Podstawy hodowli nutrii od A do Z

Nutria to gryzonie półwodne, hodowane ze względu na cenne futro i mięso. Zwierzęta te są hodowane na skalę komercyjną w przydomowych gospodarstwach i specjalistycznych gospodarstwach. Łatwość i niskie wymagania pielęgnacyjne sprawiają, że są atrakcyjną opcją dla rolnictwa.

Hodowla nutrii to nowy kierunek ekonomiczny

Trudno powiedzieć, że hodowla nutrii jest czymś nowym lub nietypowym w hodowli zwierząt gospodarskich. Jednak pod względem skali produkcji branża ta jest nieporównywalna z tradycyjnymi sektorami hodowli zwierząt. Produkty z nutrii praktycznie nie mają konkurencji na rynku, co sprawia, że ​​hodowla nutrii jest wysoce rentowna.

Hodowla nutrii nie jest niczym szczególnie skomplikowanym. Zakładając małą farmę, można stworzyć dochodowy i szybko przynoszący zyski biznes. Hodowla nutrii przynosi dwa cenne produkty: mięso dietetyczne i skóry, na które istnieje duże zapotrzebowanie w przemyśle futrzarskim.

Zalety hodowli nutrii:

• Bezpretensjonalność. Pielęgnacja nutrii jest prosta. Karma dla nutrii jest niedroga i nie wymaga drogiego sprzętu.
• Opłacalność. Latem można korzystać z pokarmów roślinnych łatwo dostępnych w naszych szerokościach geograficznych – trawy, warzyw i owoców. To obniża koszty utrzymania bobrów bagiennych.
• Wysoka odporność. Zwierzęta te chorują rzadko, znacznie rzadziej niż króliki.
• Płodność. Dzięki wysokiej płodności, gospodarstwo rozrasta się, wykorzystując swoje „wewnętrzne rezerwy”. Aby założyć gospodarstwo, wystarczy kupić 10 zwierząt.
• Łatwość marketingu. Skórki nutrii są niedrogie w porównaniu do innych skórek, co ułatwia przedsiębiorcom ich sprzedaż.
• Popyt. Mięso nutrii jest cenione za swoje wysokie walory dietetyczne, dlatego nie jest tanie.
• Wysoka produktywność. Zwierzęta szybko przybierają na wadze, a od rozpoczęcia projektu do otrzymania pierwszych zysków mija zaledwie kilka miesięcy.
• Korzyści. Jeśli sprzedajesz futra i mięso za pośrednictwem specjalnych biur skupu, możesz skorzystać z ulg podatkowych.

Przy zakładaniu fermy nutrii zaleca się:

• Zdecyduj o kierunku – czy zwierzęta będą hodowane na mięso czy futro.
• Kup kilka osobników tej samej rasy i umaszczenia naraz. Pozwoli ci to uzyskać jednolite futra, które łatwo będzie sprzedać.
• Zakup kilku ras nutrii (po kilka osobników w obrębie każdej rasy) – takie podejście pozwoli Ci szybciej osiągnąć zysk.

Obejrzyj film o hodowli nutrii jako biznesie:

Pomimo łatwości ich pielęgnacji, stworzenie korzystnych warunków życia dla nutrii wymaga znacznego wysiłku. Jednak głównym wyzwaniem w tym biznesie jest wyjątkowa natura nutrii. W zasadzie są to szczury. Szczury wodne. I nie każdy chce się nimi opiekować. Dlatego zaleca się wcześniejszy dobór personelu. Ponadto nutrie są energiczne i aktywne, więc ich ubój wymaga pewnej siły fizycznej, umiejętności i przygotowania psychicznego.

Ojczyzną nutrii jest Ameryka Południowa. Tutaj, podobnie jak wiele zwierząt futerkowych, nutria została niemal wytępiona. Hodowla nutrii rozpoczęła się na początku XX wieku.

Jeśli nie ma zgonów, hodowla nutrii, nawet rozpoczęta od podstaw, zaczyna przynosić zyski w ciągu sześciu miesięcy. Tak szybkie rezultaty świadczą o potencjale i rentowności firmy.

Opis zwierzęcia

Nutria przypomina dwa zwierzęta naraz. Ma silne łapy i długi ogon jak szczur oraz mocne siekacze jak bóbr. Zwierzę osiąga 60 cm długości, nie licząc ogona. Dorosły osobnik waży 5-12 kg. Samce są większe i cięższe od samic.

Nutrie to masywne zwierzęta o małych uszach i oczach. Całe ciało nutrii jest przystosowane do „podwójnego” życia – na lądzie i w wodzie:

• Łapy. Pomiędzy palcami znajdują się błony pławne.
• Futro. Wodoodporna, zbudowana z szorstkiego włosa okrywowego, podszerstek jest bardzo gęsty.
• Uszy. Woda nie dostaje się do uszu bobrów błotnych dzięki gęstemu i puszystemu futru, które pokrywa ich uszy.
• Nozdrza. Woda nie dostaje się do organizmu przez nos. Podczas nurkowania nozdrza zwierząt zamykają się, aktywowane przez specjalne mięśnie.
• Usta. Nutrie nie połykają wody w zanurzeniu, nawet z otwartym pyskiem. Ich wargi stykają się za zębami i są rozdzielone z przodu. Taka budowa warg zapobiega przedostawaniu się wody do pyska.
• Sutki. Cztery do pięciu par sutków znajduje się dość wysoko. Jeśli matka nutria znajduje się w płytkiej wodzie, młode mogą ssać bez wychodzenia z wody.

