Wszystko o nutriach domowych – wygląd, charakter i wymagania hodowlane

Nutrie domowe są hodowane w różnych warunkach – na farmach do użytku osobistego, w celach komercyjnych i jako zwierzęta domowe w mieszkaniach. Pomimo tego, że są szczurami wodnymi, cieszą się popularnością – mięso Są zjadane, z ich futra robi się płaszcze i czapki, a ze względu na ich przyjacielską naturę trzyma się je w domu.

Opis gatunku

Nutrie domowe są praktycznie nie do odróżnienia od dzikich, żyjących na wolności. Łatwo je jednak oswoić, choć są podatne na ugryzienia. Preferują życie na lądzie, ale nie mogą przetrwać bez wody. Dzielą się na różne gatunki i rasy.

Wygląd

Nutria zawdzięcza swoją nietypową budowę ciału potrzebie życia w pobliżu wody. Zwierzę wygląda tak:

• Uszy. Mają gęste futro, które zapobiega przedostawaniu się wody. Uszy są małe i mają schludny, zwarty wygląd.
  
• Nos. Kiedy gryzoń nurkuje, jego nozdrza się zamykają.
  
• Zęby. Mają nietypowy odcień (jasnopomarańczowy). Kiedy kolor traci nasycenie i pojawiają się czarne plamy, zwierzę jest chore.
  
• Usta. Jej przednia część jest podzielona, ​​a wargi mogą się stykać tylko za zębami.
  
• Sutki. Znajdują się one zbyt wysoko, aby samica mogła karmić swoje młode, nawet pod wodą.
  
• Wąsy. Bardzo delikatne i długie.
  
• Waga / rozmiar. Długość nutrii, bez ogona, może sięgać 60-70 cm, a masa ciała 10-12 kg. Średnio 40-50 cm i 5-7 kg.
  
• Wełna. Sierść jest długa, lśniąca, wodoodporna (nawet jeśli nutria pływa długo, pozostaje sucha po wyjściu z wody) i gęsta. Wiele ras ma jasne końcówki włosów. Sierść składa się z podszerstka i włosów okrywowych.
  
• Budowa ciała. Silny, z potężnym szkieletem.
  
• Głowa. Ogromny, z lekko tępym pyskiem i małymi, błyszczącymi oczami.
• Ogon. Niezwykle długi, czasem osiągający 40-50 cm. Nie posiada włosków i pełni funkcję kierownicy.
  
• Łapy. Skrócony, z cienkim futrem. Tylne nogi są wyposażone w błony pławne, ułatwiające pływanie.

Charakter

Nutrie to przyjazne małe stworzenia, które z łatwością zastąpią kota w domu. Uwielbiają się bawić, przytulać, a nawet wskakiwać w ramiona człowieka. Często okazują ufność w częstym kontakcie z ludźmi. Najchętniej odpoczywają w gnieździe, które budują tuż pod kocem.

Cechą szczególną tej przekąski jest to, że gdy dasz zwierzęciu smakołyk, zacznie ono wyciągać łapy, prosząc o kolejną porcję.

Inne cechy osobowości:

• Gryzie człowieka ze względu na instynkt samozachowawczy.
• Jeśli nie potrafi poradzić sobie ze strachem, umiera.
• Uwielbia, gdy głaska się go po brzuszku.
• Samce są zazwyczaj samotnikami, samice wymagają większej uwagi i towarzystwa, w przeciwnym razie zaczynają krzyczeć.
• Uwielbia ostrzyć zęby o drewniane przedmioty. Lepiej dać mu kawałki drewna niż pozwolić mu gryźć meble.
• Samce mają zwyczaj oznaczania swojego terytorium, samice nie.
• Nutrie mają bardzo cuchnący mocz, ale ten problem można łatwo rozwiązać - wystarczy wyposażyć psa w kuwetę wypełnioną materiałem i nauczyć go z niej korzystać (jak kota).
• Mają słabość do muzyki i zabawek.
• Obowiązkowym wymogiem jest zapewnienie dużej ilości wody (aby zwierzęta mogły się kąpać).

