Pszczelarstwo dzikich pszczół znane jest od czasów starożytnych. Już na starożytnej Rusi ludzie odkryli wyjątkowy smak i zalety miodu pszczelego. Dziś pszczelarstwo jest rozpowszechnione jedynie w kilku regionach, gdzie wiedza przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. W tym artykule dowiesz się o korzyściach płynących z pszczelarstwa dzikich pszczół i o tym, jak uzyskać miód pszczeli.
Na czym polega pszczelarstwo w ulu?
Bortewy (bartnictwo) to rodzaj pszczelarstwa, w którym pszczoły są trzymane w naturalnej lub sztucznej dziupli, znajdującej się na wysokości co najmniej 7 metrów. Wewnątrz dziupli pszczoły tworzą plaster miodu. Pszczelarze, zwani boronistami, wspinają się na drzewo i wydobywają miód za pomocą specjalnych patyczków.
Więcej na temat rozwoju pszczelarstwa w naszym kraju możesz dowiedzieć się, zapoznając się z historią tego rzemiosła.
Historia
Historia pszczelarstwa sięga czasów starożytnych. Pierwsi pszczelarze to ludzie, którzy zbierali miód z dziupli dzikich pszczół, pozbawiając je tym samym pożywienia, co prowadziło do wymierania kolonii pszczół.
Z czasem zaczęła rozwijać się sztuka pszczelarstwa i zaczęto sztucznie wprowadzać nowe rodziny pszczele w celu zastąpienia utraconych, zwiększając w ten sposób jakość miodu poprzez eliminację słabych owadów.
Upadek pszczelarstwa nastąpił pod koniec XVIII wieku, kiedy liczba drzew spadła z powodu wylesiania. Pszczoły zostały udomowione i zaczęto je hodować w zwykłych pasiekach.
Nowoczesność
Obecnie pszczelarstwo nie jest tak powszechne. Pszczelarstwo to praktykowane jest jedynie przez osoby mieszkające na terenach leśnych.
Pszczelarstwo nadal cieszy się popularnością w Baszkirii. Wynika to z przywiązania mieszkańców do tradycji, dzielenia się wiedzą oraz dużej liczby drzew nadających się do uprawy.
Praca pszczelarza jest dziś bardziej złożona niż praca pionierów tego rzemiosła. Otwory są zazwyczaj sztucznie wykonane, a pszczoły wymagają stałego nadzoru i opieki.
Osobliwości pszczelarstwa
Można wyróżnić kilka istotnych cech pszczelarstwa.
Charakterystyczny
Współczesny ul to pusta kłoda z otworem pozostawionym z boku do wybierania miodu. Ul jest zawieszany na drzewie, a pszczoły umieszczane są w środku.
Aby uniknąć rojenia, należy powiększyć ul, ponieważ pszczoły mają tendencję do intensywnego rozmnażania się w wąskiej przestrzeni.
Znaczenie poziomów w talii
Piętra w ulu kłodowym mają szczególne znaczenie w hodowli pszczół.
Ich główne cechy:
- Wymiary. Idealna opcja to 30 cm szerokości i wysokości.
- Ilość. Można utworzyć do pięciu poziomów, w zależności od całkowitej masy roju. Najczęściej pozostawia się trzy poziomy dla pszczół, a dwa dodatkowe poziomy stosuje się w celu zapobiegania rojeniu.
- Pokład. Prawidłowy kloc, w którym zbudujemy gniazdo dla pszczół, powinien mieć 1 m wysokości i co najmniej 500 cm średnicy.
- Znaczenie elementów pustych. Jeśli użyjemy trzech komór, w górnej pszczoły będą mieszkać, w środkowej będą budować plastry, a w dolnej będą się gromadzić odchody.
Warunki korzystania z usługi
Podstawowymi warunkami prowadzenia hodowli pszczół w pasiekach są:
- Wybór lokalizacji. Najlepiej wybrać teren leśny z różnorodnymi roślinami miododajnymi. Żurawina, borówka brusznica, lipa, borówka amerykańska i wrzos nadają się idealnie.