Nutrie linieją przez cały rok, ale najlepsze właściwości ich futra uzyskuje zimą.

Cechy trybu życia bobrów bagiennych:

• Zwierzęta te są doskonałymi nurkami i pływakami – mogą bez problemu wytrzymać pod wodą 10 minut.
• Preferują umiarkowane temperatury. W upały trzymają się w cieniu. Nie znoszą też zimna, ale tolerują temperatury do -35°C.
• Na wolności zwierzęta nie gromadzą zapasów na zimę ani nie budują schronień. Bobry błotne nie są w stanie przetrwać w zamarzniętych zbiornikach wodnych. Często giną pod lodem, nie mogąc wydostać się na powierzchnię.
• Żyją w rodzinach liczących od 2 do 12 osobników, w których zawsze jest dominujący samiec, samice i młode. Młode samce żyją samotnie.
• Nutrie potrafią budować gniazda, w których odpoczywają i wychowują młode. Jako materiałów budowlanych używają pałki wodnej i trzciny.
• Aktywność wzrasta późnym wieczorem.
• Prowadzą półkoczowniczy tryb życia. Jeśli jednak pożywienia jest pod dostatkiem, pasą się w jednym miejscu.
• Żywią się pokarmem roślinnym i zwierzęcym: pałką wodną, ​​trzciną, pałką wodną, ​​kasztanowcem wodnym, strąkowcem, strzałką wodną, ​​liliami wodnymi, gałęziami drzew, mięczakami, pijawkami i rzadko małymi rybami.
• Nutrie mają doskonały słuch, ale ich wzrok i węch są problematyczne. Są płochliwe – najmniejszy hałas sprawia, że ​​uciekają. Nutrie biegają susami. Są kiepskimi biegaczami – szybko się męczą.
• Długość życia nutrii na wolności i w niewoli jest taka sama – 6–8 lat.

Produktywność nutrii

Pojedyncza nutria może dać nawet 18 szczeniąt, ale średnia wielkość miotu to 4-5. Wydajność nutrii zależy od warunków opieki, wieku samicy i rasy. Tabela 1 przedstawia wydajność samic różnych ras.

Tabela 1

Waga samców i samic również różni się w zależności od rasy. Jednak wszystkie nutrie, z wyjątkiem olbrzymich, ważą mniej więcej tyle samo. Samce ważą około 7 kg, a samice 5,6-6,6 kg.

Jakie są rasy?

Hodowcy nutrii tradycyjnie dzielą wszystkie nutrie na trzy grupy:

• Standard. Są praktycznie nie do odróżnienia od dzikich bobrów bagiennych.
• Kolorowy. Te rasy są efektem selektywnej hodowli. Nie są tak płodne jak standardowe nutrie i są trudniejsze w hodowli.

Standard

Z wyglądu nutrie zwyczajne najbardziej przypominają swoje dzikie odpowiedniki. Ważą 5-7 kg, choć niektóre okazy osiągają wagę nawet 12 kg. Ich ubarwienie waha się od jasnobrązowego do ciemnoczerwonego. Mają ciemnobrązowe oczy, a włoski na końcach są jaśniejsze niż u nasady. Kolor brzucha jest zawsze jaśniejszy niż kolor tła.

To najbardziej bezpretensjonalne nutrie. Nie wymagają specjalnej diety, aby zachować umaszczenie. Rasa ta słynie z płodności, a jej szczenięta rodzą się wyłącznie w umaszczeniu standardowym. Futra w umaszczeniu standardowym są cenione mniej niż futra nutrii kolorowych. Te płodne i bezpretensjonalne nutrie warto hodować zarówno ze względu na mięso, jak i futro.

Kolorowe skały

Kolorowe skały dzielimy na dwie grupy:

