Jak i czym karmić owce w domu?

W naturze dieta owiec składa się głównie z paszy objętościowej. Jednak zimą hodowcy stają przed wyzwaniem karmienia owiec w warunkach zamkniętych. Utrzymanie odpowiednich standardów żywienia i spożycia kalorii jest również kluczowe. Dowiedz się więcej o tym, jak i czym karmić owce w domu.

Skład diety owczej

Ponieważ owce są roślinożercami, ich dieta składa się głównie z pokarmów roślinnych. Jednak dla zapewnienia zdrowego wzrostu i prawidłowego rozwoju, do ich paszy dodaje się różne suplementy, a także wzbogaca ją kompleksami witaminowo-mineralnymi.

Pokarmy dla roślin sukulentowych

Latem pasze soczyste stanowią do 85% całkowitej objętości paszy. Dotyczy to również zielonej trawy i kiszonki. Zwierzęta żywią się zieloną trawą na pastwiskach. Za najbardziej odżywczą roślinność uważa się:

• koniczyna;
• banan;
• mniszek lekarski;
• pokrzywa;
• perz właściwy;
• inne trawy łąkowe.

Czasami owce zjadają różne kolce. Nie należy ich niepokoić, ponieważ nawet chwasty są korzystne dla ich zdrowia.

Wyjątkiem są trawy wilgotne od rosy. Choć są one smaczne dla owiec, nadal są szkodliwe. Spożywanie takich zielonych roślin może prowadzić do wzdęcia żwacza (największej części żołądka), znanego jako bębenek, i wymaga konsultacji weterynaryjnej. Chociaż nie jest zaraźliwe, często prowadzi do śmierci z powodu gwałtownego wzdęcia żwacza i tworzenia się gazów. Z tego samego powodu owcom nie wolno wypasać się po deszczu.

Przed wypuszczeniem zwierząt na pastwisko upewnij się, że nie ma na nim roślin trujących. Następujące rośliny stanowią zagrożenie dla owiec:

• bieluń;
• cykuta;
• ciemiernik;
• lulek;
• glistnik;
• konwalia i inne.

Dobrze, jeśli na pastwisku rosną drzewa. Urozmaici to dietę owiec, dodając im młode pędy i gałązki. Drewno zawiera również dużą ilość składników odżywczych, minerałów i witamin. Ma to pozytywny wpływ na przyrost masy ciała i jakość wełny owiec. Dlatego, jeśli wypas w pobliżu lasu nie jest możliwy, warto wcześniej zaopatrzyć się w gałęzie.

Owcom podaje się pędy następujących krzewów i drzew ogrodowych i dzikich:

• drzewa jabłoniowe;
• wiśnie;
• gruszki;
• osika;
• wiciokrzew;
• brzozy;
• popiół;
• orzech laskowy;
• topole;
• wierzby i inne.

Nawóz z gałęzi zbiera się w lipcu. Gałęzie tnie się na kawałki o długości 50-60 cm i grubości do 1 cm u nasady. Wiąże się je w pęczki, wiesza pod przewiewnym zadaszeniem, chroniącym pęczki przed deszczem i słońcem, i suszy przez 10-15 dni. Miotły przechowuje się w ciemnym, suchym miejscu.

W połowie lata wartość odżywcza zielonych warzyw zaczyna spadać, dlatego należy zacząć wprowadzać dodatkowe nawozy.

W poniższym filmie hodowca opowiada o karmieniu swoich owiec:

Silosowanie

Kiszonka to tania, pożywna i soczysta pasza dla zwierząt gospodarskich, przygotowywana w procesie fermentacji zielonych części różnych roślin.

W przypadku owiec składa się ona z kilku elementów:

• rośliny pastewne - kukurydza, słonecznik;
• odpady z ogrodu warzywnego — natki marchwi i buraków, liście kapusty i sałaty;
• zasiane zioła - wyka, lucerna, łubin, topinambur, koniczyna, kostrzewa i inne.

Trawę umieszcza się w rowach lub dołkach, ubija tłuczkami i przykrywa folią. Dorosłe zwierzęta otrzymują kiszonkę w ilości 3-4 kg dziennie.

Fermentacja wytwarza duże ilości kwasu octowego i masłowego w paszy, co nadaje jej dość kwaśny smak, którego owce nie lubią. Aby zapobiec temu zakwaszeniu, możesz:

• Po pierwsze, zawartość wilgoci w zielonych częściach roślin spada do 60% na skutek więdnięcia;
• Do kiszonki dodaje się pokrojoną słomę. Jednak w trakcie kiszonki słoma wchłania soki roślinne, które są uwalniane i zazwyczaj tracone w procesie kiszenia.

