Dlaczego indyki tracą apetyt i co można z tym zrobić?

Zdrowe indyki chętnie zjadają przynoszony im pokarm, śpiesząc się, popychając i szybko połykając schwytane kawałki. Jeśli ptak je niechętnie lub całkowicie odmawia jedzenia, należy natychmiast ustalić przyczynę – aby uratować chorego ptaka lub zapobiec zakażeniu wśród jego pobratymców.

Jak rozpoznać, że indyki utraciły apetyt?

Indyki to aktywne ptaki, zwłaszcza młode. Zazwyczaj biegną energicznie do karmnika, gdy tylko zobaczą swojego właściciela. Nawet pisklęta indyka szybko pamiętają osobę, która codziennie karmi je paszą i z entuzjazmem reagują na ich pojawienie się.

Jeśli ptaki powoli zbliżają się do karmnika, wydają się ospałe, jedzą powoli lub całkowicie odmawiają jedzenia, istnieje wyraźny problem zdrowotny. Należy szybko ustalić przyczynę braku apetytu i podjąć odpowiednie działania.

Indyki, jako ptaki żarłoczne, nie odmawiają jedzenia bez powodu. Większość przyczyn głodu, jeśli nie jest leczona, prowadzi do poważnych schorzeń i ostatecznie do śmierci.

Najczęstsze przyczyny braku apetytu

Istnieje tak wiele przyczyn słabego apetytu u drobiu, że trudno od razu określić, dlaczego indyk nie je. Jednak nawet szybkie spojrzenie często wystarcza, aby doświadczony hodowca mógł wskazać przyczynę problemu z 99% dokładnością.

Zła dieta

Nieprawidłowe żywienie prowadzi do różnych patologii. Niezrównoważona dieta powoduje niedobory witamin, choroby układu pokarmowego i osłabienie układu odpornościowego. Takie ptaki cierpią nie tylko z powodu bezpośrednich konsekwencji złego odżywiania, ale są również podatne na choroby zakaźne.

Błędy żywieniowe prowadzące do braku apetytu:

• Naruszenie diety i reżimu żywieniowego. Różnią się one w zależności od wieku. Każdy etap życia ma swoje własne zalecenia, specyfikę karmienia i częstotliwość karmienia. Na przykład, karm pisklęta co 2-3 godziny. Stopniowo zmniejszaj liczbę posiłków do 5 dziennie.
• Stęchłe jedzenie. Karma dla indyków musi być zawsze świeża. Jest to szczególnie ważne w przypadku młodych ptaków. Kaszę należy przygotować bezpośrednio przed karmieniem; nie należy jej przygotowywać wcześniej. Zaleca się rozcieńczenie jej serwatką.
• Suche i pełnoziarniste. Można go podawać indykom dopiero po ukończeniu przez nie półtora miesiąca życia.

Pisklęta często nie mają instynktu połykania i mogą odmawiać jedzenia. W takim przypadku należy je do tego zmusić.

Niewłaściwe warunki zatrzymania

Aby zapewnić indykom zdrowie i dobre odżywianie, ważne jest stworzenie im sprzyjających warunków życia. Każdy błąd może prowadzić do problemów zdrowotnych, patologii i stanów krytycznych, które mogą prowadzić do śmierci.

Błędy w hodowli indyków prowadzące do chorób, braku apetytu i strat w stadzie:

• za gorąco lub za zimno – obie opcje negatywnie wpływają na zdrowie ptaków;
• Rzadka wymiana ściółki - gromadzą się w niej drobnoustroje i drobnoustroje chorobotwórcze;
• zaniedbanie dezynfekcji – przeprowadzać ją przed wpuszczeniem ptaków, okresowo oraz w przypadku wykrycia osobników chorych;
• brudne poidła i karmniki - myj i czyść je codziennie;
• Trzymanie młodych i dorosłych ptaków razem ma negatywny wpływ na kondycję fizyczną piskląt (mogą zostać nadepnięte, zadziobane lub ulec zakażeniu).

