Specyfika pszczelarstwa w Baszkirii

Baszkiria jest obecnie uznawana za lidera w produkcji miodu w Rosji. Niezależnie od sytuacji gospodarczej, liczba pasiek w republice stale rośnie. Doświadczenie pszczelarskie gromadzone przez wieki, przekazywane z pokolenia na pokolenie, pozwala tej branży rozkwitać.

Jak rozwija się pszczelarstwo w Baszkirii?

Pszczelarstwo w Baszkirii jest uznawane za jedną z najbardziej udanych i dynamicznie rozwijających się gałęzi rolnictwa. Eksperci szacują, że w lokalnych pasiekach żyje imponująca liczba rodzin pszczelich – ponad 250 000. Początkowo, podobnie jak w innych regionach Rosji, republika koncentrowała się na produkcji miodu z pszczół, ale metody zbioru miodu z kłód i ramek szybko zyskały na popularności. Doświadczenie baszkirskich pszczelarzy jest niezaprzeczalne i niezwykle bogate, a z roku na rok rośnie.

Pasieki w republice są zazwyczaj własnością indywidualnych przedsiębiorców, ale istnieje również znaczna liczba państwowych i naukowych gospodarstw pszczelarskich. Na przykład w Baszkirii działa prężnie rozwijający się ośrodek badawczy pszczelarstwa i apiterapii, założony w 1998 roku. Firma ma nawet prawo do używania własnej marki „Miód Baszkirski”.

Oprócz działalności badawczej, w ośrodku wytwarzane są również produkty kosmetyczne i terapeutyczne, takie jak:

• pianka do kąpieli;
• żele pod prysznic;
• detergenty;
• leki na bazie produktów pszczelich;
• krem do twarzy, ciała itp.

Oprócz produktów wymienionych powyżej, centrum oferuje również bardziej znane produkty, takie jak miód w wielu odmianach i mleczko pszczele. Głównym celem centrum badawczego jest jednak wspieranie rozwoju pszczół: hodowla pszczół, ochrona ich siedlisk oraz badanie warunków ich życia i rozwoju.

Pasieki baszkirskie

Produkty pochodzące z pasiek Republiki Baszkirii, od miodu po leki na bazie miodu, są uznawane za produkty najwyższej jakości, zarówno przez ekspertów analizujących i porównujących składniki, jak i przez ogół społeczeństwa Federacji Rosyjskiej.

Na doskonałą jakość miodu z Baszkirii wpływa szereg czynników, a także bogate doświadczenie tutejszych pszczelarzy:

• imponująca liczba różnorodnych roślin miododajnych;
• pszczoły robotnice;
• Zapewnienie republice wysokiej jakości bazy edukacyjnej: każdy mieszkaniec Baszkirii może zdobyć wykształcenie w zakresie pszczelarstwa, aż do odpowiedniej specjalizacji włącznie, w wyższej placówce edukacyjnej;
• duża liczba przedsiębiorstw w Republice Baszkirii zajmuje się produkcją sprzętu pszczelarskiego w przystępnych cenach i dobrej jakości, a następnie jego dystrybucją wśród pszczelarzy;

Kryteria wyboru zapasów

• ✓ Materiał na ul: wyłącznie drewno lipowe lub cedrowe
• ✓ Grubość ścianki: minimum 35 mm na okres zimowy
• ✓ Rozmiar ramki: 435×300 mm (standard Dadan)
• ✓ Wędzarnia: pojemność od 0,5 l z kratką ochronną
• ✓ Miodarka: promieniowa, 4-6 ramek
• pewne i sprzyjające ustawodawstwo, które sprzyja rozwojowi branży (Ustawa „O pszczelarstwie”, składająca się z 5 rozdziałów i 26 artykułów, starannie chroni interesy pszczelarzy).

Jednak pomimo osiągnięć człowieka, główną zaletą jest wciąż obecność bogatej roślinności (w szczególności lasów lipowych), która stała się pierwszym krokiem w rozwoju pszczelarstwa w republice. Słoneczniki i gryka rosną obficie na polach, a bezkresne stepy płoną kwiatami takimi jak:

• koniczyna słodka;
• koniczyna;
• rzepak;
• musztarda;
• lucerna;
• różne gatunki roślin strączkowych.

Pszczelarstwo

Pszczelarstwo zapoczątkowało rozwój pszczelarstwa nie tylko w Baszkirii, ale na całym świecie. Metoda ta polega na trzymaniu pszczół w dziuplach drzew, a produkowany przez nie miód jest ostatecznie pozyskiwany przez pszczelarzy. Pomimo postępu i rozwoju pszczelarstwa, w republice nadal istnieje region, w którym miód jest produkowany tą starożytną metodą. Słowo „bortniczestwo” pochodzi od słowa „bort” (bort'), oznaczającego ul w kształcie wydrążonego pnia lub dziupli.

Rezerwat przyrody Szulgan-Tash, utworzony swego czasu w celu zachowania i zaprezentowania ludziom starożytnej formy produkcji miodu, cieszy się znaczną sławą.