Nutrie tolerują chwytanie za ogon, ale nie wszystkie osobniki są do tego przystosowane. Niektóre są agresywne i mogą gryźć. Dotyczy to zwłaszcza samic po osiągnięciu dojrzałości płciowej.

Długość życia

W naturze i w niewoli nutrie mogą żyć do 6-8 lat. Rosną do 2 lat, a dojrzałość płciową osiągają już w wieku 3 miesięcy. Inne cechy:

• szczenię gryzonia rodzi się małe - około 200 g;
• zwiększa wagę 2-3 krotnie w ciągu 2 tygodni;
• samica karmi potomstwo przez 2 miesiące, ale lepiej odstawić młode od piersi 50. dnia;
• Szczeniętom należy podawać karmę dla dorosłych psów po 5–7 dniach (wymagają dokarmiania).

Czy nutria domowa nadaje się do hodowli rolniczej?

Domowe rasy nutrii idealnie nadają się do każdego rodzaju hodowli – zarówno na dużej farmie, jak i w mieszkaniu. Zwierzęta te zachowują się jednak inaczej: w domu są czułymi pupilami, ale w klatce mogą być agresywne.

Podejście do ich hodowli również jest inne: jeśli nutrie są hodowane dla mięsa i futra, stosuje się specjalną dietę; jeśli w celach rozrywkowych, wystarczy karmić je resztkami z ich własnego pożywienia.

Rasy i typy

Nutrie istnieją na całym świecie od tysiącleci, a po raz pierwszy pojawiły się w Rosji w 1930 roku. Za ich ojczyznę uważa się Amerykę Południową, ponieważ gryzonie te preferują ciepły klimat. W ciągu ich istnienia, dzięki selektywnej hodowli, wyłoniła się szeroka gama gatunków i ras.

Istnieją dwie grupy nutrii, które obejmują różne rasy:

• Standard. Dominującym kolorem jest brązowo-brązowy, rasy różnią się odcieniami.
  
• Kolorowy. Futro tego gatunku nutrii jest niezwykle różnorodne – może mieć dowolny odcień i kolor, a nawet łączyć kilka tonów. Należą do nich: biały, czarny, złoty, perłowy, dymny, perłowy, cytrynowy i inne.
  

Zalety i wady hodowli nutrii w domu

Przy wykorzystywaniu nutrii domowej w celach biznesowych można zauważyć szereg korzyści:

• zwierzęta mają silną odporność i rzadko chorują (gdy nie ma odpowiedniej opieki);
• Są czyste i sprzątać po nich trzeba tylko odchody (wkładają jedzenie do pyszczka łapkami, nie zostawiając okruchów);
• jedzenie jest tanie, koszty są minimalne (oprócz jedzenia kupionego w sklepie, jedzą prawie wszystko);
• doskonały charakter, hodowcy zazwyczaj nie mają żadnych problemów;
• popyt na mięso i futra – koszty produktów są dość wysokie;
• minimalna konkurencja – tylko nieliczni hodują nutrie, a punkty sprzedaży można znaleźć bez problemu;
• Można skorzystać z preferencyjnego programu podatkowego, który pozwala na obniżenie kosztów (władze zapewniają taką możliwość nowym przedsiębiorcom zajmującym się hodowlą nutrii);
• wysoka opłacalność – nutrie rozmnażają się szybko (jedna samica rodzi ok. 9-11 szczeniąt na raz);
• szybki wzrost (czas od urodzenia do uboju – co najmniej 6 miesięcy);
• Oprócz mięsa i futer, na rynku ceniony i poszukiwany jest także tłuszcz trzewny;
• niewielka inwestycja początkowa – na początek możesz kupić kilkanaście zwierząt;
• istnieje duże zapotrzebowanie na futra – ponieważ futra z lisów polarnych, norek i innych zwierząt są drogie, skóry do wyprawiania wnętrz cieszą się dużym popytem;
• Istnieje wiele miejsc, w których można sprzedawać – fabryki futrzarskie, zakłady przetwórstwa mięsnego, restauracje, biura zaopatrzenia, targowiska, Internet itp.

