Pszczoła kraińska to najbardziej produktywna rasa, ciesząca się ogromną popularnością w Europie. Owady te są bardzo produktywne i bezpretensjonalne, co czyni je wysoko cenionymi również w Rosji. Pochodzą z Jugosławii i Alp Australijskich. Pszczelarze uważają, że pszczoły te łączą w sobie najlepsze cechy pszczół kaukaskich i karpackich.
Pochodzenie
Wcześniej ich głównym siedliskiem była Karyntia i Górna Kraina. W starszych źródłach pszczoły te nazywano pszczołami kraińskimi; nieco później pojawiły się inne nazwy: kraińskie i karynckie.
W 1880 roku pojawiła się oficjalna nazwa Apis mellifica carnica Polltn, wówczas eksperci zdali sobie sprawę, że ten gatunek pszczoły zajmuje w rzeczywistości znacznie większy obszar:
- Rumunia;
- Węgry;
- Karpaty;
- Bułgaria;
- Słowacja;
- Grecja.
Pod koniec XIX wieku pszczoły te zaczęto sprzedawać do innych krajów. Pszczoły kraińskie przewyższały nawet czarne pszczoły niemieckie pod względem produktywności oraz odporności na choroby i klimat. Wkrótce pojawiły się we wszystkich krajach europejskich, a opinie o nich były niezwykle pozytywne.
Opis i charakterystyka
Główną cechą wyróżniającą pszczołę kraińską jest jej charakterystyczny wygląd, w przeciwieństwie do innych pszczół. Zamiast typowego żółtego ubarwienia pszczół, jej kolor jest szaro-srebrny. Grzywka jest bardzo gęsta, a włoski krótkie, co nadaje jej kudłaty wygląd.
Rozmiary takich pszczół nie są duże:
- pszczoły robotnice ważą 105 g;
- królowe są również niewielkie, ważą od 185 do 205 g;
- drony ważą 230 g.
Trąbka owadów nie jest długa i osiąga długość zaledwie 6,6 mm, w rzadkich przypadkach osiąga nawet 8 mm.
Rodzaje pszczół kraińskich
Istnieje kilka gatunków pszczół kraińskich. Poniżej omówimy najpopularniejsze:
| Rodzaje pszczół | Opis |
| Pionek | To jedna z najstarszych odmian, której utrzymanie osiągnięto poprzez utrzymywanie odizolowanych stanowisk lęgowych i ciągłe zwiększanie populacji za pomocą materiału pierwotnie zachowanego przez autora. Specjaliści pracowicie pracowali nad zachowaniem tego gatunku, dlatego tak wiele osobników można dziś zaobserwować. |
| Karnika Troizek | Jedna z najstarszych, selektywnie wyhodowanych odmian pszczoły karińskiej. Jest czysta, nierojliwa i przyjazna. Kolonia rozwija się z dużą liczbą pszczół wczesnym latem. Królowa późno przestaje składać jaja, ale w temperaturach powyżej 5°C (41°F) może je wznowić nawet zimą. |
| Troizek Wintersbach | Pszczoły są odporne na choroby, produkują średniej wielkości czerw, są przyjazne, niewymagające i szybko się rozwijają. Dają dobre plony, co czyni je idealnymi pszczelarzami komercyjnymi. |
| Krzyżówka pszczoły kraińskiej i północnej | Produkcja czerwiu rozpoczyna się późno, ale dobrze, gdy zaczyna się potok nektaru, a ich siła wzrasta. Wymagają przestronnych uli, a ich siła nie słabnie zimą, w przeciwieństwie do wielu innych odmian. |
| Troisek Celle | Pszczoły są spokojne, a rojenie słabe. Krzyżowanie ich z innymi pszczołami nie jest wskazane, ponieważ nic dobrego z tego nie wyjdzie. |
| Carnica Sklenar | Gatunek ten wyróżnia się spośród innych silną agresywnością. Wysoka produktywność występuje późno. Krzyżowanie osobników tego gatunku nie jest zalecane, ponieważ nowe pokolenie będzie miało słaby temperament, słabą wydajność i nadmierną rojliwość. |
| Rodzaj pszczoły | Odporność na choroby | Skłonność do rojenia się | Wydajność (kg miodu rocznie) | Zakres temperatur aktywności (°C) |
|---|---|---|---|---|
| Pionek | Wysoki | Przeciętny | 15-20 | +10 do +35 |
| Karnika Troizek | Bardzo wysoki | Niski | 20-25 | +5 do +30 |
| Troizek Wintersbach | Wysoki | Niski | 18-22 | +10 do +35 |
| Krzyżówka pszczoły kraińskiej i północnej | Przeciętny | Wysoki | 12-15 | +5 do +25 |
| Troisek Celle | Wysoki | Niski | 16-20 | +10 do +30 |
| Carnica Sklenar | Przeciętny | Bardzo wysoki | 10-14 | +5 do +25 |
Wydajność
Pszczoły kraińskie potrafią produkować obfity pożytek. Kolonia może zebrać od 6 do 15 kg miodu dziennie, w zależności od liczby pszczół w ulu.