Optymalne połączenie lasów lipowych i wysokich sosen to idealne miejsce dla rozwoju pszczelarstwa z pasieki. Rejon burzyański jest doskonałym przykładem regionu, w którym pszczelarstwo wciąż kwitnie, a lokalni zbieracze miodu cieszą się uznaniem nie tylko w Federacji Rosyjskiej, ale nawet poza jej granicami.

Tradycje pszczelarskie są tradycyjnie przekazywane z pokolenia na pokolenie. Dzieje się tak, ponieważ jeden ul może funkcjonować przez 150 lat.

Główne rośliny miododajne Baszkirii

Baszkiria jest ojczyzną wielu rośliny miodowe, których okresy kwitnienia przypadają na różne pory roku: wiosnę, lato i wczesną jesień. Przyjrzyjmy się tym najcenniejszym i najbardziej rozpowszechnionym spośród nich.

Rośliny miodowe wiosenne

W Republice Baszkirii rośnie około 40 gatunków roślin miododajnych:

• wierzba - koza, czernienie, biel, jesion itp.;
• wiciokrzew - puszysty i tatarski;
• porzeczki - czerwone i czarne;
• a także inne rośliny takie jak klon zwyczajny, głóg, czeremcha ptasia, jarzębina itp.

Rośliny miodowe letnie

Baszkiria jest bogata w letnie rośliny miododajne – latem w republice kwitnie ponad sto gatunków roślin, od roślin zielnych po drzewa:

• koniczyna - biała, różowa i płożąca;
• Barszcz syberyjski;
• lipa drobnolistna;
• groch myszaty.

I wiele innych roślin. Letnie rośliny miododajne stanowią podstawę przyszłej produkcji miodu na skalę przemysłową, a pszczelarze uważają lipę, która rośnie w ogromnych ilościach w Baszkirii, za ich główne źródło.

Jesienne rośliny miodowe

W Republice występuje około 30 gatunków roślin miododajnych późnego lata i jesieni:

• krwawienie pospolite;
• Herbata Iwan;
• koniczyna biała słodka;
• szałwia okółkowa;
• żółta lucerna;
• cykoria podróżnik itp.

W Baszkirii przez trzy z czterech sezonów rosną kwitnące rośliny, co pozwala miejscowym pszczołom produkować miód niemal przez cały rok.

Problemy lokalnego pszczelarstwa

Mimo że Baszkiria jest gigantem pszczelarstwa w Federacji Rosyjskiej, nie jest pozbawiona wyzwań i trudności. Problemy te są szczególnie widoczne dla początkujących pszczelarzy:

• Monopolizacja. Wspomniane wcześniej Baszkirskie Centrum Badań Naukowych Pszczelarstwa i Apiterapii zajmuje znaczącą część rynku, ciesząc się przychylnym przyjęciem ze strony władz republiki. Stanowi to zagrożenie, ponieważ przepisy faworyzują przede wszystkim centrum, a nie indywidualnych przedsiębiorców. Co więcej, początkujący pszczelarze często mają trudności z konkurowaniem z tak potężnym gigantem.
• Zacofanie technologiczne. Mimo że pszczelarstwo jest w Baszkirii dobrze rozwinięte, mija jeszcze sporo czasu, zanim najnowsze technologie dotrą do republiki.
• Wylesianie. Problem ten dotyczy wielu gałęzi przemysłu, zwłaszcza rolnictwa, ale odgrywa szczególnie istotną rolę w produkcji miodu. Trudność jest oczywista: im mniej drzew miodowych, tym mniej miodu ostatecznie powstanie.
• Zabiegi roślinności środki owadobójcze. Prowadzi to do masowego wymierania pszczół. Co więcej, ślady tych substancji chemicznych znajdują się później w miodzie.
• Krótka lista pasiek hodowlanych, zajmująca się hodowlą baszkirskiej populacji pszczół miodnych.
• Wysokie ceny do materiału hodowlanego.
• Brak kontroli import rodzin pszczelich i matek W Republice Baszkirii dochodzi do krzyżowania pszczół miodnych z innymi regionami i z zagranicy, co w efekcie prowadzi do obniżenia jakości pszczół baszkirskich.

5 największych zagrożeń dla pasiek

• • Spryskiwanie pól neonikotynoidami (śmierć 30-70% rodzin)
• • Roztocz Varroa destructor (straty do 50% uli)
• • Zgnilec amerykański (choroba kwarantannowa)
• • Wycinka lasów lipowych (zmniejszenie produkcji miodu o 25%)
• • Podrobiony miód (30% rynku)

Wartość i właściwości miodu baszkirskiego

Indeks diastazy to parametr służący do określania wartości miodu. Reprezentuje on stosunek enzymów do jednostki objętości. Innymi słowy, im wyższa zawartość enzymów w miodzie, tym jest on bardziej wartościowy. Średnio miód produkowany w Rosji ma indeks diastazy na poziomie 4-10. Miód ałtajski, stosunkowo popularny i poszukiwany, ma indeks diastazy na poziomie 16-20. Z kolei miód baszkirski ma indeks diastazy na poziomie 20-50, co czyni go najbardziej wartościowym miodem.

