Pielęgnacja, utrzymanie i odmiany gołębi dostojnych

Dostojne gołębie wyróżniają się szczególnie dumnym usposobieniem. Mają wydatną klatkę piersiową i wyraźnie opadające skrzydło. Cały wygląd tych ptaków wskazuje na silną budowę i wysoką produktywność.

Kim są majestatyczne gołębie?

Gołębie majestatyczne stanowią dużą grupę obejmującą wiele ras różniących się między sobą:

• kształt ciała;
• kolor upierzenia;
• właściwości lotne.

Główną różnicą tej grupy są cechy zewnętrzne, które stanowią kluczowe kryteria określające „dostojność” rasy.

Dane historyczne

Gołębie majestatyczne nie są uznawane za odrębną grupę w międzynarodowych katalogach. Jednak w Rosji występują od 1982 roku. Za kolebkę tych ptaków uważa się regiony Don i Kubań, gdzie od około 200 lat hodowane są rasy majestatyczne. Gołębie te pojawiły się później w regionie Wołgi, a następnie na Uralu w Syberii.

Dostojne rasy regularnie uczestniczą w wystawach gołębi w Rosji. Dzięki selektywnej hodowli opracowano wiele odmian, a każda nowa linia nosi nazwę regionu, w którym powstała.

Rasa została po raz pierwszy zaprezentowana światu w 1975 roku na wystawie w Budapeszcie. Tam rosyjscy hodowcy wystawili gołębie białopierśne z Rostowa, które otrzymały najwyższe noty i zyskały sympatię widzów. W Czechosłowacji, na wystawie w 1980 roku, Gołąb wstążkowy Wołgi otrzymał słusznie tytuł mistrza.

Jakie powinny być wskaźniki „stat”?

„Dostojność” ras gołębi jest uwarunkowana cechami zewnętrznymi. Wszyscy przedstawiciele ras dostojnych charakteryzują się charakterystyczną budową i elegancką postawą. Oto cechy, które charakteryzują ich wygląd:

• szeroka, uniesiona klatka piersiowa;
• ogon z jednym do dwóch tuzinów piór ogonowych;
• skrzydła opadające, skrzydła powinny być niższe niż ogon.

Hodowcy gołębi wyróżniają w sumie trzy podgrupy ras dostojnych:

• shakery;
• kachunov;
• o zwisających skrzydłach.

Przynależność do jednej z wyżej wymienionych podgrup ustala się w jeden z następujących sposobów:

• Zależność między położeniem różnych części ciała a powierzchnią poziomą. Wartości mierzone są w stopniach. Metoda ta jest dość złożona i wymaga pomiarów oraz obliczeń.
• Pozycja różnych części ciała względem linii pionowej – biegnącej od nóg gołębia w górę ciała. Hodowcy określają w szczególności pozycję głowy, ciała, skrzydeł, szyi i ogona względem tej linii.

W obu przypadkach, aby określić wzrost ptaka, należy spojrzeć na niego z profilu. Przyjrzyjmy się bliżej różnym odmianom gołębi, które różnią się wzrostem.

Rodzaje gołębi dostojnych

Gołębie majestatyczne klasyfikuje się według wyglądu i cech lotu. Cechy zewnętrzne pozwalają wyróżnić trzy podgrupy ras.

Opadające skrzydła

Ptaki te są średniej wielkości, rzadko małe. Cechą charakterystyczną są nisko opadające końcówki skrzydeł. Są one niższe niż ogon i sięgają nawet poziomej powierzchni, na której siedzi gołąb. Ogony gołębi o zwisających skrzydłach są uniesione, a ich szyje spoczywają, nie drżąc.

Popularne rasy psów o zwisających skrzydłach:

• Dubowscy;
• Kamyshinsky;
• Rżewskie;
• Syzrań;
• Kryukowski i inni.

Kachuny

Kaczuny mają krótkie ciało, uniesioną klatkę piersiową i długą, wdzięcznie wygiętą szyję. Podczas chodzenia ptaki kołyszą się, stąd ich nazwa. W Rosji hoduje się wiele ras kaczunów:

• Nowoczerkaski czarnoogonowy;
• majestatyczny Rostów;
• białopiersiowe i inne.

Szejkery

Shakery mają skrócone ciało i wydłużoną, delikatnie wygiętą szyję. Ich klatka piersiowa jest klasycznie uniesiona, a ogon jest dość szeroki i również uniesiony. Cechą charakterystyczną, która dała tej podgrupie ptaków nazwę, jest częste potrząsanie szyją.

