Co zrobić, jeśli indyk nie rośnie?

W przeciwieństwie do innych gatunków drobiu, indyk domowy szybko przybiera na wadze i charakteryzuje się imponującą masą ciała. Zahamowanie wzrostu u młodych indyków to poważny problem i duże straty dla ferm drobiu rzeźnego. Aby skutecznie rozwiązać ten problem, należy ustalić przyczynę zahamowania wzrostu indyka.

Wpływ rasy na wagę indyka

Aby dowiedzieć się, który maksymalna możliwa masa aby móc rekrutować młode zwierzęta, należy zwrócić uwagę na następujące czynniki:

• rasa indyka;
• płeć osób;
• grupa wiekowa.

Rasa ma znaczący wpływ na wagę ptaka. Każda rasa ma określony limit wagowy. Jest on uwarunkowany genetycznie i różni się między samcami i samicami. Samce ważą średnio o 5 kg więcej. Z tego powodu indyki płci męskiej, a nie kury, są hodowane na ubój.

Rasy indyków domowych dzieli się zazwyczaj na trzy kategorie w zależności od wagi. Są to:

• mały - 7 kg (waga dorosłego samca), 5 kg (waga dorosłej samicy);
• średnia - 17 kg, 7 kg;
• duże - 30 kg, 10 kg.

Masa ciała ptaka stopniowo wzrasta w miarę dojrzewania. Tempo wzrostu różni się w zależności od rasy indyka. Duże (mięsne) indyki zazwyczaj osiągają maksymalną wagę w wieku dwóch lat. W tym wieku samce ważą zazwyczaj 35 kg, a samice 15 kg.

Wśród ras indyków domowych zdarzają się osobniki bijące rekordy wagi. Należą do nich:

• Konwerter hybrydowy - 30 kg (męski), 11,5 kg (żeński);
• Maszyna hybrydowa - 20 kg, 15 kg;
• Duża 6 - 30 kg, 11 kg;
• Brąz-708 - 28 kg, 15 kg;
• Kanadyjski szerokopierśny - 30 kg, 17 kg;
• Północnokaukaska biała - 18 kg, 9 kg.

Biała rasa o szerokiej klatce piersiowej cieszy się również popularnością wśród rolników. Zwierzęta te zazwyczaj osiągają maksymalną wagę w wieku sześciu miesięcy, po czym przestają rosnąć.

Hodowcy stworzyli krzyżówki oparte na niektórych rasach indyków. Ich głównymi cechami są szybkie tempo wzrostu i duża masa ciała.

Krzyże według wagi to:

• ciężki (konwerter hybrydowy, Big-6);
• średni (konwerter hybrydowy, BIG-9);
• światło (Universal, Victoria).

Mieszanki nie są powszechnie używane do czystej hodowli. Ich potomstwo rzadko dziedziczy wysoką wagę po ojcu i matce.

Niedożywienie

Jeśli Twój indyk nie rośnie prawidłowo, najpierw upewnij się, że otrzymuje wystarczającą ilość składników odżywczych dla swojego wieku. Planując żywienie drobiu, należy zwrócić uwagę na następujące aspekty:

• zbilansowana dieta;
• intensywność karmienia;
• wielkość rozdawanej porcji.

Zapewnij indykowi swobodny dostęp do czystej wody pitnej. Regularnie wymieniaj poidło. Nieświeża woda może powodować problemy jelitowe.

Karma podawana indykowi musi spełniać następujące wymagania:

• zrównoważony;
• kaloryczny;
• zawierające minerały w wystarczających ilościach.

Białko jest również niezbędne w diecie – to budulec mięśni głębokich brzucha. Bez niego zdrowy przyrost masy ciała jest niemożliwy.

Najlepiej karmić stado (szczególnie w okresie zimowym) mieszanką pasz. Wybierz paszę w zależności od wieku ptaka:

• PC-11 lub Purina 10050 - dla piskląt nowonarodzonych;
• PC-11-2 - dla niemowląt w wieku 5-13 tygodni;
• PC-12-1— dla indyków w wieku 14-17 tygodni;
• P-13-1 — dla dzieci w wieku od 17 do 30 tygodni;
• P-14-1— do hodowli młodych zwierząt.