1. Dominujący. Jeśli skrzyżujesz dominującą rasę nutrii ze standardową, potomstwo będzie miało unikalne ubarwienie. Należą do nich:
   • Azerbejdżański biały. W wyniku krycia powstają białe i brązowe zwierzęta. Mięso ma doskonały smak. Choć jest pożywne jak mięso królicze, jest o wiele smaczniejsze. Futro tej rasy jest wysoko cenione za białą barwę i wyjątkową puszystość. Cechą charakterystyczną rasy jest taka sama struktura włosa puchowego i okrywowego, dzięki czemu włos i podszerstek przechodzą w siebie. Zwierzę waży 5-7 kg.
   • Czarny. Futra w tym kolorze są wysoko cenione. Futro jest wysokiej jakości – nie plącze się i jest bardzo gęste. Osobniki ważą 5-7 kg. Charakteryzują się wysokim średnim dziennym przyrostem masy ciała. Są bardzo płodne. To bardzo opłacalna opcja hodowlana, zarówno ze względu na futra, jak i mięso.
   • Złoty. Intensywny złoty kolor. Waga zwierząt wynosi 6-8 kg. Płodność jest niska – 3-4 szczenięta. Ich futro jest pożądane. Wymagają zbilansowanej diety, aby utrzymać połysk. Są hodowane ze względu na cenne futro.
2. Recesywny. Skrzyżowanie przedstawiciela tej grupy ze standardową nutrią brązową daje potomstwo o brązowym umaszczeniu. Do tej grupy należą następujące rasy:
   • Biały włoski. Różnią się od białych nutrii azerskich kremowobiałym podszerstkiem. Są tak płodne jak rasa standardowa, z pięcioma szczeniętami w miocie. Przy krzyżowaniu białych nutrii wszystkie szczenięta są białe; przy krzyżowaniu ich ze standardowymi nutriami potomstwo jest srebrzyste. Mięso jest smaczne, delikatne i pożywne. Futro jest wysoko cenione.
   • Beżowy. Jedna z najpopularniejszych ras wśród hodowców. Sierść ma szlachetny wygląd. Umaszczenie waha się od beżowo-szarego do ciemnosrebrzystego. Podszerstek również jest w odcieniach od jasnych do ciemnych. Płodność: 5-6 szczeniąt. Waga: od 5 kg. Mięso jest bardzo smaczne i pożywne.
   • Cytrynowy. Futro ma ciepły, pomarańczowy kolor. Futro cieszy się dużym zainteresowaniem, jeśli ma czysty kolor i jest wysokiej jakości. Zwierzę waży 5-7 kg. Samice są płodne i rodzą 5-6 szczeniąt. Szczenięta różnią się kolorem, ale wszystkie mają cytrynowe nuty. Aby uzyskać futro spełniające standardy jakości, konieczne jest utrzymanie odpowiedniej temperatury, dbanie o czystość i zapewnienie pożywnej diety.
   • Srebrzysty. Te nutrie powstały ze skrzyżowania nutrii beżowej i włoskiej. Wyróżniają się nietypowym kolorem futra i gęstym, ciemnym podszerstkiem. Z futra powstają luksusowe płaszcze, czapki i kamizelki. Zwierzęta te ważą 8 kg. Ich wydajność mięsna przekracza 53%. Mięso jest bardzo smaczne.
   • Śnieżny. Te śnieżnobiałe zwierzęta ważą do 10 kg. W miocie jest 4-5 szczeniąt. Ich futro jest luksusowe i wykorzystywane do produkcji futer. Ich mięso jest przysmakiem.
   • Masa perłowa. Srebrnoszare nutrie o wadze 5-7 kg. Są równie piękne jak norki. Ich futro jest bardzo wytrzymałe. Mięso jest bardzo smaczne. W miocie jest 4-5 szczeniąt.
   • Pastel. Futro jest brązowe. Zwierzęta ważą 5-6 kg. Z futra szyje się kożuchy i czapki. Futro przypomina pastelowe futro norki. W miocie są 4 szczenięta.

Rasa nutrii azerbejdżańskiej

Rasa czarnej nutrii

Rasa nutrii złotej

Włoska rasa nutrii

Rasa nutrii beżowej

Rasa nutrii cytrynowej

Nutria srebrzysta

Nutria śnieżna

Nutria perłowa

Nutria pastelowa

Więcej informacji o rasach nutrii znajdziesz w ten artykuł.

Kupno zwierzęcia

Najlepiej kupować nutrie od wyspecjalizowanych gospodarstw lub prywatnych hodowców. Są one również sprzedawane na targowiskach, ale nie ma gwarancji czystości rasy i mogą występować niebezpieczne choroby.

Wskazówki dotyczące zakupu nutrii do hodowli:

• Jeśli Twoja mini-farma koncentruje się na futrach, wybieraj dorosłe samce i samice tej samej rasy. Najlepiej hodować rasy kolorowe, ponieważ ich futra są bardziej pożądane.
• Jeżeli celem jest pozyskanie mięsa, należy zabrać zwierzęta młode w wieku 2-3 miesięcy.
• Wybierając osoby, zwróć uwagę na siekacze. Zdrowe osoby mają jaskrawopomarańczowe siekacze. Sczerniałe lub wżerowe zęby to znak ostrzegawczy.
• Sierść zdrowych nutrii jest błyszcząca.
• Kup zwierzęta wiosną lub wczesnym latem – będą miały wtedy czas, aby osiągnąć wagę handlową, zanim nadejdą chłody.
• Początkującym lepiej jest wybierać rasy standardowe – są płodne, rzadko chorują i szybko rosną.
• Wskazane jest, aby do hodowli zabrać gryzonie, które były hodowane w klatkach z dostępem do wody i były odpowiednio karmione.
• Po obejrzeniu wnętrza należy sprawdzić dokumenty.

Kupując dorosłego osobnika, początkujący hodowcy od razu zwracają uwagę na jego wygląd, futro i wielkość. Hodowcy zalecają jednak kupowanie młodych osobników w wieku 2-3 miesięcy. W tym wieku zwierzęta ważą 1,3-2,3 kg.

Cena dorosłej, dobrze wyrośniętej nutrii zaczyna się od 1500 rubli. Młode osobniki od 500 rubli. Jednak ceny rzadko pojawiają się w ogłoszeniach – sprzedawcy wolą negocjować w trakcie rozmowy.

Określanie płci zwierzęcia

Aby dokładnie obliczyć proporcje stada produkcyjnego, ważna jest znajomość liczby samców i samic. Ważne jest również poznanie informacji o każdej samicy, w tym o tym, kiedy zaszła w ciążę i urodziła potomstwo. To pomoże Ci zaplanować polowanie.

Nie da się określić płci ptaka na podstawie wyglądu ani zachowania. Płeć można określić jedynie poprzez badanie narządów płciowych zwierzęcia.

Jak odróżnić mężczyznę od kobiety:

1. Chwyć nutrię za tył głowy i odwróć ją grzbietem do dołu, a następnie rozłóż sierść na boki w pobliżu odbytu.
2. Narządy płciowe samicy wyglądają jak szczelina - znajdują się bezpośrednio nad odbytem, ​​ich położenie jest bardzo bliskie.
3. U mężczyzn narządy płciowe znajdują się znacznie dalej od odbytu. Są wyraźnie widoczne i skierowane ku górze. Jądra znajdują się w podbrzuszu i są wyczuwalne dotykiem.