Hodowla nutrii ma również swoje wady:

• pełny zwrot inwestycji następuje w ciągu 1-2 lat;
• Jeśli kupisz dużą liczbę szczeniąt, musisz obejrzeć każde z nich, ponieważ nie wszyscy hodowcy cieszą się dobrą reputacją;
• Do jego utrzymania zużywa się dużo wody, co wiąże się z dodatkowymi kosztami.

Cechy hodowlane

Opieka nad nutriami nie stanowi dodatkowego wyzwania, ponieważ gryzonie te są uważane za mało wymagające. Należy jednak pamiętać o szczególnych wymaganiach pielęgnacyjnych latem i zimą.

Odżywianie

W naturze podstawową dietą nutrii są rośliny. Karmienie ich w ten sam sposób jest dopuszczalne na farmie. Jeśli na terenie gospodarstwa znajduje się staw, należy karmić je trzciną i pałką wodną (ich ulubionym pożywieniem w naturze).

Wytyczne dotyczące żywienia zapewniające szybki wzrost, dobrą jakość wełny i mięsa:

• dziennie podawać jednej osobie 900-1000 g trawy (lucerna, koniczyna itp.), 120-150 g mieszanki paszowej (zastąpionej koncentratami zbożowymi), 2 łyżeczki soli, 50 g mączki rybnej (lub kostnej) i kredę;
• Jeśli nie ma świeżej trawy, dodaj siana;
• Dobrze jest wprowadzać algi do diety w małych ilościach (150-200 g);
• obgryzajmy gałęzie krzewów i drzew - w ten sposób zwierzęta ostrzą sobie zęby i zdobywają dodatkowe pożyteczne elementy;
• karmić o tej samej porze dwa razy dziennie - rano 40%, wieczorem 60% dziennego zapotrzebowania;
• nie dawaj trawy grubej, tylko młodą;
• zboża - drobno zmielone lub gotowane na parze.

Zdrowa żywność:

• Owoce, warzywa, warzywa korzeniowe. Dzienne spożycie: 200 g. Co podawać:
  • gotowane ziemniaki i dynia;
  • marchew i buraki - surowe;
  • jabłka i pomidory;
  • cukinia i kapusta;
  • melony i arbuzy;
  • Topinambur i rzepa.
• Pasza zielona. Dzienna dawka: minimum 800 g, maksimum 1000 g (dla osoby dorosłej). Co jest najlepsze dla nutrii:
  • wierzchołki zbóż i fasoli;
  • pałka wodna i trzcina;
  • trzcina i komosa ryżowa;
  • ryż wodny i koniczyna słodka;
  • ostropest plamisty i babka lancetowata;
  • szczaw i sałata;
  • koniczyna i podbiał;
  • pięciornik i gryka;
  • pęcherzyca i mniszek lekarski;
  • wodorosty i wierzbownica.
• Zboża. Norma dzienna wynosi od 100 do 150 g. Preferuj następujące zboża:
  • jęczmień i owies;
  • żyto i proso;
  • pszenica i kukurydza;
  • słonecznik i kiełki zbóż.
• Sucha karma. Dawkowanie: 50-150 g. Dopuszczalne:
  • kora i gałęzie;
  • słoma i siano;
  • igły sosnowe i bagassa;
  • suszone ciasto.

