Budowa kopyt owiec i ich najczęstsze choroby

Kopyta owiec są narażone na duże obciążenia i często podatne na różne choroby, szczególnie ze względu na swoją specyficzną budowę. Ważne jest, aby nauczyć się, jak prawidłowo dbać o kopyta i rozpoznawać objawy tych chorób, aby móc je szybko leczyć.

Budowa kopyt owiec

Kopyta owiec mają unikalną cechę: gruczoły zlokalizowane między palcami, których ściany zawierają liczne gruczoły kłębuszkowe i łojowe. Ich wydzielina wypełnia jamę gruczołu podstawnego międzypalcowego. Kopyta mają dwa palce.

Kopyta owiec składają się z następujących części:

• krawędź kopyta;
• śmigać;
• ściana kopyta (najtrudniejsza część);
• podeszwa;
• poduszka w kształcie trójkąta;
• okruchy palców;
• twarda keratyna chroniąca tkanki wewnętrzne;
• skóra właściwa z nerwami i naczyniami krwionośnymi;
• torebka rogówki.

Kopyto jest połączone z kością stopy za pomocą złożonego układu ścięgien i więzadeł, który zapewnia amortyzację wstrząsów i elastyczność.

Pielęgnacja kopyt owiec

Prawidłowa pielęgnacja kopyt zapewnia owcom produktywność i ogólny stan zdrowia. Ponieważ ich kopyta mają narośla podobne do ludzkich paznokci, należy je przycinać. W przeciwnym razie mogą wystąpić deformacje i kulawizna.

Dodatkowo ważne jest wykonanie innych zabiegów. Oto przewodnik krok po kroku, jak prawidłowo dbać o kopyta owiec:

1. Umieść owce w oddzielnym zagrodzie.
2. Zamontuj wannę do kąpieli stóp z gotowym roztworem zapobiegającym wystąpieniu zgnilizny stóp.
3. Przygotuj narzędzia i zdezynfekuj je.
4. Jeśli masz specjalną maszynę do wiązania, użyj jej. Jeśli nie masz, połóż owcę na boku i zabezpiecz ją linami.
5. Trzymając zwierzę mocno, oczyść podeszwy jego kopyt z brudu, a następnie usuń narośla na kopytach za pomocą nożyczek.
6. Przytnij te obszary nożem.
7. Przytnij bok kopyta, stopniowo przechodząc do tyłu.
8. Więc przytnij „gwoździe” na kształt koła.
9. Teraz przytnij przednią część i przejdź do wewnętrznej części jednego palca.
10. Zrób to samo z drugim „gwoździem”.
11. Przytnij wewnętrzne strony połówek kopyta.

Obejrzyj poniższy film, aby zobaczyć, jak doświadczeni rolnicy przycinają kopyta:

Jakie narzędzia są używane do czyszczenia i przycinania:

• Obcinacze do kopyt. Przeznaczone do przycinania.
• Nóż. Stal nierdzewna to konieczność. Służy do czyszczenia przestrzeni między kopytami.
• Dysk. Służy do przycinania kopyt. Mocuje się go do szlifierki kątowej i ma ostre ostrza. Idealny dla początkujących.
• Nożyczki z zębami lub bez. Gnicie kopyt usuwa się szybko, a „pazury” przycina.

Zgnilizna racic jest najczęstszą chorobą kopyt u owiec.

Zgnilizna racic, zwana również zgnilizną kopyt, to przewlekła choroba zakaźna dotykająca małe przeżuwacze, charakteryzująca się stanem zapalnym i zmiękczeniem przestrzeni międzypalcowych. Powoduje to rozpad rogu kopytowego oraz łuszczenie się podeszwy i ścian bocznych.

Czynnik wywołujący zgniliznę racic

Głównym czynnikiem zakaźnym jest pałeczkowata bakteria z rodzaju Dichelobacter nodosus, charakteryzująca się rozmiarem – od 3 do 8 x 0,5 do 1 µm. Pałeczki mogą być proste lub lekko zakrzywione, z pogrubionymi końcami, przypominającymi hantle.

