Jak prawidłowo zbudować i wyposażyć chlewnię?

Po ustaleniu liczby świń, które zamierzasz hodować, i celu ich hodowli, możesz rozpocząć projektowanie i budowę chlewni. Dostępne standardowe rysunki i instrukcje pomogą Ci zbudować czyste, suche, przestronne i dobrze oświetlone pomieszczenie, w którym zwierzęta będą czuły się całkowicie bezpiecznie i komfortowo.

Jak obliczyć wielkość chlewni?

Aby prawidłowo zaprojektować przyszły budynek, konieczne jest określenie jego wymiarów. Obliczanie powierzchni i wysokości szopy omówimy osobno.

Kwadrat

Przyjmuje się, że każde zwierzę powinno mieć około 3-5 metrów kwadratowych powierzchni. Zatem, jeśli potrzebna jest chlewnia dla 10 zwierząt, jej powierzchnia powinna wynosić co najmniej 30-40 metrów kwadratowych. Jednak dla dokładniejszego obliczenia powierzchni, zaleca się uwzględnienie wieku zwierząt oraz rodzaju ich utrzymania – hodowlanego lub tuczu. Standardowe wymagania podano w tabeli:

Pomieszczenie musi być także wyposażone w przejścia poprzeczne o szerokości 1,4-2,1 m oraz korytarze paszowe i odchodowe o szerokości 2 m.

Dla przykładu, obliczmy optymalną wielkość obory dla 100 świń. Załóżmy, że stado składa się z 5 loch, 90 prosiąt, 1 knura reproduktora i 3 loszek hodowlanych. Prosięta powinny rodzić co najmniej dwa razy w roku, dlatego muszą być trzymane w kojcach o różnej wielkości. Na podstawie tych danych, obliczenia wyglądają następująco:

1. Oblicz pole powierzchni dla każdej kategorii zwierząt:
   • dla loch z prosiętami – 5x10 m kw. = 50 m kw.;
   • dla dzika – 1x8 m kw. = 8 m kw.;
   • dla prosiąt starszych i młodszych – 45x1 m kw. + 45x0,5 m kw. = 67,5 m kw.;
   • dla młodych prosiąt – 3x1,15 m kw. = 3,45 m kw.
2. Zsumuj wszystkie otrzymane wartości – 50 + 8 + 67,5 + 3,45 = 128,95 m kw.
3. Oblicz długość i szerokość powierzchni przeznaczonej na zagrody. Załóżmy, że zagrody, każda o głębokości 3 m, zostaną ustawione w dwóch rzędach, z przejściami wzdłuż ścian – dwoma wzdłużnymi i jednym poprzecznym. Aby obliczyć długość chlewni, podziel obliczoną powierzchnię przez dwukrotność głębokości zagrody i dodaj szerokość przejść: 130/(3x2)+1,5 = 23 m. Obliczenia szerokości wyglądają następująco: 3x2+2+2 = 10 m.

Optymalna powierzchnia chlewni na 100 sztuk wynosi zatem 130 m kw., długość 25 m, a szerokość 10 m.

Oto kilka przykładów rysunków chlewni:

Wysokość

Określając wysokość pomieszczenia, należy wziąć pod uwagę następujące niuanse:

• Jeżeli budynek jest przewidziany do budowy bez stropu z otwartymi belkami, maksymalna wysokość ścian wynosi 2,6 m;
• Jeżeli w celach izolacyjnych pod dachem układana jest izolacja termiczna, optymalna wysokość pomieszczenia przy ścianach do belek wynosi 1,8 m;
• Jeżeli sufity są płaskie, należy je montować na wysokości co najmniej 2,2 m.

W każdym przypadku wysokość zewnętrznych ścian chlewni nie może być mniejsza niż 1,6-1,8 m, w przeciwnym razie powietrze w pomieszczeniu będzie słabo wentylowane. Najwyższy punkt sufitu powinien znajdować się na wysokości 2,2-2,6 m. Sam dach najlepiej sprawdzi się z połacią jedno- lub dwuspadową.

