Jak hodować i czym karmić gołębie zimą?

Gołębie nie są szczególnie wybredne, ale nawet one wymagają szczególnej opieki zimą. Przede wszystkim należy zapewnić im odpowiednie warunki bytowe, w tym odpowiednią temperaturę w gołębniku. Równie ważne jest odpowiednie dostosowanie ich diety, zwiększając dzienne spożycie kalorii, aby zapewnić im wystarczającą ilość energii do utrzymania ciepła.

Wymagania dla gołębnika

Przed nadejściem zimowych chłodów niezwykle ważne jest stworzenie komfortowych warunków w gołębniku, aby zapobiec osłabieniu odporności i rozwojowi przeziębień u ptaków. Poniżej przedstawiamy, jak stworzyć te niezbędne warunki.

Kontrola temperatury i izolacja

Gołębie nie potrzebują klimatu „tropikalnego” zimą, ponieważ z łatwością wytrzymują temperatury sięgające nawet -7°C. Jednak jeśli w pomieszczeniu zrobi się chłodniej, ryzyko zamarznięcia jest dość wysokie. W takim przypadku konieczne będzie albo dodatkowe ogrzewanie, albo zwiększenie podaży kalorii dla ptaków.

Doświadczeni hodowcy nie widzą potrzeby dodatkowego ogrzewania zimą, ponieważ ich obserwacje pokazują, że dobrze odżywione gołębie radzą sobie bez ogrzewania. Jednak sytuacja nie jest tak jednoznaczna.

Rzeczywiście, przy odpowiednim dostosowaniu diety, niskie temperatury nie stanowią znaczącego zagrożenia dla gołębi. Jednak w ujemnych temperaturach pokarm i woda często zamarzają. Chociaż upierzenie ptaka chroni go przed zimnem, hipotermii trudno uniknąć, jeśli spożyje on zamrożony pokarm lub zimny płyn.

Aby uniknąć tego problemu, warto rozważyć ocieplenie gołębnika. W tym celu wykonaj następujące kroki:

• uszczelnij wszystkie pęknięcia w pomieszczeniu;
• Jeżeli to możliwe, zamontuj okna z podwójnymi szybami, aby zatrzymać ciepło;
• pokryć ściany materiałem termoizolacyjnym, np. pianką lub płytami gipsowo-kartonowymi;
• zapewnić izolację termiczną dachu, który może być pokryty tymi samymi materiałami co ściany.

Gołębie mogą dziobać panele. Aby temu zapobiec, należy zamontować na nich płyty wiórowe lub pilśniowe.

Oświetlenie

Optymalny okres światła dziennego dla gołębi wynosi 12-14 godzin. Latem światło słoneczne jest wystarczające, ale zimą godziny dzienne są krótsze, co wymaga dodatkowego oświetlenia.

Do sztucznego oświetlenia można użyć żarówek żarowych. Źródło światła nie powinno być zbyt jasne, więc wystarczą 1-2 żarówki 50-watowe. Żarówki te mogą sztucznie wydłużyć dzień do 12-13 godzin; w przeciwnym razie ptak nie będzie mógł zasnąć wieczorem.

Gdy nadchodzi okres silnych mrozów, należy wydłużyć dzień do 14–15 godzin i wprowadzić do diety więcej pożywienia.

Wentylacja

Aby zapewnić prawidłową wentylację, czyli wymianę powietrza, w gołębniku montuje się dwie rury: ssącą i wylotową. Rura ssąca jest zazwyczaj montowana pod sufitem, a rura wylotowa 15 cm nad podłogą.

Zimą wentylacja gołębnika może być dość trudna ze względu na ryzyko wychłodzenia. Dlatego warto zamontować przepustnice na obu rurach, częściowo blokując wlot i wylot powietrza. Zapobiegnie to przeciągom i utrzyma komfortową temperaturę w pomieszczeniu. W tym samym celu drzwi wejściowe należy szczelnie przykryć ciepłym kocem i folią.

Doświadczeni hodowcy zalecają, aby skrzynki lęgowe były dość głębokie (minimum 35-40 cm) i umieszczane pod sufitem.

Czyszczenie

Czyszczenie gołębnika zimą może być dość trudne, ponieważ temperatura na zewnątrz może spaść do krytycznego poziomu. Nie należy jednak zaniedbywać czyszczenia pomieszczenia – należy to robić dokładnie i z użyciem środków dezynfekujących raz w miesiącu.

