Przyczyny upadków indyków na nogi, ich identyfikacja i sposoby radzenia sobie z nimi

Kiedy indyki przewracają się na nogi, nazywa się to „perozem”. To znak, że więzadła i stawy ptaków z jakiegoś powodu osłabły. Aby uratować swoje stado, należy podjąć szybkie działania, identyfikując przyczynę problemu. Istnieje kilka możliwych przyczyn.

Powody, dla których indyki padają na nogi

Doświadczeni rolnicy określają termin „upadek na nogi” jako niezdolność ptaków do chodzenia na wyprostowanych nogach. Indyki to zwierzęta domowe, które wymagają bardzo starannej opieki i ochrony przed chorobami. Na rozwój choroby wpływa kilka czynników, które wyjaśniają śmiertelność.

Niewłaściwe warunki zatrzymania

Główną przyczyną śmierci ptaków jest ciasnota w zagrodzie i brak miejsca do ruchu. Mały kojec zmusza indyki do siedzącego trybu życia. Ptaki spędzają większość czasu siedząc na nogach, co zaburza prawidłowy rozwój stawów.

Bardziej podatne na uszkodzenia:

• młode osoby, których nogi dopiero się kształtują;
• dorosłe psy dużych ras.

Wielu rolników popełnia poważny błąd: hodują około 100 ptaków na małej działce. W rezultacie, gdy nadejdą mrozy, straty sięgają 80%.

Pisklęta indyków szybko przybierają na wadze, a ich kości długie i ścięgna aktywnie się rozwijają. Jeśli młode indyki spędzają większość czasu w pozycji siedzącej, ich mięśnie zanikają i przestają się rozwijać. Po osiągnięciu pewnego wieku i wagi mają trudności ze wstawaniem i sięganie po pokarm. Ptaki głodują i umierają z wycieńczenia.

Aby uniknąć problemów, zapewnij ptakom więcej przestrzeni. Każdy ptak powinien mieć co najmniej 1 metr kwadratowy.

W hodowli przemysłowej indyków zapewnienie wystarczającej ilości miejsca nie zawsze jest możliwe. Upadkom można zapobiec poprzez intensywne karmienie i ubój ptaków w wieku 3-4 miesięcy. W tym wieku masa ciała indyka osiąga 5 kg, ale zmiany w stawach nie są jeszcze widoczne.

Hodowcom rozpoczynającym hodowlę indyków zaleca się zakup mniejszych ras, ponieważ są one mniej narażone na upadki. Łatwiej jest również zbudować dla nich przestronne kojce.

Przyczyny mechaniczne

Indyki mogą upaść na nogi nie tylko z powodu przepełnienia, ale również z różnych przyczyn mechanicznych. Warto wspomnieć o następujących:

• Śliskie dno pudełka, w którym transportowano ptaka. Młode zwierzęta mogą rozszczepiać się podczas transportu, powodując urazy stawów. Po powrocie do stałego miejsca zamieszkania problem ustępuje, jeśli powstałe zwichnięcie zostanie skorygowane:
  1. Weź mały kawałek włóczki o dowolnej grubości.
  2. Połóż nogi indyka razem, tak aby zajęły naturalną pozycję.
  3. Przymocuj nogi nicią.
     Za kilka dni pisklę indyka będzie w stanie poruszać się samodzielnie.
     Podczas transportu młodych zwierząt należy położyć na dnie pudełka jednorazową pieluchę lub serwetkę materiałową.
  Ostrzeżenia dotyczące transportu młodych zwierząt

  • × Aby zapobiec urazom stawów, nie stosuj śliskich materiałów na dnie szuflady.
  • × Unikaj przewożenia młodych zwierząt w chłodne dni bez dodatkowego ogrzewania.
• Uraz nogi. Podłoga w zagrodzie powinna być pokryta materiałem chroniącym nogi ptaków przed wystającymi gwoździami, ostrymi narożnikami itp.
• Wilgotna wykładzina podłogowa. Jeśli na podłodze jest dużo wilgoci, nogi indyków zaczynają pękać i bliznowacieć, co ostatecznie sprawia, że ​​poruszanie się staje się dla ptaków bolesne i spędzają one więcej czasu w pozycji siedzącej.