Inne cechy patogenu:

• Barwienie metodą Grama jest ujemne;
• jest otoczenie mniejszymi prętami;
• jest beztlenowcem ścisłym;
• uważany za nieruchomy;
• nie tworzą się torebki i zarodniki;
• mikroorganizm jest zdolny do produkcji enzymu, który upłynnia białka w tkankach;
• pod wpływem promieniowania ultrafioletowego organizm żyje zaledwie kilka godzin;
• w temperaturze 100 stopni pręt obumiera;
• bakteria boi się fenolu, formaliny, wybielacza, wodorotlenku sodu;
• Do rozprzestrzeniania się choroby dochodzi na skutek uwalniania przez drobnoustroje układu pokarmowego egzotoksyny, która hamuje rozwój neutrofili i makrofagów.

Wokół tego patogenu narosło wiele kontrowersji: niektórzy naukowcy uważają, że może on zachować żywotność przez 2 tygodnie, inni twierdzą, że przez 40–60 dni.

Większość naukowców uważa, że ​​przyczyną infekcji wywołanej przez Dichelobacter nodosus jest synergizm, ponieważ inne mikroorganizmy również przyczyniają się do rozwoju gnicia racic. Najczęściej występuje ono w przypadku kontaktu kopyt z zanieczyszczoną glebą.

Zwierzęta podatne

Wśród małych zwierząt gospodarskich najbardziej narażone są owce, a nie kozy. Zwierzęta te są bardziej podatne na infekcje i mają cięższy przebieg choroby. Wśród owiec, dorosłe samce są bardziej narażone na infekcję. Do tej kategorii zaliczają się również rasy o cienkiej wełnie.

Czynniki transmisji i zakażenia

Główną przyczyną zakażenia jest obecność patogenu na pastwisku lub w budynku, ponieważ bakterie z owiec-nosicieli mogą przenosić się do gleby. Dlatego nie ma potrzeby nawet bezpośredniego kontaktu między zakażonymi lub wyleczonymi owcami a zdrowymi.

Inne czynniki negatywne:

• skażone buty rolnika;
• narzędzia;
• pościel;
• nawóz;
• trawa i inne pożywienie;
• przegrupowanie stad;
• pojawienie się nowej owcy w stadzie;
• obecność innych chorób zakaźnych;
• uraz kopyta;
• osłabiona odporność;
• brud w zagrodzie i wysoka wilgotność.

Rozprzestrzenianie się choroby

Zgnilizna racic występuje najczęściej w wilgotnym klimacie. Choroba występuje na całym świecie, ale po raz pierwszy pojawiła się w Związku Radzieckim w latach 50. XX wieku.

Objawy i przebieg gnicia kopyt

Zgnilizna racic u owiec występuje w postaci łagodnej i ciężkiej, a objawy rozwijają się stopniowo, przez co nie sposób ich nie zauważyć.

Znaki:

• proces zapalny na skórze między palcami, objawiający się zaczerwienieniem i obrzękiem;
• zwiększenie wielkości ogniska zapalnego;
• utrata apetytu i spadek masy ciała;
• ból i w konsekwencji kulawizna;
• procesy martwicze, którym towarzyszą ropnie, gangrena;
• martwica podeszwy kopyta, więzadeł, ścięgien i innych elementów kopyta.

Diagnostyka

Procedury diagnostyczne obejmują nie tylko wykrywanie objawów zgnilizny racic, ale także badania laboratoryjne na obecność patogenu. Niezbędna jest diagnostyka różnicowa, wykluczająca choroby takie jak nekrobakterioza, ospa prawdziwa, pryszczyca i podobne zakażenia aseptyczne.

Egzamin obejmuje następujące testy:

• wzrost i rozwój na specjalnym podłożu z obowiązkowym dodatkiem agaru;
• badanie aktywności biochemicznej i proteolitycznej patogenu – węglowodany nie ulegają fermentacji, żelatyna ulega upłynnieniu, mleko się ścina;
• nie występuje wrażliwość na próbki laboratoryjne (patogen nie atakuje myszy, szczurów, królików);
• kopyta bada się pod kątem rozpoznania specyficznych objawów klinicznych;
• W narządach wewnętrznych nie stwierdza się cech patologicznych.

Dodatkowo wykonano biotest na trykach, pośredni RIF i bakterioskopię.

Leczenie

Schemat leczenia obejmuje podawanie następujących leków:

• Witaminy Eleovit – jednorazowo na początku leczenia;
• codziennie Nitox 200;
• codziennie Pyrogenal do stosowania opatrunków - dodatkowo stosuje się nadmanganian potasu;
• opatrunki z manganem i kwasem borowym;
• kąpiele stóp – formalina (10%), siarczan cynku (10%) lub siarczan miedzi (10%).