Podczas czyszczenia ptaka należy przenieść w komfortowe miejsce, w którym utrzymuje się normalna temperatura. Samo czyszczenie przeprowadza się z uwzględnieniem następujących zasad:

• przed sprzątaniem należy usunąć z posesji karmniki i poidła;
• Aby zdezynfekować pomieszczenie, wybieraj produkty, które szybko schną i potrafią niszczyć szkodliwe mikroorganizmy już w temperaturach poniżej zera;
• Do rozcieńczania środków chemicznych należy używać ciepłej wody, szczególnie podczas silnych mrozów;
• Stosując specjalne środki, zabezpiecz wszystkie powierzchnie w pomieszczeniu, łącznie z sufitem;
• Dezynfekuj wszystkie narzędzia używane przy opiece nad gołębiami.

Ptaki można ponownie umieścić w gołębniku dopiero po całkowitym wyschnięciu środka dezynfekującego.

Jak karmić gołębie zimą?

Wraz z nadejściem zimowych chłodów, dieta gołębi wymaga modyfikacji, zwiększając ich dzienne spożycie kalorii, aby zapewnić im wystarczającą ilość energii do utrzymania ciepła. Dodatkowo, konieczne będzie wyeliminowanie niektórych karm i zwiększenie podaży witamin i minerałów. Karmienie gołębi zimą wiąże się z wieloma niuansami, dlatego każdy aspekt wymaga szczególnej uwagi.

Czym karmić?

Zimą w gołębniku jest chłodno, dlatego szczególnie ważne jest, aby dobrze karmić ptaki, podając im od 30 do 50 gramów karmy dziennie. Optymalnym sposobem żywienia gołębi jest mieszanka zbożowa. Im więcej rodzajów zbóż, tym lepiej. Jęczmień i owies są uważane za najbardziej korzystne dla ptaków i można je również karmić:

• proso;
• sorgo;
• pszenica;
• kukurydza;
• nasiona słonecznika i konopi.

Oto przykład optymalnego stosunku ziaren w menu zimowym:

• owies – 40%;
• jęczmień lub kasza pęczak – 40%;
• kukurydza tłuczona – 10%;
• soczewica siekana – 10%.

Dodatkowo, podczas jednego z zimowych posiłków, gołębie powinny otrzymywać starte, gotowane ziemniaki, wymieszane z otrębami pszennymi. Inne warzywa korzeniowe, które można podawać gołębiom, to marchew i kapusta oraz owoce, takie jak jabłka i banany. Należy pamiętać, że w mieszance zbożowej w danym posiłku może znajdować się do 30% pszenicy.

Jeśli ptaki mają przetrwać tydzień lub dłużej, należy zainstalować na gołębniku kilka automatycznych karmników. Każdy z nich powinien być wypełniony jednolitym ziarnem, aby ograniczyć ruch dziobów i zapobiec zdrapywaniu karmy na podłogę w poszukiwaniu smaczniejszego ziarna.

Czego nie należy podawać?

Główną różnicą między dietą zimową a letnią jest to, że zimą należy zminimalizować udział paszy wysokobiałkowej. Jest to konieczne, aby ograniczyć aktywność seksualną ptaków. Dieta wysokobiałkowa spowoduje przedwczesne wyklucie się piskląt, które mają niewielkie szanse na przeżycie zimy.

Rośliny strączkowe mają najwyższą zawartość białka, dlatego należy je całkowicie wyeliminować z diety. Aby to zrekompensować, gołębiom należy podawać dodatkowo jęczmień i owies.

Nie zaleca się również podawania ptakom dużych ilości:

• groszek;
• wika;
• gryka.

Ponadto gołębiom nie należy podawać pokarmów, które mogą powodować choroby lub śmierć. Następujące pokarmy są całkowicie zabronione:

• Produkty piekarnicze, w tym chleb biały, szary i czarny, są trudne do strawienia i mogą powodować choroby układu pokarmowego;
• Mleko, ser i inne fermentowane produkty mleczne mogą powodować dysbakteriozę u dorosłych;
• Ryby, mięso i produkty mięsne w ogóle nie są trawione przez organizm ptaka, dlatego po ich spożyciu gołąb może umrzeć.

Nasiona słonecznika są bogate w tłuszcze, dlatego można je podawać gołębiom od czasu do czasu, ale tylko w niewielkich ilościach.

Witaminy i minerały

Zimą trudno znaleźć świeżą trawę, co powoduje niedobory składników odżywczych u ptaków. Aby temu zaradzić, należy włączyć do diety ptaków następujące produkty bogate w witaminy:

• mąka ziołowa;
• starta marchewka;
• suszony koperek i pietruszka.