Do kiszonki dodaje się również rozdrobnione na miazgę bulwy ziemniaka. Przyspiesza to proces kiszenia i zwiększa wartość odżywczą paszy.

Błonnik

Ten rodzaj paszy podaje się stadu wiosną, jesienią i zimą. Do diety dodaje się suszone pasze soczyste, takie jak słoma, siano i kiszonka.

Słoma

Owca powinna otrzymywać nie więcej niż 2,5 kg słomy dziennie. Chociaż nie dostarcza zwierzęciu praktycznie żadnych korzyści odżywczych, szybko zaspokaja głód i zwiększa wartość odżywczą karmy. Ze względu na przedłużające się chłody zimą, jest ona niezbędna. Przygotowuje się ją z następujących roślin:

• pszenica;
• owies;
• lucerna;
• jęczmień;
• proso.

Słoma wiosenna jest uważana za najbardziej korzystną – jest bogatsza w składniki odżywcze niż słoma zimowa. Słoma nie jest zalecana dla młodych zwierząt ani hodowców. Owce preferują słomę parowaną z dodatkiem posiekanych warzyw korzeniowych, miąższu i koncentratów.

Siano

Zbiór rozpoczyna się latem, kiedy rośliny zgromadziły najwięcej składników odżywczych. Zbiera się go w ilości do 3 kg na sztukę dziennie. Siano łąkowe, składające się z różnych traw, takich jak koniczyna, koniczyna słodka, lucerna, wyka, stokłosa, pszenica i inne, jest uważane za najbardziej wartościowe i odżywcze.

Im lepsza jakość siana, tym zdrowsze i szczęśliwsze będą zwierzęta. W końcu siano zimą to dla nich nie tylko pożywienie, ale i rozrywka. W chłodne dni owce nie mogą swobodnie wędrować i zmuszone są do przeżuwania.

Kiszonka

To pasza z cienkich łodyg trawy zbierana na początku sezonu wegetacyjnego, suszona do wilgotności 50%. Kiszonkę przechowuje się w warunkach beztlenowych, czyli bez dostępu tlenu. Niektórzy hodowcy owiec nie przygotowują kiszonki, co jest dużym błędem, ponieważ zawiera ona wiele witamin.

Korzenie

W ogrodzie rośliny okopowe wysiewa się na grządkach, z których bezpośrednio hoduje się je jako karmę dla zwierząt.

Rośliny zawierające dużą ilość grubego włókna (celulozy) korzystnie wpływają na trawienie u owiec:

• buraczany;
• marchew;
• rzepak ozimy;
• rzepak;
• rzodkiewka oleista;
• ziemniak;
• rzepa.

Buraki i marchewkę należy podawać świeże. Ziemniaki należy gotować, ponieważ mogą powodować wzdęcia. Czasami zwierzęta mogą odmawiać konkretnego rodzaju warzyw korzeniowych, w takim przypadku należy podawać im mieszankę warzyw lub paszę zmieszaną ze zbożem.

Warzywa korzeniowe są szczególnie korzystne dla loch ssących i karmiących, a także dla młodych zwierząt. Podaje się je w postaci sieczki w ilości 3-4 kg na sztukę dziennie.

Pasza dla melona

Owce uwielbiają dynie i cukinię najbardziej ze wszystkich i nigdy nie przegapią okazji, by się nimi delektować. W przeciwieństwie do wielu pasz roślinnych, są one bogatsze w witaminy. Chociaż uprawa cukinii bezpośrednio dla stada jest bardzo kosztowna, wprowadzenie jej do diety zwiększa przyrost masy ciała i pozytywnie wpływa na produkcję mleka u jagniąt.

Pasza koncentratowa

To najbardziej pożywny rodzaj paszy, ale nie powinien stanowić podstawy diety zwierzęcia. Dostarcza dużo energii i zawiera białka, oleje roślinne i skrobię, ale jest bardzo ubogi w niezbędne składniki odżywcze. Koncentraty są niezbędne w diecie zimowej.

Istnieje kilka rodzajów pasz treściwych:

• Mieszanka paszowa — To uniwersalna pasza przemysłowa. Zawiera wszystkie składniki odżywcze w optymalnych proporcjach, ale wciąż nie zawiera wszystkich niezbędnych składników odżywczych.
  Kupując paszę, należy wziąć pod uwagę jej przeznaczenie. Istnieją mieszanki uniwersalne, a także takie, które zaspokajają potrzeby żywieniowe konkretnych zwierząt. Na przykład pasza dla jagniąt, tryków reproduktorów, cieląt lub zwierząt tuczonych.
• Rośliny strączkowe - groch, łubin, lucerna, fasola.
• Zboża - jęczmień, pszenica i owies, a także ziarna kukurydzy.
• Makuchy i mączki. Otrzymuje się je z soi, słonecznika i kukurydzy.
• Otręby. Nadają się tylko te owsiane.
  