Utrzymanie nutrii

Warunki, w jakich hodowane są nutrie, mają istotny wpływ na ich zdrowie, w tym tempo wzrostu i jakość futra. Aby zapewnić zwierzętom zdrowie i wysoką jakość futra, hodowcy muszą zapewnić im komfortowe warunki życia, odpowiednie żywienie oraz profilaktykę i leczenie chorób.

Warunki i zasady

Kiedy pierwsze nutrie dotrą do gospodarstwa, należy zapewnić im schronienie, zapasy żywności i zbiornik na wodę.

Przy dobrej opiece nutrie w ciągu sześciu miesięcy przybierają nawet 85% swojej maksymalnej wagi i wytwarzają wysokiej jakości futro gotowe do sprzedaży.

Warunki przechowywania nutrii:

• Jedna osoba powinna mieć do pływania 70–80 litrów wody.
• Woda w stawie musi być czysta. Wymieniaj wodę co dwa dni.
• Gdy są trzymane w klatkach, każda para powinna mieć co najmniej 1 metr kwadratowy.
• W pomieszczeniu powinna być utrzymywana temperatura komfortowa dla zwierząt - 15–25 °C.
• Zwierzęta muszą otrzymywać zbilansowaną dietę i świeżą wodę.

Nutrii należy dostarczać:

• Ciepły pokój. Nutrii nie należy trzymać na zewnątrz zimą. Zwierzęta te dobrze znoszą silne mrozy, ale nie warto wystawiać ich na próbę wytrzymałości. W chłodne dni gryzonie odmawiają jedzenia i zakopują się w ściółce. Młode nutrie urodzone w ujemnych temperaturach mogą umrzeć w ciągu kilku godzin. Aby zachować populację, przenosi się je na zimę do ciepłego pomieszczenia z grubą warstwą ściółki.
• Zbiornik. Można się bez niej obejść. Jednak brak wody negatywnie wpływa na zdrowie zwierząt ziemnowodnych. Wskazane jest zapewnienie im przynajmniej niewielkiego basenu.

Sprzęt

Hodowla nutrii wymaga karmników i poideł. Można je kupić lub wykonać według projektu doświadczonych hodowców nutrii. Istnieje kilka rodzajów tego sprzętu.

Rodzaje podajników:

• Standard. Przypomina duże koryto. To najprostsza i najpopularniejsza opcja. Bardziej powszechną konstrukcją jest podajnik z siatką.
• Żłobek. Mają wysokie boki i służą do paszy objętościowej i zielonki. Są zawieszane na ścianie kurnika lub umieszczane w zagrodzie.
• Bunkier. Wygodny i funkcjonalny. Jest odporny na przewrócenie, a co najważniejsze, wysokie boki zapobiegają zabrudzeniu i rozsypaniu jedzenia przez zwierzęta.

Do dozowania wody nadaje się każdy pojemnik, ale najwygodniejsze jest poidło automatyczne. Wymagania dotyczące poidła:

• Muszą być solidnie przymocowane do ścian domów, aby nutrie nie mogły ich przewrócić.
• Objętość powinna być odpowiednia do liczby zwierząt. Wszystkie zwierzęta powinny mieć dostęp do wody o każdej porze dnia i nocy.
• Użyte materiały muszą być trwałe – zwierzęta nie powinny ich uszkodzić zębami. Ceramika to najlepszy wybór.

Rodzaje poideł:

• Próżnia. Składa się z dwóch części. Do słoika, którego szyjkę zakrywa się, wlewa się wodę, a następnie słoik odwraca się do góry dnem i umieszcza w misce. Nutrie piją wodę, która stopniowo podnosi się w misce, wylewając się z słoika.
• Sutek. Inną nazwą są butelki na wodę ze smoczkiem. Aby uzyskać wodę, zwierzęta przyciskają języki do piłki ze smoczkiem, który uwalnia płyn ze zbiornika. Ta opcja jest droższa i lepsza – woda pozostaje czystsza na dłużej.

Wybór i umeblowanie domu

Każdy rolnik sam decyduje, gdzie trzymać nutrie. Zazwyczaj kurniki lub klatki z otwartymi wejściami są instalowane w pobliżu basenu lub dużego zbiornika na wodę. Teren jest ogrodzony siatką. Nutrie mogą tu żyć do czasu nadejścia chłodów.

Drugą opcją są klatki z zamkniętym wejściem. Każda klatka jest wyposażona w miskę na karmę i małą miseczkę z wodą, zastępującą basen. Wybór metody hodowli zależy od zasobów, przestrzeni i innych czynników.

Układ różnych typów mieszkań:

