Jak samodzielnie zamontować podłogę w gęsiarni? Opcje materiałów i kroki

Początkujący hodowcy rzadko zwracają uwagę na podłogę w gęsiarni. Jednak doświadczenie w hodowli gęsi pozwala zrozumieć, że zdrowie gęsi, a co za tym idzie, liczba zniesionych jaj i wyklutych piskląt, zależy od jakości materiałów podłogowych, prawidłowego montażu oraz doboru przyjaznej dla środowiska ściółki.

Wymagania dotyczące podłogi w gęsiarni

Wykładziny podłogowe muszą spełniać podstawowe normy sanitarno-higieniczne. Istnieje również szereg innych wymagań:

• Jeżeli gęsiarka jest typu letniego, czyli mobilnego, podłoga jest drewniana (najczęściej stosuje się sklejkę lub płytę wiórową, gdyż materiały te nie dodają konstrukcji ciężaru);
• Zaleca się wyposażenie kurnika zimowego w solidny fundament (stosuje się zaprawę betonową);
• wykładzina podłogowa została zaprojektowana pod niewielkim kątem, co ułatwia czyszczenie;
• obecność rowów odwadniających jest obowiązkowa;
• Nie wolno wypuszczać gęsi na podłogę bez ściółki, szczególnie zimą;
• Zabrania się stosowania materiałów syntetycznych i surowców uwalniających toksyny, gdyż prowadzi to do chorób i śmierci ptaków;
• Podczas układania należy zwrócić uwagę na integralność wykładziny podłogowej (brak pęknięć, dziur lub innych otworów, gdyż umożliwiają one przedostawanie się małych gryzoni, rozprzestrzeniających infekcję i pożerających młode zwierzęta);
• Wybierz materiał wodoodporny, w przeciwnym razie zaczną się procesy gnilne.

Jakie materiały są używane?

Do budowy podłogi w gęsiance używa się tylko dwóch głównych materiałów: betonu i drewna. Oba materiały są przyjazne dla środowiska i bezpieczne, ale każdy z nich ma swoje mocne i słabe strony. Kluczowym czynnikiem przy wyborze są warunki klimatyczne.

Niektórzy hodowcy gęsi nadal stosują tradycyjną metodę wykonania glinianej podłogi. Metoda ta również spełnia wymogi bezpieczeństwa dla kurników, ale jest niezwykle rzadka.

Podłoga betonowa

Uważa się ją za najtrwalszą, ponieważ jest odporna na wilgoć i zapobiega gniciu. Dzieje się tak jednak tylko wtedy, gdy zaprawa ma zrównoważony skład. Wtedy podłoga nie będzie pękać ani kruszyć się.

Główne zalety nawierzchni betonowej:

• cała podłoga jest uszczelniona, co zapewnia niezawodną ochronę przed szczurami i myszami;
• jednolitość i równość powierzchni;
• brak wystających drzazg (gęsi mogą sobie nimi zranić łapy);
• łatwe czyszczenie, szczególnie na mokro, gdyż cement nie boi się wody;
• Gęsiarkę można łatwo i bezpiecznie zdezynfekować za pomocą pary, płynów i środków chemicznych – nie ulegnie ona rozkładowi ani nie wchłonie substancji toksycznych.

Istnieje jednak również szereg wad. Należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:

• słaba przepuszczalność powietrza;
• zimna powierzchnia, co jest niepożądane w regionach o niezbyt ciepłym klimacie;
• Przegrzanie w czasie upałów powoduje wydzielanie się oparów o specyficznym zapachu.

Aby zapobiec przemarznięciu gęsi podczas długotrwałych mrozów, co jest szczególnie ważne na północy, oprócz ciepłej ściółki, podłogę uzupełnia się konstrukcją z bali i desek. Najlepiej, aby konstrukcja była demontowalna (na lato).

Drewniana okładzina

Drewno jest uważane za najbardziej przyjazny dla środowiska materiał o doskonałej przepuszczalności powietrza. Ma swoje zalety:

• ciepło jest zatrzymywane nawet w chłodnej porze roku, dzięki czemu pościel układana jest cieńszą warstwą;
• szybkość i łatwość instalacji;
• Niski koszt surowców i jeśli znajdziesz deski w swoim ogrodzie, podłoga będzie darmowa.