Jedna owca potrzebuje około 150 g paszy treściwej dziennie, tryk rasa mięsna - 600 gramów.

Suplementy mineralne

Sól kuchenna, mączka kostna i kreda są niezbędne w diecie owiec. Dawkowanie suplementów obliczane jest indywidualnie dla każdej owcy, w zależności od jej płci, wieku i stanu zdrowia. W sklepach dostępne są lizawki solne, dodatkowo wzbogacone minerałami i witaminami.

Niedobór soli u zwierząt łatwo rozpoznać po ich zachowaniu. Zaczynają aktywnie lizać ręce swoich właścicieli, zlizując słony pot. Niektórzy początkujący hodowcy owiec błędnie sądzą, że jest to oznaka przywiązania i czułości.

Niedobór minerałów negatywnie odbija się na zdrowiu owiec i prowadzi do zahamowania wzrostu młodych zwierząt, zmniejszenia produktywności, utraty apetytu i jego zaburzonego funkcjonowania, łamliwości oraz utraty wełny.

Objawy niedoboru niektórych pierwiastków chemicznych:

• Jeśli dorosłe ptaki żują drewno, wełnę, szmaty i kości, wskazuje to na niedobór fosforu i wapnia. U młodych zwierząt niedobór tych pierwiastków może prowadzić do krzywicy.
• Mimowolne skurcze mięśni świadczą o niedoborze magnezu.
• W przypadku długotrwałego niedoboru sodu owce tracą apetyt, są ospałe i liżą różne przedmioty.
• Niedobór jodu prowadzi do uszkodzenia tarczycy.
• Niedobór kobaltu prowadzi do wyczerpania zwierzęcia i zaburzenia apetytu.
• Gdy brakuje miedzi, owce cierpią na biegunkę.
• Niedobór cynku powoduje pojawienie się egzemy na skórze.

Jednak nie tylko niedobór, ale także nadmiar makro- i mikroelementów może być szkodliwy dla zdrowia. Na przykład nadmiar fluoru w organizmie może powodować przebarwienia i łamliwość zębów.

Dlatego dieta owiec powinna być jak najbardziej urozmaicona. Rośliny strączkowe gromadzą 4-6 razy więcej wapnia niż zboża. Warzywa korzeniowe zawierają dużo potasu, ale mało fosforu i wapnia. Otręby natomiast są bogate w fosfor.

Wapń jest niezbędnym pierwiastkiem dla zwierząt. Ich kości składają się w 99% z tego pierwiastka. Źródłami wapnia są mączka mięsno-kostna, mleko oraz zielona masa roślin strączkowych. Suplementy mineralne obejmują mączkę dolomitową i kredę.

Każda sztuka bydła powinna otrzymywać 5-15 gramów kredy, dolomitu lub mączki kostnej dziennie. Umieszcza się je w karmnikach, do których dostęp powinien być swobodny. Dorosłe zwierzęta otrzymują 5-15 gramów dziennie, młode bydło 5-8 gramów, a jagnięta 3-7 gramów.

Suplementy dla zwierząt i sposób nawadniania

Suplementy diety to specjalistyczne pasze podawane owcom w określonych okresach ich życia – ciąży i godów. Dieta zawiera jaja, twaróg, mleko i serwatkę.

Jeśli chodzi o wodę pitną, powinna być ona zawsze czysta, świeża i łatwo dostępna. W ciepłe dni należy zapewnić chłodną wodę, a zimą ciepłą, aby zrekompensować niższą temperaturę otoczenia. Samice w ciąży i karmiące, a także młode zwierzęta, wymagają zwiększonej ilości wody.

Normy żywieniowe w różnych porach roku

W zależności od pory roku dieta zwierząt ulega znacznym zmianom, aby jednak zapobiec zaburzeniom trawienia, nowe pokarmy wprowadzane są stopniowo.

Wiosna

Wiosną dieta owiec jest uzupełniana paszą soczystą. Na łąkach pojawia się młoda, zielona trawa, którą zwierzęta pasą się w ciągu dnia.

Na noc do karmników-żłobów wrzuca się siano, aby zapobiec problemom trawiennym. Do diety dodaje się również koncentraty zbożowe (700 g) i minerały w postaci lizawek solnych.