- Doskonalenie rzemiosła. Pszczelarz musi umieć posługiwać się narzędziami do budowy uli i pozyskiwania miodu. Musi posiadać sprzęt ochronny, taki jak specjalna odzież i maska. Musi być w stanie wspinać się na duże wysokości. Wymaga to liny asekuracyjnej, uprzęży, specjalnego obuwia i drabiny. Musi również znać zachowania pszczół.
- Pszczelarstwo. Pszczoły wymagają opieki. W zimnych regionach ul jest izolowany na zimę i pozostawiany w nim jest wystarczająco dużo pokarmu, aby pszczoły mogły przetrwać zimę.
W niektórych regionach ul jest usuwany przed zimą, pszczoły przenoszą się do uli, a miód jest całkowicie usuwany.
- Okres użytkowania. Prawidłowo wykonana pościel może przetrwać nawet 10 lat.
Zbiór miodu odbywa się jesienią, gdy zaczynają się pierwsze przymrozki.
O wyglądzie ula, szczegółach jego przygotowania na zimę i sposobie pozyskiwania miodu możesz dowiedzieć się, oglądając poniższy film:
Ochrona przed dzikimi zwierzętami
Można ochronić ul przed drapieżnikami, przygotowując specjalną pułapkę: przywiąż linę do dna ula i powieś na niej kłodę.
Jeśli niedźwiedź chce się pożywić miodem, będzie musiał odepchnąć kłodę, która go zaatakuje. Drapieżnik będzie walczył z kłodą, aż ta się wycofa. Aby wzmocnić efekt, w kłodę wbija się kolce lub gwoździe.
Plusy i minusy
Pszczelarstwo w ulu ma szereg zalet w porównaniu z konwencjonalnym pszczelarstwem:
- Zdrowie kolonii pszczół. Zimą dzikie pszczoły pozostawiane są w gnieździe z zapasem miodu, który korzystnie wpływa na ich układ odpornościowy. Pszczoły w ulach zazwyczaj otrzymują syrop cukrowy.
- Tworzenie plastrów miodu. Pszczoły same decydują o wielkości plastrów w ulu. Zazwyczaj powiększają je, co ma pozytywny wpływ na owady, które rosną.
- Liczba pszczół. Ul może pomieścić trzy razy więcej pszczół niż ul, zazwyczaj do 20 000. W rezultacie produkują więcej miodu i są mniej podatne na rojenie.
- Wydajność. Z jednego ula można uzyskać około 2 wiader miodu, a jeśli rośliny miodowe dobrze kwitną, nawet 50 kg.
- Oszczędności. Opieka nad dzikimi pszczołami zajmuje mniej czasu i pieniędzy.
Ale należy zwrócić uwagę również na wady:
- Pszczoły są kapryśne. Jeśli owadom nie spodoba się materiał, z którego wykonany jest ul, mogą odmówić osiedlenia się. Dlatego do wyboru drewna należy podchodzić ze szczególną ostrożnością.
- Ryzyko śmierci pszczół. Podczas zbioru miodu, gdy plastry są ścinane i wyłamywane, owady mogą zostać ranne.
- Kolonia pszczół jest niezależna. Pszczelarz nie ma nad nią praktycznie żadnej kontroli.
- Znaczenie umiejętności. Ta dziedzina wymaga gruntownej wiedzy z zakresu pszczelarstwa i odpowiedniego przeszkolenia.
Robienie pierzgi
Buraki możesz przygotować samodzielnie, jeśli zastosujesz się do podanych wskazówek.
- ✓ Drzewo musi być zdrowe, bez oznak chorób i szkodników.
- ✓ Ze względu na łatwość obróbki preferowane są gatunki drewna iglastego, takie jak lipa, jesion lub dąb.
- ✓ Średnica pnia musi wynosić co najmniej 50 cm, aby zapewnić stabilność i wystarczającą przestrzeń wewnątrz.
Materiały i narzędzia
Czego będziesz potrzebować:
- Spis. Potrzebna będzie siekiera z ostrym ostrzem i piła łańcuchowa.
- Przybory. Potrzebny będzie drewniany klocek o odpowiedniej wielkości. Za idealne materiały uważa się jesion, lipę i dąb. Potrzebna będzie również glina i kawałek żelaza.
