W naszej rodzinie tylko mój tata i, w mniejszym stopniu, mój syn są pasjonatami wędkarstwa. Ale nawet to wystarczy, by nauczyć wszystkich, jak ważne są siatki, siatki, pokrowce, wędki, przynęty i wszystko inne, co jest potrzebne do tego hobby. Ale nie narzekamy, bo ryby zawsze są na stole: smażone, gotowane, suszone i wszelkiego rodzaju dania rybne.
Wszystkie stawy we wsi należały kiedyś do PGR-u. Wędkowanie było dozwolone tylko na wędki, ale mężczyźni, oczywiście, na tym nie poprzestali. Potem stawy zostały wydzierżawione. Dzierżawcy je oczyścili i zarybili. Teraz wędkarstwo jest ściśle regulowane: kup bilet, weź wędkę. Podbieraki i pułapki na raki nie wchodzą w grę. Ale my, a raczej mój tata, mieliśmy szczęście – jeden ze stawów należy do męża mojej siostry.
Kiedy zaczyna się sezon wędkarski, tata jest w euforii! Uwielbia tę aktywność! Jest gotowy pobiec do stawu w każdą pogodę, o każdej porze dnia i nocy. Właściciel stawu nie przepada za wędkowaniem, ale ma środki na hodowlę ryb, podczas gdy tata ma odwrotną sytuację – ma ogromną wiedzę i doświadczenie, ale nie stać go na własny staw. Znaleźli więc rozwiązanie korzystne dla obu stron.
Mamy w domu najróżniejsze siatki: o różnych rozmiarach oczek i grubościach żyłki/nici. Każdy gatunek ryby ma swoją własną siatkę. Siatka o dużych oczkach z łatwością przepłynie przez nią, podczas gdy siatki o małych oczkach przebiją się przez dorosłe, silne ryby, ale zatrzymają narybek. Tego nauczył mnie mój ojciec. 
Płócienne garnitury i wysokie buty, czapki z moskitierą, wszelkiego rodzaju wodoodporne kurtki, płaszcze przeciwdeszczowe i spodnie – to niezbędny sprzęt wędkarski. Te rzeczy wiszą w „biurze” taty, pod jego ścisłym nadzorem.
Latem ponton jest centrum uwagi całej rodziny. Niektórzy używają go do wędkowania, inni po prostu do pływania po rzece, a dzieci uwielbiają się w nim pluskać, traktując go jak basen.
Zazwyczaj podczas dużego połowu kupujący natychmiast gromadzą się nad rzeką, a jeśli ryba jest przeznaczona do użytku osobistego, jest przenoszona do klatek. Te klatki, wypełnione rybami, można spuścić do stawu, aby zapobiec utracie połowu, jak powiedział tata. Jest to szczególnie wygodne podczas wędkowania na wędkę. Po długiej przerwie cały „połów” można zabrać do domu świeży i żywy!
Tata ma kilka prostych wędek, których regularnie używa. Gdy jest ciepło, stoją w ogrodzie. Może je chwycić w każdej chwili i ruszyć nad rzekę – wszystko jest bezpieczne i gotowe na relaksujący dzień.
Najważniejsze to zabrać ze sobą przynętę, żeby nie być zależnym od warunków pogodowych ani nastroju ryb. Mój tata używa przynęty:
- ciasto słonecznikowe lub nasiona słonecznika przepuszczone przez młyn;
- zgniecione płatki owsiane;
- całe lub zmiażdżone robaki;
- gotowane na parze zboże: pszenica, proso, proso itp.;
- kukurydza w puszce;
- bułka tarta.
Zanętę można rozsypać w stawie w czystej postaci, ale lepiej wymieszać ją z balastem. Na przykład, zrób kulki z surowców i ziemi. To znacznie zwiększa skuteczność, ponieważ rybom trudniej jest połknąć taką zanętę, zwłaszcza w mętnej wodzie.
Dla łatwiejszego zacinania i lądowania ryb, dostępne są proste urządzenia z długimi uchwytami. Taka siatka ułatwia podtrzymywanie wściekłej ryby, zapobiegając jej zsunięciu się z haczyka.
Do połowu raków stosuje się pułapki na raki.
Ale najpierw trzeba je napełnić żywą przynętą. W domu często trzymamy w tym celu kilka małych rybek w wannie z wodą. Kroimy je na kawałki i nawlekamy do pułapek na raki. Teraz wystarczy rozrzucić je po stawie i czekać, aż rak sam się do nich dopnie. I oto pyszny przysmak!
Wędkarstwo nie tylko wzmacnia ciało, uspokaja układ nerwowy i daje szansę na samotność, ale także odżywia. Rodzina rybaka nigdy nie będzie głodna. Mój ojciec jest szczęśliwy, a my podwójnie.
Całkowicie rozumiem!!! W domu nasza szopa też jest kompletnie zawalona wszelkiego rodzaju gratami (moim zdaniem), ale kiedy do wypłaty zostało już tylko kilka dni i naprawdę brakuje nam gotówki, pomagam mężowi pozbierać te wszystkie, jak to mówię, graty i wysyłam go po jakieś łupy.