Lato

W tym okresie całe stado jest karmione paszą soczystą. Samice karmiące i karmiące wymagają 8-9 kg zielonki, natomiast tryki kastrowane i inne samice nie więcej niż 7 kg. Stado powinno przebywać na pastwisku co najmniej 13 godzin; w tym przypadku dodatkowe suplementy są minimalne.

Młodzi jedzą w zależności od wieku:

• 4-9 miesięcy – 4 kg zieleniny dziennie;
• od 1 do 1,5 roku - 6 kg.

Podaje się im także koncentraty (200 g), warzywa korzeniowe, sól i siano (nie więcej niż 1 kg na osobę).

Jesień

Wartość odżywcza zielonej, soczystej paszy maleje. Do diety dodaje się wysokiej jakości siano (3 kg na sztukę) oraz 4 kg melonów i warzyw korzeniowych.

Wzbogacają również dietę:

• suplementy mineralne;
• silosowanie;
• mieszanka paszowa.

Zima

Właściciel sam karmi owce, ponieważ zwierzęta zmuszone są spędzać cały czas w oborze.

Przybliżone menu zimowe (na 1 osobę/dzień):

• siano (rośliny strączkowe, zboża) - 4 kg;
• kiszonka - 4 kg;
• warzywa korzeniowe i melony - 4 kg;
• mieszanka paszowa - 300-400 g;
• suplementy mineralne.

Dawka żywieniowa dla pojedynczej owcy

Dieta zmienia się w zależności od wieku i stanu owcy.

Karmienie nowonarodzonych i młodych jagniąt

Dieta młodych zwierząt zależy od ich wieku, który można podzielić na trzy okresy:

• Nowonarodzone jagniętaOsoby karmione mlekiem matki lub preparatem mlekozastępczym. Jeśli dziecko z jakiegoś powodu zostanie osierocone, jest karmione sztucznie. Mleko modyfikowane przygotowuje się z:
  • mleko krowie, podgrzane do 30°C;
  • 2 jajka kurze;
  • olej rybi lub kozi.

  Przez okres do 5 dni jagnięta są karmione z sutka do 5 razy dziennie, następnie stopniowo przyzwyczajane są do jedzenia z miski, a liczba posiłków jest zmniejszana.

• 10-20 dni życia. Od 10 dnia życia jagnięta zaczynają być przyzwyczajane do siana, gałęzi i warzyw - marchewki i buraków.
• Jagnięta od 20 dnia życia. Od 20. dnia stopniowo wprowadzaj pasze treściwe. Zacznij od 75 g dla miesięcznego jagnięcia, zwiększając dawkę do 350 g w wieku czterech miesięcy.

Rosół i ciasto owsiane są podawane młodemu pokoleniu jako pasza uzupełniająca. Pomogą one uzupełnić witaminy u młodych jagniąt:

• mączka trawiasta z roślin strączkowych;
• mączka sosnowa - w przeliczeniu na 500 g substancji na 1 kg masy;
• kiełki jęczmienia i owsa;
• olej rybi - 10-15 g.

Oprócz pokarmu dla sukulentów podaje się im również pasze treściwe: 50 g dla 1-miesięcznych maluchów, 150 g dziennie dla 2-miesięcznych maluchów. Maluchom podaje się niewielkie ilości wody cztery razy dziennie.

Dieta ciężarnych i karmiących maciorek

W czasie ciąży i laktacji samice muszą otrzymywać pokarmy o wysokiej wartości odżywczej. Poniższa tabela przedstawia przykładową dietę.

4 tygodnie przed jagnienie owiec Ilość siana w diecie jest zmniejszana i zastępowana paszą treściwą. Dieta matki zmienia się ponownie po urodzeniu jagniąt. Dziennie będzie ona potrzebować:

• siano - 1 kg;
• karma dla soczystych zwierząt - 4 kg;
• koncentraty do 500 g.

W pierwszym tygodniu najlepiej nie podawać zboża, ponieważ żwacz często się zatyka. W tym czasie samice są oddzielone od stada i karmione wyłącznie trawą i sianem.

Żywienie tryków hodowlanych

Zwierzęta te wymagają dobrej, pożywnej karmy przez cały rok. Dwa miesiące przed kryciem ilość karmy podwaja się. Latem, oprócz bujnej trawy, zawsze podaje się paszę treściwą.

Baran hodowlany potrzebuje następujących dziennych wymagań:

• karma dla roślin soczystych – nie więcej niż 3 kg;
• siano wysokiej jakości – nie więcej niż 2 kg;
• pasza treściwa - 600 g.