Jeśli nie możesz urozmaicić ich diety tymi produktami, możesz kupić w sklepie specjalną mieszankę. Pomoże ona Twoim gołębiom przetrwać zimę i uniknąć niedoborów witamin wczesną wiosną.

Ptaki potrzebują witamin A, D, E i K. Jeśli nie możesz znaleźć komercyjnego suplementu witaminowego, możesz podawać je indywidualnie. Należy pamiętać, że są to witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, więc wchłaniają się tylko z tłuszczami, odkładając się w tkance tłuszczowej i wątrobie.

Witamina C jest przyswajana przez ptaki z warzyw korzeniowych. Suplementacja jest konieczna tylko wtedy, gdy u ptaków zdiagnozowano osłabienie odporności. Należy pamiętać, że kwas askorbinowy jest rozpuszczalny w wodzie, dzięki czemu szybko przenika do krwiobiegu i jest szybko zużywany przez organizm. Zapasy nie kumulują się nawet w nadmiarze, dlatego jego poziom musi być stale utrzymywany.

Jeśli chodzi o witaminy z grupy B, gołębie czerpią je ze zbóż stanowiących główny składnik ich zimowej diety, więc mało prawdopodobne jest, aby wystąpił u nich niedobór.

Oczywiście, równie ważne jest podawanie ptakom suplementów mineralnych zimą. Można je kupić lub przygotować samodzielnie w domu. Oto optymalny skład kompleksowego suplementu:

• 4 części pokruszonej czerwonej cegły (wiórów ceglanych);
• 2 części pokruszonego starego tynku;
• 1 część piasku rzecznego;
• 1 część pokruszonej skorupki jajka;
• 1 część mączki mięsno-kostnej.

Wszystkie składniki należy wymieszać i zalać 2% roztworem soli. Mieszankę tę należy podawać gołębiom jako suplement mineralny. W tym samym celu można również użyć kredy, siarki, wierzchniej warstwy gleby, tłuczonego wapna i żwiru. Korzystne są również napary z pokrzywy, igieł sosnowych lub jagód. Można je podawać jako wodę pitną lub do sporządzania zacieru.

Pióra gołębi cierpią z powodu zimnego powietrza, stając się mniej miękkie i puszyste. Aby je wzmocnić, dodaj do diety len i rzepak. Dzienne zapotrzebowanie wynosi 4 g.

Liczba karmień

Harmonogram karmienia również zależy od pory roku. Latem karmienie odbywa się trzy razy dziennie, a zimą dwa razy dziennie. Zazwyczaj pierwsze karmienie odbywa się o 9:00, a drugie o 20:00. Porcję wieczorną należy uzupełnić mieszanką witaminowo-mineralną, a jej skład powinien być bardziej intensywny niż latem, ponieważ w chłodniejszych miesiącach ptaki mają utrudniony dostęp do świeżej trawy.

Funkcje żywienia dla różnych ras

Karmienie gołębi należy także dostosować do ich rasy:

• Rasy mięsnePtakom niemieckim i innym dużym ptakom można podawać duże ziarna, takie jak groch i kukurydza.
• Zimą gołębie pocztowe najlepiej karmić mieszanką zbożową składającą się z owsa i jęczmienia (po 4 kg) oraz soczewicy i kukurydzy mielonej (po 1 kg). Ilości składników można zmieniać, ale proporcje muszą pozostać takie same. Mieszankę tę należy podawać ptakom w ilości 35 g na dorosłego ptaka.
• Rasom małym i krótkodziobym należy podawać drobne ziarna lub zboża.
• Gołębiom ozdobnym nie należy podawać więcej niż 40 g pokarmu dziennie, ponieważ prowadzą osiadły, naziemny tryb życia.
• Dutyszej Podawaj im posiłki z umiarem, aby nie dopuścić do przejadania się.
• Gołębie wystawowe powinny być karmione paszami o wysokiej zawartości oleju, takimi jak nasiona konopi, lnu i słonecznika. Powinny również otrzymywać kiełki zbóż oraz starte lub drobno posiekane warzywa.

W przypadku chowu ptaków na ubój norma paszy jest większa niż 40-50 g na dobę i ustalana jest indywidualnie.