• Mały domek. Materiały użyte do budowy domów muszą być odporne na gryzonie. Domy stałe buduje się zazwyczaj z cegły i desek. Obok domu znajduje się teren spacerowy, który jest ogrodzony siatką lub zbudowany z betonowych ścian. Domy są często w całości wykonane z betonu – nie są gorsze od murowanych. Projekt domów w dużej mierze zależy od klimatu i dostępności materiałów budowlanych. Na przykład w regionach południowych często buduje się je z keramzytu lub pustaków żużlobetonowych.
  Będziesz także potrzebować:
  • cement;
  • bariera parowa;
  • paznokcie;
  • izolacja;
  • siatka metalowa;
  • profil;
  • szpachelka;
  • maszyna spawalnicza;
  • różne narzędzia.
• Komórka. Klatki są powszechne w klimacie umiarkowanym. Klatki można ustawić na zewnątrz, aby zapewnić im ruch, lub w pomieszczeniach, aby zapewnić im schronienie na zimę. Klatki mogą być proste lub wielopiętrowe. Rodzina składająca się z jednego samca i kilku samic jest trzymana w jednej klatce. Młode zwierzęta są oddzielane od rodziny w wieku jednego miesiąca i trzymane oddzielnie do osiągnięcia dojrzałości płciowej. Następnie młode są rozdzielane ze względu na płeć. Samców nie należy trzymać razem, ponieważ będą walczyć. Samice można trzymać w grupach po 5–10 osobników. Klatki są wykonane z metalu i zazwyczaj mają kilka przegródek:
  • karmić;
  • gniazdowanie;
  • pieszy;
  • kąpielowy.
• Woliera. Zagrody są powszechne w regionach południowych, gdzie zimy są krótkie i ciepłe. Zagroda ma bezpośrednie połączenie z basenem. Wewnątrz zagród umieszczane są skrzynki lęgowe, zapewniające schronienie przed upałem i niepogodą. Materiałem użytym do budowy jest siatka druciana. Wewnątrz zagrody tworzy się kilka przegród za pomocą przegród:
  • dla rodziny;
  • dla mężczyzny;
  • dla młodych zwierząt.
• Dół. W regionach o łagodnym klimacie stosuje się domy szkieletowe. Ściany dołów wyłożone są łupkiem, a podłoga wylewana jest betonem. Doły podzielone są na sekcje i wyposażone w domki, które są izolowane na zimę. Nutrie, podobnie jak króliki, lepiej rozmnażają się w świetle, dlatego doły są podłączone do prądu lub mają przezroczysty dach. Wymiary dołów:
  • szerokość – 1,5m;
  • długość – 3-4 m;
  • głębokość – 1,5-2 m.

Zimą temperatura w pomieszczeniu, w którym przebywają zwierzęta, nie powinna spadać poniżej 8°C. W pomieszczeniu, w którym przebywają samice ciężarne i te, które niedawno urodziły, temperatura powinna być jeszcze wyższa – co najmniej 15°C.

Personel

Mini ferma nutrii wymaga minimalnej liczby pracowników. Wystarczą dwie osoby. Hodowla zwierząt na dużą skalę wymaga nie tylko zatrudnienia kilku pracowników proporcjonalnie do liczby zwierząt, ale także lekarza weterynarii.

Aby zapewnić nutriom zawsze odpowiednią opiekę, pożywienie i odpowiednią pielęgnację, zaleca się zapewnienie zakwaterowania dla personelu w pobliżu gospodarstwa. Nutrie wymagają całodobowego monitoringu i opieki. Idealne cechy dla pracowników to pracowitość, zdrowie i odpowiedzialność.

Karmienie nutrii

Dieta nutrii zmienia się w zależności od pory roku. Pożywienie dobierane jest w oparciu o potrzeby zwierząt i dostępność sezonowej paszy. To, co jest niedostępne zimą, latem można uzyskać praktycznie za darmo, a nawet za darmo.

Zbilansowana dieta wpływa nie tylko na nastrój, samopoczucie i zdrowie nutrii, ale także na jakość ich mięsa i futra. Dzienny harmonogram karmienia nutrii w zależności od płci, wieku i pory roku przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2

Dzienną dietę nutrii, uwzględniającą jej stan fizjologiczny, przedstawiono w tabeli 3.

Tabela 3

W hodowli przemysłowej często przechodzą całkowicie na pasze treściwe w formie granulatu. Są one jednak również stosowane w hodowli domowej, ponieważ pasze treściwe zawierają wszystko, co niezbędne do pełnego odżywienia nutrii.

Jak wybierać koncentraty granulowane:

• Młodym zwierzętom do 5. miesiąca życia oraz samicom, które już urodziły, podaje się paszę o zmniejszonej zawartości mączki trawiastej.
• W okresie godowym osobnikom obojga płci podaje się koncentraty zawierające mączkę trawiastą w ilości 20-25%.
• Aby uzyskać skóry wysokiej jakości, zwierzęta karmione są koncentratami o wysokiej zawartości jęczmienia, mączki z traw, mączki lnianej i otrębów pszennych.

Pasze granulowane przechowuje się w ciemnym i suchym miejscu nie dłużej niż trzy miesiące – w magazynach, a w pomieszczeniach gospodarczych gospodarstw indywidualnych – nie dłużej niż 10 dni.

Dieta letnia

Letnia dieta nutrii składa się z następujących rodzajów pożywienia:

1. Zielona masa. Jedna nutria otrzymuje około 400 gramów zieleniny dziennie. Latem zielenina staje się kluczowym elementem jej diety. Gryzonie chętnie zjadają pożywne młode pędy brzozy, dębu, jabłoni, wierzby, gruszy i wiśni. Unikaj karmienia nutrii pędami lipy, czeremchy i jesionu – nie lubią ich.
   Nutrie są również karmione:
   • naci buraków i marchwi (do pędów warzyw dodaje się kredę w celu zneutralizowania kwasu);
   • roślinność bagienna - trzciny, pałki wodne, itp.;
   • zielone części roślin strączkowych;
   • mieszanka żyta, grochu, wyki, lucerny, kukurydzy, koniczyny itp.;
   • winorośl.
2. Owoce i warzywaNutrie zjadają z apetytem niemal wszystkie owoce – pomidory, arbuzy, cukinię, kapustę, ziemniaki itp. Jednak za najważniejszy składnik ich diety uważa się topinambur – wykorzystuje się zarówno bulwy, jak i grube wierzchołki.