Krzywe nogi lub palce u stóp

Krzywe palce u stóp stanowią problem dla wielu młodych indyków, powodując ich upadek i uniemożliwiając im poruszanie się. Istnieje kilka przyczyn tego problemu:

• Niedobór witamin D, B, manganu i chloru. Deformacja palców i łap jest nieodwracalna. Aby ułatwić poruszanie się indyków, należy stosować kompleksy witaminowe i premiksy. Dodawać je do wody w proporcjach podanych na opakowaniu. Palce młodych ptaków można ostrożnie zabandażować.
• Zapalenie błony maziowej. Zapalenie stawów i odwodnienie. Osoby w wieku od 1,5 do 2 miesięcy są zagrożone. Objawy:
  • obrzęk stawów nóg;
  • spokojny spacer;
  • stan apatyczny;
  • kalectwo;
  • blada skóra;
  • zmiękczenie stawów.
    Podawaj ptakowi leki przeciwbakteryjne w dawce zalecanej przez producenta. Nie wyleczy to jednak całkowicie choroby.
• Artretyzm. Konsekwencja nadmiaru białka w diecie ptaka. W zaawansowanym stadium choroba może prowadzić do śmierci. Objawy choroby:
  • obrzęk stawów;
  • niechęć do ruchu;
  • kalectwo;
  • krzywizna kończyn.
    Leczenie:
  • Wprowadź do swojego menu białko i witaminę D;
  • podawać terapię antybiotykową;
  • zastosować ampicylinę;
  • Dodawaj mumiyo do jedzenia.
• Reumatyzm. To zapalenie stawów. Jest ono spowodowane długotrwałym przebywaniem indyków na mokrej podłodze, przeciągami w kurniku i niewłaściwym karmieniem. Objawy:
  • kuśtykający;
  • niska aktywność;
  • niechęć do ruchu;
  • apatia.
    Leczenie:
  • przywrócić normalne warunki przetrzymywania;
  • wykąp ptaka w ciepłej wodzie;
  • Podaj roztwór mumiyo doustnie.

Inne przyczyny: choroby zakaźne

Indyki są bardzo podatne na choroby zakaźne. Większość z nich kończy się zapaścią i śmiercią. Choroby u ptaków rozwijają się szybko. Dlatego przy pierwszych oznakach objawów, nawet przy lekkiej kulawiźnie, należy przenieść ptaka do osobnego pomieszczenia i rozpocząć leczenie.

Choroba Newcastle

Choroba ta znana jest również jako pseudodżuma. Jest to choroba wirusowa, która powoduje śmierć ptaków. Wirus atakuje układ nerwowy i pokarmowy. Gryzonie są nosicielami choroby. Indyki mogą zarazić się poprzez ściółkę, sprzęt, paszę lub poprzez zakażenie od innych ptaków.

Objawy:

• niechęć do jedzenia;
• podwyższona temperatura ciała;
• letarg;
• niska aktywność;
• wydzielina z jamy nosowej, oczu i dzioba;
• kaszel i kichanie;
• biegunka (zielony stolec);
• niestabilność przy poruszaniu się;
• porażenie szyi i nóg;
• utrata wagi.

Nie ma lekarstwa na tę chorobę. Zapobieganie jest możliwe jedynie poprzez terminowe szczepienie.

Więcej na temat szczepień możesz dowiedzieć się z poniższego filmu:

Mykoplazmoza układu oddechowego

Dość niebezpieczna choroba, która atakuje przede wszystkim układ oddechowy. Po niej obserwuje się następujący ciąg objawów:

• utrata apetytu;
• wydzielina z jamy nosowej;
• zapalenie spojówek;
• silny świszczący oddech;
• brak reakcji na bodźce zewnętrzne;
• jesień.

Najwyższa śmiertelność występuje u piskląt indyczych poniżej pierwszego miesiąca życia. Śmiertelność u indyków waha się od 5% do 40% wszystkich przypadków. Patogen to mikroorganizm będący krzyżówką wirusa i bakterii. Dostaje się do organizmu ptaków drogą oddechową poprzez kontakt bezpośredni.

