Moja ligularia znów kwitnie,
Tutaj lato jest w pełnym rozkwicie,
Kwiatostany świecą złotem
Godne pióra poety.Przyciąga mój wzrok,
Spójrz, jak pięknie!
Chór pracowitych pszczół
Śpiewa bez przerwy w kwiatach.
Inną odmianą ligularia rosnącą w naszym ogrodzie jest ligularia ząbkowana. Ta odmiana ligularia wygląda nieco inaczej niż Pierwszy I drugi.
Krzew jest znacznie niższy. Liście odziomkowe są całobrzegie, duże, zielone, z pąkami żyłkowanymi na długich, ciemnobrązowych ogonkach. Liście łodygowe są mniejsze. Brzegi liści są słabo ząbkowane.
Łodyga kwiatowa jest również ciemna i mocna. Na początku kwitnienia łodyga zawiera małą torebkę z liśćmi, w której znajdują się kwiaty.
Wyglądają jakby były owinięte w pieluszkę, która stopniowo się otwiera i pojawia się 5-8 gałązek z pąkami kwiatowymi.
Łodyga kwiatowa może mieć 2-3 rozgałęzienia pokryte pieluszkami liści.
W miarę wzrostu rośliny każda gałązka otwiera się, odsłaniając kwiaty przypominające stokrotki, o długich płatkach, w kolorze jasnożółtym i z jasnobrązowym oczkiem w środku.
Kwiatostany są dość duże, około 8-10 cm. Kwitną przez ponad miesiąc.
Bardzo lubię ten rodzaj ligarii.
Na początku próbowałem wyhodować ligularię zębatą z nasion. Kupiłem nasiona odmiany Black Purple o bordowych liściach. Nasiona nie wykiełkowały.
Na początku lata kupiłem bardzo małą sadzonkę ligularii z dwoma zielonobrązowymi liśćmi. Urosła przez lato i dobrze przetrwała zimę. W następnym roku wypuściła pęd kwiatowy i otworzyła kilka kwiatów przypominających stokrotki.
Ale lato było deszczowe i zimne, podobnie jak jesień. Moja ligularia ząbkowana rosła w stale wilgotnej glebie.
Na zimę podłożyłem pod krzak humus i przykryłem go suchymi wierzchołkami nagietków. Ale wiosną ligularia nie wykiełkowała.
Kupiłem kolejną ligurię ząbkowaną; tym razem wybór sadzonek był szeroki, więc wybrałem silniejszą roślinę. Niestety, nie zakwitła w pierwszym roku i długo nie wykiełkowała wiosną.
Prawdopodobnie cechą charakterystyczną tego kwiatu jest powolne rozwijanie liści. Kwitnie później, po tym jak inne ligarium przekwitną.
Liście zaczęły pojawiać się na początku czerwca, a w połowie lipca krzew był już puszysty i wypuścił nawet łodygę kwiatową.
Na początku sierpnia zaczęły się rozwijać przepiękne kwiaty.
Nie tylko ja doceniłem piękno kwiatów; pszczoły również. Po prostu roiły się nad żółtymi stokrotkami ligularia. Ale rozpierzchły się, gdy podszedłem do ligularia, żeby sfotografować mój cudowny kwiat. Były też bardzo śmiałe pszczoły, które mnie zignorowały. Nektar musi być pyszny.
Pielęgnacja ligularii zębatej jest taka sama jak w przypadku innych ligulariów. Kwiaty wymagają obfitego podlewania; jeśli gleba jest niewystarczająco wilgotna, duże liście łopianu więdną.
Sadząc ligularię w dołku, należy dodać próchnicę, dobrze rozłożony obornik i okresowo nawozić złożonymi nawozami, aby kwiatostany były wysokie, a liście duże.
Jesienią przycięłam łodygi kwiatowe, ale nie przycięłam liści. Pod krzaki dosypałam próchnicy i przykryłam je suszonymi nagietkami.
Obok ligularii zębatej uprawiałam rośliny jednoroczne – smagliczkę różową i aksamitki cienkolistne. Planuję jednak przesadzić tę odmianę ligularii wiosną, tak jak sadziłam ją latem, kiedy cała przestrzeń na rabacie była zajęta przez inne kwiaty.
Ligularia rośnie szybko, wymaga niewielkiej pielęgnacji i pięknie wygląda przez cały sezon. Myślę, że te kwiaty naprawdę rozjaśniają naszą daczę.
Istnieje wiele gatunków i odmian ligularia, mnie zainteresowała ligularia tangutica, jeśli znajdę ją w sprzedaży, na pewno posadzę ją w swoim ogrodzie.