- ✓ Odporność na choroby
- ✓ Skłonność do rojenia się
- ✓ Produktywność
- ✓ Reżim temperaturowy aktywności
- ✓ Charakter pszczół
Nawet przy słabych pożytkach utrzymują swoją produktywność. Wynika to z rozmiaru trąbki i zdolności do pozyskiwania nektaru o niskiej zawartości cukru. Wysoka rentowność pszczół kraińskich wynika z ich oszczędnych wydatków zimowych.
- × Ignorowanie tendencji do rojenia się
- × Nieuwzględnienie reżimu temperaturowego aktywności
Płodność matki sięga 1400-2000 jaj rocznie, co jest nie lada osiągnięciem. Wysoka przeżywalność młodych pozytywnie wpływa na zyski fermy.
Zachowanie pszczoły kraińskiej
Pszczoły kraińskie są bardzo spokojne, przyjazne i pozbawione złości. Nigdy nie użądlą człowieka bez powodu. Pszczelarz może otworzyć ul i wykonać wszelkie niezbędne manipulacje bez maski, a one nie zrobią mu krzywdy.
Ta odmiana pszczół produkuje duże ilości wosku i uwielbia budować. Jeden ul może wyprodukować około 15 nowych ramek w ciągu jednego sezonu. Woskowe pokrywy są piękne, a plomba sucha i biała.
Zalety i wady
Jeśli chodzi o zalety, są one następujące:
- wysoka wydajność;
- eksplozja rozwoju na wiosnę;
- wczesne przygotowanie do zimowania;
- odporność na choroby;
- duży przepływ miodu;
- gospodarka zimą;
- spokojny charakter;
- zdolność do poruszania się w przestrzeni.
Te pszczoły nigdy nie pomylą swojego ula z cudzym; bronią swoich gniazd przez całą dobę.
Kolekcja miodu
Pszczoły te rozwijają się szybko; wraz z nadejściem wiosny kolonia od razu staje się silniejsza i produkuje wczesne rośliny miodne.
Ich produktywność jest bardzo wysoka, ale najlepsze rezultaty osiągają wcześnie, wczesną wiosną. Mogą rozpocząć aktywną pracę, gdy temperatura powietrza osiągnie 11 stopni Celsjusza.
Ta odmiana nie jest wrażliwa na niskie pożytki, ale zaczyna dobrze plonować już przy pierwszej okazji. Najlepiej radzi sobie na koniczynie łąkowej, ale może wykazać się swoimi możliwościami również w innych lokalizacjach. Pszczoły wylatują z uli nawet przy złej pogodzie i lekkim deszczu, gdy inne odmiany pszczół nawet nie opuszczają gniazd.
Najpierw pszczoły napełniają czerw miodem, a następnie sprzedają go w sklepach. Opakowanie produktu jest zazwyczaj lekkie i suche.
Zimowanie pszczół kraińskich
Kolonie pszczół kraińskich przygotowują się do zimy z dużym wyprzedzeniem, gdy tylko zakończy się główny letni pożytek nektarowy. Dopływ nektaru do uli ustaje, a królowa przestaje składać jaja.
