Przedostatniego dnia marca w nocy spadł śnieg i zima nie chciała ustąpić. Ale wiosna przejęła kontrolę i do południa nie było śladu po świeżym śniegu. Na parapetach rosły sadzonki. Dziś rano postanowiłem dosypać świeżej ziemi do doniczek i zauważyłem maleńkie meszki wylatujące z niektórych doniczek.
Te sadzonki znajdują się na parapecie w kuchni, obok szczypiorku.
Uprawiamy cebulę na parapecie przez całą zimę, zazwyczaj hodując dymkę z własnej cebuli. Wiosną, sadząc sadzonki cebuli, sadzę najmniejsze cebulki w pobliżu krzewów porzeczek lub wzdłuż krawędzi grządek. Część z nich wykorzystujemy latem na zieleninę, a resztę zbieramy pod koniec lata – nie rosną zbyt duże. Suszę je, a jesienią, gdy szczypiorek w ogrodzie zamarza, sadzę go w małym pudełku i mamy świeży dymkę przez całą zimę.
Zeszłego lata skończyły nam się cebule; zgniły od ciągłych deszczów. Posadziliśmy małe, kupione w sklepie, ale jedna partia nie chciała wykiełkować; najprawdopodobniej były odmrożone lub chore.
Mój mąż ciągle dolewał wody do skrzynki i wkrótce wilgotna ziemia zaroiła się od much. Wyrzuciliśmy cebulę razem z ziemią, ale od tamtej pory muchy pojawiały się okresowo w skrzynce na cebulę. Nie są szczególnie uciążliwe; jest ich bardzo mało. A potem na sadzonkach pomidorów pojawiły się te maleńkie muszki. Postanowiłam dowiedzieć się, co to za muchy. To były ziemiórki, czyli komary kwiatowe.
Jak wyglądają?
Są to małe, czarne lub ciemnoszare owady o wąskim ciele, okrągłej głowie, długich odnóżach i dwóch przezroczystych skrzydłach. Dorosłe osobniki mierzą 3-4 mm długości, a młode około 1,5 mm. Muchówki nie szkodzą roślinom, ale składają jaja w wilgotnej glebie, z których wylęgają się larwy – białe, przezroczyste robaki z czarną głową, wielkości 8-10 mm. Mogą one uszkadzać korzenie młodych siewek.
Bardzo trudno jest sfotografować trzepoczące komary; nie lubią pozować, ale mi się udało. Kilka z nich zabiłem, ale udało mi się też uchwycić żywą muchę.
Ten wyleciał z ziemi w doniczce i wylądował na liściu sadzonki, a ja zrobiłem mu zdjęcie z zoomem. Ale ta mucha w powiększeniu wygląda jak muszka owocowa i wcale nie jest czarna.
W pudełku z cebulą, gdzie znajdują się siedliska ziemiórek, nie znalazłem żadnych larw, nawet patrząc przez lupę.
A much jest bardzo mało, nie latają po pokojach, nie wydłubują nam oczu, nie lądują w zupie, ale mimo to musimy z nimi walczyć.
Skąd się one biorą w mieszkaniu?
Mogą one zostać przeniesione do mieszkania przez glebę z jajami ziemiórek; muchy mogą wlecieć przez otwarte okno lub przez otwory wentylacyjne w piwnicach budynków mieszkalnych. Mogą również zostać przeniesione wraz z nowym kwiatem, w którym znajdują się larwy.
Zimą często kupuję sałatę i inne świeże warzywa w małych doniczkach i pewnego dnia zobaczyłem kilka much wylatujących z celofanowego opakowania.
Jak sobie z nimi radzić?
Jeśli much jest niewiele, można zastosować metody ludowe - rozłożyć suche skórki pomarańczy lub mandarynek, posypać ziemię cynamonem lub popiołem, rozłożyć w ziemi plasterki czosnku, wbić w ziemię zapałki z główkami siarkowymi.
Jeśli jest ich dużo, należy zastosować środki chemiczne - muchołówkę, grzmot-2 - posypać ziemię.
Podlewaj glebę słabym roztworem nadmanganianu potasu, amoniaku, naparem z pyłu tytoniowego lub popiołu, czosnkiem.
Do pudełka z cebulą dodałem cienkie plasterki czosnku, zakopałem je w ziemi i posypałem glebę popiołem.
Nie dodałem żadnych chemikaliów – jemy zieloną cebulę.
Z sadzonkami pomidorów postępowałem w następujący sposób: dosypałem świeżej ziemi, posypałem odrobiną proszku Grom-2 do doniczek, z których wylatywały muszki, podlałem je słabym roztworem nadmanganianu potasu i ściółkowałem suchą ziemią. Do niektórych doniczek wbiłem zapałki i posypałem je cynamonem, a do innych włożyłem skórki mandarynek.
Zobaczę, czy uda mi się pozbyć much z sadzonek.