Wole zwisające lub twarde

Pierwszą rzeczą, jaką powinien zrobić hodowca drobiu, jest sprawdzenie wola. Jeśli jest twarde, przyczyna utraty apetytu u ptaka została ustalona.

Przyczyny wola twardego:

• Gromadzenie się pokarmu w worku wolowym. Utknięcie w tym miejscu uniemożliwia mu przedostanie się do żołądka. Ten stan jest najczęściej spowodowany niewłaściwym karmieniem młodych indyków – zaburzeniem ich diety. Głodne ptaki łapczywie chwytają zbyt dużo pokarmu.
• Niewłaściwa konsystencja mieszanki zbożowej. Jeśli na paszę zostanie użyte grubo zmielone ziarno, może ono pozostać w uprawie.
• Nie ma kamyków. U indyków działa jak zęby – rozdrabnia pokarm. Niezmielony pokarm gromadzi się w wolu.

Kiedy wole twardnieje, błona śluzowa zaczyna gnić, a toksyny zatruwają organizm ptaka. Ptak staje się ospały, ma tendencję do długiego siedzenia i nie je.

Leczenie złożone:

• 24 godziny postu;
• płukanie roztworem różowego nadmanganianu potasu;
• lutowanie przy użyciu 0,5% kwasu solnego.

Po 24 godzinach nakarm chore młode ptaki jajkiem na twardo, płatkami owsianymi i twarogiem. Indyki będą na tej diecie przez 3 dni. Następnie przejdź na paszę treściwą i podawaj im drobny żwirek – 1 g na ptaka.

Wole zwisające jest uważane za łagodniejszą formę wola twardego. Jest ono spowodowane nadmiernym piciem i nadużywaniem mokrej karmy, co może powodować rozdęcie wola. Należy leczyć ten problem specjalną dietą opartą na aktualnym jadłospisie. Zaleca się również odpoczynek i ograniczenie aktywności chorego ptaka.

Nieprawidłowy (perwersyjny) apetyt

Perwersyjny apetyt objawia się rozwojem nietypowych preferencji smakowych. Ptaki zaczynają zjadać zupełnie niejadalne przedmioty i substancje – kamienie, glinę, ściółkę itp. Sytuacja ta może być spowodowana robakami lub brakiem określonych mikroelementów w diecie.

Medycyna nie oferuje porad dotyczących leczenia tego schorzenia. Przegląd diety może pomóc w rozwiązaniu problemu. Musi być ona zbilansowana, a jeśli zmiany nie zostaną wprowadzone szybko, ptaki będą miały stwardnienie wola lub inne choroby.

Hipowitaminoza

Niedobór jednej lub kilku witamin w organizmie prowadzi do osłabienia ptaka. W takim stanie indyki mogą słabo jeść i stawać się jeszcze słabsze.

Przyczyny hipowitaminozy:

• żywność niezawierająca witamin;
• monotonna dieta;
• robaki;
• stosowanie antybiotyków.

Objawy niedoboru witamin:

• A - sucha skóra, pogrubione błony śluzowe;
• D - krzywica i zahamowanie wzrostu;
• B - zaburzenia funkcjonowania różnych narządów i układów;
• C - niedokrwistość, podatność na infekcje.

Problem ten można rozwiązać poprzez zmianę sposobu odżywiania i wprowadzenie do diety preparatów multiwitaminowych.

Zaleca się dodatkowo karmić ptaka:

• marchewki;
• burak;
• zieleń;
• z mąką sosnową.

Aby zapobiec krzywicy, podawaj indykom dużą ilość kredy, pokruszonych skorupek jaj i mączki kostnej.

Choroby pierwotniakowe

Są to infekcje wywoływane przez pierwotniaki pasożytnicze. Do chorób pierwotniakowych należą mykoplazmoza, ornitoza, rzęsistkowica i kokcydioza. Objawem zakażenia jest brak aktywności – ptaki siedzą zgarbione i odmawiają jedzenia.

Przed rozpoczęciem leczenia ptaki są badane. Lekarze weterynarii zazwyczaj przepisują leki uniwersalne, skuteczne przeciwko większości pierwotniaków.