Inne choroby kopyt

Kopyta owiec są podatne na wiele innych chorób, ale najczęstsze to ropnie stóp, pryszczyca, zapalenie skóry między palcami i łamliwość kopyt. Warto o nich wiedzieć.

Ropień nogi

Ropień kopyta powstaje w wyniku infekcji i może być również powikłaniem gnicia racic, jeśli jest niewłaściwie leczony lub nie jest w ogóle leczony. Inne przyczyny to nieprawidłowe przycinanie kopyt, brud, wysoka wilgotność i nieodpowiednia pielęgnacja.

Jest to proces zapalny charakteryzujący się pojawieniem ropnego wysięku. Na początku choroby następuje wzrost temperatury ciała w obszarze objętym stanem zapalnym, a następnie:

• ostry ból i kulawizna;
• obrzęk;
• obecność ropy w przestrzeni międzypalcowej i pod kopytem.

Jak leczyć:

• kopyto jest czyszczone i przycinane;
• stosuje się opatrunek z siarczanu cynku;
• Podaje się zastrzyki z antybiotykiem.

Pryszczyca (FMD)

Pryszczyca rozwija się szybko z powodu infekcji wirusowej. Drogi przenoszenia są takie same jak w przypadku zgnilizny racic. Młode owce zarażone nieuchronnie umierają, ale wskaźnik śmiertelności u dorosłych owiec jest niższy (maksymalnie 85%).

Znaki:

• zespół bólowy i kulawizna;
• pojawienie się grudek między palcami lub pod kopytem;
• powstawanie wrzodów.

Nie ma żadnych metod leczenia, więc wszystkie zwierzęta trafiają na rzeź.

Zapalenie skóry międzypalcowej u owiec (OID)

Zapalenie skóry między palcami stóp występuje z powodu zwiększonej wilgotności powietrza w ciepłych warunkach. Objawy obejmują:

• wyglądem przypomina oparzenie;
• zaczerwienienie w miejscu zmiany;
• Wysięk pojawia się, ale nie zawsze.

Najczęściej dotknięte są oba kopyta, a nie tylko jedno. Leczenie polega na zmianie warunków życia konia na bardziej suche – całkowitym wyeliminowaniu wilgotnej gleby i wilgoci. Ściółkę wymienia się codziennie, aby była sucha.

Shelly Hoof

Główną przyczyną choroby jest niewłaściwa pielęgnacja, ale niektórzy uważają, że schorzenie to ma podłoże dziedziczne. Innym czynnikiem negatywnym jest wysoka wilgotność powietrza. Objawy:

• proces zapalny;
• kalectwo;
• oddzielenie rogu kopyta wzdłuż ścian.

Dość często kruchemu kopytu towarzyszy wtórna infekcja. W takim przypadku lekarz weterynarii zaleci terapię antybakteryjną w postaci kąpieli racic. W innych przypadkach wystarczająca może być zmiana miejsca na bardziej suche i spacerowanie ze zwierzęciem po kamienistym terenie, ale dopiero po przycięciu i oczyszczeniu kopyt.

Zapobieganie chorobom kopyt

Środki zapobiegawcze mogą całkowicie wyeliminować choroby kopyt u owiec. Wystarczy przestrzegać tych prostych zaleceń:

• Warunki zatrzymania. Pamiętaj o częstej wymianie ściółki i monitoruj poziom wilgotności w oborze lub na pastwisku. Zadbaj o odpowiednią wentylację i czystość.
• Badanie. Sprawdzaj kopyta swojej owcy co najmniej raz w tygodniu – pozwoli ci to wykryć wszelkie nieprawidłowości we wczesnym stadium choroby kopyt.
• Zgromadzenie stada. Zwierzęta do swojego stada importuj wyłącznie od sprawdzonych sprzedawców, a po zakupie zleć lekarzowi weterynarii sprawdzenie stanu owiec.
• Izolacja. Usuń wszystkie zwierzęta podejrzane o chorobę, zwłaszcza te zakaźne. Poddaj kwarantannie młode zwierzęta przed ponownym włączeniem ich do stada.
• Dezynfekcja. Okresowo należy czyścić pomieszczenie i naczynia środkami antyseptycznymi.

Nigdy nie dziel pastwiska z innymi owcami. Niezwłocznie lecz chore owce, a jeśli nie reagują na leczenie, ubij je. Doświadczeni farmerzy starają się nawet kąpać zdrowe owce w racicach z dodatkiem środków antyseptycznych, aby zapobiec zakażeniom.

Często zadawane pytania