Cechy karmienia piskląt

Jeśli pisklęta są oddzielone od rodziców w okresie zimowym, kluczowe jest zwiększenie ich żywienia. Dzienne zapotrzebowanie wynosi około 40 g. Powinny być karmione trzy razy dziennie: 10 g rano, 10 g w południe i 20 g wieczorem. Pisklęta nie lubią roślin strączkowych, ale chętnie jedzą pszenicę, dlatego można ją dodać do mieszanki zbożowej. Należy ją również uzupełniać olejem rybim.

Kiedy pisklę opuści gniazdo, dietę należy ponownie dostosować, zmniejszając zawartość pszenicy i zwiększając udział paszy białkowej.

Dowiedz się więcej o karmieniu piskląt gołębi Tutaj.

Jak podlewać gołębie zimą?

Gdy temperatura w pomieszczeniach lub wolierach spada poniżej zera, niektórzy zalecają napełnianie misek śniegiem zamiast wodą, aby uniknąć śmierci gołębi. Doświadczeni hodowcy ostrzegają jednak, że zimą nie należy podawać gołębiom śniegu ani wody z topniejącego lodu, ponieważ prowadzi to do silnej hipotermii, która może prowadzić do choroby, a w najgorszym przypadku do śmierci. Zasada ta dotyczy nie tylko ras wrażliwych, ale także gołębi przyzwyczajonych do ekstremalnego zimna.

Istnieją trzy sposoby rozwiązania tego problemu:

• co 2-3 godziny wymieniaj zimną wodę w poidłach na ciepłą;
• zamontować w gołębniku podgrzewane poidła;
• Kilka razy dziennie wlewaj do poidełek niewielkie ilości wody, tak aby ptaki miały wystarczającą ilość wody na 30–60 minut.

Warto zauważyć, że hipotermia będzie mniej niepokojąca, jeśli gołębnik będzie ocieplony, a temperatura na zewnątrz utrzyma się powyżej -20°C. W każdym razie pamiętaj, że temperatura wody w poidłach nie powinna spaść poniżej +8°C.

Po odwilży gołębie należy odwiedzać codziennie, upewniając się, że woda w poidłach nie zamarza i śnieg w poidłach nie twardnieje.

Przygotowanie do okresu rozrodczego

Zimą ptaki różnych płci należy trzymać oddzielnie, aby nie marnowały energii na wczesne składanie jaj. Tymczasem jest to doskonały moment, aby użyć papieru lub specjalnego dziennika hodowcy gołębi, aby zidentyfikować pary, które mogą dać pisklęta najbardziej zbliżone do wzorca rasy. Należy przy tym wziąć pod uwagę następujące zalecenia:

• Nie trzymaj do hodowli wyłącznie ptaków najwyższej jakości, ponieważ wysokiej jakości potomstwo można uzyskać również z gołębi o nie do końca doskonałej kondycji. Co więcej, czasami nawet prawie idealne pisklęta mogą wyglądać dość nieestetycznie.
• Nie można hodować gołębi z tymi samymi wadami, które są niedopuszczalne według standardu, gdyż w przyszłości potomstwo tej pary będzie obarczone tą wadą.
• Jeżeli nie jest to absolutnie konieczne, nie należy wybierać partnera spośród bliskich krewnych.
• Nie ma potrzeby skupiać się na wyglądzie ptaka: czynności związane z inkubacją i karmieniem piskląt, orientacja w terenie – wszystkie te cechy są dziedziczne.
• Jeśli nie masz odpowiedniego partnera, możesz poszukać odpowiedniego ptaka wśród innych hodowców gołębi. Nie należy jednak od razu wprowadzać nowych ptaków do kurnika, ponieważ jest to niebezpieczne. Należy je początkowo poddać kwarantannie, odizolować od pozostałych gołębi przez pewien czas. Należy monitorować ich stan zdrowia, a jeśli to możliwe, oddać ich odchody do analizy laboratoryjnej. Można również wprowadzać do nich młode ptaki o niskiej jakości. Jeśli ptak jest chory, na pewno to da o sobie znać.
• Najlepiej nie kupować gołębi z woliery, ponieważ są one hodowane za kratami przez cały rok, tracąc zdolność latania w kółko i nawigacji. Chociaż w klatce nie da się ich odróżnić od ptaków latających, na zewnątrz jest to oczywiste.

Gołębie miejskie żyją 3 razy krócej niż domowe i częściej cierpią różne chorobyJednak nawet jeśli ptak jest utrzymywany w komfortowych warunkach, należy zapewnić mu szczególną opiekę zimą, aby bez problemu przetrwał okres zimowy i był przygotowany do sezonu lęgowego.

Często zadawane pytania