Jak leczyć zarażone ptaki:

• Metronidazol. Jest to lek przeciwpierwotniakowy i przeciwdrobnoustrojowy. Dodaje się go do paszy jednorazowo. Drugą dawkę podaje się po ośmiu dniach. Lek zaleca się również profilaktycznie.
• Baycox. Stosuje się go w leczeniu kokcydiozy, której oprócz utraty apetytu towarzyszy biegunka i wypadanie piór. Lek podaje się przez 2-5 dni, dodając go do wody.

Choroby pierwotniakowe często towarzyszą zakażeniom wtórnym. Aby temu zapobiec, należy leczyć zakażone ptaki antybiotykami, takimi jak erytromycyna.

Dlaczego pisklęta indycze źle jedzą?

Hodowcy drobiu wiedzą, że indyki są bardzo podatne na różne choroby i wymagają ścisłego monitorowania. Ważne jest, aby podjąć wszelkie środki zapobiegawcze i szybko wykryć wszelkie nieprawidłowości w zachowaniu.

Kanibalizm (dziobanie)

Problem pojawia się, gdy pisklęta są trzymane w ciasnych warunkach. Pozbawione aktywności fizycznej pisklęta indyków są stale zestresowane. Ptaki dziobią się nawzajem i nieustannie walczą w obronie swojego terytorium.

Inną przyczyną dziobania jest złe odżywianie, a konkretnie niedobór białka, witamin i minerałów. Zakażone pisklęta indycze należy natychmiast usunąć ze stada, w przeciwnym razie ich pobratymcy zadziobią je na śmierć.

Jakie środki są podejmowane przeciwko dziobaniu:

• Wprowadź zmiany w diecie młodych zwierząt - wprowadź więcej pokarmów bogatych w białko, witaminy i minerały;
• Zwiększyć powierzchnię mieszkalną i normę powierzchni na osobę.

Krzywica

Choroba ta rozwija się z powodu niedoboru wapnia lub witaminy D3, która jest niezbędna do wchłaniania. Witamina D3 jest syntetyzowana w skórze pod wpływem światła słonecznego i może być również dostarczana z pożywieniem.

Krzywica jest częstsza u mieszańców ze względu na ich wysokie zapotrzebowanie na wapń i białko niezbędne do wzrostu. Jednak indyki nioski nie są odporne na krzywicę.

Co zrobić, jeśli pisklęta indyka mają krzywicę:

• Wprowadź witaminę D3 do swojej diety;
• organizować dodatkowe spacery na świeżym powietrzu (unikając bezpośredniego światła słonecznego);
• Zapewnij pisklętom odpowiednią ilość miejsca do życia i poruszania się.

Awitaminoza

W awitaminozie, w przeciwieństwie do hipowitaminozy, nie występuje częściowy, lecz całkowity brak jakiejkolwiek witaminy.

Objawy niedoboru witamin:

• Niedobór witaminy A - słaby przyrost masy ciała, mętne i łzawiące oczy;
• B - paraliż nóg, pisklęta indycze nie mogą stać i chodzić, łysieją;
• D - powolny wzrost, mięknięcie kości, pisklęta łatwo łamią kończyny.

Różne suplementy witaminowe mogą pomóc w uzupełnieniu niedoborów witamin. Najlepiej jednak podawać je wcześnie, zanim choroba się rozwinie.

Zapalenie jelit

Choroba atakuje pisklęta w wieku od 1,5 do 3 miesięcy. Objawy są podobne do czerwonki.

Objawy zapalenia jelit:

• letarg i niechęć do jedzenia;
• luźne stolce zawierające resztki niestrawionego pokarmu;
• sklejone pióra w okolicy odbytu.

Choroba zazwyczaj rozwija się z powodu brudnej wody lub paszy złej jakości. Zapewnij chorym ptakom czystą wodę i dobrą karmę. Oddziel je od zdrowych indyków do czasu wyzdrowienia.