Pszczoły kraińskie dobrze znoszą wahania temperatury, a dokładniej jej wzrosty. Pod względem odporności na zimno ustępują im jedynie pszczoły z centralnej Rosji. Jednak pszczoła kaukaska nie toleruje niskich temperatur tak dobrze jak pszczoła kraińska.
Do niedawna pszczelarze uważali gwałtowny rozwój pszczół za cechę charakterystyczną. Owady zimują w słabych rodzinach. Zapasy zimowe składały się z ośmiu pełnych ramek. Obecnie europejskie sklepy zaczęły oferować rozszerzenia, które pozwalają na budowę większych uli. Od tego czasu pszczoły kraińskie są hodowane w w pełni rozwiniętych, silnych rodzinach.
Rojenie się i metody zapobiegania
Jak już wiadomo, pszczoły kraińskie są podatne na rojenieTeraz pojawia się pytanie: co może zrobić pszczelarz, aby temu zapobiec? Jak uratować część owadów wiosną? Rojenie występuje z powodu:
- spadek poziomu feromonów u matki pszczelej, co skutkuje produkcją dużej liczby trutni;
- Młode pszczoły instynktownie są gotowe do zbierania nektaru, ale ponieważ go jeszcze nie mają, zaczynają się roić.
Pierwsze oznaki rójki są następujące: pszczoły kraińskie przerwały budowę gniazd i nie opuszczają ich, a królowa składa mniej jaj. Można temu zapobiec z czasem lub całkowicie zapobiec:
- zwiększyć wentylację w domu, aby pobudzić dalszą budowę;
- zmniejszyć ilość światła w ulu.
Ponadto wielu pszczelarzy zapobiega rojeniu się pszczół, rozszerzając gniazda o konstrukcje wielokadłubowe. Oddziela to matkę od czerwiu za pomocą kratownicy, zapobiegając przeludnieniu. Pozwala to matce na swobodne rozmnażanie, a robotnicom na przynoszenie większej ilości nektaru.
Choroba pszczół
Z różnymi choroby pszczół Pszczelarze rzadko muszą z nimi walczyć, ponieważ są na nie odporne. Dotyczy to zwłaszcza zgnilca i nosematozaOwady są energiczne i mają dużą witalność; prawie nigdy nie chorują. W ostatnich latach często spotyka się jedynie czerw kredowy.
Leczenie askosferozy (rozrostu wapiennego)
Pszczoły odmiany Carnica mogą chorować askosferozaChorobę tę wywołuje grzyb Ascosphaera apis, który atakuje larwy wszystkich gatunków pszczół. Sam grzyb nie zniknie z ula samoistnie, ponieważ jest bardzo żywotny. Pszczelarze muszą eliminować tego podstępnego grzyba.
Larwy zakażone askosferozą można rozpoznać po ich wyglądzie: pojawia się na nich biały, kredowy nalot. Grzyb rozwija się zarówno na larwach, jak i wewnątrz nich, powodując ich wzrost. Nieleczone larwy z czasem zamienią się w kamień, który same pszczoły wyrzucą.
Do zakażenia dochodzi z powodu wysokiej wilgotności i niskiej temperatury powietrza. Inną częstą przyczyną jest brak higieny podczas pielęgnacji ula. Jeśli pszczelarz używa brudnego sprzętu, pszczoły mogą łatwo zarazić się askosferozą.
W przypadku wystąpienia inwazji konieczne jest natychmiastowe działanie: należy usunąć ramkę z zakażonymi larwami i zastosować w ulu askocynę, Unisan lub nystatynę. Alternatywnie można zastosować domowe sposoby, takie jak owinięcie rozgniecionego czosnku gazą i umieszczenie go w ulu, gdzie wszystkie pszczoły zostaną tymczasowo przeniesione.
Recenzje
Pozytywny feedback od pszczelarzy wynika z wysokiej produktywności.
Pszczoły kraińskie idealnie nadają się do produkcji przemysłowej ze względu na wysoką produktywność. Są również ekonomiczne zimą, zużywając niewiele pokarmu. Oprócz tych pozytywnych cech, posiadają zdolność do rojenia się, której można jednak zapobiec, podejmując odpowiednie działania.