Jasne świece łubinowe płoną,
On ozdabia mój ogród,
Liście rozkładają palce,
I zaprosił trzmiela na swoją ucztę.A trzmiel radośnie brzęczy nad świecą,
Zbiera nektar za pomocą trąbki,
Biały, różowy i niebieski
Mój łubin jaśnieje pięknem!
Łubin to kolejny wspaniały kwiat, który uwielbiam uprawiać na mojej daczy. Bardzo podobają mi się zwarte krzewy tej rośliny o dużych, dłoniastych liściach – nazywam je „palmowatymi”. Nawet bez łodyg kwiatowych krzew jest bardzo piękny.
Łubin ma długie, proste łodygi, na których rosną liczne kwiaty, przypominające kwiatostany grochu. Kwiaty są jedno- lub dwukolorowe – białe, różowe, fioletowe, czerwone, żółte i niebieskie. Po przekwitnięciu na ich miejscu pojawia się strąk zawierający nasiona (fasolę).
Inną nazwą łubinu jest Wilcza fasola.
Kiedy strąk dojrzeje, rozrzuca nasiona, a wczesną wiosną wszędzie pojawiają się siewki łubinu. Gdy tylko wykiełkuje pierwszy liść właściwy, przesadzam je w odpowiednie miejsce.
Łubin ma długie korzenie i jeśli zostaną uszkodzone, sadzonka się nie ukorzeni. Dlatego najlepiej przesadzać je z nienaruszoną bryłą korzeniową, nie odsłaniając korzenia. Korzenie dojrzałych roślin są grube, mięsiste i palowe, zawierają małe brodawki, w których rozwijają się bakterie wzbogacające glebę w azot.
Wielu ogrodników wykorzystuje odmiany jednoroczne jako nawóz zielony, poprawiając w ten sposób strukturę gleby.
Dojrzałe krzewy chorują podczas przesadzania i często zamierają. Krzewy łubinu na naszej daczy również często przemarzają zimą, dlatego stale wysiewam nasiona, aby mieć pewność, że nie zabraknie mi tych pięknych kwiatów.
Jesienią przykrywam szyję korzeniową ziemią, która z czasem wystaje ponad powierzchnię gruntu, i dodaję pod krzew kompost lub próchnicę, aby zabezpieczyć go przed przemarzaniem. W mojej starej daczy łubiny zimowały szczęśliwie pod grubą warstwą śniegu.
Roślina dobrze znosi suszę i nie wymaga częstego podlewania. Aby zapewnić jej bujne, piękne kwiaty, przed kwitnieniem nawożę ją nawozami fosforowo-potasowymi, ale nawet bez dodatkowego nawożenia kwitnie obficie i pięknie pachnie.
Tutaj łubiny zaczynają wytwarzać swoje świece na początku czerwca i kwitną przez miesiąc, przy czym najpierw otwierają się dolne kwiaty, a cała łodyga kwiatowa stopniowo zakwita. Czasami drugi kwiat pojawia się w sierpniu lub wrześniu.
Kwiaty te lubią luźną, żyzną glebę oraz słoneczne, suche miejsca; jeśli posadzimy je w cieniu i będziemy je zbyt mocno podlewać, mogą ulec zakażeniu gniciem korzeni lub fuzariozą.
Aby zapobiec chorobom podlewam glebę roztworem fitosporyny.
Ulubionym szkodnikiem łubinu są gąsienice, które zjadają nie tylko liście, ale i kwiaty. Kwiaty atakują również ryjkowce, a drutowce mogą uszkodzić korzenie.
Do zwalczania szkodników stosuję Inta-Vir lub Fitoverm. Okresowo spulchniam też glebę i wyrywam chwasty, a mój łubin zachwyca mnie bujnymi kwiatami.