Choroby zakaźne

Choroby zakaźne charakteryzują się wysoką śmiertelnością, a zapobieganie jest znacznie łatwiejsze niż leczenie. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów ważne jest, aby jak najszybciej postawić prawidłową diagnozę i podjąć odpowiednie działania.

Choroby zakaźne indyków powodujące utratę apetytu:

• Ospa. Indyki zakażają się od kur poprzez paszę, wodę i bezpośredni kontakt. Zakażone indyki poddawane są kwarantannie. Patogen ginie w temperaturach od -15°C do +36°C.
  Skóra ptaków pokrywa się plamami i guzkami. Istnieje kilka postaci ospy prawdziwej: skórna, kataralna, błonicza i mieszana.
  Nałóż glicerynę na zmienione chorobowo miejsca, a następnie jod. W przypadku zmian przepłucz nosogardło 3% roztworem kwasu borowego. Podaj tabletkę erytromycyny (lub innego antybiotyku) oraz lek przeciwbakteryjny. Dodaj Lozeval do płynów.
• Gruźlica. Ta nieuleczalna choroba wywoływana jest przez bakterię gruźlicy. Do zakażenia dochodzi poprzez skażoną wodę, ściółkę lub jaja. Choroba atakuje cały układ oddechowy i bardzo szybko niszczy narządy wewnętrzne.
  Chore ptaki nie jedzą, chodzą słabo, przewracają się, łysieją, mają luźne stolce i pojawiają się na nich guzki na skórze. Zniszcz zakażone ptaki jak najszybciej, aby uratować pozostałe stado. Zdrowe indyki należy jak najszybciej przenieść do innej fermy.
• Robaki. Na początku zakażenia robaczycy nie można zdiagnozować, ponieważ pasożyty nie dają objawów. Z czasem ptaki słabną, stając się łatwym łupem dla infekcji. Zakażenie może nastąpić poprzez wodę, glebę i ściółkę – wszędzie, gdzie mogą znajdować się jaja robaków.
  Helminty najczęściej atakują przewód pokarmowy, ale mogą również atakować inne narządy, takie jak układ oddechowy. Zakażone ptaki tracą na wadze, a ich stolec staje się luźny. Zakażone ptaki należy leczyć lekami weterynaryjnymi, takimi jak fenotiazyna.
• Zapalenie błony maziowej. Choroba jest wywoływana przez mikroorganizm chorobotwórczy i atakuje dorosłe indyki oraz pisklęta od siódmego tygodnia życia. Zapalenie błony maziowej powoduje stan zapalny więzadeł i stawów, któremu towarzyszy bladość grzebienia, kulawizna i biegunka.
  Zakażenie następuje od osobnika do osobnika, rzadziej w jajach podczas inkubacji. Chorym indykom należy podawać antybiotyki, takie jak terramycyna, streptomycyna lub inne.
• Choroba Newcastle. Ta infekcja wirusowa jest często nazywana pseudodżumą, ponieważ szybko atakuje całe stado, a większość ptaków umiera. Zakażenie rozpoczyna się od pojedynczego chorego ptaka lub nosiciela, który, rozprzestrzeniając chorobę, pozostaje żywy i zdrowy.
  Choroba trwa od 3 do 14 dni i towarzyszy jej biegunka. Ptaki początkowo doznają paraliżu, a następnie rozwija się zapalenie mózgu, zapalenie płuc lub inne uszkodzenia ważnych narządów. Nie ma konkretnego leczenia. Chore ptaki należy uśmiercić, aby uratować pozostałe stado.
• Kokcydioza. Wywołują ją jednokomórkowe mikroorganizmy zwane kokcydiami. Do zakażenia dochodzi poprzez paszę, wodę i brud. Choroba atakuje głównie młode indyki (do trzech miesięcy), ale najczęściej osobniki poniżej trzeciego tygodnia życia.
  Chorobie towarzyszy biegunka i pragnienie. Ptak jest ospały i nieaktywny, z półprzymkniętymi oczami i opadającymi skrzydłami. Lekarz weterynarii zazwyczaj przepisuje Baycox. Należy jak najszybciej spalić padłe indyki, zdezynfekować kurnik i ponownie zasiedlić go ptakami nie wcześniej niż po trzech tygodniach.
• Mykoplazmoza układu oddechowego. Występuje w zimnych i wilgotnych kurnikach. Najczęściej atakuje ptaki z osłabionym układem odpornościowym oraz z niedoborem witamin A i B. Choroba przenosi się drogą kropelkową i towarzyszy jej uszkodzenie dróg oddechowych oraz nieżyt nosa. Ptaki stają się osłabione i wychudzone.
  Nie ma lekarstwa na tę chorobę. Podawaj antybiotyki ptakom, które wydają się zdrowe, i natychmiast usuwaj te, które wykazują objawy choroby.

