Pszczoły baszkirskie to niezwykłe owady, wyróżniające się wysoką produktywnością. Są pracowite i potrafią pracować przez wiele godzin dziennie. Brakuje im sił, by bronić gniazda, ale spłoszone przez człowieka, potrafią wpaść w furię i użądlić napastnika. Niniejszy artykuł omawia styl życia pszczół baszkirskich.
Historia
Wcześniej, przed latami 50. XX wieku, plastry miodu były całkowicie usuwane z uli. Pszczoły ginęły zimą, ale plastry były odnawiane, a ule nie gniły. I często mogły się w nich osiedlać kolonie. dzikie pszczołyMetoda ta stała się przestarzała w latach 60. XX wieku, kiedy w Baszkirii pszczoły były już trzymane w ulach. Baszkirscy pszczelarze nie tylko hodują pszczoły w pasiekach, ale także zajmują się pszczelarstwem w lasach.
Dziuple drzew i opuszczone ule często zawierają w pełni zdrowe kolonie pszczół, wolne od jakichkolwiek oznak chorób. Sama natura troszczy się o potomstwo dzikich pszczół leśnych. Ich istnienie zależy bezpośrednio od… rośliny miodoweOwady te niegdyś kolonizowały nowe ziemie i budowały całe wioski w pobliżu nowych uli.
Wygląd i charakter owadów
Wiele europejskich pszczół ma przeważnie ciemne ubarwienie. Pszczoły burzyanki zawdzięczają swoją nazwę swojemu położeniu na Wyżynie Centralnej Rosji. Pszczoły te wytwarzają unikalny, wyśmienity w smaku miód, pozyskiwany z nektaru lip i innych roślin leczniczych.
Pszczoły baszkirskie charakteryzują się charakterystycznym ciemnoszarym kolorem ciała bez żółtych plam. Mają duże ciało, co czyni je największymi przedstawicielami swojego gatunku na wolności. Mają jednak krótką trąbkę, mierzącą 5,6-6,1 mm długości.
Jeśli chodzi o charakter pszczoły baszkirskiej, jest on dość złożony: pszczoły są agresywne przy używaniu dymu i utrzymaniu ula.
Wskaźniki produktywności
Pszczoły chętnie zbierają nektar z lipy i gryki, a także z roślin uprawnych i dziko rosnących. Miód ma atrakcyjne walory wizualne. Przy intensywnej pracy pszczoły mogą zebrać dużą ilość nektaru. W okresie kwitnienia lipy jedna rodzina pszczół może przynieść do gniazda 12 litrów nektaru dziennie.
- ✓ Temperatura powietrza powyżej 7 stopni Celsjusza, aby rozpocząć aktywny pożytek miodu.
- ✓ Preferencja dla zbioru miodu monokwiatowego w celu uzyskania maksymalnej wydajności.
Pszczoły zbierają nektar szczególnie obficie z pożytków jednokwiatowych. Owady te gromadzą dużą ilość produktu w krótkim czasie. Mają tendencję do budowania dużych plastrów z pojemnymi i wysokiej jakości komórkami – co jest bezpośrednim skutkiem dużych rozmiarów pszczół.
W porównaniu z gatunkami południowymi, mateczniki mają grube, wytrzymałe ścianki. Zaletą pszczoły baszkirskiej jest jej niezwykle ciężka praca, dlatego pszczelarze preferują tę rasę.
Styl życia
Pszczoły są bardzo produktywne, choć dość wrażliwe na zmiany warunków pogodowych. Pszczoły te rozwijają się najlepiej w słońcu, więc wylatują do „pracy” w słoneczną pogodę, gdy temperatura powietrza przekracza 7 stopni Celsjusza.
- × Stosowanie dymu może znacznie zwiększyć agresywność pszczół baszkirskich, co wymaga podjęcia dodatkowych środków ostrożności.
- × Wymiana królowej w ulu, w którym pszczoły baszkirskie mają silną więź z obecną królową, wymaga specjalnego podejścia.
Podczas fumigacji ula, kolonia pszczół staje się niezwykle agresywna. Nie wszystkie osobniki lubią być widoczne, dlatego stale chowają się w cieniu ula. Wymiana matki jest dla nich stresującym doświadczeniem, ponieważ kolonia mocno przywiązuje się do „królowej roju”, nawet jeśli jest dzika. Stanowi to nie tylko wyzwanie podczas wzmacniania kolonii na zimę, ale także praktycznie uniemożliwia współistnienie dwóch matek w tym samym ulu. Dlatego, aby zapobiec użądleniom, kontakt z tymi owadami należy wykonywać wyłącznie w odzieży ochronnej.