Warunki zatrzymania

Aby zapewnić Twoim nutriom komfort i uniknąć stresu, zapewnij im następujące warunki życia:

• Całodobowy dostęp do wody nie tylko do picia, ale i do kąpieli. W przeciwnym razie sierść zwierząt ulegnie zniszczeniu.
• Cisza. Wyeliminuj hałas, inaczej zwierzęta się zdenerwują.
• Monitoruj temperaturę. Idealny zakres temperatur to 15–20°C. Zimą pamiętaj o ociepleniu pomieszczenia (minimalna dopuszczalna temperatura o tej porze roku to 8–10°C).
• Unikaj wystawiania na bezpośrednie działanie promieni słonecznych – nutrie preferują cień (ich futro jest zbyt ciepłe, więc się przegrzewają).

Dom

Zadbaj o odpowiednie schronienie. Ogrodź teren wspólny, na którym trzymane są nutrie, siatką, która uniemożliwi im przegryzienie. Jeśli trzymasz je w dużych zagrodach, kup lub zrób domki samodzielnie. Podstawowe zasady:

• Unikaj budowania domów z drewna, ponieważ nutrie szybko robią dziury w ścianach.
• Nie używaj plastiku – łatwo go przeciąć.
• Użyj metalu, łupka, betonu.
• W każdej klatce powinny znajdować się cztery samice i tylko jeden samiec. Jeśli wprowadzimy dwa samce, mogą wystąpić walki (czasami kończące się śmiercią lub obrażeniami) o samice.
• W klatce Zrób okno, które zawsze będzie otwarte. Powinno wychodzić na strefę spacerową.
• Podziel zimowe schroniska na dwie części – w jednej gryzonie jedzą, a w drugiej śpią.
• Przestrzegaj wymagań dotyczących rozmiaru klatki. Standard:
  • część fasadowa – 70-90 cm;
  • szerokość – 80-90 cm;
  • długość – 100-120 cm;
  • ściana tylna – 50-60 cm.
• Parametry obszaru spacerowego:
  • długość – 210-220 cm;
  • szerokość – 110-120 cm.
• Dach jest niezbędny dla wybiegu, ponieważ nutrie są narażone na ataki dzikiego ptactwa. Zaleca się dach z siatki, aby umożliwić zwierzętom dostęp do świeżego powietrza.
• Samice ciężarne oraz matki z młodymi muszą mieć zapewniony oddzielny, izolowany dom.

Uzdatnianie wody

Woda jest niezbędna dla nutrii – czyszczą w niej swoje futro (gryzonie uchodzą za bardzo czyste). Najlepiej ustawić ich wybiegi w pobliżu otwartej wody. Jeśli to niemożliwe, zapewnij im basen w strefie wybiegu.

Główne warunki:

• szerokość – nie mniej niż 60 cm;
• długość – ok. 200 cm;
• głębokość – minimum 30 cm;
• obecność łagodnego zbocza;
• czystość wody (wymieniaj ją w miarę zabrudzenia – zwykle 1-2 razy dziennie).

Podczas budowy małego basenu, w dnie wykonuje się otwór drenażowy, aby odprowadzić wodę, a do górnej części podłącza się wąż lub rury doprowadzające wodę.

Jeśli budowa takiej konstrukcji jest problematyczna, należy użyć przenośnych wanien lub dużych koryt. W takim przypadku ważne jest wzmocnienie konstrukcji, aby zapobiec przewróceniu się „pojemnika”.

Pielęgnacja letnia

Nutrie są przyzwyczajone do życia na zewnątrz. Gdy tylko temperatura się ustabilizuje (co najmniej 8°C), zwierzęta są wypuszczane na wybieg (zagrodę) w celu ruchu. Latem mogą przebywać na zewnątrz 24 godziny na dobę.

Doświadczeni rolnicy zalecają wykopanie jesienią małego stawu i posadzenie w nim różnych roślin. Gdy tylko stopnieje śnieg, wyrosną, dając nutriom pożywienie.

Pielęgnacja zimowa

Utrzymanie odpowiedniej temperatury jest kluczowe zimą. O tej porze roku nutrie są zamknięte na zewnątrz, przez co brakuje im odpowiedniej ilości światła. Aby poprawić warunki, rozważ przeszklenie dachu domu, aby wpuścić światło słoneczne w ciągu dnia.

