Dzisiaj chciałbym poruszyć temat współczesnego życia na wsi i pokazać piwnicę moich rodziców.
Nasza wieś liczyła około 1000 mieszkańców przez około 30-35 lat. Wszyscy dorośli pracowali, a dzieci chodziły do szkoły i przedszkola. Chodzi mi o to, że życie każdej rodziny było bardzo podobne. Dochody były skromne, ale udawało im się przetrwać dzięki ogródkom warzywnym i gospodarstwom rolnym.
Letnie miesiące były szczególnie trudne – poza pracami przy zbiorach w PGR-ze, w domu zaczynał się czas na zimowe przetwory. I robiliśmy ich sporo! Dla naszej trzyosobowej rodziny przetworzyliśmy do 100 słoików kompotu, 30-40 słoików ogórków i pomidorów, a do tego sałatki, dżemy, smalec, mięso…
Całe to bogactwo było przechowywane w piwnicy. Nie dało się tego uniknąć! Przechowywano tam również cały zbiór świeżych owoców i warzyw, szynki i beczki z kiszoną kapustą.
Życie dzisiaj jest inne – leniwe. Co drugi dom stoi pusty; młodzi ludzie po szkole wyjeżdżają do miast, starając się nigdy nie wrócić na wieś. Nie chcą uprawiać ziemi. Wszystko jest teraz na sprzedaż, więc nie budują nawet piwnic w nowych domach, a stare dawno popadły w ruinę.
Moi rodzice są jeszcze młodzi, mają niewiele ponad 50 lat. Mieszkają sami, ale nie zwalniają tempa i natłoku pracy na wsi. Albo się do tego przyzwyczaili, albo rozumieją, że nie będą w stanie kupić wszystkiego – pracy nie ma, a emerytura jest jeszcze daleko. My też wolimy pomagać, ale większość zakupów spożywczych robimy na wsi, a nie w sklepie.
Siedem lat temu zbudowali nową, przestronną i wygodną piwnicę pod letnią kuchnią. Ma 2,3 metra głębokości i wymiary 3 na 3 metry. Ściany są usztywnione betonową wylewką, podłoga jest gliniana, a sufit z płyt betonowych.
Wejście do piwnicy składa się z 10 schodów. Po jednej stronie korytarza przechowywane są różne niezbędne i niepotrzebne przedmioty.
Pod progiem znajduje się drugi zestaw podwójnych drewnianych drzwi. Zdjęcie przedstawia ich wnętrze. W cieplejszych miesiącach pozostawiamy je otwarte, ale zasłaniamy otwór drobną metalową siatką, żeby nie wpuścić myszy.
A za drzwiami kryją się niezliczone bogactwa. Co prawda, jeszcze nie wszystkie, bo na zewnątrz jest lato.
Oto kącik na ziemniaki. Podłoga tutaj jest wyłożona deskami.
Przechowujemy tutaj wszystkie wykopane ziemniaki, a w pobliżu ustawiamy również skrzynki z sadzeniakami. Tymczasem ziemniaki czekają na swoją kolej, by przechować je na zimę.
Wewnątrz będą powieszone warkocze z czosnku i cebuli.
Co roku na początku lata dokonujemy inspekcji i sprzątamy piwnicę: przeglądamy słoiki z konserwami i usuwamy resztki owoców i warzyw, którymi karmimy zwierzęta. Po oczyszczeniu opalamy ściany i bielimy je gaszonym wapnem. Sprawdzamy podłogi pod kątem obecności gryzoni – ani jednego. Te działania pomagają chronić plony przed grzybami i innymi chorobami, a także przed szkodnikami.
Nie wyobrażamy sobie życia naszej rodziny bez piwnicy. Czy to w czasach sowieckich, czy na dzisiejszej wsi, jest ona wybawieniem i zapewnia nam pożywienie przez cały rok. Co najciekawsze, wielu mieszkańców wsi uważa piwnicę za oznakę bogactwa. Ale ja uważam jej brak za oznakę lenistwa.
Zbuduj piwnice! Przechowuj w nich swoje naturalne produkty zamiast kupować niezdrową plastikową żywność w sklepach.
Przyjrzałem się przygotowaniom - były tak pyszne, że palce lizać!
Mieliśmy daczę poza miastem (w czasach szkolnych, na początku XXI wieku). Mieliśmy też obfite zbiory i trochę przetworów. Ale wszystko przechowywaliśmy w mieście, w naszym mieszkaniu. Mieszkaliśmy na parterze, a nasz balkon miał piwnicę. I wszystko przechowywaliśmy pod balkonem. Ale teraz, jak słusznie zauważył autor, wszyscy się rozleniwili, skoro wszystko można łatwo kupić w sklepie. Więc dacza została sprzedana. ((Tęsknię za ziemią.
Piwnica to absolutna konieczność na wsi. Choć modne stało się kupowanie zamrażarek i przechowywanie w nich wszystkiego, mrożenie i tak nie zastąpi kiszonych pomidorów, ogórków, kompotów, dżemu ani własnych ziemniaków!