Republika Baszkirii produkuje szeroką gamę miodów, z których każdy ma swoją unikalną wartość. Jednak każdy z nich zawiera bogactwo dobroczynnych substancji:

• aminokwasy, enzymy i białka;
• witaminy A, B, E, K i PP;
• potas, żelazo, siarka, sód, fosfor, wapń;
• choliny, garbniki i olejki eteryczne;
• kwas foliowy.

Najbardziej pożytecznymi produktami pszczelarstwa baszkirskiego są następujące rodzaje miodu:

• Wapno. Miód lipowy baszkirski zawiera ogromną ilość witamin i mikroelementów, jest liderem pod względem ich stężenia w jednostce objętości miodu.
• Kwiatowy. Pod względem zawartości enzymów ustępuje tylko nieznacznie miodowi lipowemu: miód kwiatowy zawiera ich mniej. Jednak skład chemiczny miodu kwiatowego jest bardziej zróżnicowany niż miodu lipowego.
• Gryka. Znany jest z wysokiej zawartości żelaza i białka, ceniony jest za zdolność do podnoszenia poziomu hemoglobiny i korzystny wpływ na układ nerwowy.
• Góra. Niezastąpiony środek na ból gardła, zapalenie krtani i ostre infekcje dróg oddechowych. Ma również bardzo korzystny wpływ na układ nerwowy i naczyniowy.

Niezależnie od odmiany, jakość i korzyści zdrowotne miodu baszkirskiego są powszechnie uznawane. Zaufanie do niego jest tak duże, że miód z republiki jest częścią diety rosyjskich kosmonautów: stanowi część dziennej racji żywnościowej pracowników stacji orbitalnych.

Przydatne wskazówki dla początkujących pszczelarzy baszkirskich

Zanim zaczniesz zajmować się pszczelarstwem, są dwa czynniki, które mają ogromne znaczenie dla osób dopiero rozpoczynających przygodę z pszczelarstwem:

1. Ule wielokorpusowe są najwydajniejsze w Baszkirii. Ich konstrukcja pozwala na utrzymanie dużej liczby pszczół na małej przestrzeni, co jest ważne dla początkujących pszczelarzy, którzy nie dysponują dużymi środkami na start.
2. Duża liczba rodzin pszczelich nie gwarantuje dużej ilości miodu, a często może być wręcz szkodliwa: jeśli popełni się błąd, rozpoczęcie wszystkiego od nowa będzie trudne, a zwrot inwestycji niemożliwy. Dlatego najlepiej zacząć od małej, ale stabilnej i dobrze prosperującej pszczelarni i stopniowo ją rozbudowywać.

Powinieneś być również przygotowany z wyprzedzeniem na zagrożenia naturalne i mieć plan działania na wypadek wystąpienia którejkolwiek z poniższych sytuacji:

• Zakażenia i pasożyty. Jeśli nie nastąpi żadna reakcja, kolonie pszczół zaczną gwałtownie maleć, co doprowadzi do całkowitego zniszczenia populacji.
• Hipotermia gniazdowa. Może to doprowadzić do spadku liczby urodzeń pszczół, ponieważ larwy po prostu zamarzną.
• Głód. Choroba ta jest spowodowana niedoborem miodu lub pierzgi, co prowadzi do osłabienia lub nawet wymarcia rodzin pszczelich.
• Toksyny. Powodują choroby w koloniach pszczół, w tym masowe wymieranie.

Jeśli mieszkasz w regionach południowych, zaleca się zacząć od pszczoły kaukaskiej i karpackiej. Te rasy pszczół są stosunkowo łatwe w utrzymaniu i dają obfite zbiory miodu.

Nie warto też od razu inwestować w zapasy i sprzęt. Rzadko się zdarza, żeby pszczelarz miał na początku ogromną pasiekę, która pilnie potrzebuje narzędzi, maszyn i siły roboczej. Większość prac można wykonać stosunkowo łatwo ręcznie, bez dodatkowych nakładów finansowych.

Wybierając lokalizację dla pasieki, najlepiej wybrać miejsce obficie obsadzone roślinami kwitnącymi. Bliskość pola lub sadu to niezaprzeczalny atut naturalny.

Plusy i minusy pszczelarstwa w Baszkirii

Zalety pszczelarstwo w republice:

Wady pszczelarstwo w Baszkirii:

Pszczelarstwo w Baszkirii (wideo)

O niuansach branży pszczelarskiej w Republice Baszkirii, a także o Baszkirskim Centrum Badawczym Pszczelarstwa i Apiterapii możesz dowiedzieć się, oglądając ten film:

Polecamy również lekturę artykuł instruktażowy dla początkujących pszczelarzy.

Miód to coś, z czego Baszkiria słusznie może być dumna. Pomimo wyzwań, każdy pracowity mieszkaniec republiki może z łatwością przekształcić pszczelarstwo w dochodowy biznes. Wystarczy przestudiować wszystkie dostępne informacje i włożyć w to odrobinę wysiłku.

Często zadawane pytania