Big 6 Turkeys – charakterystyczne cechy rasy

Jeśli hodowcy drobiu chcą hodować ptaki mięsne na sprzedaż, indyki Big 6 będą dobrym wyborem. Rasa ta słynie z dużych rozmiarów ciała, atrakcyjnego wyglądu i przystępnej ceny. Ptaki te mogą generować dobry zysk.

Charakterystyka ptaków

Krzyżówka indyka Big 6 powstała w wyniku skrzyżowania dwóch odmian indyków – Booth 8 i Big 5. Jest to ptak mięsny. Big 6 to stosunkowo nowa krzyżówka, która niedawno pojawiła się na rynku rosyjskim, ale już ugruntowała swoją pozycję jako sprawdzona rasa ze względu na doskonałą wagę, wczesną dojrzałość i witalność.

Indyki są bardzo duże i masywne. To ptaki hodowlane o krępej budowie ciała i małej głowie. Łatwo je odróżnić od innych gatunków po puszystym upierzeniu i białym odcieniu. Na piersi wyróżnia się mała czarna plamka – to główny wyróżnik Wielkiej Szóstki. Samice nie są tak puszyste jak samce. Ich upierzenie jest gęste i grube, z charakterystycznym połyskiem.

Puch indyczy jest wysoko ceniony za swoją miękkość i lekkość, co czyni go wykorzystywanym w przemyśle. Ptaki te wyróżniają się gładkimi, szerokimi grzbietami, dużymi skrzydłami i wyraźnie zaznaczonymi mięśniami klatki piersiowej. Indyki Big 6 mają duże, silne i żylaste nogi. Cechą charakterystyczną tej rasy jest obecność koralowców, czyli czerwonych fałdów skórnych na głowie i szyi. W górnej części dzioba znajduje się cienki, pionowo rozciągnięty fałd skórny; gdy ptak jest podekscytowany, fałd ten może się rozciągnąć do 12-15 centymetrów.

Indyki są atrakcyjne ze względu na swój żywiołowy temperament – ​​są dość silne i potrafią same o siebie zadbać. W relacjach z innymi ptakami mogą dochodzić do ciągłych konfliktów. Brojlery są trzymane oddzielnie i w rodzinach.

Jak powinien wyglądać kurnik?

W warunkach przemysłowych ptaki muszą być trzymane w specjalnie wyposażonych kurnikach, które są duże i pozbawione okien. Ściółka, oświetlenie i optymalny mikroklimat są niezbędne. Indyki często są trzymane w klatkach.

Mieszanki ras Wielkiej Szóstki są hodowane nie tylko w obiektach przemysłowych, ale także w gospodarstwach prywatnych. Obowiązują te same wymogi, co w przypadku innych ras drobiu.

W gospodarstwach domowych ważne jest, aby latem wypuszczać ptaki na spacer i wpuszczać je do obory tylko na noc. Dla indyków buduje się solidny kurnik: ściany z cegły (lub innych trwałych materiałów) i wylewa betonowe podłogi. Jeśli kurnik ma okna, są one otwierane, ale najpierw należy je uszczelnić kratami, aby ptaki nie uciekły.

Indyki nie lubią zimna i wilgoci, dlatego ocieplenie kurnika jest niezbędne, aby uniknąć wysokich rachunków za ogrzewanie zimą. Big 6 to ptak bardzo produktywny, ale tylko wtedy, gdy jest trzymany w suchym i ciepłym środowisku.

Otwór należy wykonać po południowej stronie kurnika, nie wyżej niż 15 cm nad podłogą. Podłogę kurnika należy przykryć sianem, trocinami lub słomą. Ponieważ rasa ta nie jest znana z przyjaznego usposobienia, zaleca się podzielenie kurnika na komory w przypadku większych stad.

Indyki potrzebują kąpieli wypełnionych piaskiem i popiołem, aby oczyścić pióra ze szkodników. Poidła i karmniki są niezbędne. Wysokie woliery pokryte siatką są również niezbędne, aby zapobiec ucieczce ptaków. Ponieważ indyki dobrze latają, najlepiej przycinać im skrzydła.

Warunki temperaturowe

Najważniejszym wymogiem przy hodowli ptaków jest kontrola mikroklimatu. Przez pierwsze cztery tygodnie pisklęta powinny być trzymane w specjalnie zaprojektowanych przegrodach na ściółce. Przez siedem dni ważne jest utrzymanie temperatury w kurniku na poziomie 32-35 stopni Celsjusza. W ciągu kolejnych siedmiu dni należy nieznacznie obniżyć temperaturę do 29-32 stopni Celsjusza. Trzecia dekada powinna rozpocząć się od temperatury 27-29 stopni Celsjusza.

Długość dnia powinna wynosić 12 godzin, zimą wymagane jest oświetlenie sztuczne.

Ptakom nie wolno przebywać w miejscach o dużej wilgotności powietrza i przeciągach.

Czym karmić ptaki w zależności od ich wieku?