Kazański Shaker

Popularne gołębie do trzęsienia:

• Kazań;
• chistyaki-chiliks;
• Połtawski czarnoogonowy;
• Uryupiński niebieski;
• Ługańsk;
• Chrząszcze woroneskie;
• Wołga czerwonopierśna;
• Jejsk dwuczuby i inne.

Jakość lotu

Dostojne rasy słyną nie tylko z urody, ale także z doskonałych cech lotnych. Wyróżnia się trzy odmiany:

• Wysoko latający. Ptaki te zazwyczaj szybują na duże wysokości, stając się niewidoczne z ziemi. Potrafią utrzymywać się w powietrzu na dużych wysokościach przez długi czas. Do tej podgrupy należy wiele gatunków o zwisających skrzydłach i kilka gatunków wibrujących. Do popularnych gatunków wysoko latających należą: kamyszyn, dubowski i kriukow.
• Dekoracyjny. Należą do nich rasy, które utraciły zdolność lotu. Takie gołębie są hodowane przede wszystkim ze względu na urodę. Przykładami takich ras są: Szale ałtajskie i pstrąg czarnoogonowy nowoczerkaski. Ta podgrupa obejmuje wszystkie kaczuny i kilka szakanów.
• Szklanki. Potrafią nie tylko długo utrzymywać się w powietrzu, ale także wykonywać skomplikowane akrobacje, takie jak salta i salta. Preferują latanie w grupach. Do akrobacji zaliczają się m.in.: Rżew, Syzran i Kazań.

Nie wszystkie rasy miniaturowe utraciły zdolność latania. Codzienne szkolenie tych pięknych ptaków może przynieść znakomite rezultaty, nawet w przypadku ras, które nie słyną z wyjątkowych zdolności latania.

Dobrze wyszkolone gołębie ras dostojnych potrafią latać na znacznych wysokościach przez długi czas. Latają powoli, preferując krążenie. Czas lotu wynosi 3-6 godzin lub więcej.

Kolor piór

Wśród ras dostojnych ptaki występują w szerokiej gamie kolorów. Najpowszechniejsze są jednak osobniki białe, żółte, czerwone, czarne i niebieskoszare. Hodowcy wyróżniają kilka podgrup o charakterystycznych cechach ubarwienia. Podgrupy ras dostojnych, rozróżniane ze względu na kolor upierzenia, wraz z ich opisami, przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1

Odmiany gołębi majestatycznych

W każdym regionie hodowcy gołębi pracowali nad udoskonaleniem lotu i wyglądu swoich gołębi. Selektywna hodowla, prowadzona przez dziesięciolecia, a nawet stulecia, doprowadziła do powstania wielu nowych ras i podgatunków.

Aby przypisać rasę do określonego obszaru, nadaje się jej nazwę wskazującą na położenie geograficzne, na przykład – Kazań, Ługańsk, Wołga itp. Przyjrzyjmy się najbardziej znanym rasom majestatycznym.

Rostów

Istnieją cztery rodzaje majestatycznych gołębi rostowskich:

• Lot do Rostowa. Są klasyfikowane jako ozdobne czernice. Ich upierzenie jest żółte, czerwone i czarne. Klatka piersiowa i szyja mają metaliczny połysk. Głowa jest gładka, czasami z czubem. Grzbiet jest wklęsły, czasami uniesiony pod kątem 80 stopni. Ogon ma 18-22 pióra. Nogi są upierzone.
• Chistyaki-chiliks. Są klasyfikowane jako ozdobne ptaki latające. Ich ubarwienie jest dwukolorowe, z bielą jako kolorem dominującym. Barwy drugorzędne to czerwony, żółty, czarny lub siny. Niektóre osobniki zdobi kokarda na czole. Osobniki sine mają czarne paski na tarczach skrzydeł. Chiliki są uważane za agresywną rasę. Należy wziąć pod uwagę ich temperament podczas hodowli.
• Białopiersiowy. Ta ozdobna rasa jest hodowana w niewoli. Ma czarno-białe umaszczenie. Klatka piersiowa, szyja, grzywka i brzuch są białe.
• Kasza gryczana. Rasa ta pochodzi z obwodu rostowskiego, skąd rozprzestrzeniła się na inne regiony, gdzie nadawano jej różne nazwy. Podczas II wojny światowej rasa poniosła straty, których hodowcy gołębi do dziś nie są w stanie odbudować – gołębie cykary pozostają rzadkością.

