Dzień dobry! Chciałbym opowiedzieć o kolejnej mojej ulubionej roślinie doniczkowej. Nazywa się epifyllum lub phyllocactus. Powszechnie znany jest jako kaktus leśny.
To bylina, pięknie kwitnąca roślina z rodziny kaktusowatych, sukulent. Ma długie, płaskie lub trójkątne pędy z falistym brzegiem wzdłuż łodyg. Na brzegach pędów tworzą się pąki, z których rozwijają się duże, lejkowate, bardzo piękne kwiaty. Kolor kwiatów różni się w zależności od odmiany. Moje są różowe.
Pewna znajoma przyniosła mi ten kwiat, a raczej mały pęd. Powiedziała, że to kaktus, który co roku kwitł pięknymi, dużymi kwiatami.
Nie lubię kaktusów. Mój najmłodszy syn kiedyś uwielbiał je hodować. Cały parapet w jego sypialni był zapełniony różnymi kolczastymi kaktusami, dostarczanymi przez kolegów z klasy. Sam, oszczędzając kieszonkowe, kupował nowe okazy.
Ale wkrótce moje zainteresowanie kaktusami osłabło, a cała troska spadła na moje barki. Prawdopodobnie wyczuły moją niechęć do nich; więdły, umierały i nie kwitły, więc stopniowo się ich pozbyłem.
Ale jeden kaktus okazał się bardzo odporny i nadal rośnie w naszym domu. Prawie o niego nie dbam, podlewam go od czasu do czasu i usuwam uschnięte pędy. Nawet plastikowy kubek po śmietanie, w którym rósł, pokruszył się ze starości. Stoi w samym kącie parapetu, gdzie słońce nigdy nie dociera. Ale rośnie dalej, nie zwiędnie i nie kwitnie od wielu lat.
Więc bez entuzjazmu zaakceptowałem mojego nowego pupila. Ale kiedy zakwitł jego pierwszy cudowny, niewiarygodnie piękny kwiat, ten filokokaktus stał się moim ulubionym.
W Internecie znalazłem wiele przydatnych informacji na temat pielęgnacji tej rośliny.
Chociaż epifyllum jest rośliną łatwą w uprawie, wymaga odpowiedniej pielęgnacji, aby dobrze rosła i obficie kwitła. Roślina ma płytki system korzeniowy i wymaga luźnej, żyznej i kwaśnej gleby. Glebę można przygotować samodzielnie, mieszając 1 część ziemi ogrodowej, 2 części torfu, odrobinę piasku, torfowca, drobnego żwiru lub keramzytu. Aby uniknąć kłopotów z przygotowaniem gleby, można kupić gotową ziemię do kaktusów. Najlepiej posadzić roślinę w płytkiej, szerokiej doniczce z warstwą keramzytu jako warstwą drenażu na dnie.
Od listopada do marca, w okresie spoczynku, roślinę należy przechowywać w chłodnym pomieszczeniu i podlewać rzadko, unikając jednak całkowitego wyschnięcia gleby i zasychania pędów. To stresuje roślinę i zmusza ją do wytworzenia pąków kwiatowych, aby przetrwać. To gwarantuje obfite kwitnienie. To zdjęcie należy do znajomego, który dał mi sadzonkę epifyllum.
Od marca roślina wymaga obfitszego podlewania ciepłą wodą, ale należy unikać nadmiernego podlewania. Podlewaj, gdy wierzchnia warstwa gleby przeschnie. W czasie upałów roślina wymaga sporadycznego zraszania. Od wczesnej wiosny filokaktus należy nawozić 2-3 razy w miesiącu. Odpowiedni jest nawóz komercyjny do roślin doniczkowych, ale najlepszy jest nawóz do kaktusów, dostępny w kwiaciarniach. Pąki wkrótce pojawią się na łodygach, a następnie na pozostałych. W tym czasie należy unikać niepokojenia rośliny, obracania doniczki lub przenoszenia jej w inne miejsce, w przeciwnym razie straci pąki. Kwitnienie rozpoczyna się w kwietniu i trwa do czerwca. Mój filokaktus zaczął kwitnąć w czerwcu i kwitł przez całe lato.