Ponieważ gryzonie nie poruszają się swobodnie, potrzebują dużo miejsca do poruszania się. Stwórz mini-ogródek bezpośrednio w izolowanej klatce. Na jednego gryzonia potrzeba minimum 0,5 metra kwadratowego.

Trening dłoni

Ugryzienie nutrii jest potencjalnie niebezpieczne, ponieważ ich silne zęby i szczęki są w stanie odgryźć ludzki palec. Aby temu zapobiec, należy przyzwyczajać zwierzęta do dotykania ich bezpośrednio po ich nabyciu lub po urodzeniu szczeniąt. Są bardzo przyjazne i chętnie to robią.

Jak postępować po raz pierwszy:

• Na początku należy karmić ostrożnie z ręki;
• następnie spróbuj odebrać:
  • W przypadku agresji należy chwycić zwierzę za ogon i tylne nogi, a za pysk przytrzymać łopatą;
  • Jeżeli zwierzę jest spokojne, chwyć je za środkową część ogona i pod klatką piersiową.
• przebywać w ich pobliżu częściej;
• głaskać po brzuchu, a w żadnym wypadku po plecach (jest to dla nich niedopuszczalne);
• Kiedy poczujesz, że nutria zachowuje się spokojnie w twoich rękach, możesz swobodnie posadzić ją sobie na kolanach, głaszcząc ją przy tym po brzuszku;
• Nadaj swoim szczurom wodnym imiona, wołaj je i rozmawiaj z nimi, a wkrótce zaczną prosić, żeby je wziąć na ręce.

Hodowla nutrii domowych

Każda nutria rozwija się we własnym tempie. Niektóre osobniki osiągają dojrzałość płciową w wieku 3 miesięcy, inne dopiero w wieku 4-5 miesięcy. Jednak krycie ich w tym okresie jest niepożądane, ponieważ potomstwo nie będzie zdrowe i dobrze rozwinięte, a samice są bardziej narażone na poronienie.

Sezonowe krycie

Sezonowa hodowla nutrii polega na rodzeniu się potomstwa o określonej porze roku. Hodowcy obliczają to indywidualnie, ale eksperci zalecają zaplanowanie narodzin szczeniąt na pierwsze sześć miesięcy roku.

Jesienią jakość futra szczeniąt jest najlepsza i nadaje się do sprzedaży. Należy pamiętać, że w okresie godowym samce i samice nie powinny być trzymane razem.

Krycie ręczne

Jeśli hodowca nutrii dysponuje materiałem rozrodczym i chce uzyskać potomstwo o podobnej jakości, stosuje się krycie ręczne. Polega ono na umieszczeniu konkretnego samca z konkretną samicą. Samice są tam przetrzymywane przez około 6-8 dni, po czym „samice” wracają do swoich klatek.

Główną zaletą jest utrzymanie czystości rasy.

Łączenie rodzin

To najpowszechniej stosowana metoda krycia, charakteryzująca się prostotą i łatwością – po prostu cztery samice i jeden samiec są stale trzymane w tym samym terrarium. Cechą charakterystyczną jest to, że nawet po urodzeniu wszystkie osobniki pozostają razem.

Całoroczne krycie

Nutrie to zwierzęta, które mogą rozmnażać się o każdej porze roku. Jeśli hodowca nie ma konkretnych planów co do terminu narodzin, krycie jest dozwolone przez cały rok. Samiec jest stale trzymany z samicami (nie jest on rozdzielany, jak w przypadku rozrodu sezonowego).

Kojarzenie w szkole

Metoda ta sprawdza się idealnie przy krzyżowaniu młodych osobników – poszczególne osobniki wybierają sobie samice, a najbardziej aktywne samce mogą zapłodnić kilka naraz.