W okresie krycie u owiec zmienia się dietę – zmniejsza się udział pasz objętościowych, wprowadza się pokarmy białkowe:

• siano – nie więcej niż 1,5 kg;
• ciasto i otręby – nie więcej niż 200 g;
• marchewka - 500 g;
• koncentraty zbożowe (mieszanka grochu, owsa i jęczmienia) - 1 kg;
• jajka kurze - 2 szt.;
• mączka rybna - 100 g;
• mleko - 800-1000 l;
• twaróg - 200 g.

Zimą trykom rozpłodowym podaje się 2 kg siana (1 kg można zastąpić słomą), 500 g paszy treściwej i nie więcej niż 4 kg gotowanych bulw ziemniaka.

Pasza powinna dostarczać trykowi wszystkich niezbędnych składników odżywczych, ale ważne jest, aby go nie przekarmiać. Zwierzę z nadwagą traci wartości odżywcze i choruje.

Dieta dla owiec tuczących

Osobniki przeznaczone do uboju są intensywnie tuczone przez okres 2-2,5 miesięcy, aby ich mięso, wełna i skóra owcza uzyskały najlepsze właściwości.

Co więcej, tuczenie młodych zwierząt wymaga mniejszej ilości paszy niż u zwierząt dorosłych. Oszczędności paszowe można również osiągnąć, tucząc zwierzęta na pastwisku. Tryki kastrowane (tryki wykastrowane) najlepiej przybierają na wadze na pastwisku bez dodatkowego karmienia.

Jeżeli na ubój wysyłane są lochy, które niedawno urodziły jagnięta, wówczas konieczne jest wprowadzenie paszy treściwej – 300–400 g na dobę.

Przy tuczeniu osobników dorosłych wprowadza się koncentraty zawierające niewielki procent białka, gdyż ich wzrost już się zakończył, a ich masa ciała zwiększa się wskutek odkładania się tłuszczu.

Jeżeli wypas nie jest możliwy, owce pozostawia się w boksie i intensywnie karmi następującymi paszami:

• niegrzeczny;
• soczysty;
• burak;
• gotowane ziemniaki;
• koncentraty.

W przypadku chowu w oborze, paszę podaje się trzy razy dziennie. Dzienna porcja powinna być bardziej kaloryczna niż wieczorna.

Czas tuczenia owiec:

• Dorosłe osobniki są karmione przez 60 dni;
• Młode zwierzęta oddzielone od matek w wieku 3-4 miesięcy wymagają dłuższego tuczenia - 90-120 dni.

Co jest zabronione w karmieniu owiec?

Istnieje szereg produktów, które pogarszają ogólne samopoczucie owiec i mogą być przyczyną ich śmierci:

• Chleb. W żadnym wypadku nie należy ich podawać młodym zwierzętom.
• Całe warzywa. Tabu dotyczy również całych warzyw, które są krojone przed podaniem zwierzętom.
• Niektóre rodzaje siana i trawy bagiennejUnikaj siana, które zanieczyszcza wełnę owczą. Dotyczy to siana z trawy pierzgowej, a także siana zawierającego łopian i inne kolce. Szkodliwe dla owiec są również wszystkie trawy bagienne, siano z kwaśnych ziaren, takich jak turzyca, oraz siano z traw leśnych i szorstkich, takich jak trzcina i skrzyp polny.

Organizacja reżimu

Zwierzęta trzymane bez wybiegu są karmione 3-4 razy dziennie w oborze, podawaniem karmy do wspólnej miski. Mają jednak duży apetyt na zewnątrz, dlatego w miarę możliwości najlepiej karmić je na zewnątrz.

Siano i skoszoną trawę umieszcza się w żłobach. Do koncentratów i puree używa się modeli zamkniętych. Warzywa i warzywa korzeniowe kroi się na małe kawałki przed podaniem.

Przed pojeniem zwierzęta karmione są paszą dla soczystych zwierząt, a po napiciu – paszą treściwą. Rano podaje się siano, w ciągu dnia paszę treściwą i dla soczystych zwierząt, a wieczorem siano i słomę.

Opinie hodowców owiec

Każdy doświadczony rolnik wypracował swój własny system karmienia owiec, który udoskonalał przez lata, metodą prób i błędów.

Owce są uważane za jedne z najmniej wymagających zwierząt domowych. Jednak hodowcy muszą ustalić odpowiedni schemat żywienia i stworzyć optymalną dietę dla swoich owiec, aby nie pozostawiać ich właścicieli bez mleka, mięsa i wełny.

Często zadawane pytania