Po kwitnieniu zaleca się przerwanie podlewania na około dwadzieścia dni, aby roślina mogła odpocząć. Po krótkim odpoczynku można wznowić podlewanie, nawożąc roślinę raz w miesiącu do listopada.
Epifyllum łatwo rozmnaża się przez sadzonki pędowe. W kwietniu lub maju należy pobrać sadzonkę z płaskiego liścia. Pozostawić ją w temperaturze pokojowej na 24 godziny, aby wypuściła sok i obeschła. Następnie umieścić sadzonkę w małym naczyniu z piaskiem i torfem, podlać i umieścić w zacienionym miejscu. Gdy sadzonka pędowa się ukorzeni, na jej liściach pojawią się nowe pędy.
Zaleca się przesadzanie młodych epifyllum każdej wiosny. Gdy dorosła roślina jest zbyt duża, może być jej ciasno w doniczce. Łodygi należy okresowo przycinać, aby odmłodzić i nadać im piękny wygląd, usuwając stare gałęzie, które kwitły przez 2-3 lata. Należy również usuwać pomarszczone i cienkie liście, pędy okrągłe lub trójkątne oraz pędy, które nie wytwarzają pąków kwiatowych. Osłabią one roślinę i zepsują jej wygląd.
Szkodniki i choroby
Niewłaściwa pielęgnacja filokokaktusu może prowadzić do inwazji szkodników, takich jak tarczniki, przędziorki i mszyce. Aby zwalczyć te szkodniki, należy opryskiwać roślinę pestycydami lub stosować domowe sposoby, takie jak napar z czosnku lub roztwór mydła.
Nadmierne podlewanie, podmokła gleba i niskie temperatury powodują choroby takie jak rdza, czarna zgnilizna, fuzarioza i antraknoza. Rośliny leczy się preparatami Fundazol, Fitosporin i Topaz. Zgniłe korzenie usuwa się, rośliny przesadza i wymienia podłoże.
Gdzie najlepiej umieścić roślinę?
Roślina nie lubi bezpośredniego światła słonecznego, a na parapecie od strony południowej liście będą się przypalać, gleba szybko wysychać, a roślina ucierpi. Najlepiej umieścić roślinę w pobliżu parapetu w jasnym miejscu lub na oknie od strony wschodniej lub zachodniej.
Latem zaleca się wyniesienie epifyllum na daczę lub do ogrodu. W zeszłym roku (2022) wyniosłem go na daczę, na świeże powietrze. Nigdy wcześniej nie widziałem, żeby mój kaktus tak kwitł; na każdej łodydze wytworzyły się liczne pąki, a nowe kwiaty pojawiały się przez całe lato.
Ale nasze syberyjskie lato znów było deszczowe i chłodne, a pod koniec sierpnia odkryłem jasne plamki na łodygach kwiatów; najprawdopodobniej roślina była chora.
Zaaplikowałem fitosporynę, zabrałem do domu i przesadziłem. Moja ulubiona roślina ciągle usychała, najpierw jedna łodyga, potem druga. Próbowałem przesadzić kilka pędów, ale też zginęły. Nie udało mi się uratować kwiatu.
Mój kwiat pięknie rósł i kwitł każdego roku, mimo że nie stworzyłam mu odpowiednich warunków do wzrostu.
Jak utrzymać go w chłodzie w okresie spoczynku, skoro na Syberii mamy bardzo mroźne zimy, a ogrzewanie z mediów jest tak intensywne, że można się poparzyć gorącymi kaloryferami? W domu jest bardzo gorąco, nawet po wyłączeniu kaloryferów. Otwieranie okien w celu wentylacji jest problematyczne i muszę usuwać wszystkie rośliny doniczkowe z parapetów lub je przykrywać, żeby nie przemarzły. Od końca lutego wszystkie parapety zajęły skrzynki z sadzonkami, przez co moje rośliny doniczkowe mają się fatalnie. Przenoszę je w inne miejsca, gdzie nie ma światła słonecznego. Oczywiście włączam dodatkowe oświetlenie, ale nie wszystkie kwiaty mają wystarczająco dużo miejsca. Niektóre rośliny są w niesprzyjających warunkach aż do lata. Mimo to moje rośliny doniczkowe rosną i zachwycają mnie swoimi kwiatami.