Do wad można zaliczyć:

• podatne na gnicie przy średniej i wysokiej wilgotności (nieodpowiednie dla regionów z częstymi opadami deszczu);
• w porównaniu do betonu surowiec ten nie jest trwały;
• drewno jest łatwo obgryzane przez myszy i szczury, a przez pęknięcia mogą przedostać się owady;
• pochłania substancje chemiczne (po zastosowaniu środków dezynfekujących należy je długo wietrzyć).

Co umieścić na pościeli?

Ściółkę zawsze układa się na podłodze gęsiarki. Hodowca może użyć dowolnego dostępnego materiału, ale musi być on naturalny. Może to być:

• siano lub słoma;
• łuska prosa;
• łupiny słonecznika;
• wióry drzewne;
• trociny;
• torf (tylko torfowiec);
• piasek;
• powłoka;
• kolby kukurydzy, drobno posiekane.

Ważniejszy jest nie sam materiał, ale wymagania stawiane pościeli. Należą do nich następujące subtelności:

• surowiec musi być higroskopijny;
• Nie należy kłaść mokrego lub brudnego materiału, gdyż sprzyja to rozwojowi grzybów i infekcji;
• wydzielany zapach nie zawiera żadnych obcych zanieczyszczeń;
• zużycie ściółki na osobę wynosi 35–40 kg rocznie;
• minimalna grubość warstwy - 5 cm (tylko latem);
• maksymalnie - 30 cm (odpowiednio zimą);
• materiał należy wymienić, gdy stanie się wilgotny (jeśli pościel pozostanie mokra, pióra gęsie zabrudzą się i zmierzwią, co może prowadzić do zamarzania w chłodne dni);
• Przed rozłożeniem ściółki jesienią należy pamiętać o pokryciu podłoża wapnem gaszonym (0,9–1 kg na 1 m kw.);
• gniazda, podajniki I miski do picia umieszczone na pościeli;
• Dopuszczalne jest mieszanie kilku składników.

Rolnicy zazwyczaj nie wyrzucają zniszczonej ściółki. Gęsi zostawiają na niej odchody, które oszczędni rolnicy aktywnie wykorzystują do nawożenia upraw i poprawy jakości gleby.

Aby dodatkowo wzbogacić ściółkę, posypuj podłogę (pod ściółką) superfosforanem co kilka dni (gdy materiały stają się wilgotne). Na 1 metr kwadratowy potrzeba 200 g podwójnego produktu lub 400 g pojedynczego produktu.

Ściółka ma nie tylko zapewnić higieniczne warunki w kurniku, ale także izolować podłogę. Istnieją materiały, które bardzo dobrze zatrzymują i oddają ciepło. Dlatego:

• w porze zimnej używają głównie torfu, słomy i siana;
• Latem preferuje się piasek i trociny.

Montaż podłogi

Możesz zatrudnić fachowca do montażu podłogi, ale większość rolników buduje gęsiarki samodzielnie. Nie wymaga to żadnej specjalistycznej wiedzy ani umiejętności. Najważniejsze to ściśle przestrzegać instrukcji montażu.

Wylewanie nawierzchni betonowej

Podczas montażu kurnika, w środku wykopuje się dół pod podłogę. Następnie podłogę doprowadza się do stanu standardowego, wykonując następujące czynności:

1. Nałożyć warstwę grubego piasku o grubości 2–3 cm.
2. Na wierzchu należy położyć keramzyt lub tłuczeń. Będzie on pełnił funkcję amortyzatora i drenażu (aby zapobiec erozji całej konstrukcji przez ciecz).
3. Teraz przykryj powierzchnię siatką wzmacniającą.
4. Upewnij się, że wszystkie nasypy są jednolite.
5. Wypełnij podstawę zaprawą cementową.
6. Dokładnie wypoziomuj powierzchnię.

Wykonanie konstrukcji drewnianej

Technologia produkcji podłóg drewnianych wymaga bardziej zaawansowanego podejścia. Oto kolejność kroków:

1. Przygotuj pasy fundamentowe.
2. Połóż na nim podkład pod papę tak, aby krawędzie na siebie zachodziły.
3. Na górze połóż równą warstwę drewnianych belek, które będą pełnić funkcję podpory i podstawy.
4. Teraz zrób taras z desek, które ściśle do siebie przylegają. Przymocuj je gwoździami.
5. Następnie należy zamontować dowolny materiał izolacyjny. Najczęściej stosuje się wełnę mineralną i płyty gipsowo-kartonowe. Ten etap nie jest uważany za obowiązkowy w regionach południowych.
6. Zrób podłogę wykończeniową ze sklejki lub innego materiału drewnianego. Zabezpiecz ją ponownie.
7. Jeżeli powierzchnia warstwy wykończeniowej jest szorstka, należy ją przeszlifować papierem ściernym lub specjalnymi narzędziami.
8. Aby zapobiec szybkiemu gniciu, należy zabezpieczyć wszystkie elementy drewniane środkami ochronnymi.