Możesz obejrzeć film o chorobach indyków:

Brak apetytu u młodych osób

Istnieje wiele chorób powodujących utratę apetytu, ale dotyczą one tylko młodych indyków. Ważne jest, aby szybko rozpoznać chorobę i podjąć odpowiednie działania (leczenie, kwarantanna), a w razie potrzeby uśmiercić chore ptaki.

Jakie choroby powodują utratę apetytu u młodych zwierząt?

• Zakaźne zapalenie zatok. Występuje w warunkach ciasnoty, na skutek hipotermii i niedoboru witamin A i D. Towarzyszy jej zapalenie zatok nosowych i ocznych, gromadzenie się w nich ropy, obrzęk i zaczerwienienie głowy.
  Należy leczyć ptaki antybiotykami, takimi jak Streptomycyna lub Tylan. Doświadczeni hodowcy drobiu i lekarze weterynarii mogą wykonać drenaż ropny. Aby to zrobić, należy położyć ptaka na grzbiecie z głową odwróconą na bok. Wycisnąć ropę z zatok, nakłuwając obrzęk igłą.
• Paratyfoidalny. Niezwykle niebezpieczna choroba, która atakuje pisklęta indycze w pierwszym miesiącu życia. W tym wieku układ odpornościowy ptaka nie jest jeszcze w pełni rozwinięty, dlatego śmiertelność jest wysoka – ponad 70%. Zakażone ptaki ledwo chodzą, siedzą zgarbione, nie jedzą, ale dużo piją. Należy leczyć ptaki Mepatarem lub podobnymi lekami.
• Hemofiloza. Jest to choroba zakaźna, która atakuje indyki do szóstego miesiąca życia. Przenosi się z ptaka na ptaka poprzez picie i jedzenie. Objawy obejmują zapalenie błon śluzowych nosogardła i oczu, duszność i świszczący oddech, utratę masy ciała i utratę apetytu.
  Głowa indyka przybiera wygląd sowy z powodu zapalenia zatok pod oczami. Choroba jest nieuleczalna; dotknięte nią ptaki należy uśmiercić. Ptakom uznanym za zdrowe należy podać inhalacje jodowe i zdezynfekować miejsce uboju mieszanką wapna, sody kaustycznej i formaldehydu.
• Histomonioza. Trzymanie indyków w tym samym pomieszczeniu lub na podwórku co kury, gęsi i kaczki zwiększa ryzyko zakażenia. Histomonioza jest szczególnie niebezpieczna dla piskląt indyków w wieku od 1 do 5 miesięcy.
  Dotknięte indyki są bierne, nie wykazują zainteresowania jedzeniem, mają żółtopomarańczowe stolce i niebieskoczarną skórę głowy. Choroba atakuje wątrobę i jelita. Pisklęta indyków należy leczyć preparatami Trichopolum, Furazolidonem lub ich odpowiednikami.
• Pulloroza (tyfus). Wysoce zaraźliwa choroba, która szybko rozprzestrzenia się wśród indyków. Chorobę można rozpoznać po białej, pienistej biegunce. Zakażone indyki nie tylko odmawiają jedzenia, ale także nieustannie piszczą i ciężko oddychają.
  Dochodzi do zakażenia krwi ptaka, a przewód pokarmowy i układ oddechowy ulegają zniszczeniu. Wirus przenosi się poprzez chore ptaki, wodę i karmę. Śmiertelność wynosi 70%. Istnieje jednak szansa na wyzdrowienie. Lekarz weterynarii przepisuje antybiotyki.