W poniższym filmie dowiesz się, jak poprawnie obliczyć wymiary chlewni, aby zbudować ją z desek:

Wymagania dotyczące lokalu

Aby prawidłowo zaprojektować taką konstrukcję, konieczne jest uwzględnienie szeregu zasad:

• Przed wejściem do chlewni można przygotować zadaszone miejsce do spacerów. Powinno być przestronne, zapewniając około 10 metrów kwadratowych powierzchni na świnię. Dla 10 świń optymalna powierzchnia to około 100 metrów kwadratowych.
• Należy zapewnić miejsce na instalację rur odpływowych, którymi będą odprowadzane wszystkie ścieki.
• Kojec dla lochy powinien być usytuowany z dala od zimnych ścian, aby nowonarodzonemu potomstwu było ciepło i wygodnie.
• Ściany kojców powinny być wyższe niż wysokość zwierząt. Optymalna wysokość to 180-190 cm. Ich standardowa głębokość to 2,5-3 m, ale w ograniczonej przestrzeni kojce można spłycić, umieszczając je tylko z jednej strony, aby uniknąć tworzenia korytarza.

Doświadczeni rolnicy nie budują wielu zagród o różnych rozmiarach, lecz organizują dwie zagrody – jedną o wymiarach 3x4 m do trzymania całego inwentarza żywego i jedną o wymiarach 4x4 m do tuczu.

• Jeżeli planujesz budowę nie jednej, a kilku maszyn, pamiętaj o zapewnieniu między nimi przejścia o szerokości co najmniej 1,5 m.
• Wyposaż ściany w 1-2 okna, ale nie więcej, ponieważ zbyt jasne światło będzie przeszkadzać zwierzętom. Aby zapewnić umiarkowane oświetlenie w chlewni na 10 zwierząt, potrzebne są dwa okna średniej wielkości.
• Aby zatrzymać ciepło wewnątrz domu, zwłaszcza w trudnych warunkach klimatycznych, należy wzmocnić ściany izolacją i warstwą paroizolacyjną.
• Zwróć szczególną uwagę na podłogę, aby była ciepła i trwała.

Po ustaleniu wymiarów i układu chlewni należy przygotować plan. Poniżej znajdują się schematy dwurzędowych obór z różną liczbą przejść – od jednego do trzech:

Wybór lokalizacji

Wybierając lokalizację całego kompleksu rolniczego, należy wziąć pod uwagę nie tylko jego wielkość i dostępność przestrzeni spacerowej, ale także następujące zasady:

• Teren musi być równy i suchy, zabezpieczony przed wilgocią. Wilgoć jest niebezpieczna dla budynku, ponieważ stwarza sprzyjające środowisko do rozwoju bakterii i grzybów. W tym celu zaleca się budowę chlewni na podwyższeniu. Jeśli przeważają tereny nizinne, należy je podwyższyć i obwałować. W przeciwnym razie chlewnia i wybieg mogą zostać zalane podczas deszczu lub topniejącego śniegu, co doprowadzi do śmierci młodych zwierząt.
  

  Wybierając lokalizację, należy unikać terenów narażonych na podtopienia lub powodzie spowodowane powodziami, ściekami lub wodami gruntowymi.

  Kluczowe aspekty wyboru lokalizacji dla chlewni

  • × Miejsce musi być nie tylko suche i równe, ale również mieć naturalne nachylenie umożliwiające odpływ wody deszczowej, aby uniknąć zalewania.
  • × Aby zminimalizować nieprzyjemne zapachy, odległość od budynków mieszkalnych należy dostosować nie tylko ze względu na kierunek wiatru, ale także biorąc pod uwagę wzrost wiatru w ciągu ostatnich 5 lat.
• Miejsce powinno być osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej w pobliżu strefy lasostepowej. Parzystokopytne są wyjątkowo wrażliwe na przeciągi, zwłaszcza w połączeniu z nadmierną wilgocią. Aby stworzyć im jak najbardziej komfortowe warunki, wokół miejsca należy posadzić szybko rosnące krzewy lub inne krzewy.
• Odległość od zabudowań mieszkalnych do chlewni powinna wynosić co najmniej 15 metrów. Odległość ta powinna być dostosowana w zależności od kierunku przeważających wiatrów przenoszących zapachy oraz nachylenia terenu, które wpływa na przepływ gnojowicy i cieczy.

Świnie są hałaśliwymi zwierzętami, dlatego nie zaleca się stawiania ich kurników w pobliżu budynków mieszkalnych lub stodół z drobiem.

Jakie materiały i narzędzia będą potrzebne?