O różnych niuansach rozmnażania nutrii możesz dowiedzieć się także z poniższego filmu:

Choroby i ich zapobieganie

W bardzo rzadkich przypadkach u nutrii domowych może wystąpić chorobyNajczęściej jest to spowodowane niewłaściwą pielęgnacją, ponieważ właściciel rzadko wymienia wodę w basenie lub czyści jego wybiegi. Czasami choroby przenoszone są tylko przez nowo przybyłe osobniki.

Salmonelloza

Czynnikiem wywołującym jest salmonella, przenoszona drogą wodną, ​​pokarmową, przez ptaki i owady. Głównym czynnikiem wywołującym chorobę jest upał, dlatego choroba występuje częściej latem.

Jak rozpoznać salmonellozę:

• letarg, niechęć do jedzenia i nagła utrata masy ciała u zwierząt;
• wzdęcia;
• zwiększone łzawienie;
• biegunka.

Dur brzuszny (znany również jako paratyfus) powoduje gorączkę, po której następuje gwałtowny spadek temperatury ciała. Nieleczona nutria umiera w ciągu dwóch dni. Do zwalczania salmonelli stosuje się antybiotyki, takie jak furazolidon, biomycyna i chloramfenikol.

Robaczyca

Zakażenia robakami są głównie spożywanie niskiej jakości pożywienia i picie brudnej wody. Należą do nich glisty, płazińce i tasiemce, które powodują następujące objawy:

• depresja państwa;
• utrata apetytu;
• utrata wagi;
• obecność robaków w kale.

Leczenie polega na stosowaniu leków przeciwrobaczych. Konkretny lek przepisuje się dopiero po otrzymaniu wyników badań, ponieważ leczenie zależy od rodzaju robaka.

Liszaj obrączkowy

To dermatomykoza (jej podtypy obejmują mikrosporiozę i trichofitozę). Przenoszona jest przez owady, szkodniki i inne gryzonie. Czasami wystarczy po prostu rozłożyć zakażone trociny.

Młode zwierzęta najczęściej zapadają na tę chorobę wiosną lub zimą. Grzyby rozwijają się zazwyczaj na szyi i głowie, czasami pojawiają się również na bokach i plecach.

Objawy:

• powstawanie biało-szarych plam o kształcie kulistym (minimalna średnica - 1 cm), czasem nawet kilkakrotnie większych;
• zapalenie skóry;
• powstawanie pęcherzy, łusek, strupów;
• wypadanie włosów.

W leczeniu stosuje się środki zewnętrzne i doustne:

• Maść juglonowa (1%) – stosować 2 razy dziennie;
• roztwory alkoholowe na bazie kwasu salicylowego, kreoliny lub lizolu (10%) – po goleniu sierści smarować miejsca dotknięte podrażnieniem;
• lek gryzeofulwina – 15 mg na 1 kg masy ciała.

Pasteureloza

Młode zwierzęta są najbardziej podatne na tę chorobę. Pasteureloza jest uważana za niebezpieczną, ponieważ może być śmiertelna. Objawy obejmują:

• zwierzęta stają się senne i chwieją się podczas chodzenia;
• oczy łzawią;
• z zatok nosowych wydobywa się śluzowo-krwawa wydzielina;
• nutrie całkowicie odmawiają jedzenia;
• upośledzone oddychanie;
• występują drgawki kończące się paraliżem.

Gryzoniom podaje się penicylinę, jonomycynę, streptomycynę lub oksytetracyklinę w dawce 30–50 tys. jednostek domięśniowo na 1 kg masy ciała.

Więcej na temat tej choroby możesz dowiedzieć się z poniższego filmu:

Gruźlica

W przypadku pojawienia się prątków Kocha rozpoznaje się dwa typy choroby: bydlęcy i ludzki. Ten drugi ma najczęściej charakter przewlekły i lokalizuje się w układzie oddechowym, rzadziej w jelitach i innych narządach.

Zakażenie następuje poprzez kontakt z chorymi zwierzętami oraz po podaniu nutrii naturalnego mleka krowiego (krowa musi być zakażona).

