezynfekcja odbywa się za pomocą:

• 3% roztwór sody kaustycznej (temperatura – 100°C);
• 2% roztwór formaldehydu (temperatura – 25-30°C);
• 10% roztwór mieszaniny siarki i kwasu karbolowego (temperatura – 70-80°C).

Jeśli ściany domu są wykonane z materiałów ognioodpornych, można użyć palnika. Wszystkie zwierzęta, które miały kontakt z osobami chorymi, są poddawane 30-dniowej kwarantannie. Zwierzęta powinny być regularnie badane w celu wczesnego wykrycia choroby.

Większość chorób dotykających nutrie wymaga uboju. Wiele chorób jest nieuleczalnych. Aby zapobiec stratom w hodowli i zapewnić opłacalność hodowli nutrii, niezbędne są ścisłe praktyki hodowlane. Wysokie standardy sanitarne i higieniczne w gospodarstwie, prawidłowe żywienie i szczepienia są kluczowe.

Często zadawane pytania