Do każdego elementu budynku należy przygotować własny materiał:

• Fundament i podłogaDo wylewania fundamentów często używa się cementu i piasku. Sama powłoka może się różnić:
• DrewnianyWykonana jest z desek o grubości 50 mm i krawędziach. Są one ciasno zbijane gwoździami lub z niewielką szczeliną. Ten rodzaj podłogi jest antypoślizgowy i ciepły, ale pochłania zapachy i mocz, a także pęcznieje pod wpływem wysokiej wilgotności, szybko niszczejąc.
• BetonTo idealne rozwiązanie, ponieważ powierzchnia takiej podłogi jest gładka, nie wchłania wody ani zapachów, jest łatwa w czyszczeniu i odporna na wysoką wilgotność. Wadą betonu jest to, że słabo akumuluje ciepło, dlatego na zimę należy go ocieplić deskami lub papą. Podłoga może być również ogrzewana (za pomocą ogrzewania wodnego lub kabli elektrycznych) lub wielowarstwowa (z warstwami izolacyjnymi).
• AsfaltTen rodzaj powierzchni jest antypoślizgowy, ciepły i trwały, ale porowaty i trudny do czyszczenia, przez co cząsteczki brudu pozostają w porach. Z czasem kwasy i zasady korodują podłogę, powodując, że staje się ona lepka.
• ZiemistyJedyną zaletą tego rodzaju podłogi jest jej niski koszt. Ma ona wiele wad: jest zimna, szybko wchłania mocz, miesza się z obornikiem i wydziela nieprzyjemny zapach. Należy również pamiętać, że świnie uwielbiają kopać, więc mogą kopać między ścianami i uciekać. Dlatego podłoga ziemna może być jedynie rozwiązaniem tymczasowym, a instalacja innego rodzaju podłogi będzie wymagała usunięcia znacznej warstwy ziemi, aby wyeliminować zapach obornika.
• CegłaTen rodzaj pokrycia dachowego lepiej zatrzymuje ciepło niż beton, oferując jednocześnie wszystkie zalety. Jego wadą jest wysoki koszt, dlatego aby zaoszczędzić, można zastosować cegły z recyklingu. Są one ciasno układane w jodełkę na ubitym gruncie, a szczeliny między nimi wypełniane są ziemią.
• ŚcianyMuszą być wykonane z materiału, który nie przepuszcza ciepła. Najpopularniejsze opcje to cegła, łamany kamień, grube belki lub bale oraz bloczki z betonu komórkowego. Do szybkiej budowy chlewni można użyć płyt modułowych lub warstwowych, jednak ich zakup i montaż znacznie podniosą koszt końcowy. Aby obliczyć ilość materiału potrzebnego na ściany, należy skorzystać ze wzoru K = ((Lc x hc – Pc) x tc) x ((1 000 000 / (Lb x bb x hb)), gdzie:
  • Lс – długość ścian;
  • hс – wysokość ścian;
  • Рс – powierzchnia otworów okiennych i drzwiowych;
  • tс – grubość ścianki;
  • Lб, bб i hб oznaczają odpowiednio długość, szerokość i wysokość bloków.
  Unikalne parametry do obliczania materiałów ściennych

  • ✓ Przy obliczaniu dodatkowej izolacji w regionach, w których panują surowe zimy, należy wziąć pod uwagę współczynnik przewodzenia ciepła materiału ściennego.
  • ✓ Do szacowanej ilości materiałów należy dodać 10% na złom i ścinki.

  Ściany wewnętrzne można ocieplić deskami z twardego drewna, ale najpierw należy je smołować, w przeciwnym razie będą wchłaniać dużo wilgoci i nieprzyjemnych zapachów.

• Dach. Najlepszym materiałem na pokrycie dachu budynku jest łupek, ponieważ łatwo i bezpiecznie przylega do systemu krokwi. Aby obliczyć optymalną liczbę arkuszy, należy podzielić długość połaci przez szerokość przekroju łupka, a następnie pomnożyć wynik, dzieląc szerokość połaci przez długość łupka. Strop można również pokryć płytami i deskami żelbetowymi, a trociny i piasek stanowią dobre izolatory.

Gdy już posegregujesz materiały, musisz przygotować narzędzia i elementy złączne:

• łopata bagnetowa do kopania rowu i łopata do wyrównywania betonu:
• topór;
• piła do metalu;
• młotek i gwoździe;
• piła;
• śrubokręt, śruby, śruby, wkręty;
• narożniki metalowe;
• wiertarka udarowa;
• poziom budynku i miarka krawiecka.