Jak dać wodę choremu ptakowi?

Jeśli choroba jest uleczalna, należy oddzielić chore indyki od zdrowych. Dokładna diagnoza często jest trudna. Jeśli nie ma oznak śmiertelnych lub nieuleczalnych schorzeń, należy podać chorym indykom leki przeciwzapalne.

Najpierw należy podać ptakowi jodinol, który korzystnie wpływa na jelita, które u piskląt indyków są w pierwszej kolejności atakowane. Następnie przez 3-5 dni podawać metronidazol i chiktonik, zgodnie z instrukcją. Zaleca się podawanie tych leków całemu stadu, ponieważ większość chorób indyków jest wysoce zaraźliwa.

Środki zapobiegawcze

Do głównych działań profilaktycznych należy zapewnienie odpowiedniej diety i zapobieganie chorobom. Osiąga się to nie tylko poprzez szczepienia i różnorodne leki, ale także poprzez zapewnienie odpowiednich warunków życia.

Właściwa dieta

Przez okres do dwóch miesięcy podawaj pisklętom paszę startową, która zawiera wszystko, czego potrzebują do prawidłowego wzrostu. W przypadku starszych indyków kupuj paszę odpowiednią do wieku lub stwórz własną dietę, korzystając z różnych karm.

Czym karmić indyki:

• kukurydza – do 40%;
• śruta słonecznikowa/sojowa – do 16/11%;
• drożdże paszowe – do 7%;
• mączka ziołowa/rybna - 9/8%;
• muszle - 1%;
• tłuszcz paszowy - 6%;
• mleko odtłuszczone w proszku - 1%;
• premiks - 1%.

Zaleca się uzupełnianie paszy dla indyków probiotykami i stymulatorami wzrostu. Przy stosowaniu diety zgodnej z zaleceniami, pisklęta indycze szybko przybierają na wadze. Należy uzupełnić ich dietę specjalnymi witaminami i olejem rybim.

Zapobieganie chorobom

Leczenie indyków wymaga ogromnego wysiłku i czasu, a co najważniejsze, większość chorób charakteryzuje się wysoką śmiertelnością, zwłaszcza u młodych indyków. Znacznie taniej jest zapobiegać chorobom niż je leczyć.

Co radzą eksperci:

• Jaja hodowlane i pisklęta indycze kupuj tylko od sprawdzonych hodowców o dobrej reputacji.
• Okresowo dezynfekuj kurnik.
• Zabrania się podawania ziarna złej jakości, spleśniałego.
• Regularnie wymieniaj słomę ściółkową – nie powinna być mokra.
• Profilaktykę przeciwko robaczycy i kokcydiozie należy przeprowadzać raz na 1-2 miesiące.
• Indyki należy szczepić przeciwko chorobie Newcastle (LA-sota) od drugiego tygodnia życia. Szczepienia przypominające wykonuje się po 30 i 90 dniach, a następnie co sześć miesięcy.
• Zaszczep indyki przeciwko zapaleniu błony maziowej, chorobie Mareka, pomorowi drobiu, zakaźnemu zapaleniu mózgu i rdzenia oraz mykoplazmozie układu oddechowego.
• Aby zapobiec durowi plamistemu (pullorum), należy podać pisklętom furazolidon już pierwszego dnia życia.
• Przez pierwsze dwa dni życia podawaj pisklętom roztwory kwasu askorbinowego i glukozy.

Indyki są bardzo podatne na choroby w pierwszych miesiącach życia. W tym okresie hodowcy powinni zwracać szczególną uwagę na ich stan. Nawet niewielki spadek apetytu jest poważnym powodem do niepokoju. Ważne jest, aby szybko i dokładnie ustalić przyczynę odmowy jedzenia u ptaka, aby można było podjąć odpowiednie działania.

Często zadawane pytania