W cieplejszych miesiącach najlepiej jest przestawić drób na tradycyjną dietę – mieszankę zbożową z soczystą paszą (świeże zioła, surowe warzywa) i innymi suplementami diety. W takim przypadku należy podwoić porcję.

Dieta indycza składa się z:

• produkty mleczne;
• kreda kruszona;
• jajka gotowane;
• mąka pszenna;
• gotowana proso;
• starta marchewka;
• zielona cebula;
• mączka kostna.

Zacznij karmić indyka rozdrobnionymi ziarnami w wieku dwóch tygodni, pełnymi ziarnami w wieku jednego miesiąca, a kukurydzą w wieku dwóch miesięcy. Zboża stanowią podstawę diety indyka.

Obejrzyj także instruktaż wideo na temat karmienia piskląt indyka:

Codzienne menu ptaka karmionego tradycyjnie wygląda następująco:

• pszenica, owies, proso, kukurydza - 65%;
• ciasto słonecznikowe - 13%;
• drożdże - 5%;
• świeża zielenina (trawa) - 7%;
• kreda - 3%;
• mączka rybna - 3%;
• mączka kostna - 3%;
• sól - 1%.

Dzienna porcja takiej mieszanki dla dorosłego indyka zależy od masy ciała i wynosi od 260 do 500 g.

Częstotliwość karmienia jest różna w zależności od grupy wiekowej:

• 1 raz co 3 godziny - w przypadku piskląt nowonarodzonych;
• 4 razy dziennie – dla zwierząt młodych powyżej 1 miesiąca życia;
• 2-3 razy dziennie – dorośli.

Hodowca może stwierdzić, czy indyk jest niedożywiony, na podstawie powolnego lub niestabilnego tempa przyrostu masy mięśniowej i tkanki tłuszczowej, obniżonej odporności oraz podatności na choroby wirusowe.

Jeżeli dieta zostanie dobrana prawidłowo, biorąc pod uwagę rasę i wiek ptaka, a także będzie przestrzegany schemat żywienia, waga indyka będzie mieścić się w przyjętej normie.

Choroba

Brak apetytu, zahamowanie przyrostu masy ciała i utrata masy ciała stanowią zagrożenie dla ptaka chorobyIndyk nie będzie jadł, jeśli cierpi na robaczycę lub jeśli w jego organizmie toczy się proces zapalny.

Patologie przewodu pokarmowego

Indyki są aktywne i ciekawskie. Mają doskonały apetyt. Jeśli jednak nagle staną się ospałe i stracą zainteresowanie jedzeniem, należy natychmiast zbadać palpacyjnie ich wole. Twarde wole jest oznaką problemów trawiennych.

Przyczyny wola twardego:

• ptak zjada zbyt dużą ilość paszy na raz;
• przewaga grubo zmielonego ziarna w mieszance (nie ulega ono pełnemu przetworzeniu w przewodzie pokarmowym indyka);
• Podajnik nie jest wypełniony kamykami, które mogłyby pomóc w rozdrabnianiu pokarmu.

Jeżeli w worku wolem nagromadzi się mieszanka zbożowa, może to doprowadzić do zatkania, uszkodzenia błony śluzowej, procesów gnilnych i zatrucia organizmu ptaka toksynami.

Osoby z patologiami układu pokarmowego rozpoznaje się na podstawie następujących objawów:

• letarg;
• niska mobilność;
• brak apetytu;
• ropna wydzielina śluzowa z ust (jeśli wole jest zapalne).

Robaczyca

Indyk nie będzie rósł, jeśli zostanie zarażony robakami. Źródłami zakażenia są pasza, woda i ściółka złej jakości.

Objawy robaczycy obejmują:

• utrata zainteresowania jedzeniem;
• utrata wagi;
• biegunka;
• osłabiona odporność.

Choroby pierwotniakowe

Choroby pierwotniakowe są wywoływane przez wniknięcie do organizmu ptaka jednokomórkowych pierwotniaków pasożytniczych. W rezultacie ptak zapada na:

• histomonioza;
• mykoplazmoza;
• rzęsistkowica;
• ornitoza;
• kokcydioza.