Instrukcja krok po kroku budowy chlewni

Technologia budowy chlewni dla świń jest podobna do budowy zwykłej, ocieplonej obory. Proces ten można podzielić na etapy, z których każdy zostanie omówiony osobno.

Tworzenie fundamentu i podłogi

Budowa chlewni, jak każdej innej konstrukcji, rozpoczyna się od przygotowania fundamentu – głównego podłoża dla wszystkich konstrukcji nośnych przyszłego budynku. Po ukończeniu fundament powinien wznosić się na wysokość 0,2-0,6 metra nad poziomem gruntu. Na glebach wilgotnych i gliniastych fundament należy położyć poniżej linii przemarzania. Zazwyczaj stosuje się fundamenty pasowe, a nie monolityczne, ponieważ obciążenie ścian i zwierząt jest niewielkie.

Ogólny schemat pracy jest następujący:

1. Na powierzchni terenu należy zaznaczyć kontury przyszłego wykopu, wzdłuż którego należy usunąć wszelką roślinność i gruz.
2. Wykop rów o głębokości co najmniej 0,5 m i wzmocnij go.
3. Następnie należy wypełnić powierzchnię warstwą piasku i tłucznia, a następnie wylać beton lub ułożyć kamienie, bloczki żelazne itp.
4. Wzdłuż zewnętrznej strony cokołu należy wykonać fartuch o szerokości 0,7 metra z dobrze zagęszczonej gliny, betonu, asfaltu lub innych materiałów. Powinien on mieć spadek od cokołu do gruntu, aby woda spadająca na ściany mogła odpływać do gruntu.
5. Na fundamencie należy położyć papę lub inne pokrycie dachowe, aby zapobiec zamoczeniu ścian przez wilgoć kapilarną i ich uszkodzeniu.

Niuanse wykonania podłogi zależą od konkretnej technologii, z których najpopularniejsze omówimy osobno.

Solidna podłoga

To proste rozwiązanie, ale rolnik będzie musiał włożyć sporo wysiłku w czyszczenie chlewni. Aby ułatwić ten proces, należy wykopać rów wzdłuż boksów, a podłogę w tym miejscu nachylić (2-5°). Rów najlepiej wykonać z cegły i otynkować. Następnie wodę należy odprowadzić do zbiornika, który również powinien mieć nachylenie, aby zapewnić odpowiedni drenaż.

Zebraną masę można usunąć za pomocą specjalnego pojazdu lub zrzucić do dołów, gdzie ulegnie gniciu i fermentacji, a ostatecznie powstanie nawóz.

Zazwyczaj podłoga lita jest wykonana z betonu i ocieplona. Prace wykonuje się w następującej kolejności:

1. Z terenu należy usunąć warstwę gleby o grubości 40 cm, wyrównać i zagęścić dno dołu.
2. Dodaj 5-centymetrową warstwę tłucznia i dobrze ją zagęść, a następnie powtórz te same kroki. Efektem końcowym powinna być warstwa tłucznia o grubości 10 cm, bez spękań. Dodaj 5-centymetrową warstwę piasku, podlej ją wodą i dokładnie zagęść, aby usunąć ślady stóp.
3. Nałóż warstwę hydroizolacji (np. grubą folię polietylenową) i dodaj izolację, np. keramzyt lub granulat szklany. Ta druga opcja jest droższa, ale jest trzy razy cieplejsza i nie pochłania wilgoci. Zagęść izolację, ale nie tak dokładnie, jak w przypadku warstwy tłucznia i piasku.
4. Wylać beton klasy B20 (stosunek cementu, piasku i tłucznia 1:2:4). Minimalna grubość warstwy to 3 cm. Podczas wylewania betonu należy zachować wymagany spadek w kierunku rowu.

Gotową posadzkę betonową należy natychmiast przykryć folią i pozostawić na 2-3 dni, aby lepiej dojrzał i utworzył gładką powierzchnię.

Podłoga szczelinowa

Zasada działania tego typu podłogi polega na równomiernym rozmieszczeniu szczelin, przez które będą spływać fekalia i nieczystości, co znacznie upraszcza konserwację. To w zasadzie podwójna podłoga:

1. Na dole wykonano solidną betonową podłogę, przypominającą koryto, ze spadkiem w stronę rowu.
2. Na górze kładzie się podłogę rusztową, albo na całej powierzchni, albo tylko w określonych miejscach, gdzie świnie będą się załatwiać.

