Jestem nowicjuszem w sadzeniu, więc staram się pytać znajomych i rodzinę o różne niuanse. Posadziłem szczaw, sałatę, pietruszkę i koperek z nasion. Minęło kilka tygodni, a siewki się nie pojawiły.
Poskarżyłem się na to mojej matce (mieszka w innym regionie Rosji i zajmuje się ogrodnictwem od co najmniej 50 lat), a ona zaleciła mi ściółkowanie ich trawą. O ile pamiętam z odległego dzieciństwa, nigdy wcześniej tego nie robiliśmy. Ale najwyraźniej przez te wszystkie dekady wymyślili coś nowego.
Przeszukałem internet i opinie są różne, ale większość ogrodników również to zaleca. No dobrze, ściółkowałem go, zgodnie z zaleceniem, świeżo skoszoną trawą. Oto jak to zrobiłem:
Minął tydzień i postanowiłem zajrzeć pod ściółkę. I tak! Zobaczyłem mnóstwo kiełków:
Oczywiście, bardzo mnie to ucieszyło, ale kiedy przyjrzałem się bliżej, zauważyłem, że wilgotność pod ściółką była zbyt wysoka:
A swoją drogą, może to dlatego, że w tym roku i tak mieliśmy stojącą wodę; pokażę ci nawet zdjęcie:
Moja mama mieszka w Kraju Krasnodarskim, gdzie wilgoć jest problemem. Myślę więc, że ta metoda najlepiej sprawdza się w cieplejszych regionach. Uznałem więc, że jeśli poczekam dłużej, pod ściółką zaczną rozwijać się choroby grzybowe, które zniszczą sadzonki. Zacząłem więc zdejmować ściółkę. Pięknie się odklejała; nawet sam proces sprawiał mi przyjemność – ciągniesz za jeden brzeg, a reszta trawy ciągnie się za nim. Tak to wygląda:
W ciągu zaledwie kilku dni powierzchnia lekko wyschła i nie widziałem już śladów pleśni. A moje sadzonki nadal rosły.
Podsumowując, doszedłem do wniosku, że kwestia ta pozostanie kontrowersyjna, ponieważ decyzja o ściółkowaniu musi zostać podjęta w oparciu o różne czynniki – aktualną pogodę, poziom wilgotności gleby i warunki klimatyczne. Aby zapewnić szybkie kiełkowanie nasion, osobiście zalecam przykrycie nasion ściółką nawet w regionach o bardzo wysokiej wilgotności powietrza. Najważniejsze to usunąć ją w odpowiednim czasie.