Karmienie młodych indyków jest dość proste. Ważne jest jednak, aby robić to prawidłowo, ponieważ od tego zależy ich przyszły rozwój:

1. Przez pierwsze trzy dni pisklęta otrzymują gotowane jajka i kaszkę zbożową. Pisklęta indycze wymagają dużej ilości wody. Należy karmić je wyłącznie świeżą karmą, zachowując trzygodzinne przerwy między posiłkami. Do karmy dodaje się startą marchewkę i drobno posiekaną zieleninę. Nie zaleca się przekarmiania, ale porcje powinny być wystarczające, aby zaspokoić głód piskląt. Czwartego dnia pisklęta otrzymują paszę na bazie mleka z dodatkiem trawy.
2. Siódmego dnia ptaki otrzymują witaminę D, a następnie ponownie 57. dnia. Piętnastego dnia do paszy dodaje się nystatynę, lek zapobiegający aspergilozie. W celach profilaktycznych zaleca się podawanie pisklętom antybiotyków od 6. do 11. dnia.
3. Przez pierwsze dwa miesiące życia pisklęta powinny otrzymywać pełnowartościową dietę, zawierającą produkty mleczne. Najlepiej podawać im kwaśne mleko, twaróg, mleko odtłuszczone lub maślankę.
4. Wprowadź do diety zieleninę. Zaleca się dodawanie do paszy posiekanych liści babki lancetowatej, lucerny, koniczyny i mniszka lekarskiego. Aby zapobiec problemom jelitowym, można od czasu do czasu dodawać dymkę.

Wraz z wiekiem ptaków częstotliwość karmienia maleje. Po ukończeniu 16 tygodni ptaki są karmione cztery razy dziennie. Zaleca się wykonanie specjalnych karmników ze sklejki do karmienia piskląt, ale nie metalowych, ponieważ mogłyby one zaszkodzić młodym ptakom.

Jakie jedzenie wybrać?

Nie zaleca się przekarmiania indyków, ponieważ ptaki z grupy Big Six mają skłonność do nadwagi. Rano i po południu ptaki otrzymują mokrą papkę, która powinna składać się ze zbóż. Wieczorny posiłek powinien zawierać suche ziarna. Aby zapewnić ptakom wapń i fosfor, do ich diety dodaje się krew, mączkę rybną i kostną. Błonnik zawarty w słomie i sianie poprawia trawienie. Latem ptaki karmione są trawą.

Zielona pasza, kiełki zbóż i pasze dla zwierząt zawierają duże ilości witamin A, E, B i H. Dieta indyków musi być zbilansowana i zawierać wszystkie niezbędne pierwiastki i witaminy, ponieważ niedobory mogą prowadzić do spowolnienia wzrostu u młodych ptaków i zmniejszonej produkcji jaj u dorosłych.

Choroby

Sześć największych indyków może być podatnych na różne choroby:

• Histomonioza. Jest to choroba wątroby młodych ptaków. Często jest spowodowana zbyt późnym sprzątaniem kurnika i niewystarczającą dezynfekcją. U indyków objawia się ona pienistą, żółtozieloną biegunką. Pisklęta odmawiają jedzenia, stają się słabe i chude oraz przestają czyścić pióra. Leczenie obejmuje piperazynę i fenotiazynę.
• Mykoplazmoza układu oddechowego. Kiedy ptak zachoruje, jego oczy puchną, wzrost spowalnia, a ptak zaczyna kaszleć i ma świszczący oddech. Śmiertelność w takich przypadkach jest minimalna. W walce z chorobą zaleca się stosowanie różnych leków przepisanych przez lekarza weterynarii.
• Aspergillotoksykoza. Choroba, na którą ptaki są podatne z powodu spożywania paszy niskiej jakości. Czynnikiem sprawczym może być również ściółka. Aspergillotoksykoza objawia się letargiem, przyspieszonym oddechem, brakiem aktywności, brakiem apetytu, biegunką i zahamowaniem wzrostu. Prowadzi do nagłej śmierci z powodu drgawek. Przy pierwszych objawach należy wymienić paszę i ściółkę oraz zdezynfekować kurnik. Do diety należy wprowadzić fermentowane produkty mleczne.

Kalendarz profilaktyczny

• • Dni 1–5: Baytril (0,5 ml/l wody)
• • 6-11 dni: Enrofloksacyna (1 ml/l)
• • Dzień 15: Nystatyna (0,3 mg/osobę)
• • Dzień 30: Albendazol (10 mg/kg masy ciała)
• • Dzień 45: Powtórne odrobaczanie
• Choroba Newcastle. Choroba ta często atakuje młode ptaki, powodując śmierć większości z nich. Objawy obejmują gromadzenie się śluzu w wolu, szarożółtą biegunkę i paraliż kończyn. Nie ma na nią lekarstwa, ale można jej zapobiec dzięki wczesnemu szczepieniu.

Zalety i wady indyków Big 6

Pozytywne cechy tej rasy zdecydowanie przeważają nad wadami. Hodowla ptaków wymaga uwzględnienia obu stron medalu.

Jakie są zalety ptaka:

Wady rasy:

Indyki z grupy Big 6 to ptaki mięsne, których hodowla może być bardzo opłacalna. Dzięki odpowiedniemu żywieniu, starannej hodowli i wczesnej profilaktyce chorób, można uzyskać wiele funtów pysznego, chudego mięsa w ciągu jednego sezonu.

Często zadawane pytania