W zależności od zastosowanych materiałów podłogi rusztowe mogą być:

• plastik, metal - najlepszy wybór dla prosiąt, ponieważ szczeliny w nich są małe, a powierzchnia ściółki jest lekko żebrowana i szorstka;
• betonowe – produkowane seryjnie, charakteryzujące się stosunkowo małymi otworami i szerokimi poprzeczkami w celu zminimalizowania ryzyka obrażeń;
• drewniane - są gorsze od poprzednich opcji, ponieważ pęknięcia są szerokie, więc świnie często się o nie zaczepiają i wyrywają grube deski.

Podłoga z samojezdnym systemem usuwania obornika

Technologia ta jest stosowana w nowoczesnych fermach trzody chlewnej, gdyż pozwala na zachowanie wszelkich norm sanitarno-higienicznych oraz bezpieczeństwa ekologicznego obszaru otaczającego budynek.

Pomysł polega na zbudowaniu betonowych zbiorników – głębokich zagłębień biegnących przez całą długość pomieszczenia. Zbiorniki te będą gromadzić cały obornik. Zbiorniki te, umieszczone pośrodku podłogi, są nachylone w kierunku otworu odpływowego prowadzącego do kanalizacji. Do tego odpływu przewidziano specjalny korek.

Te wanny należy opróżniać z nieczystości co dwa tygodnie. W tym celu wystarczy wyjąć korek spustowy, umożliwiając grawitacyjny spływ nieczystości przez kanalizację do specjalnego zbiornika poza gospodarstwem. Aby przyspieszyć proces czyszczenia, można zainstalować rury kanalizacyjne przy wylocie wanny.

System usuwania obornika jest możliwy, jeśli podłoga w chlewni jest rusztowa. Jeśli jest ona pełna, taki system będzie wymagał uzupełnienia o spłuczkę hydrauliczną. To rozwiązanie ma jednak dwie istotne wady:

• spożywa się dużą ilość wody;
• Przez kanały systemu do pomieszczenia przedostają się ciągłe przeciągi, które stanowią zagrożenie dla zdrowia zwierząt gospodarskich.

W przypadku podłogi litej lepiej więc zrezygnować z montażu takiego systemu.

Budowa ścian i montaż okien

Często buduje się je z drewnianych konstrukcji w następujący sposób:

1. Przygotuj drewno, impregnując je środkiem konserwującym, bejcując i nakładając co najmniej trzy warstwy lakieru. To podwoi jego żywotność.
2. Wznieś filary nośne i pośrednie konstrukcje nośne.
3. Zamontuj dolną listwę wykończeniową, wsporniki i górną listwę wykończeniową.
4. Zamocuj wspornik za pomocą metalowych uchwytów i śrub. Można go wzmocnić dodatkowym, sztywnym mocowaniem trójkątnym.
5. Ściany wewnętrzne należy obłożyć deskami, wyrównać tynkiem i pobielić. Można zastosować dodatkową warstwę materiału izolacyjnego.

Dopuszczalna grubość ścian drewnianych wynosi 0,18-0,25 m. Jeżeli do ich budowy stosuje się cegły, lepiej zachować grubość 0,51-0,64 m.

Chlewnia musi mieć okno, aby zapewnić naturalne światło. Jego powierzchnia nie powinna być większa niż powierzchnia podłogi, ponieważ zbyt jasne światło może wywołać agresję u zwierząt. Przytłumione oświetlenie jest dla nich najlepszym rozwiązaniem.

Okno powinno być zamontowane na wysokości 1,5-1,7 metra. Powinno być otwarte co najmniej do połowy, aby zapewnić odpowiednią wentylację. Ważne jest, aby zapobiegać przeciągom. W tym celu należy zamontować okna z podwójnymi szybami w drewnianej ramie lub okna plastikowe.

Układanie sufitu i dachu

Jeśli temperatura zimą spadnie poniżej -20°C, niezbędny jest sufit, który zapewni dodatkową izolację w chlewni, tworząc warstwę izolacji termicznej między nią a dachem. Może być on wykonany z desek lub płyt żelbetowych. Sufit należy pobielić od spodu, a od góry ocieplić trocinami, sieczką, piaskiem lub innym łatwo dostępnym materiałem.