Wielu pszczelarzy twierdzi, że pszczoły baszkirskie potrafią pracować 17 godzin dziennie. Wychodzą do pracy o 5:00 rano i wracają późnym wieczorem, około 10:00. Ten pracowity owad tworzy suchą, białą warstwę miodu. Dzięki temu miód w plastrach ma wiele atrakcyjnych właściwości.
Największą zaletą pszczoły baszkirskiej jest jej największa produktywność w okresie intensywnego pożytku. Jednak jej przeciętna produktywność plasuje ją w tyle za wieloma innymi gatunkami, a adaptacja do nowych roślin miodowych zajmuje jej dużo czasu.
Kolekcja miodu
Pszczoła baszkirska zbiera miód z lip drobnolistnych – proces ten trwa 10–12 dni na początku lipca. W Baszkirii rosną wysokie lipy, a jedno stuletnie drzewo może dać tyle nektaru, co hektar gryki. Jednak nie zdarza się to co roku.
Drewno jest pobierane, wiercone i mieszane z jodyną. W przypadku wykrycia skrobi, mieszanina przybiera kolor niebieski, co wskazuje na dobry przepływ. Częstotliwość występowania doskonałego przepływu wynosi osiem lat.
Cechy miodu dzikiego i baszkirskiego
Niektórzy pszczelarze wolą pszczelarstwo od zarządzania pasieką, ale w dużej mierze wynika to z dawnych tradycji, ponieważ rentowność tego rodzaju działalności jest znacznie niższa, zarówno pod względem finansowym, jak i pod względem produkcji produktów pszczelich. Miód pszczeli zawiera wosk i pyłek w większych ilościach niż miód pozyskiwany z ramek.
Kolor miodu jest ciemniejszy. Pszczoły baszkirskie są cenione za dojrzałość, ponieważ miód zbierany jest tylko raz w roku. Miód zawiera wiele dobroczynnych składników i jest wolny od szkodliwych zanieczyszczeń, co nadaje mu charakterystyczny aromat i cierpki smak.
Jak uzyskać płynność miodu?
Pszczoły burzyańskie nie słyną z wysokiej produktywności, ale rekompensują tę wadę długimi godzinami pracy – owady spędzają około 17 godzin na zbieraniu miodu. Zbieranie miodu z jednej rośliny miodowej maksymalizuje produktywność. W ten sposób powstaje miód monokwiatowy, ale ponieważ zbierany jest tylko raz w roku, produkt jest polikwiatowy.
Pszczoły powoli adaptują się do nowych roślin miodnych, ale nie jest prawdą, że pszczoła baszkirska zbiera nektar wyłącznie ze znanych jej roślin miodnych. Są dość skłonne do zbierania miodu z gryki i wrzosu, akacji, a nawet mniszka lekarskiego. Niska produktywność wynika z minimalnego spożycia miodu zimą.
Pszczoły żywią się miodem i pierzgą, które są produktami bogatymi w białko. To przesuwa równowagę w kierunku białek. Naukowcy wciąż debatują nad tym, z czego składa się propolis. Wysunięto kilka teorii: z żywicznych pąków drzew lub z pyłku. Jednak pszczoły burzyjskie magazynują pyłek w dużych ilościach.
Rojenie się
Rojenie się jest wadą pszczoły baszkirskiej. Średnio rzecz biorąc, rojenie się wśród wszystkich rodzin owadów stanowi większość przypadków w pasiekach. Ten sam proces zachodzi w dzikich rojach. Wadą jest to, że bardzo trudno przywrócić je do stanu produktywnego. Pszczoły jednak dobrze radzą sobie z przymrozkami i są uważane za oszczędne owady pod względem spożycia pokarmu zimą.
- • Zminimalizuj ingerencję w ul przed zimą, aby zmniejszyć stres pszczół.
- • Zapewnienie odpowiedniej ilości pożywienia na zimę, biorąc pod uwagę oszczędność pszczół baszkirskich w żywieniu.