Budownictwo gliniane

Tego typu surowce praktycznie nie są wykorzystywane w nowoczesnym rolnictwie, ale jeśli istnieje swobodny dostęp do złóż gliny, to tę opcję uważa się za najbardziej opłacalną.

Proces instalacji:

1. Usuń warstwę gleby o grubości co najmniej 10–12 cm. Zmniejszy to ryzyko przedostania się gryzoni do środka.
2. W otworze umieść metalową siatkę (o wielkości oczek od 1,2 do 1,5 cm).
3. Nanieść warstwę gliny o grubości 15–20 cm.
4. Napełnij wodą.
5. Zdejmij buty i skarpetki i zanurz się w glinianej mieszance.
6. Mieszaj mieszankę, aż powstanie struktura przypominająca plastelinę.
7. Wypoziomuj powierzchnię tak, aby grubość ścianek na obwodzie była o 2–3 cm większa od grubości środkowej części podłogi w gęsiarni.

Cechy gniazd umieszczonych na podłodze

Najlepiej jest umieścić gniazda na podłodze, wzdłuż ściany. Zwiększa to prawdopodobieństwo przeżycia. Dwie lub trzy gęsi potrzebują jednego gniazda.

Uwaga:

• wewnątrz gniazda należy umieścić ściółkę identyczną z tą, która leży na podłodze;
• zachować szerokość konstrukcji – ok. 40 cm;
• ograniczyć wysokość do nie więcej niż 50 cm;
• długość od 55 do 60 cm;
• nie przekraczać poziomu progowego - nie więcej niż 10 cm;
• nie należy używać jako materiału części metalowych;
• Gniazda należy umieszczać w zacienionych miejscach;
• Nie przegap terminu wymiany ściółki - raz na 2-3 dni.

Przydatne wskazówki

Doświadczeni rolnicy stosują różne wskazówki i triki podczas budowy i konserwacji podłóg w kurnikach. Chętnie dzielą się swoją wiedzą z nowicjuszami. Ważne zalecenia:

1. Płyta wiórowo-cementowa jest najmniej podatna na gnicie w warunkach wysokiej wilgotności. Inwestycja w nią jest warta zachodu, ponieważ posłuży dłużej niż zwykłe płyty i sklejka, jeśli zostanie użyta do wykończenia podłóg.
2. Na podłogi nadaje się płaski łupek. To połączenie betonu i drewna.
3. Monitoruj temperaturę w całym kurniku i na poziomie podłogi. Gęsi wolą grzędować na dole kurnika, nawet jeśli są tam grzędy.
4. Optymalny zakres temperatur latem wynosi +12–15°C, a zimą +17–21°C.
5. W przypadku młodych gęsi i małego potomstwa wymagana temperatura termometru przy podłodze wynosi +28°C.
6. Umieść termometr na dnie kurnika i przykryj go ochronną metalową siatką, aby zapobiec dziobaniu go przez gęsi.
7. Aby zapobiec rozwojowi mikroorganizmów chorobotwórczych podczas upałów, codziennie zdejmuj wierzchnią warstwę ściółki (dosłownie 1–2 cm). Następnie posyp powierzchnię torfem lub wapnem. Dopiero po dezynfekcji nałóż czystą warstwę.
8. Wieczorem należy wymienić wyściółkę gniazda, aby jaja pozostały czyste.
9. Jeżeli ściany są zimne, gniazda należy umieścić w odległości 7–12 cm od nich lub ocieplić gęślarkę.
10. Dostosuj rozmiar urządzenia do składania jaj samodzielnie. Często są one specyficzne i zależą od rasy gęsi (mała, średnia, duża).
11. Umieść gęsie pióra w gnieździe, aby przyciągnąć samice (nie wszystkie osobniki od razu usiądą na gnieździe).

Samodzielny montaż podłogi w gęsiarni nie jest trudny. W zależności od umiejętności i predyspozycji, można wybierać spośród różnorodnych materiałów. Każdy z nich ma swoje zalety i wady, a także różni się stopniem skomplikowania montażu. Samo ułożenie podłogi to jednak dopiero połowa sukcesu. Należy ją również pokryć odpowiednim i bezpiecznym podkładem.

Często zadawane pytania