Często otrzymujemy pytania o to, czym karmimy tak duże gospodarstwo. Niektórzy uważają, że trzymanie zwierząt jest nieopłacalne właśnie dlatego, że wymagają dużych zapasów paszy na zimę. Dlatego dzisiaj chciałbym podzielić się naszym doświadczeniem w żywieniu zwierząt gospodarskich.
Po pierwsze, chciałbym zaznaczyć, że przez „zwierzęta gospodarskie” rozumiem krowy, świnie, kozy i króliki. Drób nie jest wliczany do tej kategorii ze względu na pewne różnice w jego diecie.
Lato uchodzi za czas obfitości paszy i dość zróżnicowanej diety. Krowy są na pastwisku od rana do wieczora, a kozy uwiązujemy na łące na końcu ogrodu.
Zasadziliśmy 50-hektarową działkę lucerną. W miarę jak trawa rośnie, karmimy nią zwierzęta, a nawet udaje nam się zebrać siano z działki. Mamy również kilka pól z mieszanymi trawami i trawą sudańską.
Siano kosimy za pomocą ciągnika prowadzonego przez operatora, a następnie zgrabiamy je ręcznie w pokosy przy użyciu specjalnych grabi.
Następnie transportujemy te stosy suchej trawy do domu na przyczepie lub wynajmujemy ciągnik z prasą. Siano w belach jest bardzo wygodne do przechowywania i rozdawania zwierzętom.
Chciałbym opowiedzieć wam o stodole na siano osobno. Jest ogromna! I stopniowo się rozrasta i ulepsza. Kiedyś była tylko wiatą.
W naszym ogrodzie uprawiamy dynie i kabaczki specjalnie dla zwierząt. Na razie zbieramy je codziennie, a kiedy wyrosną, zbierzemy je i przechowamy w kącie stodoły, a gdy nadejdzie mróz, w piwnicy. Tegoroczne zbiory dyń były rozczarowujące z powodu suszy.
Ale arbuzy były pyszne! Zebraliśmy całą górę z 500 metrów kwadratowych! Melony i dynie zazwyczaj wytrzymują do Nowego Roku, a nawet dłużej!
Codzienna dieta bydła składa się z miąższu owoców (zbieramy jabłka, śliwki, gruszki) i warzyw (obierki, odpadki z ogólnej masy roślin okopowych).
Głównymi zbożami w naszej diecie są pszenica i jęczmień. Nie siejemy ich sami, ale otrzymujemy je w formie czynszu za użytkowanie naszych udziałów w ziemi. Przywozimy je w wielkich workach na nawóz, a następnie przechowujemy w stodole.
Mielimy ziarno w młynie. Kaszę sypiemy do beczek. Przygotowujemy mieszanki paszowe.
Od jesieni kupujemy suchą pulpę i makuch. Zamawiamy kilka ciężarówek mokrej pulpy buraczanej. W tym roku nie robiliśmy kiszonki. Zamiast tego zebraliśmy obfite plony marchwi i buraków, a suchą kukurydzę ułożyliśmy w snopki.
Mając duży ogród warzywny i pola siana, karmienie zwierząt gospodarskich nie jest trudne. Większość paszy pochodzi właśnie z tych pól. Kluczem jest skupienie się i terminowe wykonanie wszystkich zadań. Rolnictwo nie toleruje jednak pośpiechu. Systematyczne, stopniowe przygotowywanie paszy pozwala zwierzętom przetrwać zimę i jesień z pełną dietą, a my nie musimy martwić się o niedobory witamin i minerałów.