Letnią dietę nutrii przedstawiono w tabeli 4.

Tabela 4

Latem koszą i przygotowują zieleninę na zimę – podbiał, komosę ryżową, mniszek lekarski, wierzbownicę.

Dieta zimowa

Zimą nutrie karmione są:

• Sucha karma. W karmnikach zawsze powinny znajdować się: mączka trawiasta (dostępna w postaci granulatu), siano, gałązki, liście i słoma.
• Z soczystym pokarmem. Zwierzętom podaje się marchewkę, buraki i topinambur. Cukinia i dynia to również dobry wybór – są bogate w błonnik i witaminy.
• W puree ziemniaczanym. Składniki zacieru obejmują pszenicę, otręby, ziarna kukurydzy, ziemniaki, paszę treściwą i mąkę (słomę lub trawę). Dodawane są również warzywa, zboża i resztki płynnej karmy. Zupy stanowią podstawę zacieru, stanowiąc 15-20% całości. Można również dodać serwatkę, płynną owsiankę i mleko. Powstałą mieszankę formuje się w kulki i podaje zwierzętom.
• Rośliny strączkowe i pasze złożone. Nutrie karmione są prosem, pszenicą, owsem, kukurydzą i jęczmieniem.

Dieta zimowa nutrii przedstawiona jest w tabeli 5.

Tabela 5

Witaminy i minerały

Każdy osobnik powinien otrzymywać nie więcej niż 200 g suplementów mineralnych dziennie. Podawanie suplementów jest proste – należy je wymieszać z karmą. Wymagane suplementy obejmują:

• mączka mięsno-kostna;
• kreda;
• sól.

Witaminy są szczególnie niezbędne dla zwierząt późną zimą, gdy ich dieta i poziom w organizmie są niskie. Nutria otrzymuje witaminy A, D, E, B1, B6, B12 oraz kwas foliowy. Pełen zestaw niezbędnych składników odżywczych znajduje się w specjalnych suplementach witaminowych „Pushnovit-1” i „Pushnovit-2”.

Więcej o karmieniu nutrią możesz dowiedzieć się tutaj: ten artykuł.

Krzyżowanie nutrii

Skuteczne zapłodnienie wymaga sprzyjających warunków. Co hodowcy powinni wiedzieć:

• O zachowaniu i fizjologii mężczyzn. Samce, które w okresie rui są bardziej zainteresowane jedzeniem niż samicą, są odrzucane. Samce, które nie zapłodniły ani jednej samicy, również nie są wykorzystywane do rozrodu. Jeśli penisy samców są pokryte pierścieniami włosów (ze skołtunionego futra), może to utrudniać zapłodnienie. Należy sprawdzić genitalia i oczyścić je z wszelkich włosów.
• O zachowaniu i fizjologii samic. Jeśli samica nie wykazuje agresji wobec zbliżającego się do niej samca, jest gotowa do kopulacji. Nie ma ograniczeń co do liczby kopulacji, które może przeprowadzić; nie ma konkretnego okresu sprzyjającego ciąży. Płód rozwija się przez 130 dni. Po porodzie samica regeneruje się przez dwa dni, po czym jest gotowa do ponownego kopulacji. Samica nie może być kopulowana dłużej niż trzy lata; po tym czasie może przejawiać agresję wobec swojego potomstwa, a nawet je zabić.

Nutrie osiągają dojrzałość płciową w wieku 12 tygodni. Krycie rozpoczyna się dopiero w wieku 7 miesięcy. Okres rui trwa 1-2 dni. Istnieje kilka metod krycia, które omówimy bardziej szczegółowo.

Sezonowe krycie

Monitorowana jest płodność potomstwa. Pozwala to na optymalizację opieki nad zwierzętami. Krycie zwierząt odbywa się dwa razy w roku:

• w sezonie zimowo-wiosennym;
• wczesna jesień.

Podwójne podejście gwarantuje uwzględnienie wszystkich samic – te, które nie zostały zapłodnione wiosną, zostaną zapłodnione jesienią. Sezonowe krycie pozwala na uzyskanie wysokiej jakości, pięknego i zdrowego potomstwa.

Od 1,5 miesiąca ciąży płód w łonie kobiety można wyczuć wyczuwalnie.

Istnieją dwie metody hodowli:

• Jednorodny. Nazywa się to również kryciem jednolitym. Pary do krycia dobierane są pod kątem podobnego umaszczenia, budowy i jakości futra. Potomstwo odziedziczone po rodzicach rozwija specyficzne cechy.
• Heterogeniczny. Dobiera się pary pod kątem różnych cech, aby poprawić pewne cechy u potomstwa, np. grubość sierści.

Całoroczne krycie

Ta metoda krycia pozwala na uzyskanie jak największej wydajności. Jest stosowana w hodowli przemysłowej lub na dużych fermach – tylko one mogą utrzymać liczne potomstwo urodzone w różnym czasie. Przed ubojem potomstwo jest przetrzymywane przez 10 miesięcy, zapewniając mu pożywienie, opiekę medyczną i komfortowe warunki życia.

Ręczne krycie

Podczas ręcznego krycia, ciężarna samica jest umieszczana w klatce z samcem, który ma służyć jako reproduktor dla kolejnych miotów. Jeśli zwierzęta wykazują zainteresowanie sobą i żyją spokojnie, bez walk, są ponownie łączone 25 dni po porodzie.

Kojarzenie w szkole

Tę metodę stosuje się zazwyczaj u młodych nutrii, które nie mają doświadczenia w kopulacji i rodzeniu potomstwa. Młode, nieródki i spokojne samce umieszcza się w tej samej klatce. Gdy zwierzęta się do siebie przyzwyczają, samce są rozdzielane.