Pszczelarstwo w ulach
Pszczoły baszkirskie są hodowane zarówno tradycyjnymi metodami, w ulach, jak i pszczelarstwem. Jest to szczególny rodzaj pszczelarstwa, w którym owady żyją w dziuplach drzew, a nie w ulach. Metoda ta wymaga wyboru miejsca z wystarczającą ilością lasu. Do budowy gniazd pszczelich nadają się drzewa iglaste i liściaste. Gniazda te mogą przetrwać około 300 lat.
Instrukcja budowy uli i hodowli pszczół:
- Budowa ula zajmuje zaledwie jeden dzień i wymaga użycia nowoczesnych narzędzi. Wcześniej zajmowało to tygodnie. Pszczelarze kiedyś wierzyli, że zebranie całego miodu to właściwa technika. Z czasem jednak zdali sobie sprawę, że pszczoły potrzebują go jako pożywienia, więc zaczęli odkładać część dla nich.
- Ule zbudowane są z małych, okrągłych prętów przypominających pień drzewa. Środek jest usuwany, a następnie czyszczony, tworząc wgłębienia, które służą jako dom dla pszczół. Aby przyciągnąć owady, wnętrze jest pokryte woskiem.
- Następnie musisz zrobić prowadnice – pszczoły będą ich używać do budowy plastrów. Przybij klocki tuż pod pokrywą. Następnie zwiąż ule drutem. W rejonach o silnych mrozach ociepl ul mchem.
- Pszczelarze, którzy hodują pszczoły, bardzo cierpią z powodu silnej rojenia. Dzieje się tak, ponieważ ule nie są rozbierane. Istnieje jednak rozwiązanie: ul jest rozcinany piłą, pozostawiając na górze okrąg do zbierania miodu.
Najlepiej budować duże ule – minimalizuje to rojenie. Jednak mniejsze ule mają również swoje zalety, ponieważ pomagają odciągnąć pszczoły i wzmocnić słabsze kolonie.
Zalety i wady pszczoły baszkirskiej
Pszczoła baszkirska ma sporo wad:
- Pracując z pszczołami należy nosić kombinezon ochronny, ponieważ owady te mogą zaatakować każdego, kto je spłoszy.
- Królową pszczół bardzo trudno zastąpić. Pszczoła baszkirska tworzy silną więź ze swoją „królową roju” i niechętnie się jej pozbywa, nawet jeśli jest dzikim gatunkiem.
- Wzmocnienie kolonii przed okresem zimowym jest praktycznie niemożliwe, ponieważ w jednym ulu nie mogą współistnieć dwie matki.
- Zachowuje się agresywnie w stosunku do pszczelarza - nie lubi, gdy używa się dymu i niepokoi się ule.
- Pszczoła baszkirska charakteryzuje się silną rojliwością i trudnością w przywracaniu jej do pracy.
- Mają tendencję do ukrywania się w najgłębszych zakamarkach ula.
Pszczoła burzyańska ma wiele pozytywnych cech:
- Pszczelarze początkowo cenili tę rasę za jej ciężką pracę. Intensywna praca przyczynia się do obfitych zbiorów. Inną cechą tej rasy jest to, że rodziny pszczele mogą wylatywać na „polowanie” nawet w lekkim deszczu, jeśli wyczują możliwość zebrania niewielkich plonów.
- W krótkim czasie przynoszą do swoich domów dużo jedzenia i aktywnie budują plastry miodu.
- Staranne i ostrożne obchodzenie się z miodem sprawia, że produkt jest nie tylko smaczny, ale i atrakcyjny wizualnie.
- Owady potrafią łatwo przetrwać zimę, nie wykorzystując zimowych zapasów pożywienia.
Recenzje pszczelarzy
Pszczelarze mają różne opinie na temat zachowania i stylu życia pszczół. Oto kilka cech pszczół baszkirskich, które pszczelarze opisują następująco:
Wśród wad zauważyłem niezdolność pszczół do samoobrony. Zaatakowane, nie są w stanie odeprzeć ataku wrogów i bronić swoich gniazd. Inne gatunki pszczół mogą z łatwością zniszczyć pszczoły baszkirskie. Mają jednak również istotną zaletę: odpędzają każdy znaleziony nektar, uniemożliwiając innym owadom jego zbieranie. Przez cały sezon nie zaobserwowałem, aby pszczoły baszkirskie były skłonne do kradzieży.
Pszczoła baszkirska to jedna z najwspanialszych odmian pszczół europejskich. Owad ten charakteryzuje się charakterystycznymi cechami zewnętrznymi, wyjątkową osobowością i stylem życia odmiennym od innych pszczół.