Indyki najczęściej chorują na histomoniozę, która atakuje narządy trawienne. Następujące objawy wskazują na chorobę:

• żółta, cuchnąca biegunka o piankowatej konsystencji;
• brudny odbyt (czasem zostaje zablokowany);
• skóra na głowie ptaka przybiera ciemnoniebieski kolor;
• odmowa jedzenia;
• letarg;
• niska mobilność (chory siedzi zgarbiony).

Choroby zakaźne

Złe warunki bytowe (zimne, przeciągowe kurniki) i słaba jakość paszy prowadzą do osłabienia układu odpornościowego drobiu. Stają się one podatne na:

• choroba Newcastle;
• gruźlica;
• zakaźne zapalenie zatok;
• ptasia grypa.

Choroby zakaźne objawiają się następującymi objawami:

• obfita wydzielina śluzowa z ust;
• stan zapalny, obrzęk pod oczami;
• trudności w oddychaniu, duszność;
• brak apetytu;
• utrata wagi;
• niska sprawność ruchowa (chory cały dzień siedzi zgarbiony i z podciągniętą szyją).

Zapobieganie chorobom

Środki zapobiegawcze mogą pomóc zapobiec chorobom zwierząt gospodarskich i zahamowaniu przyrostu masy ciała:

• zapewnienie dobrych warunków przetrzymywania;
• regularne czyszczenie kurnika, karmników i poideł;
• terminowa wymiana pościeli;
• zbilansowana dieta i przestrzeganie schematu żywienia;
• dodawanie leków przeciwbakteryjnych i przeciwrobaczych do napojów lub żywności;
• wprowadzenie do diety suplementów witaminowych w celu wzmocnienia odporności;
• szczepienie indyków przeciwko ospie prawdziwej, gruźlicy, mykoplazmozie, chorobie Newcastle;
• Przeprowadzanie kompleksowych zabiegów dezynfekcyjnych, w tym odkażanie pomieszczeń i ptaków przed pasożytami krwiopijnymi, które przenoszą wiele infekcji.

Niespójność pomiędzy warunkami utrzymania i chodzenia

Niekorzystne warunki bytowe mogą prowadzić do utraty wagi u indyków. Idealnie, kurnik powinien być:

• czysty;
• ciepły;
• bez przeciągów.

Zalecana temperatura w pomieszczeniu wynosi +18ºС, a wilgotność powietrza 60%.

Polecamy również obejrzeć film instruktażowy na temat hodowli indyków średnich i dużych ras:

Ważne są również godziny dzienne. Powinny one trwać 14 godzin. Jeśli dni są krótsze, ptaki jedzą słabiej i tracą na wadze. Jeśli dni są zbyt długie i do oświetlenia kurnika używa się mocnych lamp, indyk staje się agresywny.

Indyki potrzebują swobodnego wybiegu, aby rosnąć i przybierać na wadze. W cieplejszych miesiącach najlepiej przenieść stado na pastwisko. W takim przypadku należy dostosować harmonogram karmienia:

1. Rano należy karmić ptaki mieszanką zbożową z dodatkiem białka i minerałów.
2. Indyki spędzają całe dnie na zewnątrz, żywiąc się świeżą zieleniną.
3. Wieczorem podawaj im trochę więcej zboża.

Indyki muszą mieć zapewnioną swobodę ruchu nawet w chłodniejszych miesiącach. Zapewnij im przestronny wybieg. W przeciwnym razie siedzący tryb życia może prowadzić do problemów ze stawami. Może to spowodować, że indyki przewrócą się, nie będą mogły dosięgnąć karmnika, stracą na wadze, a w końcu umrą z wycieńczenia.

Normy przyrostu masy ciała

Każdy hodowca drobiu powinien monitorować przyrost masy ciała swoich indyków w różnym wieku. Zmienia się on wraz z dojrzewaniem ptaka. Średni miesięczny przyrost masy ciała indyków ras mięsnych przedstawiono w tabeli:

Jeśli Twój indyk nie rośnie, upewnij się, że jest trzymany w odpowiednich warunkach, otrzymuje wystarczającą ilość paszy i jest zdrowy. Oto najczęstsze przyczyny, dla których drób przestaje przybierać na wadze. Znajomość przyczyny problemu pomoże Ci znaleźć odpowiednie rozwiązanie.

Często zadawane pytania