Po sześciu miesiącach samiec zostaje wprowadzony do samic. W zagrodzie tworzy się dla niego osobne pomieszczenie do odpoczynku. Podczas wypuszczania samca do samic, odnotowuje się rezultaty pierwszego krycia i na tej podstawie planuje się drugie krycie. Samiec powinien być starszy od wszystkich samic w grupie, aby wykluczyć pokrewieństwo i móc przeprowadzić inseminację kilku samic jednocześnie. Jeśli samice się zaprzyjaźnią, nie są rozdzielane; pozostają w tej grupie do dalszych inseminacji.

Łączenie rodzin

Ten rodzaj krycia jest podobny do krycia ławicowego, ale do klatki wprowadza się znacznie mniej zwierząt – pięć samic i jednego samca. Samice mogą być spokrewnione. Aby zapobiec uduszeniu lub zmieszaniu potomstwa przez samice, należy zapewnić im wystarczającą przestrzeń życiową.

Ciąża i szczenienie

Ciąża u nutrii trwa od 127 do 132 dni. Młode rodzą się z otwartymi oczami i prawidłowo rozwiniętym futrem. Tabela 6 przedstawia czas zapłodnienia, szczenienia i odstawienia młodych od piersi.

Tabela 6

Samice mogą rozłożyć pościel przed porodem – ważne jest, aby dodać pościel, aby zapobiec wychłodzeniu noworodków. Porody zazwyczaj odbywają się w nocy i trwają 20–120 minut. Najlepiej nie przeszkadzać samicom podczas porodu – interwencja człowieka zazwyczaj nie jest wymagana.

Opieka nad potomstwem nutrii

Nowonarodzone szczenięta mają już zęby i otrzymują stały pokarm już trzeciego lub czwartego dnia. Jednak ich najważniejszym pożywieniem jest mleko matki. Produkcja mleka osiąga szczyt w trzecim tygodniu, a następnie spada. W siódmym tygodniu szczenięta mogą obejść się bez mleka, a matka zostaje odstawiona od szczeniąt.

Młode osobniki są wychowywane w grupach. Są rozdzielane ze względu na płeć do czwartego miesiąca życia, zanim staną się aktywne seksualnie. Młode szybko przybierają na wadze, podwajając ją w ciągu dwóch tygodni, potrajając w ciągu miesiąca i zwiększając swoją wagę dwudziestokrotnie do końca roku.

Młode nutrie są karmione paszą bogatą w błonnik. Pasza jest mieszana z sianem lub mączką z trawy, stanowiąc 10% masy paszy. Alternatywnie, pasza jest mieszana z soczystą trawą. Młode nutrie czerpią korzyści z paszy treściwej zawierającej 13-14% białka i 5-10% białka zwierzęcego.

Higiena

Aby nutrie rosły i pozostały zdrowe, ważne jest dbanie o higienę ich otoczenia:

• Czyszczenie i porządkowanie klatki odbywa się codziennie o tej samej porze.
• Codziennie zmienia się ściółkę w klatce, a resztki jedzenia, śmieci i obornika usuwa.
• Karmniki i poidła myje się codziennie.
• Klatki są dezynfekowane co 2-3 miesiące.
• Puch zmywa się z oczek siatki strumieniem wody.
• Woda w zbiornikach jest regularnie wymieniana. Zwierzęta oddają mocz i kał do wody, dlatego latem woda jest wymieniana codziennie, a zimą co 2-3 dni.

Gniazd zwierząt nie należy naruszać, chyba że są wolne od pasożytów. Jeśli gniazdo jest wilgotne i brudne, należy wymienić ściółkę.

Wody z pastwiska nie wolno wylewać do cieków wodnych; należy ją skierować do osadników lub kanalizacji.

Choroby zwierząt i profilaktyka

Choroby mogą być wywołane przez niehigieniczne warunki, złe żywienie i niewłaściwą opiekę. Złe warunki bytowe osłabiają układ odpornościowy, przez co osłabione zwierzę jest podatne na infekcje.

Jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte odpowiednio wcześnie, można zapomnieć o dobrej jakości futrze. Wiele chorób jest nieuleczalnych, a zwierzęta umierają. Tabela 7 przedstawia główne choroby nutrii, ich objawy i możliwości leczenia.

Tabela 7

Nutrie mogą zarazić się różnymi rodzajami robaków, które stopniowo niszczą organizmy zwierząt. Problem ten można łatwo rozwiązać, dodając do paszy środki przeciwrobacze.

W przypadku zranienia zwierzęcia, udzielana jest mu natychmiastowa pomoc medyczna – opatruje się rany, w razie potrzeby wykonuje się prześwietlenia i zakłada opatrunki. Aby zapobiec zaburzeniom trawienia u nutrii, karmi się je wyłącznie świeżym, wysokiej jakości pokarmem i nie pozwala się im jeść roślin trujących.

Znacznie łatwiej jest zapobiegać chorobie niż ją leczyć. Co więcej, wiele chorób jest nieuleczalnych. Środki zapobiegawcze:

• Przy wejściu do zagrody umieszczana jest mata, którą regularnie nawilża się roztworem kreoliny.
• Potrawy przygotowuje się wyłącznie w czystych naczyniach.
• Kanał jest sprawdzany pod kątem infekcji.
• Woda musi być czysta.
• Zwierzęta są kupowane od zaufanych hodowców zwierząt futerkowych.
• Chore osobniki są natychmiast oddzielane od stada.
• W razie konieczności zwierzęta chore są uśmiercane.
• Klatki są regularnie dezynfekowane i czyszczone.