Sam dach najlepiej połączyć z okapem, aby chronić konstrukcję przed opadami i słońcem. Może być jedno- lub dwuspadowy, pokryty łupkiem i ocieplony papą. Dach powinien być ocieplony trocinami lub wełną mineralną. Najlepiej unikać styropianu i innych sztucznych materiałów, ponieważ są one praktycznie nieprzepuszczalne dla wilgoci, przez co w pomieszczeniu robi się zbyt duszno i ​​gromadzi się kondensacja, która stopniowo uszkadza dach i ściany.

Strych można wykorzystać do przechowywania ściółki i paszy objętościowej. W takim przypadku zaleca się zamontowanie specjalnego włazu w suficie dla dodatkowej wygody.

Wykonywanie prac wykończeniowych

Aby nie pominąć ważnych szczegółów podczas urządzania wnętrza, proces ten należy podzielić na kilka etapów.

Oświetlenie

Światło naturalne w warunkach krótkiego dnia będzie niewystarczające, aby zaspokoić zapotrzebowanie świń na światło, które wpływa na ich procesy biologiczne. Dlatego oświetlenie sztuczne jest niezbędne. Podczas układania przewodów i instalowania lamp należy pamiętać, że jedna lampa o mocy 60 W wystarcza na oświetlenie powierzchni 3 metrów kwadratowych.

Lochy hodowlane z prosiętami wymagają 18-godzinnego dnia świetlnego z oświetleniem o natężeniu około 15 luksów, natomiast dla zwierząt tuczonych wystarczający jest 12-godzinny dzień świetlny z oświetleniem o natężeniu 5-8 luksów.

Wentylacja

Chlewnia musi być wyposażona w system wentylacja, postępując zgodnie z poniższymi instrukcjami:

1. Rury wydechowe o dużej średnicy (40-50 cm) należy montować niemal pod sufitem w ilości 2 sztuk na 10 głowic.
2. Otwory nawiewne należy zamontować na wysokości 20 cm nad podłogą.
3. Na rurach należy zamontować przepustnice (tarcze służące do otwierania i zamykania otworu), a na otworach wlotowych klapy w postaci metalowych kratek.
4. Zamontuj dodatkowe wentylatory w otworach wlotowych powietrza. Należy je włączać tylko w najgorętsze dni.

Ten rodzaj wentylacji działa na zasadzie naturalnej cyrkulacji powietrza: ciepłe powietrze unosi się do góry i jest usuwane, natomiast zimne powietrze napływa od dołu i wypełnia wolną przestrzeń.

Niektórzy zaniedbują instalację dedykowanych kanałów dolotowych, wierząc, że okna spełnią swoją funkcję. To nie jest najlepsze rozwiązanie – okna w chlewni są umieszczone dość wysoko, co uniemożliwia cyrkulację powietrza poniżej, gdzie przebywają świnie.

Ogrzewanie

W klimacie umiarkowanym chlewnię można zbudować bez dodatkowego ogrzewania, ponieważ zwierzęta w niej przebywające wytwarzają wystarczającą ilość ciepła. Kluczem jest odpowiednia izolacja pomieszczenia.

W rejonach o surowych zimach nadal dobrym pomysłem jest zapewnienie dodatkowego ogrzewania. Można to zrobić za pomocą nagrzewnic powietrza, pieca lub innej metody ogrzewania. Prosiętom należy również zapewnić specjalne lampy grzewcze.

Obrabiarki

Wnętrze chlewni można podzielić na boksy, wykorzystując dwa rodzaje materiałów:

• Deski i belki o grubości 5 cm do słupków z drewna liściastego;
• rury metalowe, blachy, narożniki.

Wysokość takich przegród wynosi około 1 m. Każdy kojec powinien mieć osobne wejście. Bramki powinny zamykać się szczelnie, dlatego proste rygle należy wzmocnić dodatkowymi podkładkami.

Poniższy film wyjaśnia, jak samodzielnie zbudować chlewnię:

Pierwszym krokiem w hodowli świń jest decyzja o miejscu ich utrzymania. Rolnik może samodzielnie zbudować chlewnię, najpierw obliczając jej optymalną wielkość na podstawie liczby świń w stadzie. Do wyboru są różne materiały i technologie, dzięki czemu każdy może wybrać opcję odpowiadającą jego potrzebom i budżetowi.

Często zadawane pytania