Znaki:

• niska ruchliwość, apatia;
• utrata apetytu, nagła utrata masy ciała;
• duszność, kaszel.

Kolibakterioza

Chorobę wywołuje bakteria E. coli, która atakuje przewód pokarmowy. Patogen może pojawić się wszędzie – w żywności, na powierzchniach itp.

Głównym objawem są problemy trawienne. Obserwuje się silną biegunkę (stolec ma silny, nieprzyjemny zapach).

W leczeniu stosuje się surowicę cielęcą przeciwko bakteriozie – od 5 do 10 ml na sztukę.

Streptokokoza

Jest to choroba rzadsza niż inne patologie. Główną przyczyną jest zła higiena i nieodpowiednie praktyki sanitarne. Jak ją rozpoznać:

• na początkowym etapie apetyt zanika, nutrie stale leżą;
• następnie dotknięte zostają stawy;
• Później z nosa wydobywa się ropny śluz, a szczur ma silną biegunkę.

W leczeniu stosuje się środki antybakteryjne, które przepisuje się indywidualnie.

Listerioza

Listeria to rzadki patogen u nutrii. Przenoszony jest przez ptaki, owady i gryzonie. Objawy zależą od postaci choroby:

• w ostrym stanie - podwyższona temperatura, apatia, niechęć do jedzenia, chwiejny chód, a w przypadku ciąży samicy dochodzi do poronienia lub mumifikacji płodu);
• w przewlekłym – zaburzona jest koordynacja ruchów, zmieniają się składniki krwi.

Nie ma lekarstwa na listeriozę. Wszystkie zakażone osoby są uśmiercane i spalane, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby.

Ogólne zasady zapobiegania

Aby zapobiec zakażeniu, należy stosować ogólne środki zapobiegawcze:

• codziennie czyścić zagrody i domki;
• wymieniać wodę w basenie dwa razy dziennie;
• Zagotuj mleko przed wypiciem;
• dezynfekować pomieszczenia, w których przechowywane są nutrie (przynajmniej 2-3 razy w roku);
• zapobiegać rozprzestrzenianiu się myszy i szczurów, które są bezpośrednim źródłem wielu patogenów;
• przeprowadzać szczepienia;
• Po zakupieniu nowych „lokatorów” należy poddać ich kwarantannie w innym pokoju (przez 28–30 dni).

Jak kupić nutrie krajowe?

Aby mieć pewność, że Twoje przyszłe zwierzęta domowe nie będą sprawiać problemów (głównie z powodu infekcji), zapoznaj się z zasadami ich nabywania:

• Proszę pamiętać, że optymalny wiek to 2–3 miesiące;
• dokładnie zbadać zwierzęta pod kątem ran i innych obrażeń oraz oznak chorób;
• Kupuj tylko od sprawdzonych hodowców lub tych, którzy cieszą się dobrą reputacją (zapytaj znajomych, przeczytaj opinie itp.);
• Jeśli sprzedajesz samice starsze niż 5 miesięcy, zabierz je razem z osobami, z którymi mieszkały (w przeciwnym razie mogą nie dogadać się z nowymi sąsiadami);
• sprawdź siekacze - powinny być mocne i mieć intensywnie pomarańczowy kolor;
• należy wziąć pod uwagę porę zakupu – najlepiej dokonać go wiosną-latem (aby zwierzęta miały czas na adaptację);
• Nie umieszczaj w jednym worku więcej niż 3 osób;
• Dorosłe samce i ciężarne samice transportowane są wyłącznie w specjalnej klatce.

Przed zakupem stwórz odpowiednie warunki, zakup domki, poidła, karmniki i wanny.

Zanim sprowadzisz nutrie do domu lub zaczniesz je hodować na farmie, koniecznie zapoznaj się z ich zachowaniem, dietą, warunkami życia i innymi szczegółami. Po zakupie zwierząt koniecznie zabierz je do weterynarza, aby upewnić się, że są zdrowe.

Często zadawane pytania