Sprzedaż produktów

Nutria to wysoce wyspecjalizowany surowiec, dlatego nabywców znajduje się z wyprzedzeniem. Mięso, jako cenny produkt dietetyczny, może być przedmiotem zainteresowania restauracji. Futro jest przedmiotem zainteresowania fabryk i prywatnych atelier. Umowy zawierane są bezpośrednio lub za pośrednictwem pośredników, w zależności od preferencji konkretnego przedsiębiorcy.

Mięso i skóry sprzedawane są następującymi kanałami:

• Rynek miejski.
• Fabryka futer.
• Biura zamówień specjalnych.
• Internet.
• Rolnicy.

Reklama jest praktycznie zbędna. Branża hodowli nutrii nie jest szczególnie rozwinięta; kupujący otrzymują informacje dosłownie pocztą pantoflową.

Wydatki i dochody

Aby rozpocząć małą hodowlę, zaleca się ograniczenie się do kilku par nutrii. Biorąc pod uwagę, że każda samica urodzi 6-10 zdolnych do życia szczeniąt, miot będzie obfity. Po 6-7 miesiącach młode zwierzęta można ubić na mięso, ale najlepiej poczekać do 10-12 miesiąca życia, aby mogły nabrać masy i uatrakcyjnić swoją sierść.

Koszty produkcji małoseryjnej w rublach:

• opłata za wynajem działki – 30 000 rocznie;
• koszt klatek dla dorosłych i młodych + przygotowanie pomieszczeń/mieszkań dla nutrii – 70 tys. jednorazowo;
• zakup paszy – 20 000 rocznie;
• zakup osobników – 5 samic i 1 samca – 20 000 jednorazowo.

Całkowity – 140 000 rubli w pierwszym roku (od razu będziesz potrzebować około 96 000 rubli, a potem 4 000 rubli każdego roku).

To są maksymalne koszty. W rzeczywistości mogą być one znacznie niższe (nawet o 30 000–50 000 rubli), na przykład, jeśli:

• posiada działkę;
• stosuj klatki własnej roboty, a nie te kupione w sklepie (wtedy 7 klatek będzie kosztować około 15-20 tysięcy rubli);
• nie ma potrzeby budowania/przygotowywania pomieszczenia do przetrzymywania nutrii;
• Można zakupić osobniki nierozrodcze (wtedy 6 osobników może kosztować około 5-7 tysięcy rubli) lub mniejsze ilościowo (powiedzmy 3 samice i 1 samca).

Dochód z hodowli nutrii zależy od wielkości produkcji, cen rynkowych, rodzaju sprzedawanego produktu (mięso, futro), rasy nutrii i ich płodności. Szacuje się, że sprzedaż 100 dorosłych nutrii może przynieść zysk w wysokości 400 000 rubli (500 rubli za kg).

Od zysku należy odjąć paszę i inne wydatki. Okres zwrotu inwestycji w gospodarstwie wynosi 2-3 lata. Im większa produkcja i im więcej rzadkich i cennych ras hodowanych, tym większy zysk. Konieczne będzie jednak zatrudnienie pracowników do obsługi zwierząt gospodarskich, co zwiększy miesięczne wydatki o kolejne 50 000 rubli.

Hodowca w poniższym filmie wyjaśnia, jakie koszty wiążą się z hodowlą nutrii:

Mity o nutriach i ich hodowli

Nutrie nie są zwierzętami rodzimymi, lecz zostały przywiezione z Ameryki Południowej, nic więc dziwnego, że istnieje wiele błędnych przekonań na temat tych zwierząt:

• Mit 1: Nutrie pochodzą z ciepłych krajów i dlatego nie są przystosowane do zimna. To tylko częściowo prawda. Nutrie mają bardzo ciepłe futro, dzięki czemu wytrzymują krótkotrwałe spadki temperatury do minus 35-40°C. Mają jednak pewne słabości: ich łapy i ogon mogą ulec odmrożeniu w niskich temperaturach.
• Mit 2: Hodowla nutrii wymaga dużo miejsca i bieżącej wody. Warunki te są pożądane, ale nie są niezbędne. Nutrie to zwierzęta stadne, lubiące towarzystwo i mało ruchliwe. Bieżąca woda ułatwia rozmnażanie i sprzyja czystości, ale jej brak nie jest krytyczny – zawsze można przynieść wodę w wiadrach.
• Mit 3: Aby zapobiec zranieniom zwierząt, ogrodzenia i budynki powinny być wykonane z drewna. W rzeczywistości nutrie nawet nie myślą o gryzieniu metalu – nie zniszczą sobie zębów. Ale z łatwością przegryzą drewno lub plastik.
• Mit 4: Nutrie są niebezpieczne – mogą ugryźć, a nawet odgryźć palec. Gryzonie te mają wystarczającą siłę ugryzienia, ale są dość przyjazne i nieagresywne. Są nawet trzymane jako zwierzęta domowe i pozwalają dzieciom się z nimi bawić. Jednak w przypadku bólu lub agresji zwierzę jest w stanie zareagować, broniąc się.

Hodowla nutrii to dochodowy biznes z niewielką konkurencją. Futra wielu kolorowych nutrii są wysoko cenione. Niektóre rasy mają futro tak piękne jak norki. Co więcej, zwierzęta te są łatwe w pielęgnacji i płodne. Dobrze prosperujący biznes szybko się zwraca i generuje znaczny zysk.

Często zadawane pytania