Rostowskie gołębie latające

Gołębie Chistyaki-Chiliki

Rostov białopiersiowy

Rostowska rasa gołębi, Tsitsarya-Grechanaya

Taśma

Gołębie wstążkowe powstały w wyniku skrzyżowania kilku ras reprezentacyjnych. W procesie selekcji wykorzystano gołębie wołgańskie, syzrańskie i rżewskie.

Cechą charakterystyczną wszystkich ras wstęgowatych jest wierność. Po wybraniu partnerki pozostają jej wierne do końca życia. Czułość, z jaką te ptaki traktują się nawzajem, jest wzruszająca.

Cechy zewnętrzne:

• upierzenie jest białe i wiśniowe, rzadko kawowe;
• na ogonie znajduje się biały pasek;
• szeroka klatka piersiowa, wysunięta do przodu;
• ogon podniesiony.

Ługańsk

Rasa ta jest powszechna w Rosji i na Ukrainie. Należy do typu drżącego. Wyhodowana w Ługańsku, wyróżnia się dumną postawą, wysokim lotem i okrężnym ruchem. Czas lotu wynosi 2-3 godziny.

Rasa ługańska wyróżnia się:

• potężna budowa;
• charakter aktywny;
• bezzębie;
• śnieżnobiały kolor;
• szeroki ogon;
• skrzydła są opuszczone, ale nie dotykają ziemi;
• na szyi jest brokat.

Gołębie z Ługańska zostały użyte podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia Igrzysk Olimpijskich w Moskwie w 1980 roku.

Obecnie gołębie rasy ługańskiej są hodowane głównie w wolierach, przez co praktycznie utraciły zdolność do wysokiego lotu.

Szale

Gołębie szalowe pojawiły się po raz pierwszy w XX wieku w Barnaulu i okolicach. Ich przodkami są gołębie rżewskie i kazańskie.

Do tej podgrupy należą ozdobne rośliny o łuskowatych skrzydłach ...

• duża głowa z grzywką płynnie przechodzącą w „grzywę”;
• dziób krótki, kolor różowawy;
• ogon jest podniesiony, grzbiet krótki;
• szyja wąska, wygięta i odchylona do tyłu;
• łapy są opierzone, długość piór wynosi 6 cm;
• Pióra mają kolor wiśniowy, żółty, czarno-biały.

Gołębie szalowe nie mają szczególnie imponujących zdolności lotniczych. Ich lot nie jest szczególnie spektakularny.

Specyfika hodowli gołębi dostojnych

Wszystkie majestatyczne rasy wyróżniają się:

• bezpretensjonalność;
• spokój;
• płodność;
• dobre umiejętności rodzicielskie - chętnie wysiadują jajka, a następnie starannie karmią swoje potomstwo.

Te majestatyczne rasy nie wymagają specjalnej opieki. Podstawowe zasady pielęgnacji są wystarczające:

• regularne czyszczenie gołębnika, woliery, klatki;
• systematyczna wymiana materiału ściółkowego;
• konstrukcja grzęd w gołębniku, bez grzęd, tak aby skrzydła nie dotykały podłogi;
• wyposażenie w poidła, karmniki, gniazda;
• stworzenie kąpieli piaskowej;
• wybieg powinien być przestronny i jasny;
• gołębnik ma formę domku - stawiany jest na ziemi, na poddaszu, na ścianie;
• Standardowa powierzchnia wynosi 1,5 metra kwadratowego na osobę.

Co jeszcze musisz wiedzieć o hodowli gołębi:

• Jeśli hodujemy rasę uważaną za dobrą w locie, należy zapewnić jej regularne ćwiczenia.
• Dieta powinna składać się w 70-80% ze zbóż. Pozostałe 20-30% powinno stanowić danie z roślin strączkowych, zielonych warzyw oraz suplementów witaminowo-mineralnych.
• Zaleca się karmienie piskląt jajami lub bułką tartą zmieszaną z mlekiem.

Zwierzęta i ptaki hoduje się nie tylko ze względu na produktywność i zyski finansowe. Dotyczy to zwłaszcza hodowli gołębi. Wielu hodowców gołębi ceni swoje ptaki nie tylko za ich zdolność do lotu, ale także za wygląd. Dostojne gołębie są naprawdę piękne, a jeśli dodatkowo posiadają zdolność do lotu, są po prostu bezcenne.

Często zadawane pytania