Oprócz leczenia choroby, należy wdrożyć szereg działań mających na celu poprawę stanu zdrowia ptaków. Jeśli choroba dotknie choćby jednego ptaka, cała ferma jest objęta zakazem wywozu. Ograniczenia te dotyczą również jaj.

Zapalenie kaletki maziowej

Choroba Gumboro to infekcja wirusowa wywoływana przez patogen bytujący w tkance limfoidalnej. Procesy zapalne zachodzą w jelitach i stawach. Najpierw atakowany jest układ nerwowy, a następnie nerki.

Choroba rozwija się w ciągu zaledwie 7 dni. Objawy:

• biegunka, wodnisty stolec;
• niska mobilność;
• utrata wagi;
• potargane upierzenie;
• drżenie;
• niestabilność (ptak ciągle spada);
• swędzący.

Nie ma na to lekarstwa. W przypadku wykrycia infekcji:

1. Wybijaj chore indyki.
2. Szczepić osoby zdrowe.

Choroba Mareka

Czynnikiem wywołującym jest wirus opryszczki. Atakuje on układ nerwowy i limfatyczny. Choroba przenosi się wyłącznie z ptaka na ptaka. Objawy:

• nienaturalny ruch;
• nieprawidłowe ustawienie łap podczas chodzenia;
• niedowład, porażenie nóg;
• opadające skrzydła;
• ciężki oddech;
• utrata wagi.

Nie ma lekarstwa na tę chorobę. Wirus zazwyczaj przenosi się na indyki od kur. Dlatego należy unikać trzymania indyków w tym samym kojcu. Należy szczepić zdrowe indyki.

Dur plamisty

Tyfus, zwany również gorączką pullorum, to ostra choroba zakaźna charakteryzująca się uszkodzeniem jelit. W większości przypadków choroba kończy się zgonem. 70% wszystkich zarażonych ptaków umiera. Ocalałe osobniki są nosicielami wirusa. Mięso i jaja tych ptaków nie powinny być spożywane.

Objawy:

• biegunka, biały stolec;
• stan apatyczny;
• zaburzenia koordynacji ruchów;
• niekontrolowany apetyt;
• opadanie skrzydeł.

Tyfus jest nieuleczalny. Zakażone ptaki muszą zostać uśmiercone. Ptaki, które miały kontakt z zakażonym ptakiem, ale nie wykazują objawów, wymagają leczenia antybiotykami tetracyklinowymi w połączeniu z sulfonamidami.

Należy również podjąć działania zapobiegawcze:

• normalizacja diety indyków;
• urządzić kurnik zgodnie z normami sanitarno-higienicznymi;
• Szczepić zdrowe ptaki.

Kokcydioza

Choroba atakująca pisklęta indyków poniżej trzeciego miesiąca życia. Czynnikiem wywołującym jest pasożyt zwany kokcydiozą. Powoduje ona całkowite zniszczenie przewodu pokarmowego ptaka. Indyki zarażają się kokcydiozą poprzez brudne poidła i karmniki. Upały mogą zaostrzyć przebieg choroby.

U osób dorosłych choroba przebiega bezobjawowo. U młodych zwierząt objawy zaczynają pojawiać się 7 dni po zakażeniu:

• utrata apetytu lub całkowita odmowa jedzenia;
• pragnienie;
• utrata wagi;
• słabość;
• krwawa biegunka;
• brudne upierzenie z grudkami;
• półprzymknięte oczy;
• opadające skrzydła.

Leczenie polega na podawaniu antybiotyków, najczęściej Baycoxu, Solicoxu i Koksitsanu. Dawkowanie ustala lekarz weterynarii, ponieważ choroba jest trudna do leczenia.

Jak ustalić przyczynę śmierci indyków?

Podczas leczenia indyków ważne jest ustalenie przyczyny upadku ptaka. Są sytuacje, w których podanie leków nie jest konieczne.

Aby ustalić przyczynę problemu, obserwuj ptaki. Chory ptak charakteryzuje się:

• zachowanie letargiczne;
• zaniedbany wygląd;
• niechęć do jedzenia i picia.