- × Używanie piły łańcuchowej bez odpowiedniego zabezpieczenia może spowodować obrażenia.
- × Nieprawidłowe uformowanie ścian ula może sprawić, że pszczoły nie będą się w nim osiedlać.
- × Brak wentylacji może doprowadzić do śmierci kolonii pszczół z powodu przegrzania lub braku tlenu.
Instrukcje krok po kroku
Kolejność przygotowywania borti jest następująca:
- Wybierz drzewo. Powinien być wysoki i zdrowy. Ścinaj pień na wysokości około 5-7 m.
- Formowanie ścian. Aby to zrobić, użyj siekiery lub piły łańcuchowej. Usuń wnętrze drzewa. Grubość powinna wynosić co najmniej 60 mm.
- Tworzenie okna. Jest to niezbędne do inspekcji ula i zbioru miodu. Wytnij je końcem piły łańcuchowej, około 30 cm od góry. Szerokość powinna wynosić co najmniej 6 cm. Przybij na górze dwie pokrywy – górną i dolną – ostrzami z drewna klonowego.
- Tworzenie otworu przelotowego. Jest ich dwa. Znajdują się na dole każdej pokrywki.
- Suszenie ula. Zajmie to około 2 tygodnie.
- Wzmocnienie poziomów. Wykonuje się je przy użyciu specjalnych ramek.
- Zamknięcie tablicy. Dół jest zabity deskami, pozostawiając szczelinę, przez którą pszczoły mogą wylecieć. Górę ocieplono kawałkiem blachy lub papy, aby chronić pszczoły przed opadami.
- Tworzenie wentylacji. Aby to zrobić, należy zrobić kilka małych otworów w boku.
- Umiejscowienie planszy. Zawieszenie ula na drzewie to pracochłonne zadanie. Zazwyczaj jest dość ciężki, dlatego potrzebny jest pomocnik, który zaniesie go na drzewo i zawiesi nad ziemią. Na jednym pniu można umieścić do trzech uli.
- ✓ Klatka musi być całkowicie sucha przed zamieszkaniem, aby uniknąć pojawienia się pleśni.
- ✓ Wewnętrzne ściany ula należy pokryć woskiem lub propolisem, aby przyciągnąć pszczoły.
- ✓ Najlepiej przesiedlać pszczoły wiosną, kiedy są najbardziej aktywne w poszukiwaniu nowego siedliska.
Właściwości i wartość miodu leśnego
Cechy miodu pochodzącego z dzikiego ula to:
- Korzyść. Miód leśny zawiera więcej dobroczynnych minerałów i witamin. Wzmacnia układ odpornościowy i pomaga zapobiegać oraz leczyć wiele chorób, w tym choroby układu krążenia. Jest szeroko stosowany w medycynie alternatywnej. Miód ma właściwości dezynfekujące, dlatego jest zalecany w leczeniu zapalenia płuc, grypy i bólu gardła.
- Charakterystyka. Produkt ma przeważnie ciemnobrązową barwę i aromat lipy. Jest lekkostrawny i ma przyjemny, lekko cierpki smak. Miód jest lepki i ma nieprzejrzystą, gęstą konsystencję.
- Kolekcja. Proces ten odbywa się całkowicie ręcznie, bez użycia środków mechanicznych. Dzięki temu jakość miodu pozostaje niezmienna.
- Składowanie. Należy to robić w pojemnikach z materiałów naturalnych. Najlepiej sprawdzają się gliniane garnki i beczki cedrowe.
Gniazda pszczół znajdują się zazwyczaj na ekologicznie czystych terenach, dzięki czemu miód jest naturalny, bez szkodliwych zanieczyszczeń.
Pszczelarstwo w ulu to sztuka wymagająca specjalistycznej wiedzy i umiejętności. Niezbędne jest prawidłowe zbudowanie ula, umieszczenie go na drzewie oraz poznanie podstawowych cech behawioralnych dzikich pszczół i ich pielęgnacji. Tylko w ten sposób można uzyskać prawdziwie wysokiej jakości i smaczny miód.