Jeżeli indyk upada na nogi, ale je dobrze i jest aktywny, oznacza to, że przyczyną śmierci jest:

• Niewłaściwa opieka. Za mało miejsca do chodzenia, mokra podłoga, niewłaściwie dobrana dieta.
• Brak jedzenia. W kurniku może być tyle karmników, ile chcesz, najważniejsze jest, aby w czasie karmienia nie było wokół nich tłoku.
• Niedobór witamin. Pożywienie indyków powinno być różnorodne.

Nie ma znaczenia, co dokładnie spowodowało upadek na nogi; w każdym razie ptaki słabe i osobniki z objawami chorób wirusowych należy oddzielić od zdrowych indyków.

Czy karmienie ma znaczenie?

Dieta indyków jest bezpośrednio związana z problemem upadków. Ich dieta dostarcza ptakom wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Niedobór witamin może prowadzić do deformacji stawów i kości.

Indyki potrzebują następujących mikroelementów:

• Cholina. Wzmacnia stawy i pomaga szybciej rosnąć.
• Kwas nikotynowy. Ma pozytywny wpływ na staw śródstopia.
• Pirydoksyna. Dzięki temu elementowi nogi piskląt indyczych stają się silniejsze.
• Mangan. Pomaga w prawidłowym rozwoju kości.
• Wapń. Konieczne do prawidłowego rozwoju zarodka i wyklutego pisklęcia.

Te składniki powinny zostać włączone do diety, zanim rozwinie się peroza (upadek na stopy). To pomoże zapobiec problemowi. Wszystkie niezbędne witaminy znajdują się w produktach pochodzenia roślinnego i kiełkach. Zaleca się również dodanie do diety otrębów ryżowych lub pszennych oraz drożdży.

Świeżo wyklute pisklęta należy karmić:

• gotowane jajka kurze;
• twaróg;
• produkty mleczne.

Środki zapobiegawcze i porady lekarzy weterynarii

Środki zapobiegawcze mogą pomóc w zapobieganiu upadkom, zapobieganiu skrzywieniom nóg i ochronie fermy drobiu. Należą do nich:

• Stosuj wysokiej jakości paszę, stwórz zbilansowaną dietę, która dostarczy ptakom wszystkich niezbędnych mikroelementów i uzupełni wydatki energetyczne;
• utrzymuj kurnik w czystości, regularnie zmieniaj ściółkę, czyść karmniki i poidła;
• zdezynfekować pomieszczenie, w którym przebywają ptaki oraz sprzęt;
• Zapewnij miejsce do ćwiczeń na świeżym powietrzu, z dużą ilością światła słonecznego;
• nie trzymaj indyków w ciasnych pomieszczeniach;
• zbudować oddzielne pomieszczenia dla młodych indyków; pisklęta indycze nie powinny przebywać w tym samym kurniku co dorosłe indyki;
• Wykonaj wszystkie wymagane szczepienia;
• Dodawaj do paszy indyków tłuszcze roślinne. Wzmocnią one ich układ odpornościowy.

Co zrobić, jeśli pisklęta indyka nie wstają?

Jeśli środki zapobiegawcze i normalizacja warunków życia nie zapobiegną perozie, problem leży głębiej. Należy wezwać lekarza weterynarii w celu ustalenia przyczyny upadku. W przypadku rozpoznania choroby, specjalista zaleci leczenie (jeśli stan wymaga leczenia).

Czasami upadki nie są związane z chorobą, urazem mechanicznym ani niedożywieniem. Niektóre indyki mają anatomicznie słabe więzadła, przez co ich nogi rozchylają się w różnych kierunkach. Aby tego uniknąć, konieczne są staranne praktyki hodowlane.

Niedożywienie, pasza złej jakości, niedobory witamin oraz przepełnione i zaciemnione kurniki to przyczyny skaleczeń – stanu, w którym indyki przewracają się na nogi. Aby zadbać o zdrowie zarówno indyków, jak i fermy, rolnicy muszą prawidłowo i szybko zidentyfikować przyczynę problemu.

Często zadawane pytania